Раймонд аралы, Австралия: Коалаларға толы шағын арал, Paynesville қаласымен Raymond Island Ferry арқылы байланысады. Табиғат пен тыныштық сүйгіштерге арналған!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Викториядағы арал, Австралия
Island in Victoria, Australia
Реймонд аралы (Gunai/Kurnai тілінде: Bunjil baul) – Австралияның шығыс Викториясындағы Гиппленд көлдеріндегі шағын арал, Мельбурннан шамамен алыс. Аралдың ұзындығы шамамен, ал ені шамамен. Арал жағалаудан небәрі қашықтықта, Пейнесвилл қаласының қарсы жағында орналасқан. Арал 1840 жылдары Гиппсте жерді пайдаланушы болып қоныстанған, бұрын Жаңа Оңтүстік Уэльстегі судья болған Уильям Оделл Реймондтың есімімен аталған. Реймонд аралы жергілікті тұрғындар арасында 1953 жылы аралға әкелінген көптеген коалаларымен және аралды материктегі Пейнесвиллмен байланыстыратын тізбекті пароммен белгілі.
Raymond Island (Gunai/Kurnai language: Bunjil baul) is a small island in the Gippsland Lakes in eastern Victoria, Australia, about from Melbourne. The island is approximately long by wide, and is just off the coast, across from the town of Paynesville. The island is named after William Odell Raymond, originally a magistrate from New South Wales, who established himself as a squatter in Gippsland in the 1840s. Raymond Island is well known locally for its large koala population, originally introduced to the island in 1953, and for the Raymond Island Ferry, a chain ferry that links the island to Paynesville on the mainland.
Реймонд аралы паром
Шығыс Гиппленд Шир Кеңесі басқаратын Реймонд аралы паром арал мен материк арасындағы жалғыз байланысты қамтамасыз етеді, бірақ сонымен қатар аралдық қауымдастықтың жылдам дамуына тиімді тосқауыл болып табылады. 1889 жылдан бері Пейнесвилл мен Реймонд аралы арасында паром жүріп келеді және Реймонд аралының өміріндегі ажырамас және кейде дау тудыратын элемент болып табылады. Кейбіреулер паромды көпірмен алмастыруды ұсынады, ал басқалары паромды арал өмірінің маңызды бөлігі деп санайды. 2011 жылы Шығыс Гиппленд Шир Кеңесі 2009–2013 жылдарғы Кеңес жоспарындағы "Реймонд аралына қолжетімділікті шешу жоспарын" іске асыруға байланысты "Реймонд аралына қолжетімділік" тақырыбын тағы да бір қарастырды. Бұл бұрынғы зерттеулерге, қазіргі паром қызметін сақтауды қолдаған (мысалы, 2003 жылы) нәтижесі болды. 1997 жылы қазіргі тізбекті паром іске қосылғанға дейін, тақырып "Рурал Сосайти" журналында "Реймонд аралын, Викторияны материкке көпір салу арқылы байланыстыру ұсынысы, қазіргі паром қызметін алмастыру" тақырыбындағы академиялық мақаланың тақырыбы болды. Паром мен көпірдің салыстырмалы артықшылықтары туралы пікірлер әлі де бөлініп келеді.
The Raymond Island Ferry, operated by the East Gippsland Shire Council, provides the only link between the island and the mainland, but also acts as an effective barrier to faster development of the island community. A ferry has run between Paynesville and Raymond Island since 1889, and has been an integral and sometimes controversial feature of life on Raymond Island. Some continue to call for the ferry to be replaced by a bridge, but others believe the ferry is an integral part of life on the island. In 2011, the East Gippsland Shire Council conducted another review of "Raymond Island Access", based on an action in the Council Plan 2009–2013 to "develop a plan to resolve access to Raymond Island". That followed earlier studies which supported the maintenance of the existing ferry service (e. g., in 2003). Before the inauguration of the current chain ferry in 1997, the topic was the subject of an academic paper in the Rural Society Journal, which examined "the controversy over the proposal to link Raymond Island, Victoria to the mainland through construction of a bridge, to replace the current ferry service". Opinions remain divided about the relative merits of a ferry and a bridge.
Реймонд аралы мекемелері
Реймонд аралы қауымдастығы (RICA) тұрғындар мен салық төлеушілер үшін тұрақты жиналыстар өткізеді және оның тамыры 1949 жылға дейін жетеді. RICA 2003 жылы 1949 жылы құрылған Реймонд аралын дамыту лигасының (RIAL) және 1988 жылы құрылған Реймонд аралын қорғау (RIP) қосылуы нәтижесінде құрылды. Реймонд аралы жерді қорғау тобы 1994 жылы құрылды және 759 гектар жерді қамтиды. Оның мақсаты – «Реймонд аралының табиғи ортасын аралының табиғи тартымдылықтарын сақтау және қорғау арқылы, сондай-ақ аралының ерекшелігін сақтай отырып, аз әсер ететін туризм инфрақұрылымын дамыту арқылы қорғау және жақсарту». «Жасыл алаң» 1987 жылдың 15 ақпанында ресми түрде ашылды, бірақ қазіргі кезде жоқ. Реймонд аралында 1967 жылдың 3 сәуірінен 1968 жылдың 11 сәуіріне дейін қысқа мерзімге пошта бөлімшесі болды. Оны Аннет Андерсон басқарды, ол үйінің арт жағындағы шағын қапталынан басқарды. Миссис Андерсон аралдан кеткен кезде отставкаға шығып, пошта бөлімшесі жабылды. Реймонд аралының бастауыш мектебі (№ 3384) ұзақ жылдар бойы сақталды, ол 1902 жылдың 14 ақпанында оқушыларға есігін ашты. Мектеп Gravelly Point Road және Centre Road көшелерінің қиылысында орналасқан, ескерткіш тақтамен белгіленген. Алғашқы меңгеріш мұғалім Дженифер Томпсон болды. Бір кезде оқушылар саны 41-ге жетті, бірақ 1912 жылға қарай оқушылар саны азайып, мектеп 31 тамызда жабылды. Алайда, 18 айдан кейін, 1914 жылдың 27 қаңтарында жаңа оқушылардың көптеп келуі мектепті қайта ашуға мүмкіндік берді. 1914 жыл мен 1934 жыл аралығында мектепке барлығы 28 жаңа оқушы қабылданды, нәтижесінде мектеп 1934 жылдың желтоқсан айында соңғы рет жабылды. Жабылудан кейін ескі мектеп ғимараты Девон-роудқа, Пейнесвиллге көшірілді, онда ол жеке тұрғын үйге айналды. 1897 жылы Фред Бартон (үлкен) Реймонд аралында жеке үйде алғашқы пресвитериан шіркеуінің қызметін өткізді. Бартон көп ұзамай Жер департаментіне шіркеу үшін жер сұрап өтініш берді және Gravelly Point Road және Centre Road көшелерінің қиылысында, болашақта мектеп орналасатын жерге қарап тұрған үш акр жер алды. Бұл жерде ағаштан салынған үй салынды, онда ғибадатхана мен жексенбілік мектеп 1902 жылы жаңа салынған мектепке көшірілгенге дейін өткізілді.
The Raymond Island Community Association (RICA) hosts regular meetings for residents and ratepayers, and has roots that go back to 1949. The RICA was formed in 2003 as an amalgamation of the Raymond Island Advancement League (RIAL) which was started in 1949, and Raymond Island Protection (RIP) which was formed in 1988. The Raymond Island Landcare Group formed in 1994 and reportedly covers 759 hectares. Its stated mission is to "protect and enhance the natural environment of Raymond Island by maintaining and protecting the natural attractions of the Island and development of low impact tourism infrastructure in harmony with maintaining the Island's character". The green officially opened on 15 February 1987, but no longer exists. Raymond Island briefly had a Post Office from 3 April 1967 until 11 April 1968. It was run by Annette Anderson, who operated it from a small hut at the back of her home. The post office closed when Mrs. Anderson tendered her resignation upon moving away from the island. More long lived was the Raymond Island primary school (number 3384), which opened to students on 14 February 1902. The site of the school is on the corner of Gravelly Point Road and Centre Road, marked by a commemorative plaque. The first Head Teacher was Miss Jennifer Thompson. At one stage, student enrolments reached 41 but, by 1912, enrolments had fallen to the point that the school closed on 31 August. However just 18 months later, on 27 January 1914, an influx of new students led to its reopening. Only 28 new enrolments were recorded between 1914 and 1934, resulting in the closure of the school for the final time in December 1934. After closing, the old school building was removed to Devon Road, Paynesville, where it became a private home. In 1897, Fred Barton (snr) held the first Presbyterian church service on Raymond Island, in a private home. Barton applied to the Lands Department for a church site soon after, and obtained three acres on the corner of Gravelly Point Road and Centre Road, opposite what would become the school site. A bark hut was built on the site, and services were held there until the church and Sunday School were removed to the newly built school in 1902.