Маунт-Хоуп көпірі: Род-Айленд штатындағы Портсмут пен Бристол қалаларын байланыстыратын 1868 метрлік ілмелі көпір. Тарихы, сипаттамасы мен маңызы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Моунт Хоуп шығанағындағы көпір, Род-Айленд штаты
Bridge in Mount Hope Bay, Rhode Island
Моунт Хоуп көпірі – Род-Айленд штатының шығысындағы Наррагансет шығанағының ең тар жерлерінің бірінде Моунт Хоуп шығанағын көлденең кесіп өтетін екі жолақты аспалы көпір. Көпір Род-Айленд штатының Портсмут және Бристоль қалаларын байланыстырады және 114-ші бағыттың бір бөлігі болып табылады. Оның мұнараларының биіктігі 285 фут (87 метр), басты құрылымының ұзындығы 1200 фут (366 метр), ал су деңгейі жоғары болғандағы қашықтығы 135 фут (41 метр) құрайды. Көпірдің жалпы ұзындығы 6 130 фут (1868 метр) болып табылады.
The Mount Hope Bridge is a two lane suspension bridge spanning the Mount Hope Bay in eastern Rhode Island at one of the narrowest gaps in Narragansett Bay. The bridge connects the Rhode Island towns of Portsmouth and Bristol and is part of Route 114. Its towers are 285 feet (87 m) tall, the length of the main span is 1200 feet (366 m), and it offers 135 feet (41 m) of clearance over high water. The total length of the bridge is 6,130 feet (1868 m).
Тарих
Көпір салынар алдында Бристоль мен Портсмут арасында паром қызметі көрсетілді. 1855 жылғы Бристоль паром шамдары әлі де көпірдің іргесінде сақталған. Маунт Хоуп көпірі алғаш рет 1920 жылы ұсынылып, Нью Хоуп көпірі компаниясы 1927 жылы құрылды. Бұл Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясының бірнеше жылдық қарсылығынан кейін және штат сенаторы және кәсіпкер Уильям Генри Вандербильт III-нің ықпалымен болды. Құрылыс 1927 жылдың 1 желтоқсанында Робинсон мен Стейнманның жобасы бойынша басталды. Ашылуға төрт ай қалғанда, көпірдің конструкциясында ауыр кемшіліктер анықталды, соның салдарынан мердігер көпірдің бөліктерін бөлшектеп, қайта құрастыруға мәжбүр болды. 1929 жылдың 24 қазанында Вандербильт ашылу салтанатында сөз сөйледі, осы оқиғаға арналған радио байланысы Вашингтон қаласымен орнатылды. 5 миллион долларлық көпір жеке төлқұжаттық көпір ретінде Маунт Хоуп көпірі компаниясына тиесілі болды, ал бастапқы төлқұжат бір бағытқа 60 цент, ал бар-жоққа 1 доллар тұрды. 1931 жылы компания банкротқа ұшырады, ал белгілі жергілікті сыра қайнатушы Рудольф Ф. Хаффенреффер көпірді банкроттық процедурасы арқылы сатып алды. Клейборн Пелл көпірі Род-Айленд штатының оңтүстігінде, шамамен бірнеше шақырым жерде ашылғанға дейін 40 жыл бойы Жаңа Англиядағы ең ұзын аспалы көпір болып сақталды. 1971 жылы Маунт Хоуп көпірін ешқашан салынбаған 895 тас жолының құрамына енгізу қарастырылды. Бұл жоспар параллельді құрылыс салуды талап ететін болды, бірақ жобаланған бағыт бойындағы жергілікті халықтың қарсылығына байланысты I 895 жоспарынан бас тартылды. Маунт Хоуп көпірі 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2023 жылы Род-Айленд көпірлері мен автожолдары басқармасы Маунт Хоуп көпіріне велосипедтерге рұқсат берілмегенін мәлімдеді және Портсмут Таймс газетіне велосипедтерге тек арнайы шаралар кезінде ғана рұқсат етілетінін хабарлады. Велосипедшілердің жақтастары RIBTA-ның бұл мәлімдемесіне қарсы шығып, басқа мемлекеттік органдардың көпірді велосипед жолы ретінде тізімдегенін газетке жеткізді. Бұл жоспар Тэмз көшесін ортақ пайдалануға арналған көшеге айналдыру мүмкіндігін де қарастырды. Көпір бойындағы қоршау тек және 2016 жылдан бері физикалық қауіпсіздік пен суицидтің алдын алу үшін тосқауылдарды орнатуды қолдайтын арнайы коалиция (Қауіпсіздік пен денсаулықты жақсарту үшін алшақтықты жою) құрылды. Бұл коалиция Маунт Хоуп көпірімен (Клейборн Пелл Ньюпорт көпірімен, Джеймстаун Верраццано және Саконнет көпірімен бірге) айналысады.
Before the bridge was built, a ferry operated between Bristol and Portsmouth. The 1855 Bristol Ferry Light still remains at the base of the bridge. The Mount Hope Bridge was originally proposed in 1920, and the New Hope Bridge Company was incorporated in 1927, after a few years of resistance from the Rhode Island General Assembly and with the influence of state senator and business leader William Henry Vanderbilt III. Construction began on December 1, 1927, using a design by Robinson & Steinman. Serious structural problems were discovered four months before it was to open, forcing the contractor to disassemble and reassemble portions of the bridge. On October 24, 1929, Vanderbilt gave the opening address at the dedication ceremony where a radio link was set up with Washington, D. C. The $5,000,000 bridge was opened to traffic and, five days later, the Wall Street Crash of 1929 occurred. It was owned by the Mount Hope Bridge Company as a private toll bridge, with the initial toll costing 60 cents one way, and $1 for a round trip. By 1931, the Bridge company went bankrupt, and prominent local brewer Rudolf F. Haffenreffer acquired the bridge in receivership. It remained the longest suspension bridge in New England for 40 years, until the Claiborne Pell Bridge opened a few miles to the south in Newport, Rhode Island. In 1971, the Mount Hope Bridge was considered for inclusion as part of the never built Interstate 895. This plan would have required the construction of a parallel span, and the entire I 895 plan was eventually dropped due to community opposition throughout the projected route. The Mount Hope Bridge was listed on the National Register of Historic Places in 1976. In 2023, the Rhode Island Bridge and Turnpike Authority disputed that bicycles were ever allowed on the Mount Hope Bridge, and told the Portsmouth Times that bicycles were only allowed during special events. Bicycling advocates disputed the RIBTA's claim, and noted to the Times that other state agencies had listed the bridge as a bicycle route. with the possibility of turning Thames Street into a shared street. The railing along the bridge is only and since 2016 there is a dedicated coalition (Bridging the Gap for Safety & Healing) advocating for the installation of physical safety/suicide prevention barriers on Mount Hope Bridge (along with the Claiborne Pell Newport Bridge, Jamestown Verrazzano and Sakonnet Bridge).
Көпір белгілері
Маунт Хоуп көпірі 1954 жылы Род-Айленд штаты тарапынан, компания банкроттыққа түскен кезде сатып алынды. Көпірден өту құны бір бағытты сапар үшін ақыры 60 центтен 30 центке дейін төмендетілді. Есептеулер көрсеткендей, жол ақысы оны жинауға кеткен шығындарды жабуға жеткіліксіз болғандықтан, ол 1998 жылы тоқтатылды.
The Mount Hope Bridge was purchased by the State of Rhode Island in 1954, with the company in receivership. The bridge's toll was eventually reduced from 60 cents to 30 cents for a one way trip. It was finally discontinued in 1998, after calculations indicated that the toll was not high enough to cover the cost of collecting it.