Америка Азамат Соғысы: Петерсберг шайқасы

Кіріспе

Америка Азамат соғысының шайқасы

Өмірбаян

Маусымның басында генерал-лейтенант Улисс С. Грант пен генерал Роберт Э. Ли Көлдену шайқасының қанды соққысынан кейін, окоптарда бір-біріне қарсы тұрып, Жер үстіндегі науқанға қатысты. Осы уақытта генерал-майор Бенджамин Батлер Вирджиния штатының Ричмонд қаласының шығысындағы Бермуда жүзі аймағында қоршалып, Ричмондқа шабуыл жасау арқылы Лидің назарын аударуға тырысты. Батлер Ричмондтың оңтүстікке қарай Петербург қаласына жиналған теміржолдар арқылы жабдықталып тұратынын, ал Петербургті басып алу Лидің жабдықтау желісін қирататынын түсінді. Ол сондай-ақ, Конфедерация әскерлерінің Лиді күшейту үшін солтүстікке қарай жылжып жатқанын, бұл Петербургтің қорғанысын осал қалдыратынын білді. Бермуда жүзіндегі жорығындағы сәтсіздігіне көңілі толмаған Батлер өзінің генералдік шеберлігін дәлелдеу үшін сәттілікке жеткісі келді. Ол: «Петербургті басып алу менің жүрегіме жақын болды» деп жазды. Петербургті Диммок желісі деп аталатын бекіністер қорғады, ол қаланың шығысында 10 миль (16 км) созылған, 55 артиллериялық батареясы бар және Аппоматтокс өзеніне бекітілген жер үйлердің желісі еді. Осы қорғаныс желісі бойында 2500 конфедерат әскері орналасқан, оларға бұрынғы Вирджиния губернаторы, бригада генералы Генри А. Уайз басшылық етті; Ричмонд пен Петербургтің жалпы қорғанысы Солтүстік Каролина және Оңтүстік Вирджиния департаментінің қолбасшысы генерал П. Г. Т. Борегардың жауапкершілігінде болды. Батлердің жоспары 8 маусым күні түстен кейін жасалды, онда 3 колонна Аппоматтокс өзенін кесіп, Сити-Пойнттен (қазіргі Хоупвелл, Вирджиния) 4500 әскермен алға жылжу көзделді. Бірінші және екінші колонналар генерал-майор Куинси А. Гиллмордың X корпусынан және бригада генералы Эдвард У. Хинкстің XVIII корпусының 3-дивизиясынан құралған АҚШ-тың түрлі-түсті әскерлерінен тұратын болды, олар қаланың шығысындағы Диммок желісіне шабуыл жасайтын еді. Үшінші колоннаға бригада генералы Август Кауц басқаратын 1300 кавалериялық әскер кірді, олар Петербургті айналып, оңтүстік-шығыстан шабуылдайтын еді. Егер осы үш күштің бірі жетістікке жетсе, ол екінші екі күшке қарсы тұрған қорғаушылардың тылына өте алатын еді. Батлер бастапқыда Хинксті операцияны басқаруға тағайындады, бірақ Гиллмор өзінің жоғары офицер екенін талап етті, содан кейін Батлер: «Мен оған мойынсұнуға ақымақ болдым» деп шағымданды.

In early June, Lt. Gen. Ulysses S. Grant and Gen. Robert E. Lee were engaged in the Overland Campaign, facing each other in their trenches after the bloody Battle of Cold Harbor. Meanwhile, Maj. Gen. Benjamin Butler was bottled up in the Bermuda Hundred area to the east of Richmond, Virginia, attempting to distract Lee by attacking Richmond. Butler realized that Richmond was supplied by railroads that converged in the city of Petersburg, to the south, and that taking Petersburg would cripple Lee's supply lines. He was also aware that Confederate troops had been moving north to reinforce Lee, leaving the defenses of Petersburg in a vulnerable state. Sensitive to his failure in the Bermuda Hundred Campaign, Butler sought to achieve a success to vindicate his generalship. He wrote, "the capture of Petersburg lay near my heart." Petersburg was protected by fortifications known as the Dimmock Line, a line of earthworks 10 mile (16 km) long, east of the city, including 55 artillery batteries, and anchored on the Appomattox River. The 2,500 Confederates stretched thin along this defensive line were commanded by a former Virginia governor, Brig. Gen. Henry A. Wise; the overall defense of Richmond and Petersburg was the responsibility of Gen. P. G. T. Beauregard, commander of the Department of North Carolina and Southern Virginia. Butler's plan was formulated on the afternoon of June 8, calling for 3 columns to cross the Appomattox and advance from City Point (now named Hopewell, Virginia) with 4,500 men. The first and second consisted of infantry from Maj. Gen. Quincy A. Gillmore's X Corps and U. S. Colored Troops from Brig. Gen. Edward W. Hinks's 3rd Division of XVIII Corps, which would attack the Dimmock Line east of the city. The third was 1,300 cavalrymen under Brig. Gen. August Kautz, who would sweep around Petersburg and strike it from the southeast. If any of these three forces made a breakthrough, it would be able to move into the rear of the defenders opposing the other two. Butler originally designated Hinks to command the operation, but Gillmore insisted that he was the senior officer and Butler later complained, "I was fool enough to yield to him."

Шайқас

Әскерлер 8 маусым күні түнде жорыққа шықты, бірақ үлкен табысқа жете алмады. Гиллмордың жаяу әскері қараңғыда жолын жоғалтып алды. Хинкс уақытында келгенімен, оған Гиллморды күтуге бұйрық берілді, сонда барлық жаяу әскер атқыштардан бұрын өте алатын болар еді. 9 маусым күні таңғы сағат 3:40-қа қарай жаяу әскерлер өтіп, күндіз жаудың күзеттік шебіне қарсы шабуылға көшуге бұйрық алды. Таңғы сағат 7-ге қарай Гиллмор мен Хинкс жаумен кездесті, бірақ өз позицияларында тоқтады. Әскери қақтығыс тәжірибесі жоқ инженер Гиллмор мықты бекіністерді көргенде тартынды. Хинкс конфедераттардың қорғанысы тым күшті екенін және Гиллмор онымен бірге шабуылға түспесе, алға жылжу мүмкін емес екенін сезінді. Гиллмор Хинкске шабуыл жасайтынын айтты, бірақ екі жаяу әскер колоннасының да оңтүстіктен атқыштардың шабуылын күтуі керек еді. Бірақ Каутцтың әскері түскі сағат 12-ге дейін келмеді, себебі жолда көптеген жау күзеттеріне кешікті. Олар Диммок шебіне шабуыл жасады, ол Иерусалим тақтайша жолымен (қазіргі АҚШ 301-ші тас жолы) және Ривстің ілгегі деп белгілі 27-ші батареяда, лейтенант-полковник Флетчер Х. Арчер басқаратын 150 сарбазбен, екі артиллериялық позицияны қорғап тұрды. Каутц 5-ші Пенсильвания атқышының күшімен сарбаздарға қарсы алдын ала шабуыл жасады, содан кейін тоқтап, әскеріне аттан түсуге бұйрық берді. Конфедераттардың бригадалық генералдарының бірі Рейли Колстон, сол кезде қалада қызметте болмағандықтан, одақтың атқыштарына оқ ату үшін 12 фунттық гаубицаны жақынға әкелді, бірақ оның адамдарға қарсы оқтары жоқ екенін анықтады. Колстон 5-ші Пенсильвания атқышы, 1-ші Колумбия округінің атқышы және 11-ші Пенсильвания атқышы оны қоршағанда қысымға ұшырады. Содан кейін Каутц 11-ші Пенсильванияның күшімен үй күзетшілеріне қарсы негізгі шабуылын бастады, бұл топта негізінен жасөспірімдер, қарттар және қалалық ауруханалардан келген жарақат алған сарбаздар болды. Үй күзетшілері қалаға ауыр зиянмен қайтарылды, бірақ сол кезде Борегар Ричмондтан күш-жігер алып келуге үлкерді: 4-ші Солтүстік Каролина атқышы, Бермуда жүздік желісінен 7-ші Конфедерациялық штаттар атқышының бөлігі және артиллериялық батарея. Олар одақтың шабуылын тойтарды. Каутц Гиллмордың жағынан ешқандай белсенділік байқамағандықтан, өзі жалғыз қалғанын ойлап, кері шегінді.

The troops moved out on the night of June 8, but made poor progress. The column of Gillmore's infantry got lost in the dark. Although Hinks arrived on time, he was ordered to wait for Gillmore so that all of the infantry could cross before the cavalry. Eventually the infantry crossed by 3:40 a. m. on June 9 and were ordered to move forward against the enemy's picket line at daylight. By 7 a. m., both Gillmore and Hinks had encountered the enemy, but stopped at their fronts. Gillmore, an engineering officer with no experience leading troops in combat, hesitated at the sight of the formidable earthworks. Hinks also felt that the Confederate defenses were too strong and that he could not move forward unless Gillmore attacked with him. Gillmore told Hinks that he would attack but that both of the infantry columns should await the cavalry assault from the south. Kautz's men did not arrive until noon, however, having been delayed en route by numerous enemy pickets. They assaulted the Dimmock Line where it crossed the Jerusalem Plank Road (present day U. S. Route 301), at Battery 27, also known as Rives's Salient, with 150 militiamen, commanded by Lieut. Col. Fletcher H. Archer, manning two artillery lunettes. Kautz launched a probing attack by the 5th Pennsylvania Cavalry against the militiamen, then paused and ordered his men to dismount. Confederate Brig. Gen. Raleigh E. Colston, who happened to be in the city without assignment at the time, brought forward a 12 pound howitzer to fire at the Union cavalrymen, but found that he had no antipersonnel rounds. Colston retreated under pressure as the 5th Pennsylvania Cavalry, the 1st District of Columbia Cavalry, and the 11th Pennsylvania Cavalry began to flank him. Kautz then launched his main attack by the 11th Pennsylvania against the Home Guard, a group consisting primarily of teenagers, elderly men, and some wounded soldiers from city hospitals. The Home Guards retreated to the city with heavy losses, but by this time Beauregard had been able to bring reinforcements from Richmond to bear: the 4th North Carolina Cavalry, part of the 7th Confederate States Cavalry from the Bermuda Hundred line, and an artillery battery. They were able to repulse the Union assault. Kautz, hearing no activity on Gillmore's front, presumed that he was left on his own and withdrew.

Салдары

Конфедерацияның қаза тапқандары шамамен 80, Одақтың 40 адамды құрады. 14-17 маусым күндері Грант және Потомак армиясы Лиден жасырынып өтіп, Джеймс өзенін кешіп өтті. Олар Батлердің шабуылдарын қолдау және қайта жаңарту мақсатымен Петербургке қарай жылжуды бастады. Біршама уақыттан кейін екінші Петербург шайқасы және Петербург қоршауы басталды.

Сақтау

Петербург ұлттық шайқас алаңы Петербург маңындағы шайқас өрістерінің тек бір бөлігін қамтиды. Америкалық шайқас алаңдарын сақтау қоры және оның серіктестері 2023 жылдың ортасына дейін Петербург шайқасының 131 акр жерін сақтап қалды.