Кіріспе
«Қайырлы сауда» – Герберт Росс режиссерлік еткен, Нил Саймонның сценарийімен жазылған және Ричард Дрейфус, Марша Мейсон, Куинн Каммингс және Пол Бенедикт түскен 1977 жылғы американдық романтикалық комедиялық драмалық фильм. Рей Старк продюсерлік еткен фильмде үш ерекше кейіпкер бар: Манхэттенде досынан пәтер жалға алған, өмірімен күресіп жатқан актер, қазіргі тұрғын (досының бұрынғы қатыны, жақында тасталып кеткен) және оның епті қызы. Ричард Дрейфус Эллиот Гарфилд рөлін сомдағаны үшін 1977 жылғы «Оскар» сыйлығының «Үздік актер» номинациясын жеңіп алды. Ол кезде ол 30 жасында «Үздік актер» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алған ең жас адам болды. Мейсон мен Каммингс екеуі де «Оскар» сыйлығына үміткер болды. Бұл фильм кассада 100 миллион доллар жинаған алғашқы романтикалық комедия болды.
the 1977 film
The Goodbye Girl is a 1977 American romantic comedy drama film directed by Herbert Ross, written by Neil Simon and starring Richard Dreyfuss, Marsha Mason, Quinn Cummings and Paul Benedict. The film, produced by Ray Stark, centers on an odd trio of characters: a struggling actor who has sublet a Manhattan apartment from a friend, the current occupant (his friend's ex girlfriend, who has just been abandoned), and her precocious young daughter. Richard Dreyfuss won the 1977 Academy Award for Best Actor for his performance as Elliot Garfield. At the time, he became the youngest man (at age 30) to win an Oscar for Best Actor. Both Mason and Cummings were nominated for Oscars. The film became the first romantic comedy to earn $100 million in box office grosses.
Сюжет
Биші және ажырасқан Паула МакФадден (Марша Мейсон) және оның он жасар қызы Люси (Квин Каммингс) Манхэттендегі пәтерде тұрмысқа шыққан жігіті Тони ДеФоррестпен бірге тұрады. Паула үйге келіп, Тонидің кеткенін көреді, өйткені ол оны Италияға киноға қатысу үшін тастап кеткен. Кетер алдында (Пауланың білмеуінен) Тони пәтерді Эллиот Гарфилдке (Ричард Дрейфус) жалға береді. Ол невротикалық, бірақ Чикагодан келген, түн ортасында көшуді күтіп тұрған, актердің қызығы. Паула талапшыл, сыншыл және невротикалық, ол Эллиотты ұнатпайтынын, бірақ оған қарсылық білдіріп, оған кіруге рұқсат береді. Паула биші ретінде өз мансабын жалғастыру үшін дене бітімін қалпына келтіру үшін күресіп жатыр. Сонымен қатар, Эллиот Ричард III-дің Бродвейден тыс қойылымында басты рөлді ойнады, бірақ режиссер Марк (Пол Бенедикт) оның Англияның Ричард III-ін асыра айтылған гомосексуалистік стереотип ретінде ойнауын қалайды. Эллиот өзінің актерлік мансабының аяқталуын білдіретінін білгеніне қарамастан, дәстүрлі емес суреттеуге келіседі. Театр сыншылары шоуды жаулап, Эллиоттың өнерін талқандауға ерекше көңіл бөледі. Пьеса тез аяқталады, ол қатты көңіліне түсті. Олардың жиі қақтығыстарына және Пауланың Эллиоттың көмегіне ризашылық білдірмеуіне қарамастан, екеуі ғашық болып, бірге ұйықтайды. Люси абай болып, бұл оқиғаның Тонимен болған оқиғаның қайталануы ретінде қарайды. Эллиот Пауланы қайталамаса екен деп сендіреді; кейін ол Люсиді мектептен алып, оны күймемен саяхатқа шығарады, ол оның өзіне ұнайтынын мойындайды. Елиот оған жауап ретінде Люси мен Паулаға қаншалықты қамқор екенін және оларды ренжітетін ештеңе жасамағанын түсіндіреді. Эллиот импровизациялық театрда жұмыс табады және оны танымал кинорежиссер көреді. Оған кинодағы рөл ұсынылады, бірақ ол Сиэтлде болады және ол төрт аптаға кетеді. Паула Елиоттың оны тастап кетіп, ешқашан қайтып оралмайтынын ойлап қорқады, оның өміріндегі басқа еркектер сияқты. Кейіннен ол Паулаға көшедегі телефон будкасынан қоңырау шалып, онымен бірге фильм түсіру үшін шақырады. Паула бұдан бас тартады, бірақ шақырудан жігер алады. Қолын соғудан бұрын Эллиот Пауладан өзінің қымбат гитарын ұстауын сұрайды, ол бұл оның өзін шынымен жақсы көретінін және қайта оралатындығын дәлелдейді.
Өндіріс
Фильм "Богарт мұнда ұйықтады" деп аталатын сценарий ретінде басталды (негізінен, Дастин Хоффман жұлдыз болғаннан кейін не болғаны туралы оқия), ол Роберт Де Ниро мен Мейсонның қатысуымен Warner Bros. студиясы үшін түсірілуі тиіс еді. Бұл Де Нироның "Таксист" фильмінен кейін түсірген фильмі болар еді. Режиссерлікке Майк Николс шақырылды. 1996 жылы Time Warner компаниясы 1986 жылдың мамыр айына дейінгі MGM кино кітапханасына ие болған Turner Entertainment Company компаниясын сатып алғаннан кейін, Warner Bros. енді фильмнің құқықтары мен тарату құқығына ие болды.
Саундтрек
"Goodbye Girl" әнін Дэвид Гейтс 1977 жылы жазды және өзі орындады, ол 1977/78 жылдары Billboard Hot 100 тізімінде топ 20-ға кірді, ең жоғарғы көрсеткіші 15-ші орынды құрады.
Қабылдау
Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыздың үшеуін беріп, көбінесе жағымды пікір білдірді. Ол Мейсонның ойынына және кейіпкердің жазылуына көңілі толмады, оны "көбінесе жаны ашымайтын" деп сипаттады. Дегенмен, ол Дрейфусты жоғары бағалады және оның Ричард III сахналарын "Мел Брукс Гитлерге арналған көктемді сахналағалы бері фильмдегі ең күлкілі сахналар" деп атады. The New York Times газетінен Винсент Канби фильмді "күлкілі болмай, шаршататын" және "керексіз әзілге толы" деп тапты. Variety журналынан Артур Д. Мерфи фильмді "Герберт Росс режиссерлік шеберлігінің тағы бір жетістігі" деп атады, ал Дрейфус "өзінің ең жақсы экрандық рөлін орындады" деді. The Washington Post газетінен Гари Арнольд фильмнің "Саймон тікелей кино үшін жазған ең сәтті комедияға айналғанын" жазды. Ол, сюжеттің қиындықтарына қарамастан, сценарийдің қызықты тұстары, ақылды ойлары және актерлерге жақсы ойнауға мүмкіндік беретін ерекше мінездер үшін көрермендердің төзімділігін танытты. The New Yorker журналынан Паулин Кейл фильмге сынды пікір білдірді: "The Goodbye Girl фильмінде Нил Саймонның бір сөздік тіркестері емес, екі сөздік тіркестері көңілді қалдырмайды. Диалогтың жылдамдығы соншалық, оны көру қорқынышты." Newsweek журналынан Дэвид Ансен: "Бұл таза формула, және Саймон оны ашық ойнайды, барлық карталарын үстелге салады, жеңіске дағдыланған құмар ойыншының консервативті кәсібилігімен. Герберт Росс режиссерлік еткен "Қош келдіңіз, қызым!" - қарапайым, ашық комедия, ол Саймонның жанкүйерлерін қуантады және оның қарсыластарын өз пікірлерінде бекем қалдырады."
Музыкалық және қайта жасау
Ли Голдбергтің "Сатпаған теледидарлық пилоттық бағдарламалар" кітабында айтылғандай, "Қош кел, қыз" фильмін жарты сағаттық телекомедияға айналдыруға үш рет сәтсіз тырысылды. 1982 жылдың мамырында NBC арнасында көрсетілген және "Қош бол, мәңгілік емес" деп аталған алғашқы пилоттық бағдарламада Карен Валентайн мен Майкл Лембек түсті, режиссері – Аллан Катцтың сценарийі бойынша Джеймс Берроус. Бір жылдан кейін түсірілген екінші, эфирге шықпаған пилоттық бағдарламада Жобет Уильямс ойнады, режиссері – Шарлотта Браун, сценарий авторлары – Браун мен Пэт Нардо. Үшінші пилоттық бағдарлама, ол ешқашан көрсетілмеді, тағы да Валентайнды жұмылдырды және режиссері – Джей Сандрич болды. "Қош кел" 1993 жылы Мартин Шорт пен Бернадет Петерстің ойнаған сол аттас Бродвей мюзикліне айналды. 2004 жылғы Джефф Дэниелс пен Патрисия Хитонның қайта түсірген нұсқасы түпнұсқа фильмнің сценарийін сақтап қалды.
Үй медиасы
VHS форматы жылдар бойы бірнеше рет жарық көрді. MGM/UA Home Video 1993 және 1996 жылғы нұсқаларын шығарды, ал Warner Home Video 2000 жылғы нұсқасын, DVD нұсқасын шығарумен қатар жарыққа шығарды. 2016 жылдың 8 қарашасында Warner Archive Collection арқылы сұраныс бойынша өндірілген Blu-ray форматы шығарылды. Сонымен қатар, фильм түрлі сервистер арқылы онлайн көруге қолжетімді.
Танымал мәдениетте
Фильмнен алынған түсірілімдер The Last of Us сериалының "Kin" атты эпизодында пайда болады.