Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Марко Аурелио Сото Мартинес (13 қараша 1846 – 25 ақпан 1908) – 1876 жылдан 1883 жылға дейін Гондурас президенті болды. Ол либералдық көзқарастас ретінде белгілі болды. Ол реформатор президент болды және өз заманында Гондурасқа зор әсер етті, соның ішінде 1880 жылы Гондурас Ұлттық кітапханасын құрды.
Marco Aurelio Soto Martínez (13 November 1846 – 25 February 1908) was President of Honduras from 1876 to 1883. He was known as a liberal. He was a reforming president and had a great impact on the Honduras of his time, including the establishment of the Biblioteca Nacional de Honduras in 1880.
Өмірбаян
Доктор Марко Аурелио Сото Гондурас астанасы Тегусигальпада дүниеге келді. Оның ата-анасы доктор Максимо Сото мен Фрэнсиска Мартинес болды. Тоғыз жасында ол әкесі доктор Дон Максимо Сотомен бірге Гватемалаға көшіп, онда үлкен жетістіктерге жетіп, заңгерлік мансабын аяқтады. Жастығынан-ақ ол әдеби және саяси мақалаларымен көзге түсе бастады, соңғылары 1871 жылғы революцияның қағидаларымен шабыттандырылып, оны қолдады. Генерал Юсто Руфино Барриос Сотоны Мемлекеттік хатшының орынбасары етіп тағайындады, онда ол өте қабілетті екенін көрсетті. Министр қызметтен алынғаннан кейін көп ұзамай Сото Ішкі істер, Әділет және Діни істер министрлігін басқарды, және жақын арада осы лауазымға бекітілді. Кейін ол Сыртқы істер және Білім министрліктерінің міндеттерін де атқарды. Осы соңғы қызметінде ол қазіргі заманғы принциптерге негізделген алғашқы мемлекеттік бастауыш, орта және кәсіптік білім беру жүйесін ұйымдастырды. 1876 жылы Сото Гватемала мен Сальвадор арасындағы бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін Гватемалаға Толық өкілетті министр болып тағайындалды, бұл миссияны сәтті аяқтады және 8 мамырда Санта-Анада Сото-Ульоа шартын жасады. Марко Аурелио Сото Гондурасты әртүрлі кезеңдерде басқарды. 1876 жылы ол уақытша президент болды, ал 1877 жылы конституциялық президент болып сайланды, бұл кезең қайта сайланғаннан кейін 1883 жылға дейін жалғасты. Өкіметтік қызметінің кезінде және туысы Рамон Розаның көмегімен Сото либералдық реформаларды бастады. Бұл реформалар Гондурастың қиын жағдайын жеңілдетуге бағытталған әкімшілік, саяси, экономикалық және әлеуметтік шараларды қамтыды. Президент Сото байланыс жолдарын және почта қызметін жақсартуға ұмтылды, соның ішінде бірнеше теміржолдар салды, телеграф жүйесін құрды және елде бұрын-соңды болмаған білім беру бағдарламасын іске қосты. Одан әрі ол астананы Тегусигальпаға көшірді. Сото басқарған кезеңде үлкен жетістіктерге қол жеткізілгеніне қарамастан, Гондурас кофе сияқты экспорттық тауарлардың жетіспеуіне байланысты инфрақұрылымды жақсартуға қажетті инвестицияларды қаржылай алмағандықтан, дамымаған күйде қалды. Сотоның президенттік лауазымына Гватемаланың Юсто Руфино Барриос үкіметінен қауіп төнді, сондықтан ол елден қашып, үкіметті министрлер кеңесіне тапсырды. Кейін ол Францияның Париж қаласында 61 жасында қайтыс болды.
Dr. Marco Aurelio Soto was born in Tegucigalpa, Honduras. His parents were Dr. Máximo Soto and Mrs. Francisca Martínez. When he was nine years old he moved with his father, Dr. Don Máximo Soto to Guatemala, where he studied with brilliant success, and crowned his career as a lawyer. As a very young man he began to draw attention for his literary and political articles, the latter inspired by the principles proclaimed by the revolution of 1871, which he supported. General Justo Rufino Barrios appointed Soto to the duties of a Sub secretary of State, where he revealed remarkable talent. Shortly after the minister himself was relieved of office, Soto stayed in charge of the Ministry of the Interior, Justice and Ecclesiastical Affairs, to which he was soon permanently appointed. Later he took on the duties of the Ministries of Foreign Affairs and Public Instruction. In this last position he organized the first public primary, secondary and vocational instruction to be founded on modern principles. In 1876, Soto was appointed Minister Plenipotentiary to Guatemala, To secure peace between Guatemala and El Salvador, a mission which he completed successfully, and signed the Soto Ulloa Treaty in Santa Ana on 8 May. Marco Aurelio Soto ruled Honduras in different periods. In 1876 he served as interim president. In 1877 he was constitutional president, a period that lasted until 1883 after his re election. During his administration and with the assistance of his cousin Ramón Rosa, Soto launched liberal reforms. These reforms included administrative, political, economic and social attempts to alleviate the disastrous situation of Honduras. President Soto sought to improve lines of communication and mail service, including building some railroads, a telegraph system and launched an unprecedented education program in the country. In addition, he moved the capital to Tegucigalpa. Despite the progress made during the administration Soto, Honduras remained quite underdeveloped as it lacked export products like coffee to pay for the investment necessary to improve infrastructure. Soto's presidency was threatened by the Guatemalan government of Justo Rufino Barrios, and for this reason he fled the country, leaving it in the hands of a council of ministers. He later died in Paris, France at the age of 61.