Кіріспе

Телефон нөмірлерін қайта бөлу әдісі
Телефон нөмірлерін біріктіру, мыңдық блок нөмірлерін біріктіру немесе жай ғана нөмірлерді біріктіру – бұл Солтүстік Америка нөмірлеу жоспары бойынша АҚШ-тағы телекоммуникациялық нөмірлеу кеңістігін бөлу әдісі. Бұл әдіс телефон нөмірлерін телефон қызметін ұсынатын провайдерлерге белгілі бір орталық кеңсе кодының 1000 тізбекті нөмірінен тұратын блоктарда бөледі. АҚШ-та бұл орталық кеңсе префиксінің барлық 10 000 нөмірін бірден бөлу әдісін ығыстырды. Нөмірлерді біріктіру кезінде толық префикс тарифтік орталыққа беріледі және осы тарифтік орталықта қызмет көрсететін барлық провайдерлер арасында бөліседі. Нөмірлерді біріктіру бірнеше қызмет провайдерлері арасында фрагменттелген нарықтарда пайдаланылмаған телефон нөмірлерінің санын азайтты, қарқынды өсу көрсеткен аймақтарда орталық кеңсе префиксінің таусылуына жол бермеді және телефон нөмірлерінің құрылымын өзгертпей Солтүстік Америка телефон нөмірлеу жоспарының мерзімін ұзартты. Телефон нөмірлерін біріктіруді алғаш рет 1998 жылдың маусымында Иллинойс штатының 847 аймақтық коды бойынша сынақтан өткізді және 2000 жылдан 2003 жылға дейінгі Федералды байланыс комиссиясының (FCC) бірқатар шешімдерімен ұлттық саясатқа айналды.

Тарих

Солтүстік Америкалық нөмірлеу жоспары – жабық нөмірлеу жоспары, яғни телефон нөмірлері жеке түйіндерге белгіленген ұзындықтағы телефон нөміріне сәйкес беріледі. Ұлттық телефон нөмірі үш таңбалы аймақтық кодтан, үш таңбалы орталық кеңсе кодынан және төрт таңбалы желілік нөмірден тұрады. Осылайша, әрбір орталық кеңсе әрқайсысы бірегей нөмірге ие 10 000 телефон желісін қамтамасыз етеді. Кішкентай қауымдастықтар үшін мұндай көлем көбінесе жеткілікті болса да, көптеген қалалар қауымдастыққа қызмет көрсету үшін бірнеше орталық кеңселерді қажет етеді. Солтүстік Америкалық нөмірлеу жоспарында ұялы телефондар сымды қызметтерден бөлек аймақтық кодтарды пайдаланбайды, бірақ көптеген орталық кеңселер тек сымсыз немесе тек сымды қызметтерді ұсынады. 1984 жылдың 1 қаңтарында «Белл» жүйесінің таратылуынан кейін, АҚШ-тағы телефон қызметтерінің көп бөлігі жергілікті қызметтерде монополияны ұстаған бір оператордың басынан кешіп, үстемдікке ие болды. Сымды телефон жүйелері әртараптандыруға дейін жүз жылдан астам уақыт бойы дамыды, сондықтан бірнеше провайдерлер арасында инфрақұрылымды бөлісу техникалық тұрғыдан қиын болды. Орталық кеңселер жергілікті сұраныс пен келісімге сәйкес құрылды, ал әрбір орналасқан жердегі жабдықты басқаратын жеке провайдерлерге қосымша префикстер тағайындалды. Бұл орталық кеңсе кодының барлық он мың желілік нөмірін бір провайдерге берді, тіпті сұраныс нөмірлеу қорын толығымен пайдалана алмаса да. Сол аймақтағы жаңа, бәсекеге қабілетті операторға жаңа орталық кеңсе префиксінің барлық нөмірлік кеңістігі берілді, бұл аймақта нөмірлерді пайдаланудың тиімділігін төмендетті. 1983 жылы «Advanced Mobile Phone System» (AMPS) ұялы телефон қызметін кеңінен енгізу әрбір қызмет аймағында екі бәсекелес операторды құрды. Цифрлық қызметтерді ұсыну үшін қосымша ұялы операторлар пайда болды (мысалы, 1991 жылы енгізілген GSM). 1985 жылы бәсекелестікке қол жеткізуші провайдерлер (CAP) жеке желілер мен арнайы қолжеткізу қызметтерін ұсына бастады; бастапқыда жеке филиалдық алмасу (PBX) стандарттарына негізделген, мысалы, тікелей кіріс қоңырау шалу, олар бәсекелестікке қабілетті жергілікті алмасу операторларына (CLEC) айналды. 1996 жылғы телекоммуникация туралы заң қолданыстағы телефон компанияларын (ILEC) жаңа компаниялармен байланыс орнатуға міндеттеді. 1990 жылдары кабельдік модемдер мен IP арқылы дауыс беруді енгізу телекоммуникациялық компаниялар мен кабельдік теледидар провайдерлері арасындағы шекараны жойды. Кез келген кеңжолақты интернет-провайдер телефон компаниясына айналуы мүмкін, ал телефония – пакеттік желіде жұмыс істейтін тағы бір қосымша ғана. Интернет-телефония шлюзі қолданыстағы телекоммуникациялық немесе кабельдік компаниялармен басқарылуы міндетті емес; кез келген адам CLEC-тен телефон нөмірлерінің үлкен блогын сатып алып, кеңжолақты интернетке қоңырауларды жіберу үшін серверді орнатып, телефон қызметін ұсына алады. Бәсекелестік пайда болғаннан кейін, әрбір оператор әр тарифтік аймақта өзінің префикстерін қажет етті, бұл жоғары өсімді және жоғары бәсекелестік аймақтарында қол жетімді префикстердің санын азайтты. Бұл жаңа префикстердің көпшілігі сирек пайдаланылды. Бұл жаңа аймақтық кодтарды енгізудің жылдамдауына әкелді.

Сынау және іске қосу

Жаңа аумақтық кодтарды енгізуге халықтың қарсылығы, олар жапсырмалы кешендер (клиенттерге қолданыстағы нөмірлерін сақтап қалуға мүмкіндік берген, бірақ жеті таңбалы жергілікті қоңырауды тоқтатқан) немесе аумақтық кодты бөлу (бар нөмірлердің аумақтық коды өзгертілген) болсын, FCC және штаттық комиссияларды мыңдаған нөмірлерді біріктіруге, яғни нөмірлік кеңістікті тек 1000 нөмірден тұратын блоктарда (аумақтық код пен жол нөмірінің бір таңбасы) бөлуге мәжбүр етті, 10 000 жолды қамтитын толық коммутаторлық префиксіне емес. Бұл өзгерістер көбінесе абоненттерге бір қала ішінде басқа операторға ауысқанда қолданыстағы телефон нөмірін сақтап қалуға мүмкіндік беретін жергілікті нөмірді тасымалдау (LNP) технологиясының енгізілуімен бірге жүрді. LNP дерекқорының бастапқы шарты 1996 жылы жасалды. Нөмірді біріктіру LNP-ге негізделген, себебі ол негізінен пайдаланылмаған нөмірлердің блоктарын қайтару үшін операторларға тәуелді. Пулда қайтарылатын мыңдық нөмірлер блогында жүзге дейін жұмыс істейтін нөмірлер болуы мүмкін, оларды оператор сақтап қалғысы келетін блокқа тасымалдау қажет. 1998 жылы Солтүстік Америкалық нөмірлеу жоспарының басқармасы (NANP) ағымдағы қарқынмен есептегенде, 2025 жылға қарай 10 таңбалы телефон нөмірлері үшін аумақтық кодтардың таусылатынын болжады. 1998 жылдың сәуір айында Иллинойс штатының 847 аумақтық кодында нөмірді біріктіру бойынша алғашқы сынақ жүргізілді. 1999 жылға қарай Nortel компаниясы өзінің жабдықтарында мыңдық деңгейде қоңырауларды бағыттауды қолдауды іске қосты. 1997 мен 2000 жылдар арасында 34 аумақтық кодта, АҚШ-тың оннан астам штатында біріктіру сынақтары жүргізілді. Чикагоның солтүстік-батысында орналасқан 847 аумақтық коды бірнеше рет аумақтық кодты бөлуге ұшырады және 10 таңбалы жергілікті қоңыраулармен 224 аумақтық кодын ұсыну халықтың наразылығын тудырды; тиімсіз бөлу салдарынан кейбір операторлар клиенттері аз немесе мүлдем жоқ болғанда да, баға орталықтарында 10 000 нөмірлік блоктарды ұстап тұрды. Бірнеше мың клиенті бар оператор көбінесе 50 000 нөмірге ие болды. Штаттың телекоммуникациялық реттеушісі, Иллинойс сауда комиссиясы, тұтынушылардың адвокаттарының талабы бойынша 1999 жылдан 2001 жылға дейін 847 үшін таратылған жабылуға қатысты өнеркәсіп пен FCC талаптарына қарсы тұрды, өйткені қолданыстағы 847 нөмірлерінің жартысы қолданылмайды. Чикагодағы тұтынушылар тобы, Citizens Utility Board, 2002 жылы 224 аумақтық коды енгізілген кезде, бір аумақтық кодтың ішінде қоңырау шалу үшін аумақтық кодты міндетті түрде теруді талап ететін FCC талабына қарсы сотқа жүгінуге тырысты. Нью-Йорк штатының мемлекеттік қызмет комиссиясының сол аумақтық кодтың ішіндегі жеті таңбалы қоңырауды сақтауға жасаған ұқсас әрекеті (соның ішінде 212 нөміріне қоңыраулар) сәтсіз аяқталды. Жергілікті телефон компанияларының сауда тобы, АҚШ Телекоммуникация қауымдастығы, 2000 жылы бүкіл елде міндетті он таңбалы қоңырау салуды ұсынуға тырысты, бірақ FCC оны қабылдамады. FCC оның орнына Иллинойс сауда комиссиясының нөмірді біріктіру сынағының көптеген аспектілерін қабылдады, оның ішінде телекоммуникациялық компаниялар қосымша телефон нөмірлерін сұрамас бұрын бөлінген сомасының 60% -ын пайдалануын талап етеді (үш жылдан кейін 75% -ға дейін арттырылды), телефон компанияларына жаңа нөмірлерді 1000-нан блоктармен бөлу және телефон компанияларының пайдаланылмаған нөмірлерді пулда қайтаруын талап етеді. Нөмірді біріктіру әртүрлі аймақтарда (соның ішінде 2002 жылдың қаңтарында Споканда) жүзеге асырылды, ал 2002 жылдың 15 наурызында 100 ірі метрополитендік статистикалық аймақта (MSA) ұлттық іске қосылды. Міндетті нөмірді біріктіру талаптары бастапқыда тек 100 ірі MSA-да болған кезде, Ұлттық реттеуші комиссарлар қауымдастығы (NARUC) 2006 жылы FCC-ге оларды VoIP нөмірлеріне сұранысты қамтамасыз ету үшін ауылдық штаттарға кеңейту туралы өтініш жасады. АҚШ-тың барлық штаттары операторлардан нөмірді біріктіруді талап ететін өз ережелерін қабылдады. 2013 жылға қарай, тіпті сирек қоныстанған Монтана штаты да 406 аумақтық кодын пайдалану мерзімін ұзарту үшін нөмірді біріктіруді қолданды. 564 аумақтық коды, қазіргі уақытта 206, 253, 360 және 425 аумақтық кодтары бар Вашингтон штатының батыс бөлігін жабу үшін ұсынылды. 2001 жылы кодтар қайта қалпына келтіріліп, нөмірлер біріктірілді. Кейінірек ол қайта қалпына келтірілді, бастапқыда 360 аумақтық кодына әсер етіп, қажет болған жағдайда басқа аталған аумақтық кодтарға кеңейтілді, 2017 жылдың 30 қыркүйегінен бастап 10 таңбалы қоңырау шалу міндетті болды. Филадельфияны жабатын 445 аумақтық кодын ұсыну 2003 жылы тоқтатылды; кейінірек ол қайта жаңартылып, 2018 жылдың 3 наурызынан бастап қолданысқа енгізілді. Пенсильвания штатының 814 аумақтық кодын бөлуге арналған 582 аумақтық коды 2012 жылы тоқтатылды. 2002 жылы Вирджиния штатының Хэмптон-Роудс аймағында шоғырланған жабылуды іске асыру жоспары, нөмірді біріктіру іске қосылғаннан кейін тоқтатылды және 2022 жылға дейін 948 аумақтық коды барлық қызметтерді қамтитын жабылу аумақтық коды ретінде енгізілмеді. Нөмірді біріктіру көптеген АҚШ нарықтарында міндетті болмаған жағдайда операторларға қалау бойынша қол жетімді болып қалады. Мыңдық блоктарды біріктіру нөмірлеу ресурстарын сақтаудың бірнеше тәсілдерінің бірі ғана. Басқа нұсқаларға бірнеше баға орталықтарын біріктіру (проблеманың көп бөлігі операторлардың әр баға орталығында қажетсіз префиксті сұрауынан туындайды), операторларға бір LATA немесе жергілікті өзара байланыс аймағындағы барлық баға орталықтарынан қолданыстағы нөмірлерді тасымалдау үшін бір префиксті пайдалануға рұқсат беру немесе тіпті пайдаланылмаған барлық нөмірлерді бір баға орталығына жинап, операторлар тек қана қажетін тасымалдауы мүмкін, SMS/800 дерекқоры және RespOrg құрылымымен тегіс қоңырау нөмірлері үшін болғандай. Операторларға әр баға орталығындағы 10 000 нөмірді бөлу сияқты, әр операторға 1000 нөмірлік блок тағайындау – кездейсоқ. Жергілікті нөмірді тасымалдау телефон нөмірлерін операторларға біртіндеп тағайындауға мүмкіндік береді.

Іске асыру

Сандар жетіспейтін аймақтарда 10 000 нөмірден тұратын блоктар жеке тарифтік орталыққа беріледі; одан әрқайсысы 1 000 нөмірден тұратын кішірек блоктарға бөлінеді, оларды жеке провайдерлерге нөмірлерді жинақтау әкімшісі тағайындайды. 47 CFR 52.20 бойынша, АҚШ Федералды байланыс комиссиясы басқаратын федералды ережеге сәйкес: Мыңдық блоктарды жинақтау – бұл орталық кеңсе кодындағы (NXX) 10 000 нөмірді әрқайсысы 1 000 нөмірден тұратын он тізбекті блокқа (мыңдық блоктар) бөліп, баға орталығында бөлек тағайындау процесі. Қызмет көрсетушілердің мыңдық блоктарды жинақтауға қатысуы талап етілетін аймақтық кодтарда оператор 90%-дан астам бос 1 000 нөмірлік блоктарды қайтаруға міндетті; тарифтік орталыққа бір блок үшін ерекшелік қолданылады, оны оператор бастапқы немесе із блок ретінде сақтауы керек. Нөмірлерді жинақтау әкімшісі, бейтарап үшінші тарап, әрбір мыңдық блок нөмірлер жинағында телефон нөмірлерінің тізімін алты айдан аспайтын мерзімге сақтайды. АҚШ-тағы стандартты Ұлттық нөмірлерді жинақтау әкімшілігі – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарының әкімшісі Somos. Канадада қазіргі уақытта нөмірлерді жинақтау жүргізілмейді, бірақ оны 2025 жылға дейін енгізуді Канада радио және телекоммуникациялар комиссиясы бұйырды. Жергілікті коммутациялық маршруттау дерекқорына енді префикстің ішіндегі нақты кіші блоктардың меншік иесін көрсету үшін «блок ID» қосылды. Нөмірлерді жинақтау жүргізілетін шағын елді мекеннің мысалы – Нью-Йорк штатының Ла-Фарджвилл қаласы (315/680 аймақтық кодтары бойынша), халқы 600 адам. Бұрын аралы диірменнің айналасында салынған шағын ауылдың қалалық әкімшілігі 1922 жылы жабылған. Ла-Фарджвилл тарифтік орталығының жергілікті қоңырау аймағы көршілес Клейтонмен (Нью-Йорк штаты) бірдей, бірақ әрбір ауыл үшін жеке Verizon стационарлық телефон станциясы бар – бұл телекоммуникациялық компаниялар көптеген шағын жергілікті станцияларды салған ерте заманның тарихи артефактісі болуы мүмкін. Екі ауылға да Уотертауннан басқарылатын бөлек, бақыланбайтын қашықтықтан коммутациялық орталықтар қызмет көрсетеді, бірақ Verizon шағын Ла-Фарджвиллде жергілікті нөмірлерді ұсынатын жарты ондай бәсекелестерге ие:
315 658 0Voxbeam Telecommunications
315 658 1
315 658 6Level 3 Communications
315 658 2
315 658 4Verizon Communications
315 658 3Inteliquent (бұрынғы Onvoy)
315 658 5Broadview Networks
315 658 7Bandwidth.com
315 658 8
315 658 9Spectrum
600 тұрғыны бар елді мекен үшін он мың телефон нөмірі тиімсіз, бірақ нөмірлерді жинақтау қолданылмаса, нақты нәтиже жеті есе нашар болар еді: әрбір телефон компаниясына жалпы саны 70 000 нөмірге арналған 10 000 нөмірлік телефон станциясының коды берілер еді. Бұл әдісті әрбір муниципалитет үшін нөмірлеу жоспарының бүкіл аймағында қайталау ҰҚА-ның орталық кеңсе кодтарының санын тез азайтады.