Жон Квинси Адамс Уорд: Америкалық мүсіншінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық мүсінші (1830–1910)

Джон Куинси Адамс Уорд (29 маусым 1830 – 1 мамыр 1910) – американдық мүсінші, оның ең танымал туындысы – Нью-Йорк қаласындағы Федералдық залының Ұлттық ескерткішінің баспалдақтарында орналасқан Джордж Вашингтонның ірі көлемді мүсіні.

Алғашқы жылдар

Уорд Джон Андерсон Уорд пен Элеонора Макбеттің Огайо штатының Урбана қаласында туған сегіз баланың төртіншісі болды. Оның кіші ағаларының бірі суретші Эдгар Мелвилл Уорд болды. Отбасы Уильям Уордтың үйінде және ол қайтыс болғаннан кейін 600 акр жерде өмір сүрді. Уорд өзінің уақытын өзен жағасында балшықтан кішкентай фигуралар мен жануарлар жасаумен өткізгенді ұнататын. Уордтың үш өлшемді формаларға деген қызығушылығын көршісі және жергілікті қыш құмырашы Майлз Чатфилд қолдады. 11 жасында Чатфилд Уордқа студиясын басқаруға рұқсат берді және оны құмыра жасауға және барельефтермен безендіруге үйретті. Уорд бірнеше жыл отбасылық шаруашылықта жұмыс істеді, ал 1847 жылы Цинциннатидегі мүсін көрмесін көргеннен кейін өнер мансабын жалғастырудан күңкесін білдірді. Оның отбасы медицинаны оқысын деп ұсынды, бірақ безгек ауруына шалдыққаннан кейін оқуын тастауға мәжбүр болды. Кейін Уорд үлкен әпкесі Элиза мен оның күйеуі Джонатан Уилок Томаспен бірге Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында тұрды. Ол 1849 жылдан 1856 жылға дейін жеті жыл бойы белгілі мүсінші Генри Кирк Браунның шәкірті болды, ол Юнион-сквердегі Джордж Вашингтонның ескерткішіне "J. Q. A. Ward, көмекшісі" деп жазды. 1857 жылы Уорд Вашингтонға барды, онда ол қоғамдық өмірдегі адамдардың портреттерімен танымал болды. 1861 жылы ол Массачусетс штатының Чикопи қаласындағы Эймс Өндіріс компаниясында жұмыс істеді, Одақ армиясы үшін алтын жалатылған қола қылыш тұтқаларын қоса алғанда, сәндік заттардың үлгілерін жасады. Эймс АҚШ-тағы ең ірі мыс, қола және темір құю зауыттарының бірі болды. Уорд 1861 жылы Нью-Йорк қаласында студия ашты және келесі жылы Ұлттық дизайн академиясына сайланды; ол 1874 жылға дейін олардың президенті болды. 1882 жылы оның досы Ричард Моррис Хант 52-ші көшедегі Нью-Йорк үйі мен студиясын жобалады, ол жылдар бойы көптеген жобаларда онымен бірлесіп жұмыс істеді. Уорд ұйымдарға қатысуы және оқыту арқылы американдық мүсін мектебін дамытуға белсенділік танытты. Ол кейде студенттер мен көмекшілерді қабылдады, олардың ең танымаллары Дэниел Честер Френч, Жюль Десбуа, Франсуа Дж. Рей және Чарльз Альберт Лопес болды. 1888–1889 жылдары Уорд өзінің студиялық көмекшісі Франсуа Дж. Рей және В. Хант есімді адаммен бірге Метрополитен өнер мұражайында мүсін сабағын оқытты. Төрт жылдан кейін Гарвард университеті оны лекция оқуға шақырды. Уорд үш рет үйленді. 1858 жылдың 10 ақпанында ол алғашқы әйелі Анна Баннанға үйленді. Ол қайтыс болғаннан кейін, 1877 жылдың 19 маусымында Джулия Девенс Валентайнға үйленді. Джулия 1879 жылдың 31 қаңтарында бала туғанда қайтыс болды.

Ward was the fourth of eight children born to John Anderson Ward and Eleanor Macbeth in Urbana, Ohio, a city founded by his paternal grandfather Colonel William Ward. One of his younger brothers was the artist Edgar Melville Ward. The family lived on William Ward's homestead and 600 acres of land after he died. Growing up, Ward liked to spend his time by the creek bed fashioning mud into small figures and animals. Ward's interest in three dimensional forms was encouraged by a neighbor and local potter, Miles Chatfield. At the age of 11, Chatfield allowed Ward to have the run of his studio and taught him how to throw a pot and decorate it with bas reliefs. Ward spent several years working on his family farm, and after seeing a sculpture exhibition in Cincinnati in 1847, felt discouraged from pursuing an artistic career. His family proposed he study medicine, but after contracting malaria, he had to abandon his studies. Ward later lived with his older sister Eliza and her husband Jonathan Wheelock Thomas in Brooklyn, New York, where he trained for seven years (1849 to 1856) under the well established sculptor Henry Kirke Brown, who carved "J. Q. A. Ward, asst." on his equestrian monument of George Washington in Union Square. Ward went to Washington in 1857, where he made a name for himself with portrait busts of men in public life. In 1861, he worked for the Ames Manufacturing Company of Chicopee, Massachusetts, providing models for decorative objects including gilt bronze sword hilts for the Union Army. Ames was one of the largest brass, bronze and iron foundries in the United States. Ward set up a studio in New York City in 1861 and was elected to the National Academy of Design the following year; he was their president until 1874. In 1882, a new New York home and studio on 52nd Street was designed for him by his friend Richard Morris Hunt, who was to collaborate with him on many projects over the years. Ward was dedicated to developing an American school of sculpture through his participation in organizations and teaching. He occasionally took on students and assistants, the most notable being Daniel Chester French, Jules Desbois, Francois J. Rey, and Charles Albert Lopez. In 1888–1889, Ward, along with his studio assistant Francois J. Rey and a man named W. Hunt, taught a sculpture class at The Metropolitan Museum of Art. Four years later, he was invited by Harvard University to give a series of lectures. Ward was married three times. He married his first wife, Anna Bannan, on February 10, 1858. After her death, he married Julia Devens Valentine on June 19, 1877. Julia died during childbirth on January 31, 1879.

Мансап

Тоғызыншы ғасырдағы американдық мүсіншілік тапсырыстары көбінесе портреттік бюстермен және ескерткіштермен шектелген, және Уорд өз буынында осы саланың шебері болды. Мүсіншілер өздерінің қоғамдық жұмыстарының қоладан жасалған кішірек көшірмелерін сату арқылы да көшпенділік етті; Уорд жаңа гальванопластикалық көшіру техникаларын пайдаланды; Уордтың көптеген кішірек көшірмелері, гальванопластикалық және штампталған рельефтік панельдері бүгінге дейін сақталған. Оның "Саяшы" (The Pilgrim) атты 3 метрлік қола мүсіні, 1620 жылдың қыркүйегінде Англияның Плимут қаласынан "Mayflower" кемесімен жаңа дүниеге аттанған Уильям Брэдфорд басқарылған британдық иммигранттардың бірін бейнелейді, Нью-Йорк қаласындағы Орталық саябақтағы "Саяшылар төбесінде" орналасқан. Мүсін төбенің ең жоғары нүктесіндегі кішкентай төбешіктің үстінде батысқа қарай қарап тұр. Оның тұғыры сәулетші Ричард Моррис Хант жасаған Квинси гранитінен жасалған, және ол 72-ші Шығыс көшесіндегі Шығыс жолына қарайды. Бұл мүсін 1885 жылы Нью-Йорк қаласына Нью-Ингленд қоғамы тарапынан сыйға тартылды. 1902 жылы Пол Уэйланд Бартлеттпен бірлесіп, Нью-Йорк қор биржасының мәрмәр фронтоны үшін мүсіндердің үлгілерін жасады. Фронтонды Пичирилли ағайындар ойып жасады. Уорд өзінің ұзақ мансабында көптеген ұйымдар мен қауымдастықтарға қатысты. Ол Ұлттық мүсіншілер қоғамын (1893–1905) құрған және оның президенті болды, Ұлттық дизайн академиясының президенті (1874) болды, сондай-ақ Көркемөнер федерациясының, Архитектура лигасының, Ұлттық өнер және әдебиет институтының, Америка өнер және әдебиет академиясының, Америка сәулетшілер институтының, Ұлттық өнер клубының және Ғасырлық қауымдастықтың мүшесі болды. Ол 1893 жылғы Колумбияның дүниежүзілік көрмесінде Нью-Йорк қаласының Көркем өнер жөніндегі кеңесші комитетінде және 1904 жылғы Луизиана сатып алу көрмесінде мүсіншілердің кеңесші комитетінде жұмыс істеді. Ол Метрополитен өнер мұражайының қамқорлар кеңесінің алғашқы мүшелерінің бірі болды және 1901 жылға дейін оның атқару комитетінде, сондай-ақ 1897 жылы Римдегі Америка академиясының алғашқы қамқорларының бірі болды. Ол 1910 жылы Нью-Йорктегі үйінде қайтыс болды. Оның "Индиан аңшысы" мүсінінің көшірмесі Урбанадағы қабірінде орнатылған, ал оның Урбанадағы үйі Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Оның эскиздері Албани Тарих және өнер институтында сақталады. Оның туындылары 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер жарысындағы мүсіншілік іс-шарасының бір бөлігі болды.

Nineteenth century American commissions for sculpture were largely confined to portrait busts and monuments, where Ward was preeminent in his generation. Sculptors also made a living selling bronze reductions of their public works; Ward made use of new galvanoplastic duplicating techniques; many of Ward's reductions and galvanoplastic and die stamped relief panels survive. His bronze statue of The Pilgrim, a 9 feet (3 m) tall stylized representation of one of the Pilgrims, British immigrants to the New World led by William Bradford who left from Plymouth, England, in the cargo ship Mayflower in September 1620, sits on Pilgrim Hill in Central Park in New York City. The statue faces westward on the crest of a little knoll at the top of the hill, on a rusticated Quincy granite pedestal that was created by architect Richard Morris Hunt, overlooking the East Drive at East 72nd Street. The statue was donated to New York City in 1885 by the New England Society of New York. In 1902, with the collaboration of Paul Wayland Bartlett, he made the models for the marble pediment sculptures for the New York Stock Exchange. The pediment was carved by the Piccirilli Brothers. Ward participated in numerous organizations and associations during his long career. He was a founder and president of the National Sculpture Society (1893–1905), president of the National Academy of Design (1874), and a member of the Fine Arts Federation, the Architectural League, the National Institute of Arts and Letters, the American Academy of Arts and Letters, The American Institute of Architects, the National Arts Club, and the Century Association. He sat on the Advisory Committee of Fine Arts of the City of New York at the World's Columbian Exposition of 1893 and on the Advisory Committee of Sculptors at the Louisiana Purchase Exposition in 1904. He was one of the original members of the Board of Trustees of The Metropolitan Museum of Art and served on its executive committee until 1901, as well as one of the first trustees in 1897 for the American Academy in Rome. He died at his home in New York City in 1910. A copy of his Indian Hunter stands at his gravesite in Urbana, and his Urbana home is listed on the National Register of Historic Places. His sketchbooks are conserved at the Albany Institute of History & Art. His work was part of the sculpture event in the art competition at the 1928 Summer Olympics.