Брайан Чарльтон: Канада саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Брайан Альберт Чарлтон (22 мамыр 1947 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол 1977-1995 жылдар аралығында Онтарио заң шығарушы ассамблеясының депутаты болды және Гамильтон Тауы сайлау округін өкілдік етті. Боб Рей үкіметінде министр болып қызмет еткен. Қазір ол «Green Venture» атты тұрақты өмір салтын қолдайтын коммерциялық емес ұйымның директорлар кеңесінде мүше болып жұмыс істейді.

Өмірбаян

Чарлтон саяси өмірге кірмес бұрын жылжымайтын мүлікті бағалаушы болып жұмыс істеді. Оның әйелі Крис Чарлтон 1997 жылдан бері бірнеше рет федералдық, провинциялық және қалалық билікке кандидат болды, ең бастысы – 2006 жылдан 2015 жылға дейін Гамильтон тауы округінен NDP партиясының парламент депутаты болды.

Қарсылық

Чарлтон 1975 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы органына үміткер болды, бірақ Хамильтон тауындағы сайлауда прогрессивті консерватор Джон Смитке 1667 дауыспен жеңілді. Ол 1977 жылғы провинциялық сайлауда қайта қатысып, Смитті 373 дауыспен жеңді. 1979 жылы Чарлтон жеке мүшелік заң жобасын ұсынды, ол үй шаруасындағы жұмыскерлерге тұрақты жұмыскерлермен бірдей қорғауды, соның ішінде 3 доллар көлеміндегі ең төменгі жалақыны беруді көздеді. Ол кезде үй шаруасындағы жұмыскерлер адам құқықтары, жұмысқа өтемақы және ең төменгі жалақы сияқты қорғаудан тыс қалды. Үкіметтегі торилер көптеген адамдардың осындай жұмыскерлерге мұндай жоғары жалақы төлеуге шамасы келмейтінін айтып, заң жобасын тоқтатты. 1980 жылы ол әйелдерге тең еңбекақы төлеуді және басқа да жұмыс орындарын қорғауды мақсат ететін бекіту шарасы бойынша заң жобасын ұсынды. Торилер бұл заң жобасын қабылдамады. Ол 1981 жылғы провинциялық сайлауда прогрессивті консерватор Дункан Битиді 197 дауыспен жеңіп, қайта сайланды. Ол партияның қоршаған ортаны қорғау жөніндегі сыншысы болып тағайындалды. 1982 жылы Чарлтон адам тұтынуына арналған су көздерін қорғайтын "Қауіпсіз ауыз су туралы" заң жобасын ұсынды. Бұл заң жобасы қабылданбады, бірақ 20 жылдан кейін Уолкертонға қатысты тергеу нәтижесінде қабылданған заңның алғы күші болды. Чарлтон 1982 жылы провинциялық НДП төрағалығына Боб Рейді қолдады. Ол 1985 жылғы провинциялық сайлауда үлкен артықшылықпен қайта сайланды және 1987 жылғы сайлауда либерал Джейн Миланеттиді 1632 дауыспен жеңді. Сайлаудан кейін ол партияның энергетика жөніндегі сыншысы болып тағайындалды.

Үкіметте

1990 жылғы провинциялық сайлауда НДП көпшілік үкіметке ие болды, ал Шарлтон үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Сайлаудан кейін ол Энергетика министрі Дженни Картердің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды. 1991 жылдың 18 наурызында қаржы институттары министрі болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол автокөлік сақтандыруына жауапты министр атанды. 1992 жылдың 14 ақпанында Энергетика министрінің міндетін атқарушы болып тағайындалды, ал сол жылдың 23 қыркүйегінде толық портфель берілді. 1993 жылдың 3 ақпанындағы кабинет отырысынан кейін ол Министрлер кабинетінің басқару кеңесінің төрағасы және үкіметтік үйдің жетекшісі болып тағайындалды. Мемлекеттік қаржыландырылатын автокөлік сақтандыру платформасымен сайлау кампаниясын өткізгеннен кейін, Жаңа демократтар 1990 жылдардағы экономикалық төмендеуге байланысты өз ұстанымынан бас тарды. Шарлтон 1991 жылы бұл мәселені басқаруды өз қолына алды және 1993 жылдың шілдесінде 164-заңның қабылдануына дейін осы мәселемен айналысты. Бұл заң жаңа "кінәсіз" жүйе бойынша апат құрбандарына берілетін жәрдемақыны арттырды. Басқару кеңесінің төрағасы ретінде Шарлтон көптеген мәселелермен айналысты, олар халықты қызықтырды. Дегенмен, бір мәселе ерекше назар аударды. 1993 жылы үкімет басқару кеңесінің директоры лауазымына жұмысқа орналасу туралы хабарлама жариялады. Хабарламада бәсекеге қатысуға "жергілікті халықтар, франкофондар, мүгедектер, нәсілдік азшылықтар және әйелдер" ғана қабілетті екені көрсетілді. Көптеген адамдар мұны "ақ еркектерге" тыйым салынғанын және бұл үкіметтің прогрессивті саясаты екенін түсінді. Шарлтон: "Кері реакцияның көп бөлігі барлық мемлекеттік жұмыстар осылай істелетін деген қате түсінік тудырды, бұл дұрыс емес еді". Үкімет осыдан кейін туындаған даудан кейін хабарламаны кері тартып алды. 1995 жылдың ақпан айында Шарлтон жүрек талмасына ұшырады және ауруханаға жатқызылды, бірақ үш аптадан кейін жұмысына оралды. Ол 1995 жылдың маусымында өткен провинциялық сайлауға қатысты, бірақ либерал Мари Бунтроджанни мен жеңімпаз, прогрессивті консерватор Тревор Петтиттен кейін үшінші орынды иеленді. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, Шарлтон Green Venture-дің бұрынғы төрағасы, бұл экологиялық тұрақтылыққа бағытталған коммерциялық емес ұйым. Сондай-ақ, ол Гамильтон болат жұмысшылары аймақтық кеңесі мен Канадалық автожұмысшылардың жұмыспен қамтуды реттеу комитеттеріне төрағалық етті.

The NDP won a majority government in the 1990 provincial election, and Charlton was re elected by a landslide. After the election he was named as parliamentary assistant to the Minister of Energy, Jenny Carter. He was appointed to cabinet on March 18, 1991, as Minister of Financial Institutions. He was also named Minister Responsible for Auto Insurance. He was named acting Minister of Energy on February 14, 1992, finally being appointed to the full portfolio on September 23 of the same year. Following a cabinet shuffle on February 3, 1993, he was named Chair of the Management Board of Cabinet as well as government House Leader. After campaigning on a platform of publicly funded automobile insurance, the New Democrats backtracked due to the recession in the 1990s. Charlton took over management of the issue in 1991 and handled it through to the passing of Bill 164 in July 1993. The bill increased benefits for accident victims under the new no fault system. As Chair of the Management Board, Charlton faced a broad range of issues that concerned the public. However, one issue in particular raised a few eyebrows. In 1993 the government published a job advertisement for a management board director. The ad read that competition was limited to, " aboriginal peoples, francophones, persons with disabilities, racial minorities and women." Many read this to mean that "white males" would be excluded and that this was a broad minded government policy. Charlton said, "Most of the backlash was in fact the impression that all government jobs were going to be handled in that way, which wasn't correct." The government pulled the ad after the ensuing controversy. In February 1995, Charlton suffered a heart attack and was hospitalized but returned to work three weeks later. He ran in the June 1995 provincial election but he finished third behind Liberal Marie Bountrogianni and the winner, Progressive Conservative Trevor Pettit. As of 2012, Charlton is the past chair of Green Venture, a non profit group which focuses on sustainable living initiatives. and has chaired employment adjustment committees for the Hamilton Steelworkers Area Council and the Canadian Auto Workers.

Сайлау рекорды

Барлық жарамды дауыс (100.00%)