Джордж Карл: Американдық баскетбол жаттықтырушысы және ойыншысы

Кіріспе

Джордж Мэтью Карл (12 мамыр 1951 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетбол жаттықтырушысы және ойыншысы. Сан-Антонио Спёрс командасында бес жыл ойыншы ретінде ойнағаннан кейін, ол команданың көмекші жаттықтырушысы болды. 1980 жылы Континентальдық баскетбол қауымдастығының (CBA) «Монтана Голден Наггетс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Үш жылдан кейін Карл 33 жасында «Кливленд Кавальерс» командасының жаттықтырушысы болып тағайындалғанда, Ұлттық баскетбол қауымдастығының (NBA) тарихындағы ең жас бас жаттықтырушыларының бірі болды. 2016 жылы жаттықтырушылық мансабы аяқталған кезде Карл үш түрлі лигада (CBA, NBA, Liga ACB) тоғыз түрлі команданы жаттықтырды, оның ішінде үш рет «Жыл жаттықтырушысы» атағын алды (CBA-да екі рет және NBA-да бір рет) және FIBA Сапорта кубогында бір чемпиондық құрамымен жеңіске жетті. Ол NBA тарихында 1000 ойын жеңген тоғыз жаттықтырушының бірі (оның ішінде он екі маусымда елуден астам жеңіске жеткен) және 2012–13 маусымда «Жыл жаттықтырушысы» атанды. Ол ешқашан NBA чемпионатын жеңіп алмаса да, Карл бес түрлі командамен 22 рет плей-оффқа қатысты, оның ішінде 1996 жылғы NBA финалына «Сиэтл Суперсоникс» командасымен жолдама алды. Карл 2022 жылы Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Пенсильвания штатының Пенн-Хиллс қаласында, Питтсбургтің солтүстік-шығысындағы қала маңында туып өскен Карл Пенн-Хиллс орта мектебін 1969 жылы бітірген. Ол үш жыл бойы Солтүстік Каролина университетінің бас бапкері Дин Смит басқаратын университет құрамасында ойнады. 1973 жылы, соңғы курста ойнаған маусымында «Тар Хилз» командасы 25-8 жалпы есебімен NIT турнирінде үшінші орын алды. (1973 жылы NCAA турниріне бар болғаны 25 команда қатысты.)

Ойын мансабы

1973 жылы НБА-ның төртінші раундында «Нью-Йорк Никс» клубы таңдаған Карл, оның орнына ABA лигасының «Сан-Антонио Спёрс» клубымен келісім жасады. Ол үш жыл бойы Джордж Гервинмен бірге команданың негізгі ұстаушысы ретінде ойнады. 1976 жылы «Спёрс» НБА-ға қосылғаннан кейін Карл келесі екі жылда аз ғана уақыт алаңда ойнады және 1978 жылы ойыншылық жолын аяқтады.

Бастапқы жаттықтырушылық мансабы

Ойыншылық карьерасынан кейін Карл екі жыл "Спёрс" командасының жаттықтырушы штабында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Сосын ол Континентальдық баскетбол лигасының "Монтана Голден Наггетс" командасының бас бапкері болып тағайындалды. Карл команданы 1981 және 1983 жылдары CBA финалына жеткізіп, екі маусымда да "Жыл бапкері" атағын жеңіп алды. Сәттілікке қарамастан, франшиза 1983 жылы таратылды. 1983 жылы Карл "Кливленд Кавальерс" командасымен ойыншыларды іздеу директоры ретінде НБА-ға оралды. Бас бапкер Том Ниссальке 1984 жылдың мамыр айында маусым соңында қызметтен босатылды, ал 33 жасында Карл шілде айының соңында бас бапкер болып тағайындалды. Оның алғашқы маусымында "Кавальерс" алты маусымнан кейін алғаш рет плей-оффқа ілікті. Бірақ бұл сәттілік келесі маусымға көшпеді, Карл наурыздың ортасында 25–42 есебімен командадан босатылды; "Кливленд" көмекші бапкер Джин Литтлс басшылығымен 4–11 есебімен аяқтап, 0.354 көрсеткішті тіркеді. Келесі екі ай бойы ол "Милвоки Бакс" командасының скауты және кеңесшісі болды. 1986 жылдың мамыр айының соңында Карл "Голден Стэйт Уорриорз" командасының бас бапкері болып тағайындалды; ол оларды бір жыл бұрынғы 30–52 көрсеткіштен плей-оффқа, он жылдан кейін алғаш рет жеткізді. Бірінші турда олар "Юта Джазз" командасымен бес ойындық серияда кездесті. Әр команда өз алаңында екі ойында жеңіске жетіп, "Уорриорздың" Ютада өткен шешуші бесінші ойында жеңіске жетіп, плей-оффтың жартылай финалына жолдама алды. Жартылай финалда Карлдың командасы соңғы жеті маусымда үш рет чемпион атанған "Лос-Анджелес Лейкерс" командасымен кездесті, және тәжірибелі "Лейкерс" командасынан жеңіліс күтілді, ал алғашқы үш ойында жеңіліске ұшырады. Төртінші ойында жеңіліс алдында "Уорриорз" төртінші кезеңде 12 ұпайдан кемшілікке түсіп, Слипи Флойдтың 51 ұпайлық көрсеткішінің арқасында 129–121 есебімен жеңіске жетті. 4-ші ойын сол жылы Батыс конференциясының плей-оффында "Лейкерс" командасы ұтылған жалғыз ойын болды, бұл олардың екінші чемпиондығына жол ашты. 1987–1988 маусымында "Уорриорз" командасы қиындықта бастады, команда басшылығы ақшаны үнемдеу және жас команда құру үшін Пурвис Шорт, Слипи Флойд және Джо Барри Кэрроллды сатуды шешті. Крис Муллин алкогольге қарсы ем қабылдап жатқандықтан, Карл 1987 жылғы плей-офф командасының төрт үздік ойыншысынан айырылды. Команданың бағытынан көңілі қалған ол маусымның соңына дейін 18 ойын қалғанда "Уорриорз" командасынан кетті. Ол отставкаға шыққанмен, Карлдың шын мәнінде жұмыстан босатылғаны туралы болжамдар бар, өйткені ол құпиялылық туралы келісімге қол қойып, келісімшарының толық сомасын алды. 1988 жылдың 5 қыркүйегінде Карл CBA лигасының "Олбани Патронс" командасының бас бапкері болып тағайындалды, оларды 36–18 есебімен жеңіске жеткізді. 1989 жылы Карл ACB лигасының "Реал Мадрид" командасын баптады. Мадрид 69–17 есебімен аяқтады, бірақ олар ең үздік ойыншысы Фернандо Мартин Эспинаның қазасына байланысты қиындықтарға тап болды. "Реал Мадрид" Испания лигасында үшінші орын алды, Испания кубогының жартылай финалына ілікті және Еуропаның екінші маңызды кубогы – Сапорта кубогының финалында жеңілді. Карл 1990 жылы "Патронс" командасын баптауға оралды, оларды 50–6 есебімен жеңіске жеткізіп, барлық 28 үй ойынында жеңіске жетті. Осы жетістіктері үшін Карл үшінші рет CBA лигасының "Жыл бапкері" атанды. Карл содан кейін 1991–92 маусымында "Реал Мадрид" командасына оралды, бірақ ол НБА-ға оралды. 1992 жылдың қаңтарында жұмысқа алынған Клиффорд Луик басшылығымен "Реал Мадрид" Сапорта кубогын жеңіп алды, Испания лигасында екінші орын алды және Испания кубогының ширек финалында жеңілді.

After his playing career, Karl spent two years with the Spurs coaching staff as an assistant coach. He was then named head coach of the Montana Golden Nuggets of the Continental Basketball Association. Karl guided the team to the CBA Finals in 1981 and 1983, winning Coach of the Year both seasons. Despite the success on the court, the franchise folded in 1983. In 1983, Karl returned to the NBA with the Cleveland Cavaliers as director of player acquisition. Head coach Tom Nissalke was fired after the season in May 1984, and at age 33, Karl was promoted to head coach in late July. In his first season, the Cavaliers made the playoffs for the first time in six seasons. The success did not carry over to the next season, and Karl was dismissed by the Cavaliers in mid March after a disappointing 25–42 start; Cleveland finished 4–11 under assistant Gene Littles to end up at 0.354. For the
next two months, he was a scout and adviser to the Milwaukee Bucks. In late May 1986, Karl was named head coach of the Golden State Warriors; he took them from a record of 30–52 the year before, to the playoffs for the first time in ten years. In the first round, they faced the Utah Jazz in a best–of–five series. Each team won two close games at home setting up a decisive fifth game in Utah that the Warriors won to advance to the playoff semifinals. Matched up in the semifinals against the Los Angeles Lakers, who had won three championships in the past seven seasons, Karl's team was expected to be swept by the much more experienced Lakers, and promptly lost the first three games. Facing elimination in game 4, the Warriors overcame a twelve–point fourth quarter deficit and won 129–121 thanks to Sleepy Floyd's 51 point game. Game 4 was the only game the Lakers lost in the Western Conference playoffs that year, en route to the first of their back–to–back championships. During the 1987–88 season, the Warriors got off to a rough start, and team management decided to trade Purvis Short, Sleepy Floyd and Joe Barry Carroll in order to save money and get younger. With Chris Mullin going through alcohol rehabilitation, Karl was now without his top four scorers from the 1987 playoff team. Frustrated with the team's direction, he resigned from the Warriors with 18 games left in the season. Though he resigned, there has been speculation Karl was actually fired, as he signed a non disclosure agreement and received a buyout of his contract. On September 5, 1988, Karl was named head coach of the Albany Patroons of the CBA, leading them to a 36–18 record. In 1989, Karl coached Real Madrid of Liga ACB. Madrid finished 69–17, though they dealt with the death of their best player, Fernando Martín Espina. Real Madrid came third in the Spanish league, were Spanish cup semifinalists, and lost the final of the Saporta Cup, Europe's second most important cup competition. Karl returned to coach the Patroons in 1990, leading them to a 50–6 season, while winning all 28 home games. For his efforts, Karl was named CBA Coach of the Year for the third time. Karl then returned to Real Madrid for the 1991–92 season, until he left to return to the NBA. Under Clifford Luyk hired in January 1992, Real Madrid won the Saporta Cup, came second in the Spanish league, and lost in the quarterfinals of the Spanish cup.

Сиэтл Суперсонс

1992 жылғы 23 қаңтарда Карл Сиэтл Суперсоникс бас жаттықтырына тағайындалды, ол К.С. Джонстың орнын басты. Карл маусым соңында 27–15 есебімен өрледі және плей-оффқа алтыншы орынмен кірді. Бірінші раундта олар бұрынғы командасы Голден Стэйт Уорриорзды төрт ойында жеңіп, бірақ екінші раундта Юта Джазға есе жіберді. 1992–93 маусымында Суперсоникс бас жаттықтырысының екінші (және толық) жылында команда 47–35 көрсеткішін 55–27-ге жеткізіп, Батыс конференциясында үшінші орын алып, плей-оффқа қатысты. Бірінші раундта Юта Джазды 3–2 есебімен, ал жартылай финалда Хьюстон Рокетсті 4–3 есебімен жеңді. Сиэтл Батыс конференциясының финалында Чарльз Баркли бастаған Финикс Сансқа жеті ойындық серияда есе жіберіп, НБА финалына бір ойын жетпей қалды. Келесі маусымда Сиэтл 63 ойын жеңіп, 1979 жылғы чемпиондық маусымынан бері алғашқы Тынық мұхиты дивизионының чемпионы атанды. Маусым ортасында келген Кендалл Гиллмен келіспеушілікке қарамастан, Карл Сониксті Батыс конференциясында бірінші орынға жеткізді. Плей-оффтың бірінші раундында сегізінші орынды алған Денвер Наггетспен ойнаған Сиэтл өз алаңында алғашқы екі ойында жеңіске жетті, бірақ келесі үш ойында, соның ішінде өз алаңында өткен соңғы ойында есе жіберіп, плей-офф тарихында бірінші орын алған команданың сегізінші орынға есе жіберген алғашқы командасы болды. 1994–95 маусымында Сиэтл 57–25 есебімен аяқтағаннан кейін тағы да бірінші раундтағы плей-оффта жеңіліске ұшырады. Бұл жолы Карлдың төртінші жылғы «Суперсоникс» командасы 1993 жылғы НБА жаңадан келгендерінің жаттығуында Карлмен келіспеген Ник Ван Эксел бастаған «Лос-Анджелес Лейкерс» командасына есе жіберді. Жанкүйерлер мен БАҚ Карлдың бірінші раундтағы екі жеңілісінен кейін жұмыстан босатуын талап етті, бірақ команда оның орнына наразы Кендалл Гиллді Шарлоттаға Херси Хокинске ауыстырып, Карлға деген сенімін көрсетті. Карл плей-оффтағы көңіл көншіліксіз нәтижелерге Суперсоникс тарихындағы ең жақсы реттегі маусыммен жауап берді, ақпан мен наурыз аралығында 14 ойыннан тұратын жеңіс сериясын жасап, 1995–96 маусымын франшизаның ең жақсы 64–18 көрсеткішімен аяқтады. All-Stars Шон Кемп пен Гэри Пейтон бастаған Суперсоникс бірінші раундта Сакраменто Кингсті 3–1 есебімен жеңіп, екі дүркін чемпион Хьюстон Рокетсті жеңіп, Батыс конференциясының финалына өтті. Олар Юта Джазды жеті ойында жеңіп, 1979 жылдан бері алғашқы НБА финалына өтті. НБА финалында Суперсоникс 72–10 Чикаго Буллзбен кездесті. Сиэтл Майкл Джорданның ұпай жинауына, Деннис Родманның доптарды алуына және Буллз командасының қорғанысына жеңіліп, тез арада 0–3 есебімен кемшілікке түсіп, сериядан шығу қаупі туды. Карл мен Суперсоникс 21 ұпайлық 4-ші ойында жеңіске жетіп, 5-ші ойында тар жеңіске жетіп, сериядағы кемшілікті 3–2-ге дейін қысқартты. Буллз Чикагодағы 6-шы ойында серияны жеңді. 64 жеңіс және финалға қатысу Карлдың жаттықтырушылық мансабының шыңы болды. Сиэтл келесі екі маусымда 0.720 көрсеткішпен жеңіске жетіп, екі жыл бойы Тынық мұхиты дивизионының чемпионы атанды. Сиэтл 1997 жылғы НБА плей-оффтың екінші раундында Хьюстонға қарсы жетінші ойынға мәжбүрлеу үшін 3–1 есебімен жеңіліске ұшырады. Келесі жылы Сиэтл Батыс конференциясының жартылай финалында Лейкерске жеңіліп қалды. Екінші раундтағы плей-оффтан шығуы және бас менеджер Уолли Уокермен қарым-қатынасының нашарлауы Карлдың мамыр айының соңында, екі аптадан кейін жұмыстан босатылуына әкелді. Суперсоникс 0.719 көрсеткішпен жеңіске жетті және Карл басшылығымен маусымға 59 жеңіске жетті, бұл кезеңде Чикагодан кейін екінші орынды иеленді. Ол өзінің жеті маусымында да Сиэтлді плей-оффқа жеткізді. Суперсоникс төрт дивизиондық чемпионатты жеңіп алды және екі рет Батыс конференциясындағы ең жақсы көрсеткішті иеленді. Регулярлы маусымдағы табысқа қарамастан, Карлдың Суперсониксі плей-оффта 40–40 көрсеткішпен аяқтады және бір рет ғана НБА финалына өтті.

On January 23, 1992, Karl was named head coach of the Seattle SuperSonics, replacing K. C. Jones. Karl led a late season surge going 27–15, and entering the playoffs as the sixth seed. In the first round, they upset his former team, the Golden State Warriors in four games, but lost in the second round to the Utah Jazz. In his second (and first full) season as the SuperSonics coach in 1992–93, the team improved their 47–35 record to 55–27, and qualified for the playoffs as the third seed in the Western Conference. They defeated the Utah Jazz 3–2 in the first round and the Houston Rockets 4–3 in the semifinals. Seattle lost in the Western Conference Finals to the Charles Barkley–led Phoenix Suns in a full seven game series, falling just one game short of the NBA Finals. The following season, Seattle won 63 games and its first Pacific Division title since their 1979 championship season. Despite a rift with mid season acquisition Kendall Gill, Karl led the Sonics to the top seed in the Western Conference. Playing the eighth–seeded Denver Nuggets in the opening round of the playoffs, Seattle won their first two games at home, but lost the following three, including the closing game at home, to become the first top seed to lose to an eighth seed in the playoffs history. The 1994–95 season had a similar result when Seattle suffered another first–round playoff loss after finishing the season 57–25. This time, Karl's fourth seed SuperSonics were defeated by the fifth–seeded Los Angeles Lakers led by point guard Nick Van Exel, who clashed with Karl during the 1993 NBA rookie workouts. Fans and media called for Karl's dismissal after his back to back first round losses, but the team instead traded the disgruntled Kendall Gill to Charlotte for Hersey Hawkins, showing a sign of confidence in Karl. Karl responded to the disappointing playoff exits with the best regular season in SuperSonics history, posting a 14–game winning streak between February and March to finish the 1995–96 season with a franchise best 64–18 record. Led by All Stars Shawn Kemp and Gary Payton, the latter named Defensive Player of the Year, the SuperSonics defeated the Sacramento Kings three games to one in the first round, and then swept the two time reigning champions Houston Rockets to advance to the Western Conference Finals. They defeated the Utah Jazz in seven games to advance to their first NBA Finals since 1979. In the NBA Finals, the SuperSonics met the 72–10 Chicago Bulls. Seattle was out matched by Michael Jordan's scoring, Dennis Rodman's rebounding and the Bulls' team defense, and quickly found themselves in a 0–3 deficit and facing a sweep. Karl and the SuperSonics responded with a 21 point game 4 blowout win and a narrow win in game 5, to narrow the series deficit to 3–2. The Bulls won the series and game 6 in Chicago. The 64 wins and Finals appearance marked what was undoubtedly the zenith of Karl's coaching career. Seattle amassed a 0.720 record during the next two seasons, winning the Pacific Division title both years. Seattle overcame a 3–1 deficit to force a seventh game against Houston in the second round of the 1997 NBA playoffs, but lost. The following year, Seattle fell swiftly to the Lakers in the Western Conference semifinals. The back to back second round playoff exits and his deteriorating relationship with general manager Wally Walker led to Karl's eventual dismissal in late May, two weeks after their elimination. The SuperSonics went 0.719 and averaged 59 wins per season under Karl, second only to Chicago during that span. He took Seattle to the playoffs in all seven seasons of his tenure. The SuperSonics won four division championships and twice finished with the best record in the Western Conference. Despite regular season success, Karl's SuperSonics managed only a 40–40 postseason record, and advanced to the NBA Finals just once.

Милуоки Бакс

1998 жылдың 30 тамызында Карл өте тиімді келісімшарт ұсынысымен Милуоки Бакс командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Жеті маусым бойы плей-оффқа қатыспаған командаға келген Карл, алғашқы үш маусымында плей-оффқа қатысып, жеңістер санын үнемі арттыра отырып, қиын жағдайдағы ұйымды қайта құруға көмектесті. Оның алғашқы екі маусымында олар плей-оффтың бірінші турында Индиана Пейсерс командасына есе жіберді; алғашқы маусымында үш ойыннан кейін ұтылса, екінші маусымында үш ойынға екі ойынмен ұтылды. Үшінші маусымында Карл Гленн Робинсон, Рэй Аллен және Сэм Касселлден құралған «Үштік» жетекшілік еткен Бакс командасын 15 жылдан бері алғаш рет дивизион чемпионы атандырды, бұл 2001 жылғы Шығыс конференциясының финалында жеті ойыннан кейін жеңіліспен аяқталды. Карлдың төртінші маусымында Бакс үлкен үмітпен кірісті, бірақ конференцияда тоғызыншы орынға ие болып, плей-оффқа ілікпеді. Жұлдыздар демалысы алдында конференцияда бірінші орында тұрған Бакс командасы күйреп, маусымның соңғы ойынында плей-оффқа қатысу мүмкіндігінен айырылды. Жарақаттармен күрескен Карл, сонымен қатар Робинсон мен Алленмен келіспегендіктері де хабарланды. Маусымнан кейін Робинсон Атлантаға ауыстырылды. 2002–03 маусымының сауда мерзімінде Аллен Гари Пейтонға айырбасталды және Сиэтлге кетті. Пейтон мен Карлдың Сиэтлде бірге жеткен табысы Майкл Редтке көбірек ойын уақыты берді, бірақ Касселдің орны қалды және екі жыл бұрын НБА финалдарына бір ойынмен жеткен ядро бұзылды. Бакс 2002–03 маусымын 42–40 есебімен аяқтап, плей-оффқа қатысуға құқық алды, бірақ алты ойыннан кейін бірінші турдан шығарылды. Карл команданың ойыншы-қорғаушысы Т.Дж. Фордты таңдауын қалады, бұл Касселді қажетсіз етті және ол Миннесотаға ауыстырылды. Милуокиде Карлдың ең үлкен қолдаушысы болған бас менеджер Эрни Гранфельд, жобадан кейін көп ұзамай командадан кетіп қалды; жаңа бас менеджер Ларри Харрис команданы жаңа бағытта жылжытуға шешім қабылдады және Карлды шілдеде жұмыстан босатты. Карл кеткеннен кейін Бакс 2019 жылға дейін плей-офф сериясын жеңе алмады. Бакс командасындағы қызметі барысында Карл 2002 жылғы FIBA әлем чемпионатында АҚШ ұлттық құрамасын да жаттықтырды.

On August 30, 1998, Karl was named head coach of the Milwaukee Bucks, lured by a particularly lucrative contract offer. Coming to a team that had not made the playoffs in seven seasons, Karl helped rebuild the struggling organization by making the playoffs in each of his first three seasons, steadily increasing their win totals. In his first two seasons they lost in the first round of the playoffs to the Indiana Pacers; after losing in a three game sweep his first season, the Bucks lost three games to two in his second season. In his third season, Karl guided the Bucks, led by a "Big Three" of Glenn Robinson, Ray Allen and Sam Cassell to their first division championship in 15 years, which culminated with an appearance in the 2001 Eastern Conference Finals, where they lost in seven games. In Karl's fourth season, the Bucks entered with high expectations; however, they finished in ninth place in the conference and missed the playoffs. Seeded first in the conference at the all star break, the Bucks collapsed and were eliminated from the playoffs in the final regular season game. Dealing with injuries, Karl was also reportedly at odds with Robinson and Allen. Following the season, Robinson was traded to Atlanta. At the 2002–03 trade deadline, Allen was traded to Seattle for Gary Payton. Though Payton and Karl had success together in Seattle and the move allowed more minutes for Michael Redd, it made Cassell the odd man out and broke up a core that was within one game of the NBA Finals just two years prior. The Bucks finished the 2002–03 season 42–40 to qualify for the playoffs, though they were eliminated in the first round in six games. Karl pushed for the team to draft point guard T. J. Ford, making Cassell expendable and he was traded to Minnesota. GM Ernie Grunfeld, who was arguably Karl's biggest supporter in Milwaukee, left the team shortly after the draft; new GM Larry Harris decided to move the team in a new direction and fired Karl in July. In the aftermath of Karl's departure, the Bucks did not win a playoff series until 2019. During his Bucks tenure, Karl also coached the US national team in the 2002 FIBA World Championship.

Денвер Наггетс

2005 жылдың 27 қаңтарында «Денвер Наггетс» Карлды бас бапкер етіп тағайындады. Карл «Наггетс» командасына бірден әсер етті, 2004–2005 маусымының екінші жартысында 17–25 есебінен 32–8 есебіне дейін жеткізіп, маусымды 49–33 есебімен аяқтады. Олар плей-оффта сол маусымда НБА чемпионатында жеңіске жеткен «Сан-Антонио Спёрс» командасына ұтылды. 2005 жылдың 27 шілдесінде «Наггетс» Карлда простата қатерлі ісігі бар екенін хабарлады, бірақ оның операциядан кейін жаттықтырушылық қызметін жалғастыруға рұқсат берілді. Ол сол маусымда команданы Солтүстік-Батыс дивизионында жеңіске жеткізді, бұл «Денвердің» 18 жылдан бері алғашқы жеңісі болды. Карл 2006 жылдың 16 желтоқсанында «Никс» – «Наггетс» төбелесіндегі рөлі үшін сынға ілікті. Ол есепті көбейтуге және Исая Томасқа қорлық көрсетуге тырысып, жеңіске жету үшін соңғы минуттарда бастапқы ойыншыларын алаңда ұстады. 2006 жылдың 28 желтоқсанында «Наггетс» «Суперсониксті» 112–98 есебімен жеңгенде Карл НБА тарихында 800 жеңіске жеткен 12-ші бапкер атанды. Кармело Энтони мен Аллен Айверсон сол маусымда «All-Stars» атағын алды, бұл «Денвердің» 2001 жылдан бері алғашқы «All-Star» таңдауы болды. 2008–2009 маусымда Карл, Кармело Энтони және жаңадан келген Чонси Биллапс бастаған «Наггетс» командасы франшиза тарихындағы ең жақсы 54 жеңіске теңесті және Батыс конференциясының №2 командасы ретінде плей-оффқа қатысты. 2009 жылдың 27 сәуірінде «Наггетс» плей-оффтың бірінші раундының төртінші ойынында «Хорнетс» командасын 58 ұпаймен жеңді. Бұл НБА плей-офф тарихындағы ең үлкен айырмашылыққа теңесті. «Наггетс» жартылай финалда «Маверикс» командасын 5 ойында жеңіп, 6 ойында ақтық жеңіске жеткен «Лос-Анджелес Лейкерс» командасына жеңіліп, 6-шы ойында 27 ұпаймен ұтылды. Карл 14 ақпанда Арлингтондағы «Каубойлар» стадионында өткен 2010 жылғы НБА «All-Star» ойынында Батыс конференциясының «All-Stars» командасын баптады. Бұл оның төртінші шақыруы және Сиэтлден кеткеннен кейінгі алғашқысы болды. 2010 жылғы НБА «All-Star» ойынынан кейін баспасөз конференциясында Карлда мойын және жұтқыншақ қатерлі ісігі бар екені анықталды. Ол емделу үшін маусымның қалған бөлігіне «Наггетс» командасынан демалысқа жіберілді. Көмекші бапкер Адриан Дантли бас бапкер міндетін атқарды, ал команда нашар аяқтады, екінші орыннан төртінші орынға түсіп, плей-офф сериясының бірінші раундында жеңіліске ұшырады. Карл химиялық терапиядан өтті және 2010–2011 маусымының барлық ойындарын баптады, 2010 жылдың 10 желтоқсанында 1000 мансаптық жеңіске жеткен жетінші НБА бапкері атанды. Маусым ішінде Кармело Энтони Нью-Йоркке ауысуды сұрады және оған рұқсат берілді, ал Карл енді әлдеқайда жас және тәжірибесіз команданы баптады. Жеті жыл бойы «Денвердің» үздік бомбардирі болған Энтони болмағандықтан, Карл командалық ойынға баса назар аударды. Энтонисіз алғашқы толық маусымда «Наггетс» тұрақты маусымды ойынға шаққандағы ұпай (104,12) және ойынға шаққандағы нәтижелі пас (23,96) бойынша лига көшбасшысы ретінде аяқтады, бірақ олар қорғаныс рейтингі бойынша лиганың төменгі қатарында болды. Жаңадан келген Андре Игуодала команданың қорғанысына бірден көмектесті, ал «Наггетс» 1977 жылы НБА-ға қосылғаннан бері ең жақсы көрсеткіш – 57–25 есебімен аяқтады. Кармело Энтонисіз команданы біріктірудегі күш-жігері, дәстүрлі гол соғушысыз шабуылдағы табысы және лиганың үшінші жас командасының (орташа жасы 24,9 жас) басшылығы үшін Карл 2012–2013 маусымда өзінің алғашқы НБА жыл бапкері сыйлығын алды. «Наггетс» пен Карлдың тарихи маусымы алты ойынның ішінде «Голден Стэйт Уорриорс» командасына плей-оффтың бірінші раундында жеңіліп, көңілсіз аяқталды. «Наггетс» ACL жарақатынан кейін екінші гол соғушы Данило Галлинарисіз қалды. Серияның даулылығын атап өту керек, «Уорриорс» бапкері Марк Джексон «Денвердің» ойын стилі туралы «ішкі ақпаратқа» ие екенін мойындады. Карл Игуодала «Уорриорс» командасының «тыңшысы» болды деп мәлімдеді, бұл плей-офф жеңілісінен кейін ол «Голден Стэйтпен» төрт жылдық келісімшартқа қол қойғанда болжамдарды қоздырды. «Денвер» бас директоры Масаи Уджири кеткеннен кейін Карл «Наггетс» командасымен келісімшартты ұзартуға итермеледі, өйткені ол келісімшартының соңғы маусымына кірді. 2013 жылдың 6 маусымында Карл «Денвер» командасынан босатылды, ол жылдың бапкері атанғаннан кейін 29 күн өткен соң. Джордж Карл «Наггетс» командасынан 423–257 есебімен кетті, бұл Дуг Моедің 432 жеңісінен 9 жеңіс кем.

On January 27, 2005, the Denver Nuggets named Karl their head coach, taking over from interim head coach Michael Cooper, who stayed on as an assistant coach. Karl made an immediate impact on the Nuggets, taking a team floundering at 17–25 to a 32–8 record in the second half of the 2004–05 season to finish 49–33. They lost in the playoffs to the San Antonio Spurs, who went on to win the NBA Championship that season. On July 27, 2005, the Nuggets announced that Karl had prostate cancer, but was cleared to continue coaching after he had surgery. He led the Nuggets to the Northwest division title that season, Denver's first in 18 years. Karl was criticized for his role in the Knicks–Nuggets brawl on December 16, 2006, allegedly trying to run up the score and humiliate Isiah Thomas by keeping his starting players in the final minutes of a blowout win. On December 28, 2006, Karl became just the 12th coach in NBA history to reach 800 wins when the Nuggets defeated the SuperSonics 112–98. Carmelo Anthony and Allen Iverson were named All Stars that season, Denver's first All Star selections since 2001. During the 2008–09 season, the Nuggets, led by Karl, Carmelo Anthony, and the newly acquired Chauncey Billups tied a franchise best 54 wins and entered the playoffs as the Western Conference's #2 seed. On April 27, 2009, the Nuggets handed the Hornets a 58 point loss during Game 4 of their first round playoff series. This tied the biggest margin in NBA playoff history. The Nuggets beat the Mavericks in 5 games during the semifinals, then went on to lose to the eventual champion Los Angeles Lakers in 6 games, losing Game 6 by 27. Karl coached the Western Conference All–Stars at the 2010 NBA All Star Game on February 14 at Cowboys Stadium in Arlington, Texas. This was his fourth selection, and his first since leaving Seattle. After the 2010 NBA All Star Game, it was revealed in a press conference that Karl was diagnosed with treatable neck and throat cancer. He was placed on leave of absence from the Nuggets for the remainder of the season while receiving treatment. Assistant coach Adrian Dantley filled in as acting head coach, and the team finished poorly, going from the second to fourth seed, and lost their first round playoff series. Karl went through chemotherapy treatments, and coached every game of the 2010–11 season, becoming the seventh NBA coach to record 1,000 career wins on December 10, 2010. During the season, Carmelo Anthony requested and was granted a trade to New York, and Karl was now coaching a considerably younger and less experienced team. Without Anthony, Denver's leading scorer for seven years, Karl put an emphasis on team oriented play. In their first full season without Anthony, the Nuggets finished the regular season leading the league in points per game (104.12) and assists per game (23.96), though they were also near the bottom of the league in defensive rating. They pushed their first–round playoff series against the Lakers to seven games, but were defeated

The newly acquired Andre Iguodala immediately helped the team's defense, and the Nuggets finished with their best record since joining the NBA in 1977, at 57–25. Noted for his efforts in bringing the team together without Carmelo Anthony, their offensive success without a traditional go to scorer, and his leadership for the league's third youngest team (with an average age of 24.9 years), Karl was awarded his first NBA Coach of the Year Award for the 2012–13 season. The Nuggets and Karl's historic season came to a disappointing end with a first round playoff loss to the Golden State Warriors in six games. The Nuggets were without their second leading scorer Danilo Gallinari, who was out with an ACL injury. The series was noted for its controversy, with Warriors coach Mark Jackson admitting he had "inside information" on Denver's playing style. Karl alleged Iguodala was the "mole" for the Warriors, which fueled speculation when he agreed to a four–year contract with Golden State following the playoff loss. Following Denver GM Masai Ujiri's departure, Karl pushed the Nuggets for a contract extension, as he was entering the final season of his contract. On June 6, 2013, Karl was fired by Denver, just 29 days after he was named Coach of the Year. George Karl left the Nuggets with a 423–257 record, just nine wins shy of Doug Moe's franchise–record 432 wins.

Сакраменто Кингз

2015 жылдың 12 ақпанында бірнеше апталық келіссөздер мен күмәнданулардан кейін Карл төрт жылдық 15 миллион долларлық келісімшартқа қол қойып, «Сакраменто Кингс» командасының бас бапкері лауазымына тағайындалды. «Кингс» оны 17 ақпанда ресми түрде таныстырды. Бапкерлік еткен алғашқы маусымында команда 30 ойында 11-19 есебімен ойнады. 2016 жылдың 14 сәуірінде «Кингс» командасы 2015-16 маусымындағы көңілі толмаған нәтижелерден (33-49 есебі) кейін Карлді қызметтен босатып жіберді. Карл НБА-дағы 2000-ші ойынын өткізуге бір ойын жетпей қалды.

Жеке өмір

Карлдың ұлы Коби Бойз штатының бастапқы қорғаушысы ретінде ойнады, кейін НБА және басқа лигаларда өнер көрсетті. Коби Карл қалқанша безінің қатерлі ісігінен сауығып кеткен. Карлдың Келси және Качи есімді екі қызы бар.

Қайырымдылық

Карл Сент-Джуд балалар зерттеу ауруханасының жақтасы және олардың "Сент-Джудке доп лақтыру" баскетбол жобасының елшісі ретінде қызмет етеді.