Кіріспе

Италиялық теориялық физик (1931–2014)

Туллио Эухенио Редже (ˈtulljo ˈrɛddʒe; 11 шілде 1931 – 23 қазан 2014) – итальяндық теориялық физик.

Өмірбаян

Редж 1952 жылы Марио Верде мен Глеб Ватагиннің жетекшілігімен Турин университетінен физика ғылымдарының бакалавры (laurea) дәрежесін алды, ал 1957 жылы Роберт Маршақтың жетекшілігімен Рочестер университетінен физика ғылымдарының докторы (PhD) дәрежесін алды. 1958 жылдан 1959 жылға дейін Редж Макс Планк физика институтында Вернер Гейзенбергпен бірге жұмыс істеді. 1961 жылы ол Турин университетінің Салыстырмалылық теориясы кафедрасына тағайындалды. Сонымен қатар, ол 1965 жылдан 1979 жылға дейін Жоғары оқу институтында (Institute for Advanced Study) қызмет етті. Редж Турин политехникалық университетінің зейнеткер профессор (emeritus professor) болды, сонымен қатар CERN-де қонақ ғалым ретінде жұмыс істеді. Редж 2014 жылдың 23 қазанында қайтыс болды. Ол физик Розанна Цестерге үйленді, олардан үш бала дүниеге келді: Даниэле, Марта және Анна. 1959 жылы Редж Шредингер теңдеуіндегі потенциалдық шашыраудың математикалық қасиетін ашты – шашырау амплитудасын бұрыштық импульстің аналитикалық функциясы ретінде қарастыруға болады, ал полюстердің орны шашырау бұрышының косинусының үлкен мәндерінің таза математикалық аймағында амплитуданың қуаттық заңмен өсу жылдамдығын анықтайды (яғни, күрделі бұрыштарды қажет етеді). Бұл формулировка Редж теориясы деп аталады. 1960 жылдардың басында Редж жалпы салыстырмалылық теориясының дискретті формасын – Редж калькулусын енгізді. Редж калькулы сандық модельдеуге жарамды алғашқы дискретті өлшеу теориясы және торлы өлшеу теориясының алғашқы нұсқасы болды. 1968 жылы ол Г. Понзаномен бірге үш кеңістік-уақыт өлшемінде Редж калькулының кванттық нұсқасын жасады, ол қазір Понзано-Редж моделі деп аталады. Бұл кванттық гравитация үшін спин-көпіршік модельдері (spin foam models) деп аталатын модельдер сериясының біріншісі болды. Математикада бұл модель сондай-ақ Тураев-Виро моделіне айналды, кванттық инварианттың мысалы. 1960 жылдардың ортасында оған радикалды стильдегі жиһаз өндіруші Gufram жүгінді, ол үшін ол "математикалық төртінші дәрежелі функцияны қасақана эргономикалық сипаттамалары бар көлемге айналдырды", нәтижесінде 1968 жылғы Detecma креслосының дизайны пайда болды.

Марапаттар мен құрметтер

Ол 1964 жылы математикалық физика саласындағы Дэнни Хайнеман сыйлығын, 1968 жылы Città di Como сыйлығын, 1979 жылы Альберт Эйнштейн сыйлығын және 1987 жылы Сесил Пауэлл медалін алды. 1982 жылы Редж Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1989 жылы Редж Италия Коммунистік партиясынан Еуропалық парламентке депутат болып сайланды және 1994 жылға дейін қызмет етті. Редж Мүгедектікті алдын алу зерттеулер қауымдастығының (AIRH) Турин бөлімшесінің президенті болды. Ол 1996 жылы Дирак медалімен, 1997 жылы Марсель Гроссманн сыйлығымен және 2001 жылы Померанчук сыйлығымен марапатталды. 3778 Редж астероиді оның құрметіне аталды. Жоғары энергиядағы күшті өзара әрекеттесудің феноменологиясын зерттейтін Редж теориясы және Редж есебі оның есімімен байланыстырылған.