Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық одақтастық корпусы – 1945 және 1946 жылдары Жапонияға жоспарланған одақтас шабуылына қатысуға арналған Британдық одақтастық әскерлерінің құрамына берілген атау. Бірақ, жапондықтардың капитуляциялауы оның құрылу қажеттігін жойды, сондықтан корпус құрылмады. Жоба бойынша корпусқа австралиялық, британдық, канадалық және жаңазеландиялық әскерлер кіруі тиіс болған.
The Commonwealth Corps was the name given to a proposed British Commonwealth army formation, which was scheduled to take part in the planned Allied invasion of Japan during 1945 and 1946. The corps was never formed, however, as the Japanese surrender obviated any need for it. Under the proposals the corps would have comprised Australian, British, Canadian and New Zealand forces.
Ұсыныс
1945 жылдың соңында Кюсюге алғашқы қону ретінде белгілі болған «Олимпиада» операциясын Достасқан күштердің жоғарғы қолбасшысы ретінде армия генералы Дуглас Макартур жоспарлады. Оның жоспары толығымен АҚШ армиясы мен теңізшілер корпусының бөлімшелерінен тұратын құрлық күштеріне негізделді. Алайда, Австралияның кеңесші соғыс кеңесі Макартурға Австралия армиясының бірліктерінің Тынық мұхитындағы соғысқа соңғы үш жылдағы маңызды үлесі Кюсюдегі қонуларға қатысуға құқық беретінін жеткізді. Дегенмен, Австралия үкіметі АҚШ құрамына кішігірім бірліктерді қосуды қарастырып жатқан еді, сондай-ақ No. 11-ші топ RAAF-тың ауыр бомбалаушылары да қатысуы мүмкін еді. 1945 жылдың ортасына қарай Ұлыбритания басшылары Үндістанда бес дивизиядан тұратын Біріккен Достастық корпусын құрып, оны 1946 жылдың наурыз айында Токио шығанағына жақын Хонсюға «Коронет» операциясы аясында енгізуді ұсынды. Алайда, Потсдам конференциясына дейін Макартур АҚШ армиясының құрамындағы бөлім ретінде тек үш дивизиядан тұратын Біріккен Достастық корпусы болуын талап етті. Макартур сондай-ақ корпусты бастапқы қонуға қатысудың орнына резервте ұстауды; «тілдік және әкімшілік қиындықтар» себепті Үндістан армиясының бөлімшелерін қоспауды; және жабдықтау желілерін оңайлату үшін Достастық дивизияларын АҚШ дивизияларына ұқсатып қайта ұйымдастыруды, сондай-ақ оларды АҚШ қару-жарағымен, көлік құралдарымен және басқа да маңызды жабдықтармен жабдықтауды ұсынды. Бұл талаптардың артында Американың ұлттық беделіне деген құрметтен басқа, басқыншы күштердің байланыс және логистикалық қолдауын жеңілдету ниеті де жатты. Шындығында, Жапонияда орналасқаннан кейін Макартур стратегиялық байланыс желілерін тікелей Америкаға ауыстыруды жоспарлаған. 8 тамызда Императорлық бас штабтың (CIGS) бастығы, фельдмаршал сэр Алан Брук корпустың құрамына бір австралиялық, бір британдық және бір канадалық дивизия, сондай-ақ екі жаңа зеландиялық бригада және 6-шы канадалық жаяу әскер дивизиясын қосуды ұсынды. Британдық басшылар корпусты британдық офицер генерал-лейтенант сэр Чарльз Кийтлидің басқаруын ұсынды. Австралия үкіметі жапондықтарға қарсы күресте тәжірибесі жоқ офицерді тағайындауға келіспеді және оның орнына генерал-лейтенант сэр Лесли Морсхедті ұсынды. Корпустың орналасуының егжей-тегжейі талқыланып жатқанда, Хиросима мен Нагасакиге жасалған атомдық бомбалаулар соғысты аяқтады. Алайда, «Олимпиада» операциясы аясында Кюсюге алғашқы қону кезінде Достастық құрлық әскерлері қолданылмағаны анық болды. Олар, ең болжамдысы, 1 наурызда 1946 жылы «Коронет» операциясы аясында Токио маңындағы Хонсюға қону кезінде қолданылған болар еді, сонымен қатар француз корпусы да қатысуы тиіс еді. Дегенмен, кейбір дереккөздер Макартур Достастық құрлық әскерлерін элиталық дивизияға дейін азайтуды ұсынғанын көрсетеді. Алайда, кез келген басқыншылықтағы жоғары құрбандықтар ықтималдығын ескере отырып, қонудан кейін Достастық әскерлерінің саны одан да көп болуы мүмкін деп санауға болады.
Planning by General of the Army Douglas MacArthur, as supreme commander of Allied forces, for Operation Olympic—as the initial landings on Kyūshū in late 1945 were to be known—revolved around land forces composed entirely of US Army and Marine Corps units. However, the Australian Advisory War Council suggested to MacArthur that the significant involvement of Australian Army units in the Pacific War over the previous three years meant that they should be involved in landings on Kyushu; nevertheless, the Australian government was considering the attachment of smaller units to US formations. as might the heavy bombers of No. 11 Group RAAF. By mid 1945, United Kingdom leaders were proposing that a combined Commonwealth corps comprising five divisions be assembled in India, and that they be introduced to the campaign in Operation Coronet – landings on Honshu, near Tokyo Bay, during March 1946. By the time of the Potsdam Conference, however, MacArthur was insisting that only three divisions should be part of the combined Commonwealth corps, as part of a US army level formation. MacArthur also proposed that: the corps should be kept in reserve rather than taking part in initial landings; it should not include Indian Army units, due to "linguistic and administrative complications", and; in the interests of rationalising lines of supply, the Commonwealth divisions should be re organised to resemble US divisions, as well as being trained and equipped with US weapons, vehicles and other key equipment. Besides questions of American national prestige, which undoubtedly weighed heavily, behind these conditions was a desire to simplify the lines of communication and the logistic support arrangements of the invasion force. Indeed, once established in Japan MacArthur intended to switch his strategic lines of communication direct to America. On 8 August, the Chief of the Imperial General Staff (CIGS), Field Marshal Sir Alan Brooke, proposed that the corps comprise one Australian, one British and one Canadian division, as well as two New Zealand brigades. and the 6th Canadian Infantry Division. British leaders were proposing that the corps be led by Lieutenant General Sir Charles Keightley, a British officer. The Australian government disagreed with the appointment of an officer with no experience fighting the Japanese, and instead proposed Lieutenant General Sir Leslie Morshead for the command. The details of the corps' deployment were still being discussed when the war was ended by the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki, although it appears that the Commonwealth land forces would not have been used in the initial landings on Kyūshū under Operation Olympic. Instead they would most likely have been used during the landings on Honshu, near Tokyo, which were scheduled to begin on 1 March 1946 under Operation Coronet, and which would have also included a French Corps. Regardless, some sources state that MacArthur was proposing the further reduction of the Commonwealth land forces to an elite division. However, considering the likelihood of extremely high casualties in any such invasion, it must be considered likely that a much larger number of Commonwealth troops would have become involved following the landings.
Канадалық
Канадалық армияның Тынық мұхит күші стандартты жаяу әскер дивизиясының үлгісінде, тоғыз жаяу әскер батальонымен құрылды. Дегенмен, логистикалық қиындықтарды азайту мақсатында, АҚШ әскери жабдықтары мен АҚШ армиясының ұйымдастыру құрылымы қабылдануға тиіс болды. Сондықтан үш батальон бригада емес, "полк" ретінде, ал танкке қарсы бөлімдер емес, "артиллериялық роталар" ретінде құрылды. Батальондар сандармен емес, қанадалық үлгіде атаулармен берілді, ал дивизия 1-ші қанадалық жаяу әскер дивизиясының үлгісімен жасалды.
The Canadian Army Pacific Force was organized on the lines of a standard infantry division, with nine infantry battalions. However, to ease logistic concerns, U. S. military equipment was to be adopted, as well as U. S. Army organization. Therefore, three battalions were formed into "regiments" rather than brigades, and "cannon companies" were formed rather than anti tank units. The battalions were named in Canadian fashion, rather than numbered, and the division was patterned after the 1st Canadian Infantry Division.