Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа партия – АҚШ-та сайлауалды бірігу тәжірибесін қайта енгізуге тырысқан үшінші саяси партия. Сайлауалды бірігуде бір кандидат бірнеше саяси партиядан ұсынылым алып, бірнеше бюллетеньде тіркеледі. Бұл тәжірибе бір кезде АҚШ-та кең таралған, бірақ қазір көбінесе Нью-Йорк штатында қолданылады, сондай-ақ тағы жеті штатта заңмен рұқсат етілген. Партия 1992-1998 жылдары қызмет етті. (1968 жылы Юджин Маккартиді президенттікке кандидат ретінде тіркеген, мүлдем басқа Жаңа партия болған еді.)
The New Party was a third political party in the United States that tried to re introduce the practice of electoral fusion. In electoral fusion, the same candidate receives nomination from more than one political party and occupies more than one ballot line. Fusion was once common in the United States but is now commonly practiced only in New York State, although it is allowed by law in seven other states. The party was active from 1992 to 1998. (There had been an earlier, unrelated New Party in 1968 that ran Eugene McCarthy for president.)
Негізін қалау
Жаңа партия 1990 жылдардың басында Джесси Джексонның 1988 жылғы президенттік сайлау кампаниясының бұрынғы қызметкері Дэн Кантор және саясаттану, әлеуметтану және құқық профессоры Джоэл Роджерс тарапынан АҚШ-тағы прогрессивті үшінші партиялардың көбінесе сәтсіз аяқталған тарихымен үзіліс жасау мақсатында құрылды. Олардың стратегиясы – жеңіске жетуге мүмкіндік бар жерлерде ғана кандидаттарды тіркеу, ал өздерінің сайлау бюллетенінде (немесе мұндай мүмкіндік заңды түрде болмаған жағдайда, басқа партиядан көбірек ұнаған кандидатты қолдау) кандидатты жақтау болды. Нью-Йорктегі сәтсіз бастамадан кейін Жаңа партия бірнеше штаттарда шамалы жетістікке жеткен бөлімшелер құрды. Осы бөлімшелердің кейбіреулері – Чикаго және Арканзас штатының Литтл-Рок қалаларындағылары – негізгі қолдауын төмен кірісті қауымдастырылған ұйымдастыру тобы ACORN-нан, сондай-ақ түрлі еңбек одақтарынан алды. Басқа бөлімшелер – Миннеаполис, Монтана штатының Миссула қаласы, Мэриленд штатының Монтгомери округі және Висконсин штатының Дэн округі – көптеген басқа еңбек одақтары мен қоғамдық ұйымдардан институционалдық қолдау алды. Бұл бөлімшелер жергілікті саяси ұйымдар құрды, олар негізінен жергілікті партиялық емес сайлауларда кандидаттарды тіркеді немесе қолдады, бірақ кейде Демократиялық партияның алғашқы сайлауларына немесе (сирек жағдайларда) дәстүрлі үшінші партия стиліндегі тәуелсіз кандидаттарға да қатысты. Жаңа партияның кейбір бөлімшелері кандидаттардың партия принциптерімен келісетінін және сайлаудан кейін партия мүшелерімен кездесетінін көрсететін қол қойылған кандидаттық келісімшарттарды енгізді, бұл сайлаудан кейін жауапкершілікті арттыруға бағытталған шара болды және партияның кейбір сыншылары тарапынан сынға ұшырады. Партия бөлімшелері сайлаулар арасында да белсенді жұмыс істеді, сайланған шенеуніктерге ең төменгі жалақы және қолжетімді тұрғын үй сияқты мәселелер бойынша заң қабылдау үшін қысым жасады.
The New Party was founded in the early 1990s by Dan Cantor, a former staffer for Jesse Jackson's 1988 presidential campaign, and by political science, sociology and law professor Joel Rogers as an effort to break with the largely unsuccessful history of progressive third parties in the United States. Their strategy was to run candidates only where they had a reasonable chance of winning, and to nominate on their ballot line (or where this was not legally possible, to endorse) the candidate they favored more from another party. After a false start in New York, the New Party built modestly successful chapters in several states. Some of these chapters—such as those in Chicago and Little Rock, Arkansas—had their main bases of support in the low income community organizing group ACORN, along with some support from various labor unions. Other chapters—such as those in Minneapolis; Missoula, Montana; Montgomery County, Maryland; and Dane County, Wisconsin, received institutional support from a variety of other labor unions and community organizations. These chapters built local political organizations that ran or endorsed candidates, primarily in local non partisan races but with occasional forays into Democratic Party primaries or (more rarely) traditional third party style independent candidacies as well. Some New Party chapters introduced the idea of signed candidate contracts (saying the candidate agreed with the party's principles and would meet with party members after election) before endorsement, to encourage accountability after election—this was criticized by some of the party's detractors. Party chapters were also active between elections, pressuring elected officials to pass legislation on issues such as living wages and affordable housing.
Ықпал
Висконсин штатының Мэдисон қаласы және басқа бірнеше қалада Жаңа партия Жасыл партия кандидаттарымен әріптестік орнатты. Жаңа партия 1996 жылы Иллинойс штатының сенатына сәтті сайлауға түскен Барак Обаманы қолдады. Партияның негізін қалаушылар АҚШ-та сайлауалды бірігуге көшуді үміттене білмеді. Олардың үміті көбінесе АҚШ Жоғарғы Сотының "Тиммонсқа қарсы Твин-Ситис аймағындағы Жаңа партия" ісіне байланысты болды. 1997 жылы Сот 6-3 дауыспен Миннесота штатының кандидаттарды өзара қолдауға тыйым салуын қолдады, сондай-ақ Жаңа партияның сайлауалды бірігудің Бірінші түзетудегі бірлесу еркіндігі тарапынан қорғалатын құқық екені туралы аргументін қабылдамады. "Тиммонс" ісінен кейін Жаңа партия тез құлдырады және бірнеше бөлімдер таратылды. Шынында, жалғыз және сөзсіз ең табысты сақталған жергілікті бөлім – "Прогрессивті Дайн" деп аталады, ол Висконсин штатының Дайн округінде әлі де белсенді және маңызды болып табылады. Жаңа партияның негізін қалаушы Дэниел Кантор және басқа да маңызды қызметкерлер 1998 жылы Нью-Йорк жұмысшы отбасылар партиясын құру үшін кетіп қалды. Бұл ұйым Нью-Йорк штатында Жаңа партия стиліндегі ұйымды құруда үлкен жетістіктерге қол жеткізді және қазір сайлауда біріктіруге мүмкіндік беретін басқа штаттарға да тарады.
In Madison, Wisconsin and some other cities, the New Party partnered with Green Party candidates. The New Party endorsed Barack Obama in his successful 1996 run for the Illinois Senate. Although the party's founders hoped to foster a shift in the United States toward electoral fusion, they were not successful in doing so. Their hopes rested largely on the U. S. Supreme Court case Timmons v. Twin Cities Area New Party. In 1997, the Court, in a 6–3 decision, upheld the Minnesota ban on cross endorsing candidates, rejecting the New Party's argument that electoral fusion was a right protected by the First Amendment's freedom of association clause. After the Timmons case, the New Party quickly declined and several chapters disaffiliated. Perhaps the only and certainly the most successful surviving local chapter, known as Progressive Dane, remains active and relevant in Dane County, Wisconsin. New Party founder Daniel Cantor and other key staff members left to found the Working Families Party of New York (1998), an organization which has had considerable success in building a New Party style organization within New York state, and which now has expanded into other states that have fusion voting.