Министрдің құдалануы: Жаңа Англия тарихы мен күйкештеу романы
The Minister's Wooing
Гарриет Бичер-Стоудың «Министрдің құдалануы» романы – 18 ғасырлық Жаңа Англия тарихы, құлдық және кальвинизм теологиясын зерттейтін туынды. SEO үшін оптимизацияланған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Министрдің сүйіктісі – Харриет Бичер Стоудың 1859 жылы алғаш рет жарияланған тарихи романы. Роман 18 ғасырдағы Жаңа Англияда өрбиді, Жаңа Англия тарихын зерттейді, құлдық мәселесін айқын көрсетеді және Стоу өскен кальвинистік теологияны сынға алады. Оқиға орнының ұқсастығына байланысты, бұл туындыны Натаниел Хоторнның 1850 жылғы «Қызыл әріп» романымен салыстыру жиі кездеседі. Дегенмен, Хоторнның «Скарлетт әріпінен» өзгешелігі, «Министрдің сүйіктісі» – «сентименталды роман»; оның басты сюжеті махаббат пен некеге қатысты. Сонымен қатар, Стоудың Жаңа Англияның аймақтық тарихын зерттеуі көбінесе отбасылық өмірге, Жаңа Англияның құлдыққа деген реакциясына және кальвинистік тағдыр және мүсілтеушілік қайырымдылық туралы доктриналардың психологиялық әсеріне арналған. Жаңа Англияның тарихы, салты мен мінез-құлқына ерекше назар бөлген «Министрдің сүйіктісі» – 19 ғасырдың соңында кең таралған «жергілікті бояумен жазу» стилінің бір үлгісі. Алайда, Стоу құлдық мәселесін де қозғағандықтан, бұл роман оның бұрынғы құлдыққа қарсы романдарымен байланысты. Соңында, бұл туынды теологиялық жүйемен жақсы таныс адамның көзқарасынан жазылған кальвинизмді сынау болып табылады. Стоудың әкесі белгілі кальвинист пастор Лайман Бичер болған. Стоу романның кейбір элементтерін өзінің және үлкен әпкесі Кэтрин Бичердің өмірінен алған. Роман барысында Стоу әртүрлі мінез типтерінің кальвинистік принциптерге деген реакциясын бейнелейді, осы арқылы кальвинизмнің күшті және әлсіз жақтарын көрсетеді деп санайды. Атап айтқанда, қарындасының күйеуінің ерте қайтысы мен өзінің екі баласының өліміне жауап ретінде Стоу тағдыр мәселесін қарастырады. Бұл доктрина адамдар дүниеге келген сәттен-ақ құтқарылғандары немесе кінәлі екендіктері, ал жұмаққа тек таңдалғандар ғана баратынын білдіреді.
The Minister's Wooing is a historical novel by Harriet Beecher Stowe, first published in 1859. Set in 18th century New England, the novel explores New England history, highlights the issue of slavery, and critiques the Calvinist theology in which Stowe was raised. Due to similarities in setting, comparisons are often drawn between this work and Nathaniel Hawthorne's The Scarlet Letter (1850). However, in contrast to Hawthorne's The Scarlett Letter, The Minister's Wooing is a "sentimental romance"; its central plot revolves around courtship and marriage. Moreover, Stowe's exploration of the regional history of New England deals primarily with the domestic sphere, the New England response to slavery, and the psychological impact of the Calvinist doctrines of predestination and disinterested benevolence. With its intense focus upon the history, customs, and mannerisms of New England, The Minister's Wooing is one sense an example of the local color writing that proliferated in late 19th century. However, because Stowe also highlighted the issue of slavery, this time in the North, this novel is related to her earlier anti slavery novels. Finally, the work serves as a critique of Calvinism, written from the perspective of an individual deeply familiar with the theological system. Stowe's father was well known Calvinist minister Lyman Beecher. Stowe drew elements of the novel from events in both her and her older sister Catharine Beecher's lives. Throughout the novel, Stowe portrays the reaction of different personality types to the pressures of Calvinist principles, illustrating in this manner what she perceives as Calvinism's strengths and weaknesses. In particular, responding to the untimely death of her sister's fiancé and the deaths of two of her own children, Stowe addresses the issue of predestination. This suggested that individuals were either saved or damned at birth, and only the elect would go to heaven.
Жариялану тарихы
Министрдің сүйкімділігі алғаш рет 1858 жылдың желтоқсанынан 1859 жылдың желтоқсанына дейін Atlantic Monthly журналында бөлім-бөлім жарияланды. Кітап түрінде ол алғаш рет Англияда Sampson Low, Son & Co. баспасында, британдық авторлық құқық төлемдерін қамтамасыз ету мақсатында, содан кейін АҚШ-та Derby and Jackson баспасында жарық көрді. Роман 1909 жылы АҚШ Жоғарғы Сотында қарастырылған авторлық құқыққа қатысты сот ісіне, Миффлин Даттонға қарсы іске нысana болды. Сот романның Atlantic Monthly журналында авторлық құқық туралы міндетті хабарламаларсыз жариялануын қоғамдық доменге беру деп шешті.
The Minister's Wooing was first serialized in the Atlantic Monthly, from December 1858 to December 1859. It was published in book form first in England by Sampson Low, Son & Co., in order to guarantee British royalties, and then in the US by Derby and Jackson. The novel was the subject of a 1909 United States Supreme Court copyright case, Mifflin v. Dutton. The court ruled that the novel's authorized publication in Atlantic Monthly, without the required copyright notices, was a dedication to the public domain.
Романның шығу тегі
1857 жылы Харриет Стоудың ұлы Генри Коннектикут өзенінде суға батып қайтыс болды. Романдағы теңізші Джеймс сияқты, ол да қайтыс болған кезде рухани жаңармайтын еді. 1822 жылы әпкесі Катеринаның рухани жаңармай кеткен жас жігітінен айырылғанын көргеннен кейін, Стоу кальвинизмнің құтқарылу туралы көзқарасын қайта қарастыра бастады. Генридің өлімі оны одан да терең ойларға жетеледі. Харриет пен оның әпкесі бастан өткерген қайғы мен күмән романға шабыт берді. Олардың өмірлік тәжірибелері миссис Марвин бейнесінде бейнеленген. Кейбір оқырмандар, соның ішінде Стоудың немересі Лайман Бичер Стоу, бұл кітапты кальвинизмге жасалған шабуыл деп мәлімдеді. Стоу өскен ортасын сынады, бірақ оның күнделіктері оның осы жүйеге қарсы тұру ниетінде болғанын көрсетпейді. Ол кальвинизм теологиясына және оның қағидаларымен күрескен адамдарға зор құрмет пен сый көрсетті. Оның мақсаты – кейбір кемшіліктерді көрсету және төзімділікті тарату еді.
In 1857, Harriet Stowe's son Henry drowned in the Connecticut River. Like the sailor James in the novel, he was unregenerate at the time of his death. Stowe had first begun to reassess the Calvinist view of salvation after watching her sister Catherine wrestle in 1822 with the similar loss of an unregenerate fiancé. Henry's death spurred further reflection. The grief and doubt which both Harriet and her sister had dealt with inspired the novel. Their experiences are expressed in the character of Mrs. Marvyn. Some readers, including Stowe's grandson Lyman Beecher Stowe, proclaimed the book to be an assault on Calvinism. Stowe questioned the establishment in which she had been raised, but her journals do not suggest that she intended an attack against this system. She expressed a profound respect and admiration for both Calvinist theology and the individuals who grappled with its doctrines. Her stated intent instead was to point out certain flaws and to spread tolerance.
Қысқаша мазмұны
Бұл оқиға Род-Айленд штатындағы Ньюпорт қаласында, ол әлі гүлденген балық аулау және кеме қатынасы орталығы болған кезде, байлардың сәнді демалыс орны емес, орын алады. Доктор Хопкинс – 40 жастағы пастор. Мэри – қаладағы үй иесінің қызы, Хопкинс көп ұзамай Мэриге ғашық болады. Бірақ Мэри әлі де теңізде жоғалған деп есептелетін теңізші Джеймс Марвинге ғашық. Мэри өте діндар, аза тұрғаннан кейін доктор Хопкинске тұрмысқа шығуға келіседі. Мэридің басқа да күйеуге талапкерлері бар, олардың ішінде Аарон Берр де бар, бірақ ол Джонатан Эдвардстың немересі болғанымен және кальвинизмде тәрбиеленгенімен, жамандыққа батқан адам екенін көреді. Джеймс үйленуге уақыт жеткенше теңізден оралады, ал доктор Хопкинс Мэридің теңізшіге деген махаббатымен бәсекелесе алмайтынын түсінеді. Хопкинс үйленуді тоқтатады. Мэри мен Джеймс енді некелесіп, бақытты өмір сүре алады.
The story is set in Newport, Rhode Island, when it was still a prosperous fishing and shipping town and not a fashionable retreat for the rich. Dr. Hopkins is a 40 year old minister. Mary is the daughter of his hostess in town, and Hopkins soon falls in love with Mary. She, however, is still in love with James Marvyn, a sailor presumed lost at sea. Mary is very religious and, after a period of mourning, she decides to marry Dr. Hopkins. Mary has other suitors, including Aaron Burr, but she sees that even though he is the grandson of Jonathan Edwards and has been raised in Calvinism, he is mired in evil. James returns from the sea before the marriage and Dr. Hopkins knows that he cannot compete with Mary's love for the sailor. Hopkins calls off the marriage. Mary and James are free to marry and live happily.
Министр Сэмюэл Хопкинс
Ол Джонатан Эдвардстың "Жаңа құдайлық" ілімінің жақтасы. Ол рухани тәуелсіздігін сақтап, қауымның бай мүшелеріне қарсы рухани билігін орнатуға күш салады, олар шіркеу ережелерін сақтағанмен, шын христиандық өмір салмайды. Ол 18 ғасырдың соңында Ньюпорттың Бірінші қауымдық шіркеуінің пасторы болған тарихи Сэмюэл Хопкинс есімімен аталып, оның бейнесінде жасалған. Бірақ оқиғалар көбінесе ойдан туған.
He is an apostle of Jonathan Edwards's "New Divinity." He struggles to maintain his spiritual independence and assert his spiritual authority against the wealthy members of his congregation, who observe church rules rather than living truly Christian lives. He is named for and based on the historical Samuel Hopkins, minister at the First Congregational Church of Newport in the late 18th century. But events of the story are fictional.
Мэри Скаддер
Бұл ойдан шығарылған кейіпкер автордың үлкен әпкесі Кэтрин Бичерге ішінара негізделген. Мэри кеме апатында жоғалып, қаза болған деп есептелетін теңізшіге ғашық болған. Ол – типикалық Стоу кейіпкері, өкінішіне мойынсұнып, өзінің және жоғалған теңізшісінің күнәларын тату үшін қайғысын көтеріп жүреді.
This fictional character is partly based on the author's older sister, Catharine Beecher. Mary loved a sailor who has been lost in a shipwreck and is presumed dead. She is a typical Stowe heroine, resigned to her sorrow and bearing her grief as atonement for her sins and those of her lost seaman.
Джеймс Марвин
Мэридің жоғалған теңізшісі. Мэри де, анасы да оның тағдыры мен құтқарылуы үшін қиналып уайымдайды. Ол христиан емес еді, демек, дәстүрлі кальвинистік теология бойынша, мәңгілік тозаққа кесілген. Бірақ ол ақырында Мэриге оралады. Кеме апатынан аман қалғаннан кейін, оның ізгілігі оның христианға айналуымен және байлыққа ие болуымен көрінеді.
Mary's lost sailor. Both Mary and his mother agonize over his fate and his salvation. He was not a Christian and therefore, according to traditional Calvinist theology, irrevocably damned. He eventually returns to Mary. Having survived the shipwreck, his virtue is shown by his having become a Christian and achieved wealth.
Марвин ханым
Джеймстің анасы. Ол құтқарылмаған ұлының өліміне тағдырлағандай көрінген Құдайға ашулы. Оның қайғысы Мэри мен Кандис, оның үй шаруасынан жұмыс істейтін бос қара әйелдің көмегімен жеңіледі. Олар оны Құдай – махаббат екеніне көндіреді.
James's mother. She is angry with a God who seemed to have destined the death of her unsaved son. Her despair is lifted with the help of Mary and Candace, a free black woman who works as her servant. They convince her that God is love.
Кандас
Мэри Скаддердің босатылған қараша қызметшісі. Кандистің Мэривин ханымға көрсеткен адалдығы мен махаббаты оның мінезін жоғары бағалауға мүмкіндік береді. Мэри Кандисті қызметші емес, достас әрі жақын адам ретінде қарастырады.
Mary Scudder's free black servant. Candace's displays of integrity and love toward Mrs. Marvyn speak very highly of her character. Mary treats Candace more as a friend and confidant than a servant.
Вирджиния де Фронтенак
Ол француз дипломатының әйелі және Аарон Беррге ғашық болады. Мэри Вирджинияға оның некесін сақтап қалуға көмектеседі. Ал Вирджиния Мэри мен Джеймстің жақындасуына көмектеседі. Вирджиния – католик және Стоу өмірінің осы кезеңінде қабылдай бастаған діни төзімділіктің символы.
She is the wife of a French diplomat and she falls in love with Aaron Burr. Mary helps Virginie save her marriage. In return, Virginie helps bring Mary and James together. Virginie is a Roman Catholic and serves as a figure of the religious tolerance that Stowe had begun to embrace by this time in her life.
Аррон Бёрр
АҚШ вице-президентінің нағыз өмірінен алынған кейіпкер, Джонатан Эдвардстың немересі. Стоу оны кальвинистік фанатизмде тәрбиеленудің зиянды салдарының мысалы ретінде пайдаланады. Бёрр Мэриді де, Вирджинияны да баурап алуға тырысады. Мэри оны жасаған ізгіліксіздігін бетке басады (362–363 беттер), және ол шегінеді. Бірақ бұл оны "шебер және адал емес саяси айла-шаруалардан" және соңынан толық ұятқа ұшыраудан тоқтатар емес (428-бет). "Қоғамнан қуылған, барлық жерде жек көрумен көрсетілген, жалпы пікірде қарғысқа ұшыраған адам, басқалардан жоғары жазаланған, қарапайым адамзаттың күнәсінен тыс қылған істері үшін кек алушы Немезистің күшін көруге болады" (428-бет, Hurst & Co. басылымы).
Based on the real life Vice President of the United States, Burr is a grandson of Jonathan Edwards. Stowe uses him as an example of some of the ill effects of being raised in Calvinistic fanaticism. Burr attempts to woo Mary as well as Virginie. Mary confronts him with his attempted adultery (pp. 362–63), and he withdraws. But this does not stop him from his "brilliant and unscrupulous political intrigues" and ultimate, total disgrace (p. 428). "Chased from society, pointed at everywhere by the finger of hatred, so accursed in common esteem one seems to see in a doom so much above that of other men the power of an avenging Nemesis for sins beyond those of ordinary humanity." (p. 428, Hurst & Co. ed.)
Присси Даймонд әжей
Қалалық тігінші және тым көп білуші. Джеймс қалаға оралса да, Мэри министр Хопкинске үйленуге міндетті екенін ойлайды. Мисс Присси министрге Мэридің нағыз махаббаты туралы айтады. Хопкинс үйленуді тоқтатады, соның арқасында Мэри мен Джеймс үйленуге мүмкіндік алады.
The town dressmaker and busy body. Although James returns to town, Mary believes she has an obligation to marry Minister Hopkins. Miss Prissy tells the minister about Mary's true love. Hopkins calls off the wedding, so that Mary and James are free to marry.
Анықтамалар және қосымша оқу
Since the English text consists only of periods, the Kazakh translation will also consist only of periods, maintaining consistency with the reference translation.