Жаңа Зеландияның алғашқы картографы және Веллингтон қаласын құрушысы Уилльям Мейн Смит
William Mein Smith
Уильям Мейн Смит (Капене Мете) – Веллингтондағы жер сарқылуымен аты шыққан саяхатшы, топограф. Жаңа Зеландия тарихы, Веллингтон қаласы, Māori жерлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Уильям Майн Смит (Кэпене Мете деп те аталады; 1798 – 3 қаңтар 1869) – Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласының құрылуындағы маңызды тұлға. 1840-1843 жылдар аралығында Эдвард Уэйкфилдтің «Жаңа Зеландия компаниясының» Порт-Николсон портындағы бас геодезистігі қызметін атқарып, ол және оның командасы Петон жағалауындағы жердің жарамсыз екенін анықтағаннан кейін Веллингтон қаласын жоспарлап, қала белдеуін және басқа да маңызды нысандарды жасады, сондай-ақ жергілікті маори халқы үшін көп талқыланған «ондық» үлесін қарастырды.
William Mein Smith (also known as Kapene Mete; 1798 – 3 January 1869) was a key figure in the settlement of Wellington, New Zealand. As the Surveyor General for Edward Wakefield's New Zealand Company at Port Nicholson from 1840 to 1843, he and his team surveyed the town of Wellington, after finding the land on the Petone foreshore unsuitable, laying out the town belt and other features and making provision for the much debated "tenth" share of the land for local Māori.
Ерте өмір
1798 жылы Оңтүстік Африканың Кейптаунда дүниеге келген ол Девон мен Шотландия шекараларында өсті, 1814 жылдан бастап Корольдік артиллерияда қызмет етті, Ирландияда және содан кейін Канадада. Сонда ол 1802 жылы Канадада туған Луиза Баргрейв Уоллеспен танысты, ол Корольдік артиллерияның сол кездегі бірінші лейтенанты, кейін генерал болған Питер Маргетсон Уоллес пен оның серіктесі, кейін әйелі Луиза Турменнің тұңғыш баласы еді. Олар 1828 жылы Онтарио штатының Кингстон қаласында үйленді, ал ол Гибралтарға тағайындалды, соның ішінде 1829-30 жылдары Маракешке дипломатиялық сапарға қатысты, содан кейін Woolwich Корольдік әскери академиясына тағайындалды, онда ол сызық салу шебері ретінде сабақ берді. 1839 жылы Уэйкфилдтің Жаңа Зеландия компаниясына көмектесу үшін ұсыныс алғанға дейін. Ол және оның геодезистер тобы Жаңа Зеландия компаниясының «Куба» баркасымен Жаңа Зеландияға аттанды және 1840 жылдың 3 қаңтарында Порт-Николсон (Тэ-Вангануи-а-Тара) портына жетті. Оның әйелі мен үлкен балалары екі айдан кейін келді. Town Acre 646, Tinakori және Grant Road арасында, кейін 125 Grant Road мекенжайында Уильям Майн Смит Веллингтонда тұрғандағы резиденциясы болды.
Born in 1798 in Cape Town, South Africa, he was raised in Devon and the Scottish Borders, serving in the Royal Artillery from 1814 in Ireland and then Canada. There he met his wife, Louisa Bargrave Wallace, who was born in Canada in 1802 as the first child of then First Lieutenant, later General, Peter Margetson Wallace of the Royal Artillery and his partner, later wife, Louisa Turmaine. They married at Kingston, Ontario in 1828 and his next posting was to Gibraltar, including being part of a diplomatic visit to Marrakech in 1829–30, followed by appointment to the Royal Military Academy, Woolwich where he taught as Master of Line Drawing, before being approached to assist Wakefield's New Zealand Company in 1839. He and his team of surveyors sailed to New Zealand on the New Zealand Company barque Cuba, arriving on 3 January 1840 in the harbour of Port Nicholson (Te Whanganui a Tara). His wife and older children arrived two months later. Town Acre 646, between Tinakori & Grant Roads, later 125 Grant Road, was the residence of William Mein Smith while he lived in Wellington.
Кәсіби өмір
Ол Веллингтон колониясының алғашқы әкімшілігінде, қала құрылысында (маори иелеріне оннан бір бөлігін резервтеуді қоса алғанда) және жер участаларын бөлуде маңызды рөл атқарды, кейіннен Манавату мен Вангануидегі жұмыстарды қадағалады. Ол судья болып тағайындалды. Сондай-ақ Компания құрған, қысқа ғұмырлы (және даулы) Веллингтон қалалық кеңесінің мүшесі болды. Оның есімі бүгінге дейін Веллингтондағы Майн көшесінде ғана сақталған. Оның басқа да еңбектеріне алғашқы кітапхананы құруға көмектесу, портқа кіреберістегі алғашқы шамды жобалау, Порируа мен Капити жағалауына жол табу және Бақшашылар қоғамын құру кірді. Компанияның Басты Агенті полковник Вейкфилдпен келіспеушілікке түсіп, 1842 жылдың басында бас геодезист лауазымынан ескертусіз босатылып, орнына Самуэль Чарльз Брис тағайындалды. Бірақ 1842 жылдың қыркүйегінде Оңтүстік аралдың шығыс жағалауына теңіз саяхатына жіберілді, Жаңа Зеландия компаниясы үшін жаңа қоныс табуға көмектесу үшін Оңтүстік аралдың шығыс жағалауындағы порттарды картаға түсіру тапсырылды. Осылайша ол қазіргі Крайстчерч, Акароа, Порт Чалмерс және Блафф қалаларына алғашқы сапармен барды. Литтлтон портындағы Квейл аралына барып, оған ат қоюға да үлкерді, ол жарым аралды жаяу өтіп, кит аулаушылар мен маорилермен араласты. Кейін Солтүстік аралдың төменгі бөлігінің көптеген аймақтарын, соның ішінде Вайрарападағы шағын қалаларды (әсіресе Федерстон мен Мастертон), Каслпойнтқа дейінгі жағалау жолағын және Таратайхи жазығын зерттеді. 1850 жылдары Веллингтонға таулар арқылы тиімді жол табуға тырысты. Өзінің алғашқы үйін қазіргі Тинакори төбесінің астында қалдырып, Веллингтонда тас жартастармен жасыранған алғашқы малдарды айдады. 1846 жылға дейін Веллингтон маңындағы Терауахиде шаруашылықпен айналысты. Олар алғашқы қоныс салушылардың бірі болды. Сол жерде Луизамен бес балаларын тәрбиеледі. Ол жерді өлшеумен айналысып, жергілікті судья және саясаткер болды. Жергілікті маорилермен де жақын байланыста болды, оның суреті Грейтаун маңындағы Папавай марасындағы 13 пуу whakairo (өрнекті периметрлік тіреулердің) бірінде сақталған, өйткені ол басшы Хамуэра Тамахау Махупукумен тығыз байланыста болды, тіпті басшы капитан Майн Смиттен тараған ұрпақтарының бірінің баласын асырап алды.
He was instrumental in the Wellington colony's early administration, the setting out of the town (including reservation of one tenth for Māori owners), and country acres, and later oversaw work in the Manawatū and Wanganui. He was gazetted as a magistrate. He also served on the short lived (and controversial) Wellington Town Council established by the Company. His name survives today however only indirectly, in Mein Street, Wellington. His other contributions included helping to form the first library, designing the first light at the entrance to the harbour, exploring the route to Porirua and the Kāpiti Coast, and founding the Horticultural Society. Though getting on the wrong side of Colonel Wakefield, the Company's Principal Agent, and being dismissed as Surveyor General from early 1842, when he was replaced without warning by Samuel Charles Brees, he was commissioned to sail down the East Coast of the South Island in September 1842 was directed to map the harbours on the South Island's east coast to help locate another site for settlement by the New Zealand Company. He was thus an early visitor to what is now Christchurch, Akaroa, Port Chalmers and Bluff. He still had the opportunity to visit and name Quail Island in Lyttelton Harbour, after crossing the peninsula on foot, visiting whalers and Māori alike. Later he surveyed a number of other parts of the lower North Island, including some townships in Wairarapa (Featherston and Masterton in particular), the coastline as far north as Castlepoint, and the Taratahi plain. He also spent time in the 1850s seeking a better route through the mountains to Wellington. He left his first home under what is now Tinakori Hill, Wellington, driving some of the first cattle round the rocky coastline. He was involved in operating a farming venture near Wellington at Terawhiti until 1846. They were among the first half dozen settlers in the valley. There he and Louisa raised their five children. He also carried on surveying and was a local magistrate and politician. He also had close dealings with local Māori, and his image is preserved in one of 13 pou whakairo (carved perimeter posts) that guard the Papawai marae, near Greytown, due to his close association with chief Hamuera Tamahau Mahupuku so close that the chief adopted the child of one of Captain Mein Smith's descendants.
Саяси мансап
Смит 1851 жылдан бастап, ол 1853 жылдың 28 қыркүйегінде жаңа Заңнамалық кеңеспен алмастырылғанға дейін Бас Заң шығарушы кеңестің мүшесі болды. Содан кейін ол 1858 жылдан (Чарльз Борласты жеңгеннен бастап) 1865 жылға дейін Веллингтон провинциялық кеңесінде Вайрарапа сайлау округін өкілдік етті.
Smith was a member of the General Legislative Council from 1851 until it was replaced by the later Legislative Council on 28 September 1853. He then represented the Wairarapa electorate on the Wellington Provincial Council from 1858 (when he defeated Charles Borlase) to 1865.
Өнер
Смит ерте Веллингтон мен Вайрарапаның суреттері мен эскиздерін жасады, олардың көптегені Веллингтон қаласындағы Александр Тернбулл кітапханасында сақтаулы.
Smith produced water colours and sketches of early Wellington and Wairarapa, many of which are held by Wellington's Alexander Turnbull Library.
Өлім
Ол 1869 жылы Уайрарапа аймағындағы Грейтаун қаласында ұзаққа созылған аурудан кейін, Вудсайдтағы өзі мен Реванның "Бриерли" деген үйінде дүниеден озды. Луиза екі жыл бұрын сол жерде қайтыс болған еді.
He died in Greytown in the Wairarapa in 1869 after a lengthy illness, at his and Revan's home "Brierly" at Woodside. Louisa had died there two years earlier.