Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белаир ұлттық паркі (бұрынғы атауы – ұлттық парк және Белаир демалыс паркі) – Оңтүстік Австралиядағы Белаир қаласында, Аделаида қаласының оңтүстік-шығысында орналасқан қорғалатын аумақ. Оның ауданы ... құрайды. Парк 1891 жылы жарияланды және Оңтүстік Австралиядағы алғашқы ұлттық парк, Австралиядағы екінші (1879 жылы жарияланған Сиднейдің Корольдік ұлттық паркінен кейін) және әлемдегі он бірінші ұлттық парк.
Belair National Park (formerly known as the National Park and as Belair Recreation Park) is a protected area in Belair, South Australia, southeast of Adelaide city centre; it covers an area of It was proclaimed in 1891 and was the first national park in South Australia, second in Australia (after Sydney's Royal National Park which was proclaimed in 1879) and the tenth in the world.
Тарих
Белаирді бастапқыда Каурна аборигендері мекендеген. Бұл аймақ Прадли деп аталды, бұл «бассыздық» дегенді білдіреді, себебі Аделаида жазығынан оңтүстікке қарағанда аймақтың сыртқы түрі «ай сияқты бассыз» көрінетін. Аймаққа ең алғаш аяқ басқан еуропалықтар 1837 жылы «Коромадель» кемесінің экипажы болды. 1840 жылы Оңтүстік Австралияның губернаторы Джордж Гаулер осы жерді Оңтүстік Австралия мұрағаты үшін мемлекеттік шаруашылыққа бөлді. Оның ізашары Эбенезер Джарвис (шамамен 1829–1897) болды, ол Аделаидадағы Үкімет үйінің басқарушысы қызметіне кетті. Олардың кезінде 1866/1867 және 1877 жылдары екі ірі өрт болды, оның салдарынан көптеген ескі ағаштар жойылды. 1881 жылы жердің кішкентай бөліктерін сату туралы ұсыныстарға Уолтер Гуч, Джеймс Пейдж және Австралия тумаларының қауымдастығы қарсылық көрсетті, нәтижесінде 1883 жылы Парламент оны сатуға тыйым салатын заң қабылдады. 1888 жылы Гуч, Артур Фальконер Робин (1867–1906) және Оңтүстік Австралия Корольдік қоғамының мүшесі Сэмюэл Диксонның тағы дағы әрекеттері мемлекеттік шаруашылықты қоғамдық саябақ ретінде құру туралы парламенттік шешімге әкелді. Кейбір кешігулерден кейін Ұлттық саябақ туралы заң 1892 жылдың қаңтар айында губернатордың бекітуін алды. Бұл іске біршама үлес қоскан Уильям Генри Селвей де болды. 1934 жылы Ұлы депрессия кезінде саябақты күтіп ұстауға қаражат жинау мақсатында мемлекеттік үкімет тоғыз тесікті гольф алаңы салды. 1941 жылы алаң 18 тесікке дейін кеңейтілді, 1970 жылдары жаңартылып, 1982 жылы жеке операторға сатылды. «Белаир Парк Кантри Клубы» 2018 жылдың қаңтарында банкротқа дейін алаңды басқарды. Штат үкіметі гольф алаңының бір бөлігін қайта жаратуды және «Стурт Лайонс» футбол клубы үшін жеті алаңдық футбол алаңы салуды ұсынды, бірақ бұл ұсыныс қоғамдық тыңдау кезінде жергілікті халықтан қарсылық күшті болды, 8000-нан астам адам дауыс беруге қол қойды. Тыңдау мерзімі аяқталғаннан кейін бір күн өткен соң, Қоршаған орта министрі Дэвид Шпирс жоспардың іске аспайтынын мәлімдеді, ал 2021 жылдың қазан айында үкімет бұрынғы гольф алаңында жоғары әсер ететін құрылысқа тыйым салынатынын және жердің бір бөлігі қайтадан көгалдандырылып, саябақтың қалған бөлігіне қосылатынын хабарлады. 1987 жылы жақын жердегі Ұлттық саябақ теміржол стансасы жабылды.
Belair was originally inhabited by the Kaurna Aboriginal people. The area was called Pradli, which means “baldness”, because the appearance of the area when looking south from the Adelaide Plains was “bald like the moon.” The first Europeans to set foot in the area were crewmen from the Coromandel in 1837. In 1840, South Australian governor George Gawler set the land aside for a government farm, for the South Australian Archives. His predecessor was Ebenezer Jarvis (c. 1829–1897), who left to take a post as manager of Government House, Adelaide. Two great bushfires occurred during their time; in 1866/1867 and 1877, when many old trees were destroyed. Proposals in 1881 to sell off parts of small portions of the land were opposed by Walter Gooch, James Page and the Australian Natives Association, which led in 1883 to an Act of Parliament prohibiting its sale. In 1888 further agitation by Gooch, Arthur Falconer Robin (1867–1906) and Samuel Dixon of the Royal Society of South Australia led to a parliamentary decision that the Government Farm be established as a public park, and after some delays the National Park Act received the Governor's assent in January 1892. Another person given partial credit was William Henry Selway of the Field Naturalists' Section of the Royal Society. A nine hole golf course was constructed in the southwest corner of the park in 1934 in an attempt by the state government to raise money for the park's maintenance during the Great Depression. The course was expanded to 18 holes in 1941, redeveloped in the 1970's, and sold to a private operator in 1982. The Belair Park Country Club ran the course until it went into administration in January 2018. The state government proposed to repurpose part of the golf course and build a seven pitch soccer field for the Sturt Lions Football Club, but this proposal met with backlash from the local community during the public consultation period, with more than 8,000 people signing a petition opposing the development. The day after the consultation period ended, Environment Minister David Speirs announced that the plan would not go ahead, and in October 2021, the government announced that high impact development in the former golf course would be banned and that parts of the land would be re vegetated and returned to the rest of the park. In 1987, the nearby National Park railway station was closed.
Арамшөптің инвазиясы
Алғашқы еуропалықтар Белаир аймағын 1837 жылы кезіп өткен. 1840 жылы губернатор Гаулер мемлекеттік шаруашылық құрды, онда мемлекеттік мекемелерге тиесілі ауру аттар мен бұқаларды бағуға мүмкіндік болды. 1881 жылы шағын ауыл шаруашылықтарын ұйымдастыру туралы ұсыныс жасалды, сонымен қатар ұлттық парк құрылып, Оңтүстік Австралиядағы алғашқы ұлттық парк атанды. Көптеген экзотикалық және жергілікті емес өсімдіктер әкелінді, қазір олар паркте арамшөп ретінде таралған. Көптеген жергілікті өсімдіктер, мысалы, Cootamundra wattle, табиғи ареалынан тыс жерлерге енгізілгеннен кейін экологиялық арамшөптерге айналды. Белаир ұлттық паркінің табиғи экожүйелері мен өсімдік қауымдастықтары жергілікті емес өсімдіктердің кездейсоқ таралуы және экзотикалық және жергілікті емес өсімдіктердің парктегі белгілі бір аймақтарға ұсынылып отыруы салдарынан ауыр зардаптарға ұшырады. Бұл қиындықтарға қарамастан, Маунт-Лофти тауларына тән сирек кездесетін жергілікті өсімдік түрлерінің қалдықтары маусымдықта, көбінесе парктің жаяу жолдары жүйесіндегі кем бағаланатын аймақтардағы жолдар бойында кездеседі. Есек орхидеясы мен өрмекші орхидеясы – жыл сайынғы қысқы айларда көрінетін көптеген кішкентай гүлдердің ішіндегі бірі.
The first European people traversed the Belair area in 1837. In 1840, Governor Gawler raised a government farm on which sick horses and bullocks from government departments could be agisted. In 1881, a proposal was put forward for small agricultural holdings and also, the national park was dedicated, making it the first National Park in South Australia. Many exotic and non indigenous plants were introduced and are now found in the park as weeds. Numerous native plants, such as Cootamundra wattle, have become environmental weeds after being introduced into areas outside their natural range. The Belair National Park has suffered major disturbance to its natural ecosystems and natural vegetation communities through the accidental invasion of non indigenous plants as well as the deliberate introduction of exotic and non indigenous plants to certain zones within the park. In spite of these problems, several remnant stands of rare native plant species endemic to the Mt Lofty Ranges can be found there in season, mostly along tracks in less visited areas of the park's walking trail system. Both Donkey Orchids and Spider Orchids are among several diminutive flowers usually seen late winter each year.
География
Белаир ұлттық паркі Оңтүстік Австралиядағы Аделаида қаласының орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай 13 шақырым қашықтықта, Белаир елді мекенінде орналасқан. Бұл Аделаида тауларындағы жергілікті өсімдіктердің салыстырмалы түрде бұзылмаған қалған азаз аймақтарының бірі болып табылады.
Belair National Park is situated 13 km south east of Adelaide city centre in South Australia, in the suburb of Belair, and is one of the few remaining areas of relatively undisturbed native vegetation in the Adelaide Hills.