Кіріспе
Denys Justin Wright (6 мамыр 1924 – 8 ақпан 1992), кәсіби тұрғыда Денни Райт деп танылған, британдық джаз гитарисі. Ұзақ жылдар бойы студиялық музыкант болған Райт, жазба сессияларында аранжировщик және "үйлестіруші" рөлінде жиі жұмыс істеді. Ол джаз және оркестр музыкасының өнімді композиторы болды. Шағын ансамбльдерден бастап түнгі клубтар мен оркестрлерге дейін көптеген музыкалық ұжымдарға жетекшілік етті. Латын Америкасы және Ямайка топтарымен де жұмыс істеді, оның ішінде Кенни Грэмнің Afro Cubists тобы және Майк Маккензидің квартеті болды. Карл Баррито оркестрімен, Фил Грин басқаратын Decca Records студиясының үй тобымен және кейде Гленн Миллер тобымен бірге ойнады. Райт 1980 жылы BBC Jazz Society-нің «Жыл музыканты» деп танылды. Мансабы барысында Стефан Граппелли, Лонни Донеган, Джонни Дункан, Дигби Фэрвезер, Элла Фицджеральд, Кен Снейкшипс Джонсон, Билли Экстин, Фэпи Лафертин, Расс Конвей, Бирели Лагрен, Хамфри Литтлтон, Найджел Кеннеди және Джордж Ширинг сияқты музыканттармен бірге жұмыс істеді. Гитарист ретінде кең танымал болғанымен, оның сүйікті аспабы – пианино, ол үйде ойнайтын жалғыз музыкалық аспап еді. Джонни Дункан мен Bluegrass Boys тобының «Travellin' Blues» атты шығармасында Райттың пианинода ойнауы ерекше көзге түседі.
Denys Justin Wright (6 May 1924 – 8 February 1992), known professionally as Denny Wright, was a British jazz guitarist. A session musician for many years, Wright frequently acted as arranger and "fixer" for recording sessions. He was a prolific jazz and orchestra composer. He led many bands, from small ensembles to night club bands to orchestras. He worked with Latin American and Jamaican bands, including Kenny Graham's Afro Cubists and Mike McKenzie's Quartet. He played with the Carl Barriteau orchestra, the Decca Records house band under Phil Green, and occasionally the Glenn Miller band. Wright was voted the 1980 BBC Jazz Society Musician of the Year. During his career he worked with Stéphane Grappelli, Lonnie Donegan, Johnny Duncan, Digby Fairweather, Ella Fitzgerald, Ken Snakehips Johnson, Billy Eckstine, Fapy Lafertin, Russ Conway, Biréli Lagrène, Humphrey Lyttelton, Nigel Kennedy, and George Shearing. Although best known as a guitarist, his favourite instrument was piano, the only musical instrument he would play at home. Travellin' Blues by Johnny Duncan and the Bluegrass Boys features Wright's piano playing.
Ерте өмір
Райт Лондонның Депфорд қаласында дүниеге келді және Броклиде өсті, сонымен қатар Олд Кент Роудқа және Элефант-энд-Каслға жиі баратын. Оның әкесі – Джозеф Уильям Райт, Бірінші дүниежүзілік соғыста Корольдік инженерлер құрамында қызмет еткен Бас пошта кеңсесінің сымсыз телеграфшысы. Анасы – Селина Элизабет Стюарт, ол Хэмпстедте туған. Райттың әкесінің туған-туыстары Саффолк графтығындағы Полстед және Бокстедтен шыққан, бірақ 1881 жылға қарай Депфордқа көшіп келген. Райттың алғашқы музыкалық аспабы – фортепиано. Оның үлкен ағасы Алекс Райт соғысқа дейін жартылай кәсіби гитарист болған, ал он жыл кіші Денни Райт көп ұзамай ағасының гитарында ойнауға тырысты. Ол мектепте оқып жүргенде, Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын кәсіби музыкант ретінде ойнай бастады. Ол көбінесе бас бармағымен жоғарғы Ми струнасын тартатын, және ән айтқаннан жылдамырақ ойнай алмайтын. Ол соло орындағанда көбінесе бірге ән айтатын, мысалы, 1957 жылы жазылған Донеганның Ұлыбританиядағы No. 4 хиті "Don't You Rock Me Daddy O" сияқты.
Мансап
Райт Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы кезеңін Лондонның Вест-Эндіндегі джаз клубтарында ойнап, студиялық жұмыс істеп, радиошоулардағы топтармен өнер көрсетумен өткізді. 1941 жыл шамасында Лондонда ол алғаш рет Граппеллимен бірге жұмыс істеді. Оқушы кезінде Райт Броклидегі қосымша өрт сөндіру қызметінде қызмет етті. 1930 жылы жол апатынан алған балалық жарақаты салдарынан, ол көкбауыр мен бауырының жартысын жоғалтқандықтан медициналық сараптамадан өтіп, әскери қызметке жарамсыз деп танылды. Ол Entertainments National Service Association (ENSA) ұйымына қосылып, әскерге концерттер берді және соғыс аяқталғаннан кейін Нидерландының 's-Hertogenbosch қаласында орналасты. 1945 жылы Лондонда ол алғашқы бибоп клубын ашты. Нью-Комптон көшесіндегі Fullado клубында фортепиано мен гитарада ойнады. 1940-жылдардың соңында Франсиско Кавестің оркестрімен Италия мен Таяу Шығысқа гастрольдік сапармен шығып, король Фаруктың сарайында өнер көрсетті. 1950 жылдары Райт Лонни Донеган, Джонни Дункан, Хамфри Литтелтон және Мари Брайантқа гитарамен сүйемелдеді, сондай-ақ BBC-дегі "Guitar Club" бағдарламасында қатысты. 1952 жылы ол Техас Батыс Спектаклінде Текс Риттерге бір маусым бойы Харрингэй Аренасында сүйемелдеді. Дигби Фэрвезер, Рой Уильямс, Джонни Ван Деррик, Джек Фэллон, Тони Кромби және Джек Фэллонмен бірге Райт Жоел Дэвидке "Old Bones" әнінде сүйемелдеп, оның "Be My Valentine Tonight" әніне гитара солосын қосты. Денни Райт триосы, скрипкашы Боб Кларкпен бірге 1957 жылы 6-шы Дүниежүзілік жастар мен студенттер фестиваліне ССРО-ға барды. 1940 жылдан 1980-жылдардың басына дейін Райт студиялық музыкант ретінде Мэри Хопкин, Дасти Спрингфилд және Том Джонсқа гитара тартып берді. Оның импровизациялық стилі Донеганмен жұмыс істегенде ерекше көзге түсті. Джаз, блюз және Джанго Рейнхардттан шабыт алып, Райт акустикалық арктоп және электр гитарада ойнады. Билл Брамвелл, Лес Беннетт және Джимми Кьюримен бірге ол рок контекстінде блюзбен айналысатын британдық гитаристердің келесі буынына үлгі болды. Джордж Харрисон "Сан-Фернандоға соңғы пойыз" әнінен Райттың солосын орындауға тырысты. 1960 жылдары Мэри Хопкин мен Джонсқа студиялық жұмыстардан басқа, ол Кит Купермен бірге "Tribute to the Hot Club" атты әнді "The Cooper Wright Quintet" тобының құрамында жазды. Райт сонымен қатар халық әншісі Стив Бенбоумен және Rediffusion рекордтық компаниясымен де тығыз жұмыс істеді. 1970 жылдары ол және продюсер Антон Квиатковский EMI Music for Pleasure лейблі үшін альбомдар жасады. Ол Грэппеллиді Кембридж фольклорлық фестивалінде және одан кейінгі бірнеше жыл бойы сүйемелдеді. 1978 жылы Айк Айзекс, Лен Скит және Дигби Фэйрвезермен бірге Velvet тобын құрды. Velvet тобы тарағаннан кейін ол Дон Харпермен бірге топ құрды, содан кейін Джонни Ван Деррик (скрипка), Джерри Хиггинс (контрабас) және оның шәкірті Роберт Симан (гитара)мен бірге Лондонның Hot Club-ін қайта құрды. Райт Лондонның Hot Club-імен Ұлыбритания бойынша, сондай-ақ Эйндховен, Лондон және Корк қалаларындағы джаз фестивальдарында өнер көрсетті. Оның соңғы өнер көрсетуі 1991 жылдың соңында Мейфэрдегі Шепард базарындағы "The Grapes" клубында Ван Деррикпен бірге болды. Райт жеке сабақтар берді және Лондонның жалпы білім беретін мектептерінде сабақтар өткізді, ал Корольдік музыка колледжінде студиялық музыканттың өмірі туралы лекциялар оқыды.
Жеке өмір
Райт 1961 жылы ән жазушы және актриса Барбараға үйленді. Олардың ұлы Сент-Джон 1963 жылы Райт Лидсте Донеганмен бірге сахнада болғанда дүниеге келді. Барбара 1989 жылдың 16 ақпанында, емделіп 8 жыл өткен соң қайтыс болды. Олар 27 жыл үйленген болатын. Райт 1992 жылдың 8 ақпанында Лондонда, несеп көпіршігінің қатерлі ісігімен 9 жыл күрескеннен кейін қайтыс болды.
Марапаттар мен құрметтер
1980 жылы Райт BBC Jazz Society-нің «Жылдың музыканты» атағына ие болды.
Басшы ретінде
1971 жылы "Гитара мырза"