Кіріспе
Гёц Георг (23 шілде 1938 – 19 маусым 2016) – неміс актері, актерлар Берта Дрюс пен Генрих Георгтың ұлы. Оның ең әйгілі рөлі – «Таторт» телесериалындағы Дуйсбург детективі Хорст Шимански рөлі.
Götz George (; 23 July 1938 – 19 June 2016) was a German actor, the son of actor couple Berta Drews and Heinrich George. His arguably best known role is that of Duisburg detective Horst Schimanski in the TV crime series Tatort.
Ерте өмір
Джордж Берлин Ванзеесінде танымал актерлік отбасында дүниеге келді: оның әкесі Генрих Джордж – атақты кино және театр актері, ал анасы Берта Дрюс – кейіпкерлік актриса болған. Джордж әкесінің сүйіктісі, императорлық рыцарь Гёц фон Берлихингеннің құрметіне аталған. Әкесі Кеңес әскерімен тұтқындалып, НКВД-ның №7 арнайы лагерінде аштықтан қайтыс болды. Джордж Берлинде үлкен ағасы Ян мен анасымен бірге өсті. Ол Берлин Лихтерфельдесіндегі мектепке барып, кейін Швейцарияның Зуоз қаласындағы Альпинум лицейіне оқуға түсті.
Сахна
Джордж 1950 жылы Уильям Сароянның «My Heart's in the Highlands» пьесасындағы рөлмен сахнада дебют жасады. 1955 жылдан 1958 жылға дейін ол Берлиндегі UFA Nachwuchsstudio-да оқыды, бірақ 1958-1963 жылдар аралығында актерлік өнерінің маңызды бөлігін меңгерді. Анасының кеңесімен ол кейде Геттингендегі Deutsches Theater-да Хайнц Хилперттің жетекшілігімен ойнады. Хилперттің қайтысынан кейін Джордж ешқашан тұрақты театр труппасына қосылмады, алайда ол гастрольдік сапарларда және қонақ ретінде жиі өнер көрсетті. Ханс Гюнтер Хейме 1972 жылы оны Кёльн Schauspielhaus театрына шақырды, онда Джордж Дитер Фортенің «Мартин Лютер және Томас Мюнцер» қойылымында Мартин Лютер рөлін ойнады. Оның өзінің пікірінше, ең маңызды сахналық жетістігі – 1981 жылы Зальцбург фестивалінде Бюхнердің «Дантонның өлімі» пьесасындағы басты рөл болды. 1986 және 1987 жылдары Джордж Эберхард Фейк пен Хельмут Стауспен бірге Гогольдің «Үкімет инспекторы» пьесасын қойды. Антон Чеховтың «Платонов» пьесасында ойнағаннан кейін Джордж соңғы рет театрлық гастрольдік сапарына шықты.
Кино және теледидар
1953 жылы ол Роми Шнайдермен бірге «Ақ лилактар қайта гүлденгенде» фильмінде шағын рөл алды. Сол жылы ол Шекспирдің «Ричард III» пьесасында анасымен бірге ойнады, бұл оның болашақта жиі жасайтын тәжірибесі болды. 1950 жылдардағы шағын кино рөлдерінен кейін Гёц Джордж «Жаклин» (1959) фильмінде көрермендер мен сыншылардың назарына ілікті. Рөлі үшін ол Bundesfilmpreis және Filmkritik сыйлықтарымен марапатталды. 1962 жылы ол ең танымал актер ретінде Bambi сыйлығын жеңіп алды. 1960 жылдары Джордж «Кирмес», Вермахттан дезертир болған шатасқан адам және «Херренпартие» сияқты фильмдерде ойнап, қарапайым шаруаларды ғана емес, басқа да рөлдерде де өзін көрсете алатынын дәлелдеді. Дегенмен, ол көбінесе комедиялар мен әрекетке толы фильмдерде ойнады, олар оның физикалық күшінен пайда тапты. Геттингендегі театр гастролі кезінде Хорст Вендландт оны 1962 жылы басталған Карл Май фильмдерінің бірінде, «Күміс көлдегі қазынада» ойнауға көндірген кезде ол кең аудиторияға танылды. Басты рөлді оған беру жоспарланған, бірақ Лекс Баркер Ескі Шаттерхенд рөліне шақырылғаннан кейін бұл жоспардан бас тартылды, сондықтан Джордж фермердің ұлы Фред Энгельді ойнады. Джордж барлық трюктерді өзі орындады, тіпті шериф рөлінде болған «Оны Гринго деп атады» фильмінде де. 1970 жылдары ол негізінен сахналық рөлдерге және теледидарға көшті, соның ішінде «Der Kommissar», «Tatort», «Derrick» және «The Old Fox» фильмдерінің көптеген эпизодтарында ойнады, осы рөлдер арқылы танымал болды. 1977 жылы ғана ол қайтадан маңызды рөл алды, ол Аушвиц лагерінің басшысы Рудольф Хосс кейіпіндегі Франц Лангты «Өлім – менің кәсібім» фильмінде ойнады. Джордж 1980 жылдары теледидарда ең үлкен жетістікке жетті: 1981 жылдан 1991 жылға дейін WDR арнасында көрсетілген «Tatort» эпизодтарында ол жұмысшы табының полиция қызметкері Хорст Шиманскині сомдады, ол Германияда культ тұлғасына айналды. 1984 және 1987 жылдары ол ең танымал актер ретінде тағы да Bambi сыйлығын жеңіп алды. 1989 жылдан бастап Германияның қайта бірігуі мәселесін қамтыған «Шульц және Шульц» фильмдерінің сериясы оған екі рөлде комедиялық талантын көрсетуге мүмкіндік берді, сондай-ақ осыған ұқсас сериядағы индустрия кеңесшісі Морлок рөлі (Телесериал) де оның шеберлігін көрсетті, бұл рөл аға комиссар Шиманскинің қатал мінезінен мүлдем өзгеше болды. Джорджтың 1990 жылдардағы ең әсерлі рөлдерінің қатарында «The Sandman» (1995) телефильміндегі сериалдық кісі өлтіруші және жазушы Генри Купферді суыққан, есептеуші және манипулятивті интеллектуал ретінде бейнелеуі, «Deathmaker» (Der Totmacher) фильміндегі Фриц Харманн (Гановердің қасабы) рөлі және (Буби Шолц өмірбаяны негізінде түсірілген) телефильмдегі қарт, сынған боксшының ауыртпалығы болды.
Жеке өмір және өлім
Джордж 1966 жылдан 1976 жылға дейін Лони фон Фридльге үйленді; 1967 жылы олардың қызы Таня Николь дүниеге келді. 1997 жылдан бастап ол Гамбург журналисі Марика Ульрихпен бірге өмір сүрді; олар 2014 жылы неке қиды. 2016 жылы ол қысқа аурудан кейін 77 жасында қайтыс болды.
Фильмдер
Ақ сирень гүлдегенде қайтадан, 1953 Клаус
Ұлы сынақ, 1954 Петер Беренд
Ескі баржа, жас махаббат (Alter Kahn und junge Liebe Sonne über den Seen), 1957 Калле Борхерт
де, 1958 Эберхард Рёмер
Жаклин, 1959 Густав Бёмлер
Жәрмеңке (Kirmes), 1960 Роберт Мертенс
Карнавал мойындауы, 1960 Клеменс
, 1961 Петер Йоост
, 1961 Хайн Керстен
Камерун менің үйім, 1961 Георг Амброк
Оның ең әдемі күні, 1962 Адам Ковальски
Қыз бен прокурор (Das Mädchen und der Staatsanwalt), 1962 Йошен Рехберт
Күміс көлдің қазынасы (Der Schatz im Silbersee), 1962 Фред Энгель
, 1962 Крис Кронбергер
Махаббатты үйрену керек, 1963 Хансгеорг Лембрук
Адам мен аң (Mensch und Bestie), 1963 Франц
Өлімге бағыт (Herrenpartie), 1964 Герберт Хаклендер
Аруақтарға дейінгі күту бөлмесі (Wartezimmer zum Jenseits), 1964 Дон Миклем
Қарғалар арасында (Unter Geiern), 1964 Мартин Бауманн кіші
Пирошкамен демалыс, 1965 Томас Лауренс
Гринго деп атағандар (Sie nannten ihn Gringo), 1965 Мейс Карсон
Виннету және будандасқан, 1966 Джефф Браун
Инспектор Бломфилдтің ұзақ күні, 1968 Эдди Бломфилд
Фу Манчудың қаны, 1968 Карл Янсен
Коммандос, 1968 Оберлейтенант Руди
Шығыстан соққан жел, 1970 Сақшы
Өлім – менің кәсібім, 1977 Франц Ланг (Рудольф Хёсс негізінде)
Төмен қарай, 1984 Йорг
Көрердің ізбен, 1985 Хорст Шимански
Эпидемия, 1987 Хорст Шимански
Мысық, 1988 Пробек
Бүліс (1989 фильмі), 1989 Вальтер Граф
Көккөзді (1989 фильмі), 1989 Йоханн Нойдорф
Штонқ!, 1992 Германн Вилли
, 1993 Бруно
Жұмаққа немесе құлайтынға дейін, 1995 Робот Макс
Өлім жасайтын (Der Totmacher) 1995 Фриц Хаарманн
Россини (1997 фильмі), 1997 Уху Зигеунер
Три (фильм), 1998 Зобел
Кларнетке солист, 1998 Берни Коминка
Шындықтан кейін (Nichts als die Wahrheit), 1999 Доктор Менгеле
Виктор Фогель – сауда адамы, 2001 Эдди Камински
Құдай өлді, 2003 Хайнрих Люттер
, 2006 Йост
, 2009 Шломо Герцль
Зеттл (фильм), 2012 Канцлер Олли Эберт
The Great Test, 1954 Peter Behrend
Old Barge, Young Love (Alter Kahn und junge Liebe Sonne über den Seen), 1957 Kalle Borchert
de, 1958 Eberhard Römer
Jacqueline, 1959 Gustav Bäumler
The Fair (Kirmes), 1960 Robert Mertens
Carnival Confession, 1960 Clemens
, 1961 Peter Joost
, 1961 Hein Kersten
Our House in Cameroon, 1961 Georg Ambrock
Her Most Beautiful Day, 1962 Adam Kowalski
Das Mädchen und der Staatsanwalt, 1962 Jochen Rehbert
Treasure of the Silver Lake (Der Schatz im Silbersee), 1962 Fred Engel
, 1962 Chris Kronberger
Love Has to Be Learned, 1963 Hansgeorg Lehmbruck
Man and Beast (Mensch und Bestie), 1963 Franz
Destination Death (Herrenpartie), 1964 Herbert Hackländer
Waiting Room to the Beyond (Wartezimmer zum Jenseits), 1964 Don Micklem
Among Vultures (Unter Geiern), 1964 Martin Baumann Jr.
A Holiday with Piroschka, 1965 Thomas Laurends
Man Called Gringo (Sie nannten ihn Gringo), 1965 Mace Carson
Winnetou and the Crossbreed, 1966 Jeff Brown
The Long Day of Inspector Blomfield, 1968 Eddie Blomfield
The Blood of Fu Manchu, 1968 Carl Jansen
Commandos, 1968 Oberleutnant Rudi
Wind from the East, 1970 Soldier
Death is My Trade, 1977 Franz Lang (based on Rudolf Höss)
Abwärts, 1984 Jörg
On the Killer's Track, 1985 Horst Schimanski
The Crack Connection, 1987 Horst Schimanski
The Cat, 1988 Probek
The Break (1989 film), 1989 Walter Graf
Blue Eyed (1989 film), 1989 Johann Neudorf
Schtonk!, 1992 Hermann Willié
, 1993 Bruno
Heaven or Bust, 1995 Robot Max
Deathmaker (Der Totmacher) 1995 Fritz Haarmann
Rossini (1997 film), 1997 Uhu Zigeuner
The Trio (film), 1998 Zobel
Solo for Clarinet, 1998 Bernie Kominka
After the Truth (Nichts als die Wahrheit), 1999 Dr. Mengele
Viktor Vogel – Commercial Man, 2001 Eddie Kaminsky
Gott ist tot, 2003 Heinrich Lutter
, 2006 Jost
, 2009 Schlomo Herzl
Zettl (film), 2012 Chancellor Olli Ebert