Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмингемдегі бұрынғы темір жол станциясы, Ұлыбритания
1838 жылдан 1966 жылға дейін пайдаланылған темір жол станциясы
Former railway station in Birmingham, United Kingdom
the railway station in use from 1838 to 1966
Бірмингем Керзон-стрит темір жол станциясы (бұрынғы Бірмингем станциясы) – Англияның орталық Бірмингем қаласында орналасқан темір жол станциясы. Алғашқы маңызды жолаушылар терминалы ретінде пайдаланылып, кейін жаңа нысандармен ығысып, жүк депосына айналған станция 1966 жылға дейін үздіксіз жұмыс істеді. Станцияны Лондон және Бирмингем темір жолы (L&BR) мен Гранд Джанкшн темір жолы (GJR) бірлесіп салған және басқарған. Бұл екі темір жолдың кездесу орны болды, сонымен қатар Лондонға салынған алғашқы қалааралық желінің аялдамасы еді. Осылайша, 1838 және 1854 жылдар аралығында Лондон, Манчестер және Ливерпуль сияқты ірі қалаларға бағытталған екі компанияның да жолаушылар пойыздары үшін бірлескен терминал ретінде қызмет етті. Станция 1838 жылдың 24 маусымында ресми түрде ашылды және сол жылдың 17 қыркүйегінде Лондоннан алғашқы пойызды қабылдады. Пойыздар тікелей өте алмайтындықтан, ұзақ пойыздарды қабылдау үшін кеңейту жұмыстарына қарамастан, станция тез арада жеткіліксіз болып шықты. Сондықтан, 1840 жылдары жаңадан құрылған Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы 1854 жылы станцияның көп бөлігін алмастыратын, бұрынғы станциядан шамамен 800 метр қашықтықтағы үлкен әрі ыңғайлы Бирмингем Нью-Стрит станциясын салуды жөн көрді. 1850 жылдары Керзон-стрит станциясы жүк тасымалын басқаруға жаңа бағыт берді, ал 1860 мен 1965 жылдар аралығында жүк станциясына айналдыру жұмыстары жүргізілді. Бұған қоса, 1893 жылы жолаушылар трафигі тоқтағанға дейін, станцияда сирек кездесетін экскурсиялық пойыздар да тоқтаған. Бұл станция Британ темір жолы дәуірінде жүк тасымалы үшін кеңінен пайдаланылды, тек 1966 жылы ғана теміржол арқылы жүк тасымалы тоқтатылды. Осы кезде платформалар мен пойыз депосы сияқты көптеген бастапқы элементтер бұзылды, бірақ негізгі кіреберіс ғимараты сақталды және бірінші санаттағы мұра нысаны мәртебесі берілді. Сайттың көп бөлігі автомобильмен жүретін жүк тасымалы үшін пайдаланыла берді, ал негізгі ғимарат түрлі мақсаттарда кеңсе ретінде пайдаланылды, соның ішінде кейде көркемдік шаралар да өткізілді. 2010 жылдары сайт пен негізгі ғимарат жаңа Бирмингем Керзон-стрит темір жол станциясына қайта жаңартылып, енгізілетіні және High Speed 2 жоғары жылдамдықты бағытының қызметтерін қабылдайтыны жарияланды.
Birmingham Curzon Street railway station (formerly Birmingham station) was a railway station in central Birmingham, England. Initially used as a major early passenger terminus before being eclipsed by newer facilities and converted into a goods depot, it was a continuously active railway facility up until 1966. The station was jointly built and operated by the London and Birmingham Railway (L&BR) and the Grand Junction Railway (GJR), being the meeting point between the two railways, as well as the terminus for the first intercity line to be built into London. As such, it served as a joint terminus for the scheduled passenger trains of both companies to major destinations such as London, Manchester and Liverpool, between 1838 and 1854. It was formally opened on 24 June 1838, and received its first train from London on 17 September of that year. Being incapable of permitting through trains, it quickly proved to be inadequate even after expansion efforts to accommodate longer trains. Thus, during the 1840s, the newly created London and North Western Railway opted to build a larger and more suitable station, Birmingham New Street, half a mile away from the earlier station that would take over most of its passenger traffic in 1854. During the 1850s, Curzon Street station found a new role handling freight traffic; conversion work was undertaken between 1860 and 1965 to turn it into a dedicated goods station. In addition, limited passenger traffic, such as special excursion trains, called at that station up until its closure to passengers in 1893. It was heavily used for railway freight into the British Rail era, only being closed to rail based goods traffic in 1966. Many original features were demolished at this time, such as the platforms and trainshed, but the principal entrance building survived and was given Grade I listed status. While much of the site continued to be used for road based parcel traffic, the principal building was used as office space for various purposes, including the occasional art event. During the 2010s, it was announced that the site and the principal building would be reused and integrated into the new Birmingham Curzon Street railway station, and host the high speed services on High Speed 2.
Өмірбаян
Бастапқыда Бірмингем станциясы деп аталған станцияның құрылысы Лондон мен Бірмингем темір жолының (L&BR) құрылуымен тығыз байланысты. Бұл Лондонға салынған алғашқы қалааралық теміржол және сол кезде Ұлыбританияда іске асырылған ең ірі жоба болды. L&BR станциясы учаскенің оңтүстік жағында салынды, онда екі платформа қатар орналасқан (біреуі келген пойыздар үшін, екіншісі кеткен пойыздар үшін), сондай-ақ екі сыртқы платформаға дейінгі жолдардың жанында төрт вагондар тұрағы болды; станцияны барлығы алты жол қызмет көрсетті. Кету платформасының артында билет сату кеңселері, күту залдары және жүк кеңсесі орналасқан ұзын ғимарат болды. Станциядан оңтүстік және шығысқа қарайғы жерлерде түрлі қосымша теміржол құрылыстары салынды; оларға L&BR үшін вагондар депосы, он алты бұрышты локомотив депосы және L&BR мен көрші Бірмингем каналы арасындағы тауарларды тиеу-түсіру үшін жүк аймақтары кірді. Станцияның солтүстігінде L&BR жүк депосы да құрылды. 1846 жылға қарай станция кең ауқымды өзгерістерге ұшырады. Алдыңғы станциядан батысқа қарай жарты миль қашықтықта орналасқан Нью-Стрит 1854 жылы аяқталды; түсінікті болжам бойынша, сол жылы жолаушылар тасымалының көп бөлігі ескі станциядан ауыстырылды.
The construction of the station, which was originally known simply as Birmingham station, is closely associated with the creation of the London and Birmingham Railway (L&BR), the first intercity line to be built into London and the largest project to have ever been undertaken in Britain at the time. The L&BR's station was built on the south side of the site, featuring a pair of platforms in parallel (one for arrivals and the other for departures), along with four carriage sidings next to the tracks leading to the two outer platforms; six lines in total served the station. To the rear of the departure platform, a lengthy building accommodating booking offices, waiting rooms and a parcels office was present. Various additional railway facilities were also constructed nearby on land to the south and east of the station; these included carriage sheds for the L&BR, a sixteen sided engine house, and freight handling areas for the transhipment of goods between the L&BR and the neighbouring Birmingham Canal. A dedicated L&BR freight depot was also established to the north of the station. By 1846, the station was already being extensively modified. Located only half a mile to the west of the preceding station, New Street was completed in 1854; unsurprisingly, the majority of passenger services were diverted away from the older station that same year.
Тауар станциясы ретінде
1852 жылдың қарашасында станцияның атауы Бирмингемнен Бирмингем Керзон-стритге өзгертілді. Станцияның басты қызметі тауарларды тасымалдау болды; бастапқыда бұл жанындағы тауар депосына қосымша жүктеме болды, ал 1850-ші жылдардың ортасында теміржол тауар тасымалы едәуір өсті. Бұл экскурсиялар 1893 жылғы Пасхаға дейін жалғасты, олардың тоқтатылуы Нью-стритке бағытталған негізгі желілерді екіден төртке дейін кеңейтуге мүмкіндік беру үшін болды. Платформалар мен бастапқы локомотив деполары сол жылы бұзылды. Біраз уақыт бойы бұл жер көбінесе тұрақ ретінде пайдаланылды. 1838 жылы салынған, бұл әлемдегі ең көне сақталған монументалды теміржол сәулетінің бірі. 28 000 фунт стерлинг сомасында салынған сәулеті Хардвиктің 1818–19 жылдары Италияға жасаған саяхатынан кейін римдік стильде жасалған. Ғимараттың алдында үлкен тас блоктарынан тұрғызылған биік бағаналар бар. Дизайн Лондон мен Бирмингем теміржолының (L&BR) лондондық бөлігіндегі Юстон аркасын қайталайды. 1841 жылы ғимараттың солтүстік (Керзон-стрит) жағына бастапқыда «Королева қонақ үйі» деп аталған қонақ үй қосылды, бірақ жаңа «Королева қонақ үйі» Нью-стрит станциясының жанында ашылғанда бұл қонақ үй маңызын жойды (және «Теміржол қонақ үйі» деп қайта аталды). 1900 жылдың маусымында «Теміржол қонақ үйі» жабылды, содан кейін оның барлық заттары сатылып, бұл кеңістік тауар депосы үшін кеңселерге айналдырылды. 1847 жылдың 27 қаңтарында Механика инженерлері институты Джордж Стивенсонды алғашқы президенті етіп тағайындап, «Королева қонақ үйінде» құрылды; қонақ үй бұзылған кезде оқиғаның жүз жылдығын еске алу үшін станция ғимаратының ішінде тақта орнатылды. 1897 жылы Анселс сыра зауыты станцияның қарамағысында «The Woodman» атты арнайы құрылған қоғамдық үй салды. 2020 жылға дейін ол ашық болды. Британдық теміржолы 1970 және 1978 жылдары Басты ғимаратты бұзуға өтініш бірақ екі рет те рұқсат алынбады. Оның орнына 1979 жылы ғимараттың меншігі Бирмингем қалалық кеңесіне берілді, ол келесі үш жылда кең ауқымды қалпына келтіру және жөндеу жұмыстарын жүргізді, осы кезде жаңа қонақ үй қанаты бұзылды. 1988 жылы станция кіреберісінің жанына мемориалдық тақта орнатылды, онда былай деп жазылған: «Бұл тақта 1838 жылдың 17 қыркүйегінде осы станцияға Лондоннан Бирмингемге алғашқы пойыз келгенінің 150 жылдығын еске алады». Ғимарат көбінесе көркем көрмелерден басқа пайдаланбады. Бирмингем қалалық кеңесі ғимаратты қайта жаңартуға және басқа жалдаушы табуға үміттенеді. Ол қалалық саябақ және Масхаус даму жобасының орталық бөлігі болуы күтілді, бұл жобаның айналасындағы ғимараттардың көпшілігі бұзылған. Алайда, бұл жоспарлар High Speed 2 ұсынысымен алмастырылды, ол аман қалған кіреберіс ғимаратын жаңа станцияның шығыс кіреберісіне енгізеді. Ғимаратты жаңарту HS2 заңының емес, тұрғын үй және жаңару гранты арқылы қаржыландырылды, ал 2022 жылдың мамырында қаржы таусылғанда жұмыс уақытша тоқтатылды. Ішкі жөндеу жұмыстары «жақсы дамыған», бірақ сыртқы қасбетті жөндеуге қаражат табу мүмкін болмады. HS2 «қаланың осы танымал нысанын толық қалпына келтіру үшін қосымша мұралық қаржыландыруды анықтау» бойынша жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді.
During November 1852, the name of the station was changed from Birmingham to Birmingham Curzon Street. The primary use of the station became the handling of goods; initially this was as an overflow to the adjacent goods depot, rail freight increased considerably during the mid 1850s. These excursions continued until Easter 1893, their discontinuation was to facilitate the expansion of the main lines into New Street from two to four. The platforms, along with the original train sheds, were demolished that same year. For a time, the site was largely used as a car park. Built during 1838, it is among the world's oldest surviving pieces of monumental railway architecture. Built at a cost of £28,000, the architecture is Roman inspired, following Hardwick's trip to Italy in 1818–19. It has tall pillars running up the front of the building, made out of a series of huge blocks of stone. The design mirrored the Euston Arch at the London end of the L&BR. In 1841, a hotel extension – known originally as the Queen's Hotel – was added to the northern (Curzon Street) side of the building, but was eclipsed (and renamed the Railway Hotel) when a new Queen's Hotel was opened next to New Street station. During June 1900, the Railway Hotel was closed, after which the contents were sold and the space was converted into offices for the goods depot. On 27 January 1847, the Institution of Mechanical Engineers was established with George Stephenson as its first president in the Queen's Hotel; a plaque commemorating the centenary of the event was placed inside the station building when the hotel was demolished. In 1897, Ansells Brewery had a purpose built public house, The Woodman, that was built opposite the station. It was still open by 2020. In separate instances, during 1970 and 1978, British Rail applied to demolish the Principal Building, but permission to proceed was repeatedly refused on both occasions. Instead, in 1979, the ownership of the building was transferred to Birmingham City Council, which carried out carried out extensive restoration and repairs over the following three years, at which time the newer hotel wing was demolished. A commemorative plaque was installed next to the station entrance in 1988 which reads: "THIS PLAQUE COMMEMORATES THE 150TH ANNIVERSARY OF THE ARRIVAL OF THE FIRST LONDON TO BIRMINGHAM TRAIN AT THIS STATION ON MONDAY 17TH SEPTEMBER 1838". The building was unused except for the occasional art exhibition. Birmingham City Council had hoped to refurbish the building and find an alternative tenant. It was expected to be the centrepiece of the City Park and Masshouse development scheme, which is located around the site, most of the surrounding buildings having been demolished. However, these plans were superseded by the High Speed 2 proposal, which will incorporate the surviving entrance building into the eastern entrance of a new station. Renovation of the building was funded through a housing and regeneration grant rather than the HS2 Act, and when funding ran out in May 2022, work was temporarily suspended. Internal refurbishment was "well advanced" but funding could not be secured for external facade repairs. HS2 said it was working to "identify further heritage funding to fully restore this iconic landmark for the city."
Қозғалтқыш шатыры
Роберт Стивенсон жобалаған айналымдық үстел (кейін "ауыспалы табақ" деп аталған) және пойыз тұрағына арналған теміржол желілері 1837 жылдың 12 қарашасынан бастап жұмыс істеді. Бірақ көп ұзамай, қолайсыз ауа райы жұмысты қиындатқаны анықталды, сондықтан олардың үстіне, әлемдегі алғашқы теміржол дөңгелек үйі салынды. Айналымдық үстелден 16 теміржол желісі шықты. Бұл ғимарат 1860 жылы немесе одан кейін жайылды, ал материалдары басқа жерлерде пайдаланылды. 2020 жылдың наурыз айында HS2 станциясын салуға дайындық жұмыстары кезінде археологтар дөңгелек үйдің және айналымдық үстелдің қалдықтарын тапты. Оларды сақтап, жаңа станция ғимаратына енгізу жоспарлануда.
A turntable (then called a "turn plate") and stabling sidings, designed by Robert Stephenson, were operational from 12 November 1837. It was soon found that inclement weather hampered operations, and a roundhouse likely the first railway roundhouse in the world was constructed over them. There were 16 lines off the turntable. The shed was demolished in or shortly after 1860, with materials being salvaged for use elsewhere. In March 2020, during preparatory works for the construction of the HS2 station, archaeologists uncovered the remains of the roundhouse and turntable. It is planned to preserve them and incorporate them into the new station building.