Кіріспе

19-20 ғасырдағы неміс теңіз офицері Ханс Герман Людвиг фон Ройтер (9 ақпан 1869 – 18 желтоқсан 1943) – Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Шотландияның солтүстігіндегі Скапа-Флоуға интернирленген кезде Ашық теңіз флотын басқарған неміс адмиралы. 1919 жылғы 21 маусымда ол Ұлыбританияның кемелерді тартып алуына бөгет жасау мақсатында Скапа-Флоудағы неміс флотын суға батыруға бұйрық берді.

Ерте өмір

Ройтер Губенде пруссиялық әскери отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, әскердегі полковник, Франко-Пруссия соғысында қаза тапты. 1885 жылы анасының ықпалымен Императорлық Германия әскери-теңіз флотына курсант болып түсті. 17 жасында, 1888 жылы Unterleutnant zur See шеніне көтерілді. 1910 жылы ол Kapitän zur See болды, бронекруизерге қолбасшылық етті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан екі ай өткен соң, ол Доггер Банкі шайқасында да қолбасшылық еткен крейсердің капитаны болды. 1915 жылдың қыркүйегінде ол төртінші скаутингтік топтың командалық офицері және командующийы болды. 1916 жылдың қарашасында контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, ол өзінің флагманымен қоса алты жеңіл крейсерден тұратын екінші барлау тобының командасына тағайындалды. Ол топты 1917 жылдың қарашасында Хелиголанд шығанағының екінші шайқасына әкелген мина тазалау операциясы кезінде басқарды. Британдық кемелерден сан жағынан басым күштердің күтпеген шабуылына ұшыраған кезде, ол өз тобымен соғыс кемелерінің қорғанысына сәтті кері шегінді. Рейтер Британияда жамандалып, флоттың қалған 1773 офицері мен сарбазымен бірге әскери тұтқынға алынды. Германияда ол әскери-теңіз күштерінің абыройын қорғаған батыр ретінде құрметке ие болды. Германияда тұтқындалған немістердің көпшілігі Германияға қайтарылды, ал Рейтер Британияда тұтқында қалғандардың қатарында болды. Ақырында ол босатылып, 1920 жылдың қаңтар айының соңында Германияға оралды.

Кейінгі өмірі

Ұлыбританиядан оралғаннан кейін бес ай өткен соң Рейтерден Теңіз күштерінен кетуі сұралды. Версаль шарты Германияны теңіз күштерінің мөлшерін күрт қысқартуға мәжбүр етті, бұл Рейтердің шені мен жасына қарай лайықты қызметке ие болуына мүмкіндік бермеді. Ол Потсдамға көшіп, ақырында мемлекеттік кеңесші болды. Сонымен қатар, ол Жоғарғы флоттың суға батыруы туралы "Скапа-Фло: Неміс флотының зираты" атты кітап жазды. 1939 жылғы 29 тамызда Танненберг шайқасының 25 жылдығына орай ол толық адмирал атағына ие болды.

Өлім

Рейтер 1943 жылдың 18 желтоқсанында Потсдамда жүрек талмасынан қайтыс болды.