Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алтыншы USS Relief (AH 1), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің килінен бастап ауруханалық кеме ретінде жобаланып және салынған алғашқы кемесі, 1917 жылдың 14 маусымында Филадельфия Әскери-теңіз кеме жасаушылығында жатты; 1919 жылдың 23 желтоқсанында суға түсірілді; және 1920 жылдың 28 желтоқсанында Филадельфияда, командир Ричмонд С. Холкомб, АҚШ Әскери-теңіз күштері Медициналық корпусы басшылығымен қолданысқа берілді. 550 науқасты қабылдауға арналған "Релиф" кемесі әлемдегі ең заманауи және жақсы жабдықталған ауруханалық кемелердің бірі болды. Атлантика флотына бекітілген ол 1921 жылдың 26 ақпанында Кариб теңізіндегі маневрлердегі флот бөлімшелерін заманауи жағажай ауруханасының барлық мүмкіндіктерімен қамтамасыз ету үшін Филадельфиядан шықты.
The sixth USS Relief (AH 1), the first ship of the United States Navy designed and built from the keel up as a hospital ship, was laid down 14 June 1917 by the Philadelphia Navy Yard; launched 23 December 1919; and commissioned 28 December 1920 at Philadelphia, Commander Richmond C. Holcomb, Medical Corps, USN, in command. With a bed capacity of 550 patients, Relief was one of the world's most modern and best equipped hospital ships. Assigned to the Atlantic Fleet, she departed Philadelphia 26 February 1921 to provide fleet units on Caribbean maneuvers with all the facilities of a modern shore hospital.
Ертегі қызмет
Релиф 1921 жылдың 28 сәуірінде солтүстікке Филадельфияға Вирджиния шығанақтарынан Жаңа Англия жағалауына дейінгі суларда флотқа қызмет ету үшін оралды. Осы қызмет кезінде капитан Холкомб 1921 жылдың 5 қыркүйегінде капитан Томас Л. Джонсонмен ауыстырылды, ол штаб офицері болған. Теодор Рузвельт 1908 жылы жариялаған жарлықтан кейін, ауруханалық кемелерге дәрігерлердің басшылық етуі қалыпты жағдайға айналған. Бірақ енді, 1921 жылдың 6 маусымында Бас Әскери прокурордың қарауы нәтижесінде, кемелерге штаб офицерлерінің бұрынғы дәстүрі қайта жаңғыртылды. Осы шешімге байланысты Әскери-теңіз ережелері өзгертілді және дау аяқталды. (1920 жылғы Әскери-теңіз ережелеріне 2-өзгеріс.) Релиф Атлантика флотына 1923 жылғы қысқы-көктемгі маневрлер аяқталғанға дейін қызмет етті, ол оны Куба мен Панама шығанағына жеткізді. 1923 жылдың 31 наурызында Панама каналы аймағынан Сан-Диего, Калифорнияға бағытталды және 12 сәуірде келді. Ол онда "Мерси" кемесін Тынық мұхит флотының ауруханалық кемесі ретінде алмастырды және Аляскаға солтүстікке, ал Гавайиге батысқа қарай өткізілген флоттық жаттығуларға қатысты. Оның әдеттегі жұмыс кестесі 1925 жылдың 1 шілдесінде Перл-Харбордан Самоа аралдары арқылы Австралия мен Жаңа Зеландияға достық сапармен кеткен ұрыс флотына қосылуымен өзгерді. 1925 жылдың 26 қыркүйегінде Сан-Педроға оралды және теңізшілер мен теңіз жаяу әскерлерінің қатарын көбейткен Ұлттық төтенше жағдайға дайындыққа байланысты Тынық мұхит флотына қызмет етуді жалғастырды. Бұл міндет 1941 жылдың 3 маусымында Релиф Сан-Диегодан Норфолк, Вирджинияға бағытталғанда аяқталды.
Relief returned north to Philadelphia 28 April 1921 to serve the fleet in waters ranging from the Virginia Capes to the New England coast. During this service Captain Holcomb was relieved of command 5 September 1921 by Captain Thomas L. Johnson, a line officer. Following a proclamation made by Theodore Roosevelt in 1908, it had been customary for hospital ships to be commanded by medical officers. But now, as a result of a review decision of the Judge Advocate General 6 June 1921, the old tradition of line officer command of ships was re established. As a result of this decision, Navy Regulations were changed, and the controversy ended. (Change No. 2 to 1920 Navy Regulations.) Relief continued to serve the Atlantic Fleet until the conclusion of the winter spring maneuvers of 1923, which took her to Cuba and Panama Bay. Departing the Panama Canal Zone 31 March 1923 for San Diego, California, she arrived 12 April. There she relieved Mercy as hospital ship for the Pacific Fleet and participated in fleet battle problems conducted northward to Alaska and westward to Hawaii. Her usual employment schedule was interrupted 1 July 1925 when she sailed from Pearl Harbor to join the Battle Fleet as it made its good will practice cruise via the Samoan Islands to Australia and New Zealand. She returned to San Pedro, California, 26 September 1925 and continued to serve the Pacific Fleet as the National Emergency preparations swelled the ranks of sailors and marines. This duty ended 3 June 1941 when Relief departed San Diego en route Norfolk, Virginia
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылғы 20 маусымда Норфолкке келген «Релиф» сол уақыттан бастап Атлантика флоты үшін Чарльстоннан (Оңтүстік Каролина) Ньюфаундлендке дейінгі суларда базалық аурухана ретінде қызмет етті. Жапония Перл-Харборға шабуыл жасағанда, ол Ньюфаундлендтегі НС Аргентия портында болды. Келесі күні Бостон арқылы Норфолкке бағыт алды. Солтүстікке қайтып, 28 сәуірде Мэн штатының Каско шығанағына жетіп, әскери-теңіз флотының жаңа соғыс кемелерін басқаруға дайындалып жатқан теңізшілердің денсаулық сақтау қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Ол сондай-ақ Атлантикадағы соғыстың құрбандарына көмек көрсетті. 1943 жылғы 8 ақпанда Каско шығанағынан шығып, Бостон әскери-теңіз базасына Тынық мұхитындағы қызметке дайындалу үшін кірді. 23-і күні Панама каналы арқылы Жаңа Каледониядағы Оңтүстік Тынық мұхиты флотының базасы – Ноумеяға бет бұрды. Ол 2 сәуірде баратын жеріне жеткенде, Соломон аралдарынан жапондықтарды ығыстыру үшін қаһарлы күрес жалғасып жатты. Соломон аралдарының соғыс аймақтарынан әкелінген теңізшілер, әскерилер және әскерлер Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы жақсырақ ауруханаларға жіберу үшін Жаңа Гебрид аралдарында күтіп тұрды. Бұл эвакуация жұмысы «Релифті» 15 қарашаға дейін шаруалап ұстады, содан кейін ол Гилберт аралдарына жасалған десанттық шабуылдардың жараланғандарын эвакуациялау үшін Оклендтен жолға шықты.
Arriving Norfolk 20 June 1941, Relief thereafter served as a base hospital for the Atlantic Fleet in waters from Charleston, South Carolina, to Newfoundland. She was in port at NS Argentia, Newfoundland, when the Japanese attacked Pearl Harbor. The following day she got underway via Boston for Norfolk. Returning north, she arrived Casco Bay, Maine, 28 April and provided for the health needs of men training to man the navy's new fighting ships. She also cared for victims of the war in the Atlantic. Relief departed Casco Bay 8 February 1943 and put into the Boston Navy Yard to prepare for duty in the Pacific. By the 23d she was bound via the Panama Canal to the South Pacific Advanced Fleet Base at Nouméa, New Caledonia. The bitter struggle to drive the Japanese from the Solomon Islands was still in progress when she reached her destination 2 April. Marine, navy, and army patients brought out of the combat zones of the Solomons awaited in the New Hebrides for transport to better hospital facilities at Auckland, New Zealand. This evacuation duty kept Relief occupied until 15 November, when she departed Auckland to evacuate battle casualties of the amphibious assaults on the Gilbert Islands.
1944 жыл
Relief 24 қарашада Гилберт аралдарындағы Абемамаға жетті, бірақ дереу Фунафути атоллына, Эллис аралдарына, 1944 жылдың 4 қаңтарына дейін базалық аурухана ретінде қызмет ету үшін қайтып кетті. Кейін ол айдың қалған бөлігінде Гилберт аралдарында Таравада қызмет етті. 31 қаңтарда ол Маршалл аралдарына соғыста жарақат алғандарды емдеу үшін бағытталды. Кваджалейн лагунасындағы Карлсон аралының шығысында ол шабуылға ұшыраған аралдардан тікелей шағын қайықпен жеткізілген жарақат алғандарды қабылдады. 4 ақпанның түстен кейін ол 607 науқаспен Гавайиге бет бұрды. 21 ақпанда Relief жаңадан бағындырылған Маршалл аралдарына оралды, Рой аралында жағалаудағы ауруханаларды құруға қажетті медициналық жабдықтарды жеткізді. Әскери-теңіз көлігінен жарақат алғандарды алғаннан кейін, ол 4 наурызда Маджуро атолының лагунасына көшті. Келесі 3 айда ол Маджуродағы жалғыз ауруханалық кеме болды, онда 5-ші флоттың 200 000 офицері мен сарбазына қызмет көрсетті. Құрлықтағы медициналық мекемелер диспансерлік қызметпен шектелгендіктен, Relief флоттағы жарақат алғандарды ауруханаға жатқызды. Осы кезеңде флоттың бөлімшелері Жалуит, Мили, Малоэлап, Вотдже және басқа да Маршалл аралдары атолдарындағы жапондықтарға үздіксіз әуе және жер шабуылдары жасады. Ениветокқа қарсы жасалған жау шабуылы тойтарылды. Бұл операциялар, сондай-ақ флоттың Трук пен Палауға қарсы жасаған шабуылдары көптеген жарақат алғандарды әкелді. Relief 4 наурыздан 4 маусымға дейін 1329 науқасты қабылдап, 693-ін емделіп шығарды. Relief сонымен қатар флот үшін жалпы медициналық консультация орталығы ретінде де қызмет етті. Ол санитарлық мәселелерді шешу үшін тиісті шаралар туралы ұсынымдар берді. Сондай-ақ, ол жауынгерлік күштер үшін медициналық жабдықтар қоймасы болды. 4 маусымда Маршалл аралдарынан Мариана аралдарындағы десанттық операцияларға қатысу үшін кеткен кезде Relief науқастарын әуе немесе теңіз көлігімен жағалаудағы емдеу орындарына эвакуациялады және осы науқанның жарақат алғандарын эвакуациялауға дайындалды. 21 маусымда Маршалл аралдарынан шығып, 3 күннен кейін Сайпанға жетіп, сол кездегі шайқаста жарақат алғандарды қабылдады. Ол сол түні 656 науқаспен бірге кетіп, 29-ы күні Кваджалейнге аман-есен жетті. 15 шілдеде Сайпаннан қайта шығып, 658 науқасты қабылдады және 5 күннен кейін Кваджалейнде қайтадан түсірді. Келесі күні таңертең ол Тиниан аралы үшін болған шайқаста 400 жарақат алғандарды қабылдау үшін Мариана аралдарына бағытталды. Олардың көп бөлігінің жағдайы өте ауыр болғандықтан, Маршалл аралдарындағы емханалар Гавайидегі жақсы емдеуге мүмкіндік беру үшін айналып өтті. Relief 15 тамызда Перл-Харборға кірді. Медициналық жабдықтар мен материалдарды, соның ішінде бір толық далалық аурухананы салғаннан кейін, ол 25 тамызда Маршалл аралдарына қайта оралу үшін теңізге шықты. 3 қыркүйекте Relief Эниветокке жетіп, 175 тонна медициналық жабдықты 10-шы қызметтік эскадрильяның пайдалануы үшін Silica баржасына тапсырды. Осы уақытта оның патологоанатомы мен зертханашылары портта басталган бациллярлық дизентерия эпидемиясын бақылауға тырысты. 18 қыркүйек күні таңертең ол Палау аралдарына қарай жүзіп, Пелелиу мен Ангаурға жетіп, 759 жарақат алғандарды қабылдады. Кейбіреулері кемеден шығудан бұрын шығарылды, бірақ 680 науқас Жаңа Каледониядағы әскери және теңіз ауруханаларына эвакуацияланды. 11 қазанда Жаңа Каледонияға келген Reliefке науқастарды тікелей АҚШ-қа эвакуациялау бұйрығы берілді. 489 науқасты алғаннан кейін, ол 15 қазанда Нумеядан шығып, 3 қарашада Сан-Францискоға дейін Перл-Харборда тоқтады.
Relief arrived off Abemama in the Gilberts 24 November, but immediately retired to Funafuti Atoll, Ellice Islands, to serve as a base hospital there until 4 January 1944. She then performed service off Tarawa in the Gilberts for the remainder of the month. She steamed for the Marshalls 31 January to care for battle casualties. On the east side of Carlson Island in Kwajalein Lagoon, she received battle casualties transported by small boat directly from the islands under attack. By the afternoon of 4 February she was bound for Hawaii with 607 patients. By 21 February, Relief returned to the newly won Marshalls, bringing medical supplies to be used in establishing shore hospitals on Roi Island. After embarking battle casualties from navy transports, she shifted to Majuro Atoll lagoon 4 March. During the following 3 months, she was the only hospital ship at Majuro where she served some 200,000 officers and men of the 5th Fleet. With medical facilities ashore limited to dispensary service, Relief provided hospitalization for fleet casualties. During this period, units of the fleet made constant air and surface attacks on the Japanese at Jaluit, Mili, Maloelap, Wotje, and other outlying Marshall Island atolls. Enemy attacks on Eniwetok were repulsed. These operations, as well as attacks made by the fleet against Truk and Palau, produced a large number of battle casualties. Relief admitted 1,329 patients and discharged 693 from 4 March through 4 June 1944. Relief also served as general medical consultation center for the fleet. From her came recommendations for appropriate action for coping with the problems of sanitation. She also served as medical supply depot for the combatant forces. When the fleet departed the Marshalls 4 June for amphibious operations in the Marianas, Relief evacuated her patients by air or surface transport to shore facilities and prepared to evacuate battle casualties of that campaign. Departing the Marshalls 21 June, Relief anchored off Saipan 3 days later to receive casualties directly from the combat then in progress. She departed that night with 656 patients and debarked them safely at Kwajalein on the 29th. Off Saipan again 15 July, she received 658 patients and again debarked them 5 days later at Kwajalein. The next morning she was steaming for the Marianas to receive 400 casualties from the battle for Tinian Island. Nearly all were very serious cases, so field facilities in the Marshalls were bypassed for the better treatment available in Hawaii. Relief entered Pearl Harbor 15 August. Taking on a maximum load of medical supplies and stores, including one complete field hospital unit, she put to sea 25 August for return to the Marshalls. Relief arrived at Eniwetok 3 September and transferred 175 tons of medical stores to medical stores barge Silica for the use of Service Squadron 10. Meanwhile, her pathologist and laboratory technicians worked to control an epidemic of bacillary dysentery that had broken out in the harbor. On the morning of 18 September, she steamed for the Palau Islands, arriving off Peleliu and Angaur to receive 759 casualties. Some were discharged prior to sailing, but 680 patients were evacuated to army and navy hospitals in New Caledonia. Arriving New Caledonia 11 October, Relief was ordered to evacuate patients directly to the United States. Taking on 489 patients, she departed Nouméa 15 October, touching at Pearl Harbor before arriving San Francisco 3 November.
1945 жыл
General Engineering & Drydock Co., Alameda компаниясының күрделі жөндеу жұмыстары 1944 жылдың 6 қарашасында басталып, 1945 жылдың 10 ақпанына дейін жалғасты. Үш күннен кейін "Relief" Сан-Франциско шығанағынан Улитиге, Каролина аралдарына қарай 5 наурызда келді. 11 наурыз түнінде екі жапондық жанкешті ұшақ портоға кірді, біреуі "Рэндольф" әуе кемесінің артқы ұшу палубасына, екіншісі Сорлен аралына құлады. "Relief" "Рэндольфтан" және жапондық отандық аралдарға қарсы операциялардан қайтып келген топтардан зардап шеккендерді қабылдады. Ол 26 наурызда Улитиден шығып, келесі күні Гуамның Апра портына кірді. Окинава науқанына дайындалу үшін 184 науқасты жағаға түсірді. Жапондық бомбалаушылар 2 сәуірде "Reliefке" шабуыл жасады. Бір бомба кемеден бірнеше метр қашықтықта жатты, бірақ жалғыз зақым – майлау майы сорғышында сорудың уақытша жоғалуы болды. "Викс" эсминецінің зениттік оғы шабуылдаушыларды кері шегіндірді. "Relief" күндіз Окинаваға шабуылға түскен жағалауға ілінген және әр түнде "Шыршадай" жарықпен теңізге шықты. Түнде жанкешті ұшақтардың шабуылдары жиілегендіктен, 9 сәуірде теңізге шығу жоспары тоқтатылды және ауруханалық кемелер түтін пердесінің қорғанысында, жарықтарын өшіріп, портода қалды. 10 сәуір күні түстен кейін "Relief" 556 жарақат алған әскермен Сайпанға бағыт алды. Содан кейін ол Улитидегі флот базасына тез барып, дизель майы мен жабдықтарды жинап, Окинаваға қайтып, 22 сәуірде жетті. Толық далалық аурухананы жеткізгеннен кейін, 26 сәуірде 613 жарақат алған әскермен жолға шығып, 30-ы Тиниан портына жетті. Төрт рет осындай гуманитарлық миссияда ол Окинавадан Гуам мен Сайпанға 2000-ға жуық жарақат алған жауынгерді эвакуациялады. 7 шілдеде Сайпаннан шығып, Гуамда тоқтағаннан кейін Сан-Педро шығанағына, Лейтеге, Филиппинге жетті. Соғыстың қалған бөлігінде Филиппинде флоттық аурухана ретінде қызмет етті. 28 тамызда Субик шығанағынан шығып, Окинава арқылы Маньчжурияның Дайрен қаласына бағыт алды. Оның міндеті – одақтас әскерлерін Мүкдендегі (Маньчжурия) бұрынғы жапон әскери тұтқын лагерінен босату болды. Шығыс Қытай және Сары теңізден өтіп бара жатқанда МакНолти мен Элмор кездесетін миналарды жою үшін алға шықты. 1945 жылдың 8 қыркүйегінде Дайрен-Коу алдында пайда болған "Relief" ресейліктер уәде еткен буксирлер мен лоцмандарды көрмеді. Бейтаныс портоға кіргенде, ол No.2 пирске өздігінен тоқтады. Дайрен Ресейдің әскери бақылауында болды және жағалауға демалысқа рұқсат берілмеді, бірақ ресейліктер офицерлерді экскурсияға шақырды. Тұтқындар туралы жалғыз ақпарат – олар Дейреннен солтүстікке қарай 300 шақырым жердегі Мүкденнен пойызбен келе жатқандығы болды. 11 қыркүйек күні таңертең әскери-теңіз дәрігері мен теңізші сержанты лагерден кемеге келіп, "Reliefке" кіретін жолаушылардың шамамен саны және жағдайы туралы хабарлады. Көп ұзамай 753 адам келді – голландтар, британдықтар, австралиялықтар және америкалықтар. Олардың көпшілігі Батандағы өлім науқанынан аман қалған, ал көптегені Филиппиндегі, Формозадағы, Хонсюдағы және Маньчжуриядағы тұтқын лагерьлерінен аман қалған. 12 қыркүйекте бостандыққа бет алған олар 3 күннен кейін Окинавадағы Бакнер шығанағына кірді. Оларды жағаға түсіруге үлкермей, "Reliefке" тайфуннан қашу үшін теңізге шығуға бұйрық берілді. 18 қыркүйекте Бакнер шығанағына оралғанда, ол жолаушыларын түске дейін түсірді. 26 қыркүйекте "Relief" Қытайдың Таку қаласына жүзіп, 30-ы күні солтүстік Қытайда әскери қызмет атқаруға жіберілген 1-ші теңізшілер дивизиясының әскерлеріне медициналық көмек көрсету үшін келді. Бұл қызмет 24 қазанға дейін жалғасты, содан кейін "Reliefке" науқастарды АҚШ-тың батыс жағалауына жеткізуге бұйрық берілді. "Relief" Цинтао, Окинава және Гуамда науқастарды алып, кейін үйге қайтып, 30 қарашада Сан-Францискоға келді. Осы уақытқа дейін ауруханалық кеменің әскери қызметі әлемді төрт рет айналумен және Тынық мұхитындағы барлық әскери науқандар аймақтарынан 10 000-ға жуық жарақат алған жауынгерді эвакуациялаумен байланысты болды. Оның соңғы транстихоокеандық сапары 1945 жылдың 15 желтоқсанында басталды, ол Сан-Франциско шығанағынан Жапонияның Йокосука қаласына шығып, 1946 жылдың 4 қаңтарында келді. Ол сол жерде әскери жолаушыларды алып, Сайпан мен Гуамға бағыт алды. 15 қаңтарда Апра портынан шыққанда 282 науқас пен 717 қайтып келген ардагерді алып жүрді. 2 ақпанда Сан-Францискоға келді, жолаушыларын түсіріп, 19 ақпанда шығыс жағалауға қарай жолға шықты. 28 ақпанда Норфолкке жетті. Ол Норфолк теңіз кеме жасау зауытында 1946 жылдың 11 маусымында демобилизацияланды. 1946 жылдың 19 шілдесінде Әскери-теңіз флотының тізімінен шығарылды және 1947 жылдың 13 қаңтарында Саяхаттық басқармаға таратуға берілді. "Relief" 1948 жылдың 23 наурызында "Бостон Металс" компаниясына металл тескілері үшін сатылды. "Relief" (AH 1) Екінші дүниежүзілік соғыс қызметі үшін бес шайқас жұлдызын алды.
Overhaul at General Engineering & Drydock Co., Alameda commenced 6 November 1944 and extended through 10 February 1945. Three days later Relief stood out from San Francisco Bay en route to Ulithi, the Carolines, arriving 5 March. On the night of 11 March, two Japanese suicide planes penetrated the harbor, one crashing the after flight deck of carrier Randolph and the other crashing on Sorlen Island. Relief received the casualties from Randolph as well as those from task forces returning from operations against the Japanese home islands. She departed Ulithi 26 March and entered Apra Harbor, Guam the following day, transferring 184 patients ashore in preparation for the Okinawa campaign. Japanese bombers attacked Relief on 2 April. One bomb fell several yards wide of the ship, but the only damage was temporary loss of suction in a lube oil pump. A barrage of antiaircraft fire from destroyer Wickes drove off the attackers. Relief anchored off the Okinawa invasion beach by day and stood out to sea each night, illuminated "like a Christmas tree." As massive suicide aerial raids became common at night, the retirement plan was abandoned 9 April and the hospital ships remained in the anchorage area, taking advantage of the cover of smoke screens and turning off their illumination. On the afternoon of 10 April Relief steamed for Saipan with 556 battle casualties. She then made a quick run to the fleet base at Ulithi for stores and diesel oil, thence steamed back to Okinawa, arriving 22 April. After delivering a complete field hospital unit, she departed 26 April with 613 casualties, arriving Tinian Harbor the 30th. In four similar missions of mercy, she evacuated nearly 2,000 wounded fighting men from Okinawa to hospital facilities at Guam and Saipan. Relief departed Saipan 7 July and touched at Guam en route San Pedro Bay, Leyte, the Philippines. She served as a Fleet Base Hospital in the Philippines for the remainder of the war. She departed Subic Bay 28 August, steaming via Okinawa for Dairen, Manchuria. Her mission was the recovery of Allied prisoners of war from the former Japanese military prison camp at Mukden, Manchuria. As she passed through the East China and Yellow Seas, McNulty and Elmore swept out ahead to destroy any mines that might be sighted. Appearing before Dairen Kou 8 September 1945, Relief gained no sight of either the tugs or the pilots which the Russians had promised. Entering the unfamiliar harbor, she moored unassisted to Pier No. 2. Dairen was under Russian military control, and shore leave was not permitted, although the Russians magnanimously invited the officers ashore on guided tours. The only word of the prisoners was that they were en route by rail from Mukden, some 200 miles (300 km) north of Dairen. The morning of 11 September, a navy doctor and a marine sergeant reported on board from the camp, and they brought word of the approximate number and condition of Relief's prospective passengers. Soon 753 of them arrived Dutch, British, Australians, and Americans. Many had lived through the infamous death march at Bataan, and most had survived prison camps in the Philippines, Formosa, Honshū, and Manchuria. Outbound to freedom 12 September, they entered Buckner Bay, Okinawa, 3 days later. Before they could be transferred to shore, Relief was ordered to stand out to sea to evade a typhoon. Returning to Buckner Bay 18 September, she debarked her passengers by noon. On 26 September, Relief steamed for Taku, China, arriving on the 30th to provide medical facilities for the troops of the 1st Marine Division assigned to occupation duty in North China. This service continued until 24 October, when Relief was ordered to carry patients to the west coast of the United States. Relief embarked patients at Tsingtao, Okinawa, and Guam, and then steamed for home, arriving San Francisco 30 November. By this time the war service of the hospital ship had included steaming the equivalent of nearly four times around the world and the evacuation of nearly 10,000 fighting men as patients from scenes of combat in nearly every military campaign area of the Pacific Theater. Her last transpacific voyage commenced 15 December 1945 when she stood out of San Francisco Bay for Yokosuka, Japan, arriving 4 January 1946. She embarked navy passengers there before proceeding to Saipan and Guam. When she stood out from Apra Harbor 15 January, she carried 282 patients and 717 returning veterans. She arrived San Francisco 2 February, debarked her passengers, and got underway for the east coast on the 19th, arriving Norfolk, on the 28th. She decommissioned at the Norfolk Naval Shipyard 11 June 1946. Struck from the Navy List 19 July 1946, she was delivered to the War Shipping Administration for disposal 13 January 1947. Relief was sold for scrap 23 March 1948 to the Boston Metals Co. Relief (AH 1) received five battle stars for World War II service.