Кіріспе

Берген толқыны (норв. Bergensbølgen) – Норвегияның Берген қаласы туралы норвегиялық БАҚ-та жиі қолданылатын термин. Ол Берген қаласын қазіргі заманғы музыканың дамуына ықпал ететін орталық ретінде көрсетеді және Бергеннен шыққан жаңа буын әртістердің Норвегиядағы музыка кеңістігінде үстемдік құрған кезеңін білдіреді.

Тарих

Бұл сөз тіркесі алғаш рет 1990 жылдардың басында қолданылып, кейін 2000 жылдары бірнеше рет қайта пайда болды. "Берген толқыны" атауы көбінесе бұқаралық ақпарат құралдарымен туындаған, ал өнершілердің өздері бұл терминге наразылық білдіріп, оны қалыпты сөздердің жиынтығы деп санайды. "Берген толқынынан" шыққан бірнеше өнерші халықаралық деңгейде танымал болды, бұл сол кездегі норвегиялық музыка үшін сирек кездесетін жағдай. Бұл жетістіктің көп бөлігі британдық музыка баспасөзінің Röyksopp және Kings of Convenience сияқты топтарға, сондай-ақ Бергенде орналасқан Tellé Records кішкентай музыка лейбліне назар аударғандарының нәтижесі болды. Көптеген өнершілер өз музыкаларын насихаттау үшін тәуелсіз әдістерді қолданды, көбінесе ірі музыка лейблдерінің көмегіне емес, байланыстар мен ауыздан ауызға тараған жақсы пікірге сүйенді. Музыкалық тұрғыдан алғанда, жанрларына қарамастан, көптеген топтар төмен тембрлі, меланхолиялық үнді бөлісті. 1990 жылдардың соңында Tellé Records және оның еншілес лейблдері Röyksopp, Annie, Ralph Myers & The Jack Herren Band, Erot және Kings of Convenience сияқты сол кездегі белгісіз өнершілердің синглдерін шығара бастады. Көптеген синглдар музыка баспасөзі мен шетелдегі ірі лейблдердің назарына ілігіп, Бергеннің музыкалық өнерінің халықаралық деңгейде танылуына әкелді. 1990 жылдардағы Берген өнершілерінің жетістіктері сахнаға сенімділік сыйлады, нәтижесінде жаңа өнершілер мен лейблдердің жаңа толқыны пайда болды. "Екінші толқын" өнершілеріне Сондре Лерше, Datarock, Magnet, Ane Brun, Casiokids, Matias Tellez және Ungdomskulen кірді.