Америкалық теңізші Самуэль Таккердің өмірі мен қажырлы еңбегі

Кіріспе

Сэмюэл Такер (1 қараша 1747 – 10 наурыз 1833) – Континенттік әскери-теңіз күштері мен АҚШ әскери-теңіз күштерінің офицері болған.

Әскери мансап

Массачусетс штатының Марблхед қаласында туған Такер, 1760 жылдың көктемінде «Кинг Джордж» әскери кемесінде кабиналық малай ретінде теңізшілік мансабын бастады. Кейіннен 1774 жылдың шілдесінде ол сауда кемесіне командир болып тағайындалды. Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда Такер Англияда болды, бірақ 1775 жылдың күзінде Массачусетске оралды. Оралғаннан кейін генерал Джордж Вашингтон Такерді сатып алынған және британдық кемелерге шабуыл жасау үшін жабдықталған қаруланған шхуналардың шағын флотилиясына командирлік етуге таңдады. Такер сонымен қатар «Франклин» шхунасының командирі болды. 1776 жылы «Франклинде», кейіннен «Ханкок» шхунасында Такер Массачусетс жағалауында жүзіп, көптеген жүлделерді алды. Оның алғашқысы, «Ли» шхунасымен бірлесіп, 29 ақпанда болды, екі Континентальдық кеме Жаңа Шотландияның Галифакс қаласынан ағашпен жүктелген 300 тонналық «Генри» мен «Эстер» кемелерін тоқтатып алды. 1776 жылдың сәуірінде «Ханкокта» Такер Бостонға бет алған екі жүк тасымалдаушы кемені байқады. Ол портқа кірді, британдық әскери кемелерінің қорғаныш оқтарының жанында, көп ұзамай Ирландиядан келген «Джейн» және «Уильям» бригтерін тұтқынға алды. Такер екеуін де алып, екі кемемен және олардың құнды азық-түліктерімен, Континенттік армияға қажетті басқа да заттарымен қашып кетті. 1777 жылдың 15 наурызында Такер Континенттік флотқа офицер болып тағайындалды, ал 1777 жылдың қыркүйегінде капитан Гектор МакНиллдің қызметтен шеттелуінен кейін жаңа фрегат «Бостонның» командирі болды. 1777 жылдың қалған бөлігінде Такер «Бостонда» Солтүстік Атлантикада және солтүстік-шығыс жағалауларында саудаға шабуыл жасады, содан кейін арнайы миссияға таңдалды. 1778 жылдың 15 ақпанында капитан Сэмюэл Такер Брэйнтриден (Массачусетс штаты) Францияға жаңадан тағайындалған министр Джон Адамс пен оның ұлы Джон Квинсиді алып жүру үшін шықты. Кейіннен Теңіз кеңесі алдындағы сөзінде Такер Адамс туралы: «Алдымен оған көп нәрсе айтпадым, бірақ кейіннен оны кез келген Марблхед адамы сияқты әлеуметтік екенін байқадым», – деді. Атлантиканың ортасында «Бостон» 20 теңізшінің жарақат алған найзағайдың салдарынан жартылай қирауға жақын болды. Джон Адамстың күнделігінде айтылғандай, теңізшілердің бірінің басына найзағай тиіп, тесік жасайды, ол көп ұзамай «есінен шығып» қайтыс болды. Такерлер Бостонда тұрғанда, олар «Епископаль шіркеуіне барып, оның [әйелі] қауым мүшесі болды. Ол отбасында әдемі шіркеу литургиясы деп аталатын бөліктерді және үзінділерді жиі қайталайтын. Оның көзқарастары қатал болды, ол дінге әрқашан құрметпен қарады». Сэмюэл Такер 86 жасында Мэн штатының Бремен қаласында қайтыс болды.

Born in Marblehead, Massachusetts, Tucker began his naval career in the spring of 1760 as a cabin boy in the warship, King George. He subsequently rose to command of a merchant ship in July 1774. Tucker was in England at the outbreak of the American Revolutionary War, but returned to Massachusetts in the autumn of 1775. Upon his return, Tucker was selected by General George Washington to command a small flotilla of armed schooners which Washington had purchased and fitted out to prey on the British shipping. Tucker also served as commanding officer of the schooner Franklin. In Franklin and later in schooner Hancock, Tucker cruised off the Massachusetts coast, taking many prizes in the year 1776. His first, taken jointly with the schooner Lee, came on 29 February, when the two Continental ships cornered the 300 ton Henry and Esther, bound for Boston laden with wood from Halifax, Nova Scotia. In April 1776, in Hancock, Tucker sighted two supply brigs making for Boston. Standing in to the harbor, near the protecting cannon of British warships anchored in the roadstead, he soon captured brigs Jane and William, out of Ireland. Tucker took both, escaping with the two ships and their valuable cargoes of foodstuffs and other items needed by the Continental Army. On 15 March 1777 Tucker received a commission in the Continental Navy, and in September 1777 replaced Captain Hector McNeill in command of the new frigate Boston, following McNeill's suspension from duty. For the remainder of 1777, Tucker, in Boston, carried out commerce raiding forays in the North Atlantic and off the northeast coasts before being selected for a special mission. On 15 February 1778, Capt. Samuel Tucker sailed from Braintree, Massachusetts, to take onboard John Adams, the newly appointed minister to France, and his son, John Quincy. Later, in remarks before the Navy Board, Tucker would say of Adams, "I did not say much to him at first, but damn and bugger my eyes, I found him after a while as sociable as any Marblehead man." Halfway across the Atlantic, Boston was nearly dismasted in a lightning storm that injured 20 sailors. According to John Adams' diary, one of the sailors had a hole burnt in the top of his head from the lightning, and soon died "raving mad." When the Tuckers were living in Boston they "attended the Episcopal Church, of which [his wife] was a communicant. Often in his family would he repeat parts and passages of what he called the beautiful Church Liturgy. His views were serious, and he always spoke with reverence of religion." Samuel Tucker died at the age of 86 in Bremen, Maine.

Есімдес

АҚШ Әскери-теңіз күштерінде оның құрметіне есімделген екі кеме бар, олар USS Tucker деп аталады.