Жернингем Вейкфилд: Жаңа Зеландия саяхатшысы мен саясаткерінің өмірі
Jerningham Wakefield
Жернингем Вейкфилд (1820-1879) – Жаңа Зеландия саяхатшысы, колонизациямен айналысқан. Саяси өмірге қатысып, алкоголизмнен қасірет көрген. Жаңа Зеландия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері (1820–1879)
New Zealand politician (1820–1879)
Эдвард Джернингэм Уэйкфилд (25 маусым 1820 – 3 наурыз 1879), Джернингэм Уэйкфилд ретінде танымал, Эдвард Гиббон Уэйкфилдтің жалғыз ұлы болды. Осыған байланысты ол әкесінің колонизацияға деген қызығушылығымен тығыз байланыста болды. Ол Жаңа Зеландия компаниясында жұмыс істеді, кейін Кентербери қауымдастығының мүшесі атанды. Жаңа Зеландияда ұлттық және провинциялық деңгейде саясаткер ретінде белсенділік танытты, бірақ алкоголизмге ұшырап, қарттар үйінде мүсірлік күйде қайтыс болды.
Edward Jerningham Wakefield (25 June 1820 – 3 March 1879), known as Jerningham Wakefield, was the only son of Edward Gibbon Wakefield. As such, he was closely associated with his father's interest in colonisation. He worked for the New Zealand Company and later was a member of the Canterbury Association. He was active as a politician in New Zealand, both at national and provincial level, but became an alcoholic and died penniless in an old people's home.
Ерте өмір
Уэйкфилд 1820 жылы Лондонда дүниеге келген. Оның ата-анасы Эдвард Гиббон Уэйкфилд және Элиза Энн Фрэнсис Пэтл болды, бірақ анасы оның туылғаннан кейін күндер өткен соң қайтыс болды. Ол әпкесі Нинамен бірге көбінесе әкесінің қарындасы, Шарль Торлессенің анасы Кэтрин Торлессенің тәрбиесінде өсті. Уэйкфилд есімнің ортасымен танымал болды және Брюс Касл мектебінде және Лондон Король колледжінде білім алды.
Wakefield was born in London in 1820. His parents were Edward Gibbon Wakefield and Eliza Anne Frances Pattle, but his mother died within days of his birth. Together with his sister Nina, he was mostly brought up by Catherine Torlesse, his father's sister and mother of Charles Torlesse. Wakefield was known by his middle name and educated at Bruce Castle School and King's College London.
Кейінгі өмірі
1839 жылы ол әкесі, полковник Уильям Уэйкфилдпен бірге Жаңа Зеландияға Жаңа Зеландия компаниясының кемесі «Тори» арқылы барды. Бұл экспедиция Кук бұғазы аймағында колония құруға жарамды жер іздеген алдын ала жасақ болды. 1840 жылы ол Веллингтоннан Уангануи өзеніне дейінгі жағалауды, өзін «құлдары» деп атаған маорилер тобының басшылығымен зерттеді. Джернингэм Уэйкфилд Жаңа Зеландияда бірнеше ай ғана болуды жоспарлаған, бірақ жаңа колонияның өркендеуі оған соншалықты әсер етті, 1844 жылы Англияға оралғанға дейін төрт жыл өткен соң ғана елге қайтты. Ол дереу күнделіктерін жинап, 1845 жылдың сәуір айында «Жаңа Зеландиядағы оқиғалар» деген атпен жариялады. Жаңа Зеландия компаниясы құрған колонияның жағымды бейнесін көрсету арқылы компанияға Парламентте сыннан құтылуға көмектесті. Келесі бес жыл бойы Джернингэм Уэйкфилд Лондонда бейберек өмір сүрді. 1845 жылдың қыркүйегінде ол Лондондағы Корольдік Аделаида галереясында татуировкаланған пакеха маори Барнет Бернстің лекциясын тыңдады, ол бұрын «Тори» кемесімен Жаңа Зеландия компаниясына қосылуға тырысқан, бірақ сәтсіз болған. 1848 жылдың 6 мамырында Кентербери қауымдастығына қосылды, бірақ 1849 жылдың 8 қарашасында қайтадан отставкаға кетті. 1855 жылы ауру әкесіне жақын болу үшін Веллингтонға көшіп келді және 1857 жылдан 1861 жылға дейін провинциялық кеңесте Веллингтон қаласын өкілдік етті. 1875 жылғы сайлауда ол сайлау округіндегі алты үміткердің үш орынға таласқан сайлауында бесінші орынды иеленді және жеңіліске ұшырады. Ол ең алғашқы күнделікті газеттерге қаржылық мүдделілік танытты. Алкогольге құмарлығының артуы салдарынан мінез-құлқы тұрақсыз болды және ол қолдаушыларының алдында ұятқа қалды. Ол парламентте маңызды дауыс беруге жеткілікті ессіздіктен сақтау үшін кішкентай бөлмелерге қамауға алынған депутаттардың бірі болды, бірақ 1872 жылы саяси қарсыластары оған түтін арқылы виски бөтелкесін жіберген кезде бұл амал сәтсіз аяқталды. Келесі бірнеше жыл ішінде ол байлығын, мүлкін жоғалтып, денсаулығын құртты. 1879 жылы Жаңа Зеландияның Эшбертон қаласында мүсірленбеген күйде қайтыс болды.
In 1839 he accompanied his uncle, Colonel William Wakefield to New Zealand on the New Zealand Company ship Tory. This expedition was an advance party seeking a suitable site to found a colony in the Cook Strait area. In 1840 he explored the coast from Wellington to Whanganui River guided by a group of Maori he referred to as his "slaves". Jerningham Wakefield had intended to stay in New Zealand for only a few months but he found the growth of the new colony so fascinating that it was four years before he returned to England in 1844. He quickly assembled his journals and they were published as Adventure in New Zealand in April 1845. The favourable picture he presented of the colony founded by the New Zealand Company helped the company to avoid censure in the House of Commons. For the next five years Jerningham Wakefield lived a dissipated life in London. In September 1845 he attended a lecture at the Royal Adelaide Gallery in London by the tattooed Pākehā Māori, Barnet Burns, who had previously applied without success to join the New Zealand Company on the Tory. He joined the Canterbury Association on 6 May 1848, but resigned again on 8 November 1849. He moved to Wellington in 1855 to be near his sick father, and represented the City of Wellington in the Provincial Council from 1857 to 1861. He stood in the 1875 election in the electorate, where six candidates were contesting three available positions, but he came fifth and was thus defeated. He had a financial interest in the earliest daily newspapers. Because of his increasing alcoholism his behaviour was very erratic and he was an embarrassment to his supporters. He was one of the MPs sometimes locked in small rooms at Parliament by Whips to keep them sober enough to vote in critical divisions, though in 1872 this was defeated when political opponents lowered a bottle of whisky down the chimney to him. Gradually over the next few years he dissipated his wealth and substance and destroyed his health. He died, penniless, in Ashburton, New Zealand in 1879.