Квинслендтің 1885 жылғы Жерді Бөлуге Қарсы Заңы және оның қала құрылысына әсері
Undue Subdivision of Land Prevention Act 1885
Квинслендтегі 1885 жылғы жер бөлуді шектеу заңы қалалардағы тығыздықты, шаһардың нашарлауын болдырмақ болды. Бұл заң құрылыс салуды реттеуге бағытталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1885 жылғы Жерді тиімсіз бөлуге жол бермеу туралы заң – Квинсленд парламентінің Квинслендтегі қалалар мен кенттерде, әсіресе Брисбенде халық тығыздығының артуы мен қалалық құлдыраудың алдын алу мақсатында қабылданған заңы. Бұл заң – Австралия заң шығарушыларының қала құрылысын бақылауға және шалап-шалап салынған үйлердің пайда болуын болдырмауға жасаған алғашқы тырабының маңызды мысалы.
The Undue Subdivision of Land Prevention Act 1885 was an Act of the Parliament of Queensland that was passed to prevent overcrowding and urban degradation in cities and towns in Queensland, and especially in Brisbane. The Act is a noteworthy example of early efforts by Australian legislators to control urban development and avoid the appearance of slums.
Заң
Заң жерді спекулянттар мен құрылысшылар 16 гектардан аз жерлерге бөлуді болдырмады. Нәтижесінде, Брисбен және Рокхэмптон сияқты қалалардың ескі бөлігіндегі тұрғын үй құрылыстарының көпшілігі тікбұрышты жер учаскелерінде жеке тұрғын үйлерден тұрады, әдетте, жарты шынжыр немесе 20 метр, және тереңдігі екі шынжыр немесе 40 метр болады. 10 метрлік қасбеттер терассалық үйлерді салуға мүмкіндік бермейді, бұл Сидней, Мельбурн және Ньюкасл сияқты басқа да австралиялық қалаларда көпшілік тұрғын үйдің басым түрі болды. Көптеген орта және бай жер иелері 16 гектарлық екі жер учаскесін сатып алып, екі жер учаскесіне үлкен үй салып, үйлерін соған жалғастырды. Заң шығарушы кеңестің бір мүшесі талқылау кезінде ең аз учаске көлемі 32 гектар, яғни 40 метрлік қасбет болу керек деп мәлімдеді. Бұл заң Брисбенді және Квинслендтің басқа қалаларын өмір сүру және отбасы құру үшін тартымды және аз халық тығыздығы бар орынға айналдырды, сондай-ақ әр үйдің бақша өсіруіне мүмкіндік берді, бірақ оның кемшіліктері болды, ең бастысы, халықтың тығыздығы төмен болғандықтан, қалалық қызметтерді, мысалы, канализация, жол төсеу және көше жарықтандыруын қамтамасыз ету қымбатқа түсті. Нәтижесінде Брисбен Австралиядағы соңғы ірі қала болды, ол толыққанды кәріз жүйесімен жабдықталды, ал 1960 жылға дейін ішкі қалада асфальтталмаған жолақтар кең таралған. Заң 1923 жылы күшін жойды және бірнеше рет қазіргі қала құрылысы туралы заңмен ауыстырылды, мысалы, қазіргі 2016 жылғы Жоспарлау туралы заң. Алайда Брисбен және басқа да Квинсленд қалалары оңтүстік Австралия штаттарымен салыстырғанда халықтың тығыздығы төмендігімен танымал.
The Act prevented the subdivision of land by speculators and developers into lots less than 16 perches As a result, most residential development in the older parts of cities such as Brisbane and Rockhampton consists of detached homes on rectangular lots, usually with a frontage of half a chain or , and a depth of two chains or Frontages of 10 metres necessarily prevent the development of terrace houses, which was the predominant form of mass housing in other Australian cities such as Sydney, Melbourne and Newcastle. Many middle class and wealthier land owners preferred to buy two adjoining 16 perch allotments and build a larger house straddling the two lots. One Member of the Legislative Council reportedly argued for a minimum lot size of 32 perches — that is, — during debate. While the Act made Brisbane and other Queensland cities a more attractive and less overcrowded place to live and raise families and allowed each household to grow a garden, it did have its disadvantages, the main one being that the resulting low population density made it more expensive to provide urban services such as sewerage, paving and street lighting. As a result, Brisbane was the last major city in Australia to be comprehensively sewered, and unpaved laneways were common in the inner city until the 1960s. Nor was Brisbane spared the horror of slum development suburbs such as West End and Red Hill were long known for their general poverty and low socio economic status, even if they weren't as overcrowded as similarly impoverished districts in Sydney and Melbourne. The Act was rescinded in 1923 and has been replaced several times by more up to date town planning legislation such as the current Planning Act 2016. However, Brisbane and other Queensland cities are still noted for their low population densities compared to those in the southern Australian states.