Суда жылдамдық рекордының қауіпті тарихы

Кіріспе

Суда жүзетін көлік құралының ресми түрде танылған ең жоғары жылдамдығы

Әлемдік шексіз су жылдамдығы рекорды – қозғалту әдісіне қарамастан, суда жүзетін көлік құралының ресми түрде танылған ең жоғары жылдамдығы болып табылады. Қазіргі уақыттағы шексіз рекордты 1978 жылы австралиялық Кен Уорби "Австралия рухы" көлігімен жасаған . Бұл рекорд спорт әлеміндегі ең қауіпті жарыстардың бірі. 1930 жылғы маусымнан бері рекордты жасауға тырысқан он үш адамның жетісі қаза тапты. Кен Уорбидің 1978 жылғы рекордын жаңаруға жасалған екі ресми әрекет пилоттың қазасына әкелді: Ли Тейлор (1980) және Крейг Арфонс (1989). Осыған қарамастан, бірнеше команда қазіргі уақытта жаңа әрекеттер жасауға жұмыс істеп жатыр. Бұл рекордты Халықаралық Мотоспорт федерациясы (UIM) растайды.

1920-шы жылдар

1920 жылы Гарфилд Вуд "Мисс Америка" атты жаңа қайығымен Детройт өзенінде су жылдамдығының жаңа рекордын орнатты. Келесі он екі жылда Вуд тағы тоғыз "Мисс Америка" қайығын жасады және бес рет рекордты жаңартты. Вуд пен басқалардың қол жеткізген жылдамдықтарына байланысты артып келе жатқан халықтың қызығушылығы нәтижесінде 1928 жылы ресми жылдамдық рекорды бекітілді. Рекордқа алғашқы әрекет жасаған адам Вудтың інісі Джордж болды. 1928 жылдың 4 қыркүйегінде ол "Мисс Америка VII" қайығымен Детройт өзенінде рекордтық көрсеткіштерге қол жеткізді. Келесі жылы Гар Вуд сол қайықпен Индиан-Крик су жолына, Майами-Бич қаласына барды және рекордтық жылдамдыққа ие болды.

1930 жылдар

Құрлықтағы жылдамдық рекорды сияқты, судағы рекорд та Ұлыбритания мен АҚШ арасындағы ұлттық мәртебе үшін күреске ұшырады. Американың рекордтарды жаңарудағы табысы Castrol Oil компаниясының төрағасы Лорд Уэйкфилдті су рекордын Ұлыбританияға әкелу жобасын демеуге итермеледі. Әйгілі жылдамдық рекордымен жүргізуші және жарыс шебері сэр Генри Сегрев жаңа қайық – «Мисс Англияны» жүргізу үшін шақырылды. Қайық Вудтың «Мисс Америкасын» жеңе алмаса да, британдық команда тәжірибе жинады, ол жақсартылған қайыққа енгізілді. «Мисс Англия II» екі Rolls Royce авиациялық қозғалтқышымен жабдықталған және Вудтың рекордын бұзуға қабілетті көрінді. 1930 жылдың 13 маусымында Сегрев «Мисс Англия II» қайығымен Ұлыбританияның көлдер аймағындағы Виндермирде екі мәрте жүгіру кезінде орташа жылдамдықтан жаңа рекорд жасады. Рекордты орнатып, Сегрев үшінші мәрте рекордты жақсартуға тырысты. Айынышты жағдай, қайық жүгіру барысында аударылып кетті, нәтижесінде Сегрев және оның серігі қаза тапты. Сегревтің қазасынан кейін «Мисс Англия II» құтқарылып, жөнделді. 1931 жылы жаңа жүргізуші ретінде Кей Дон таңдалды. Бірақ, осы уақыт аралығында Гар Вуд АҚШ үшін рекордты қайтарып алды. Бір айдан кейін Гарда көлінде Дон рекордты қайтадан иеленді. 1932 жылдың ақпан айында Вуд жауап берді, көрсеткішті жақсартты. АҚШ-тың үздіксіз сынақтарына жауап ретінде британдық команда жаңа қайық – «Мисс Англия III» құрды. Дизайн алдыңғы модельдің жетілдірілген нұсқасы болды, негізгі жаңалықтар – тік мұңдық және екі перне болды. Дон жаңа қайықты 1932 жылдың 18 шілдесінде Шотландияның Лох-Ломонд көліне алып барды, бірінші мәрте, содан кейін екінші мәрте рекордты жаңартты. Өзінің басты қарсыласы Гар Вудтан соңғы сөзді айтуға бекінген Вуд тағы бір жаңа «Мисс Америка» жасады. «Мисс Америка X» ұзындығы , төрт суперзарядталған Packard ұшақ қозғалтқыштарымен жабдықталған. 1932 жылдың 20 қыркүйегінде Вуд көрсеткішті бұзып, жаңа қайығымен жетті. Бұл бір дәуірдің аяқталуын білдірді. Дон бұдан әрі рекордтар жасауға тырыспады. Вуд та жарыстарға қатысуын азайтты және бизнесіне қайта оралды. Қызығы, екі рекордсмен де 90 жасқа дейін өмір сүрді. Вуд 1971 жылы, ал Дон 1985 жылы қайтыс болды.

Like the land speed record, the water record was destined to become a scrap for national honour between the United Kingdom and the United States. American success in setting records spurred Castrol Oil chairman Lord Wakefield to sponsor a project to bring the water record to Britain. Famed land speed racer and racing driver Sir Henry Segrave was hired to pilot a new boat, Miss England. Although the boat was not capable of beating Wood's Miss America, the British team did gain experience, which was put into an improved boat. Miss England II was powered by two Rolls Royce aircraft engines and seemed capable of beating Wood's record. On 13 June 1930, Segrave piloted Miss England II to a new record of average speed during two runs on Windermere, in Britain's Lake District. Having set the record, Segrave set off on a third run to try to improve the record further. Unfortunately, the boat flipped during the run, with both Segrave and his co driver receiving fatal injuries. Following Segrave's death, Miss England II was salvaged and repaired. Kaye Don was chosen as the new driver for 1931. However, during this time, Gar Wood recaptured the record for the U. S. at A month later on Lake Garda, Don got the record back with In February 1932, Wood responded, nudging the mark to
In response to the continued American challenge, the British team built a new boat, Miss England III. The design was an evolution of the predecessor, with a squared off stern and twin propellers being the main improvements. Don took the new boat to Loch Lomond, Scotland, on 18 July 1932, improved the record first to , then to on a second run. Determined to have the last word over his great rival, Gar Wood built another new Miss America. Miss America X was long, powered by four supercharged Packard aeroplane engines. On 20 September 1932 Wood broke the barrier, driving his new boat to It would prove the end of an era. Don declined to attempt any further records. Wood also opted to scale down his involvement in racing and returned to running his businesses. Somewhat ironically, both record breakers lived into their 90s. Wood died in 1971, and Don in 1985.

Қайық құрылымының өзгеруі

Вудтың соңғы рекорды дәстүрлі, бір кілді қайықтың соңғы рекордтарының бірі болды. 1937 жылдың маусым айында әлемдік атаққа ие құрлықтағы жылдамдық рекордшысы Малкольм Кэмпбелл Маджоре көлінде "Көк құс" К3 қайығымен жаңа рекорд көрсетті. Зор "Miss America X" қайығымен салыстырғанда, K3 әлдеқайда ықшам болды. Ол 5 метрге қысқарақ болды және X қайығының төрт қозғалтқышына қарағанда бір қозғалтқышы ғана болды. Осы жетістігіне қарамастан, Кэмпбелл жылдамдықтың салыстырмалы түрде аз артуына қанағаттанбады. Ол жаңа "Көк құс" қайығын жасауды тапсырды. "Blue Bird K4" – үш нүктелі гидроплан. Дәстүрлі моторлы қайықтардан айырмашылығы, олардың бір кілі бар, ал корпусының төменгі жағында судың қарсылығын азайту үшін ойыс немесе "баспалдақ" жасалған, гидроплан қысқа иісті негізге ие, алдыңғы жағында екі және артқы жағында үшінші нүктесі бар. Қайық жылдамдық жинағанда, корпусының көп бөлігі судан көтеріліп, үш жанасу нүктесімен жүзеді. Бұл әсері судың қарсылығын азайтуға септігін тигізеді, бірақ кемшілігі – үш нүктелі қайық бір кілді қайықтан әлдеқайда тұрақсыз. Гидропланның шабуыл бұрышы жылдамдық кезінде бұзылса, қайық ауаға домалап немесе суға мұрдықпен сүңкіп кетуі мүмкін. Кэмпбеллдің жаңа қайығы сәтті болды. 1939 жылы, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, ол Coniston Water көліне алып барып, өзінің рекордын арттырды.

1940 жылдар

1945 жылы бейбітшілік орнағаннан кейін рекорд жасаушы үшін жаңа қуат түрі пайда болды – реактивті қозғалтқыш. Кемпбелл дереу Blue Bird K4 көлігін De Havilland Goblin реактивті қозғалтқышымен жаңартты. Нәтижесінде ерекше пішіндес, аяқ киімдей көрінетін құрылғы пайда болды, оған "Конистон тайпағы" деген лақап ат қойылды. Реактивті қозғалтқыштағы тәжірибе сәтсіз аяқталды, содан кейін Кемпбелл рекордтарды жаңарудан бас тартты. Ол 1948 жылы қайтыс болды.