Кіріспе
Америкалық әнші-әндер авторы (1948-2009) американдық музыкант Дэнни Уэйленд Силс (8 ақпан 1948 - 25 наурыз 2009), сонымен қатар Англия Дан деп белгілі, американдық музыкант. Seals and Crofts тобының мүшесі Джим Силстің кіші інісі, ол алғаш рет Англия Дан және Джон Форд Коли дуэтінің құрамында танымал болды, олардың 1976 мен 1980 жылдар аралығында тоғыз синглы хит-парадқа енді, соның ішінде №2 Billboard Hot 100 хиті "I'd Really Love to See You Tonight". Дуэт тарағаннан кейін Силс жеке карьерасын бастады, бастапқыда жұмсақ рокпен айналысып, кейін кантри музыкасына көшті. 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басында ол 16 студиялық альбом шығарды және 20-дан астам синглы кантри хит-парадтарына енді. Оның он бір синглы бірінші орынды иеленді: "Meet Me in Montana" (Мари Осмондпен бірге), "Bop" (сонымен қатар №42 поп хит), "Барлығы жылтыраған (алтын емес)", "Тым әлі де маған әсер етесің", "Мен осында боламын", "Үш рет жеңілген", "Бір досым", "Тәуелділікте", "Айшығында үлкен дөңгелектер", "Махаббатқа келгенде" және "Жақсы уақыттар". Оның тағы бес синглы сол хит-парадтың алғашқы ондығына енді.
the American musician
Danny Wayland Seals (February 8, 1948 – March 25, 2009), also known as England Dan, was an American musician. The younger brother of Seals and Crofts member Jim Seals, he first gained fame as one half of the soft rock duo England Dan & John Ford Coley, who had nine singles chart between 1976 and 1980, including the No. 2 Billboard Hot 100 hit "I'd Really Love to See You Tonight". After the duo disbanded, Seals began a solo career, starting in soft rock before shifting to country music. Throughout the 1980s and into the early 1990s, he released 16 studio albums and had more than 20 singles on the country charts. Eleven of his singles reached number one: "Meet Me in Montana" (with Marie Osmond), "Bop" (also a No. 42 pop hit), "Everything That Glitters (Is Not Gold)", "You Still Move Me", "I Will Be There", "Three Time Loser", "One Friend", "Addicted", "Big Wheels in the Moonlight", "Love on Arrival", and "Good Times". Five more of his singles reached the top ten of the same chart.
Өмірбаян
Дэнни Уэйланд Силс Техас штатының МакКейми қаласында дүниеге келген. Деннің балалық шағындағы "Англияның Дэні" деген лақап атын оған үлкен ағасы Джим Силс (кейіннен Seals and Crofts тобының мүшесі) берген. "Англия Дэн" есімін England Dan & John Ford Coley тобының атына енгізуді де Джим ұсынған. Бұл лақап есімнің себебі, Ден кішкентай кезінде қысқа ғана уақытқа Beatles әншілеріне ғашық болып, ағылшын акцентімен сөйлеуге тырысқан.
Джон Форд Колимен ынтымақтастық
Дэн, W. W. Samuell орта мектебінің сыныптасы және көп жылдық досы Джон Форд Колимен бірге алғаш рет Southwest F.O.B. ('Free On Board') Даллас поп/психоделикалық тобының құрамында өнер көрсетті, олардың материалдары Sundazed лейблі арқылы CD-де қайта жарық көрді, содан кейін England Dan & John Ford Coley дуэті ретінде танылды. 1970 жылы олар A&M Records компаниясымен келісімшарт жасасты, бірақ АҚШ-та хиттердің жетіспеуі салдарынан екі жылдан кейін олармен жол ажырасылды. Кейін Силс бұл оларды Big Tree Records компаниясымен келісімшартқа отырып, 1970-ші жылдардың ортасынан бастап АҚШ Топ 40 хиттерінің алтауына ие болғанға дейін, ауыр қаржылық қиындықтарға әкелгенін еске алды. Бұл табыс "I'd Really Love to See You Tonight" әнімен басталды, бұл дуэттің ең үлкен хиті, 1976 жылы 2-орынға ие болып, олардың жалғыз алтын синглі атанды. Олардың басқа хиттері: "Nights Are Forever Without You" (1976–77 ж. 10-орын); "It's Sad to Belong" (1977 ж. 21-орын), "Gone Too Far" (1977 ж. 23-орын); "We'll Never Have to Say Goodbye Again" (1978 ж. 9-орын); және олардың соңғы Топ 40 хиті "Love Is the Answer" (1979 жылдың мамырында 10-орын). Жеті LP шығарғаннан кейін, олар 1980 жылы тарады, ал Силс 1980 жылы Atlantic Records компаниясымен келісімшарт жасасқан жеке кантри-поп әртісі ретінде өзін жаңартты.
that it led to a period of severe financial challenge which only ended when they signed to Big Tree Records and had a run of six US Top 40 hits from the mid 1970s. The run began with "I'd Really Love to See You Tonight", the pair's biggest hit, reaching No. 2 in 1976 becoming their only gold single. Their other hits include "Nights Are Forever Without You" (No. 10 in 1976–77); "It's Sad to Belong" (No. 21), and "Gone Too Far" (No. 23), both in 1977; "We'll Never Have to Say Goodbye Again" (No. 9 in 1978); and their last Top 40 hit, "Love Is the Answer" (No. 10 in May 1979). After releasing seven LPs, they disbanded in 1980 and Seals reinvented himself as a solo country pop artist signing with Atlantic Records in 1980.
Жеке мансап
1983 жылы Seals Capitol Records компаниясымен келісімшарт жасасқанда, ол Нэшвиллге көшіп, Дан Сейлс атымен жаздыра бастады. Алғашқыда ол қиындықтарға тап болды, бірақ оның дауысы мен сезімталдығы кантри музыкасы ауылдық стильден алыстаған кезде Нэшвиллге өте қолайлы болды. Оның жеке мансабы 1983 жылы шыққан Rebel Heart альбомының төртінші және соңғы синглы – "God Must Be a Cowboy" әнімен өркендеді. Ән Billboard Country Singles тізімінде 10-шы орынға ие болды, содан кейін 1990 жылға дейін үздік ондыққа және бірінші орынға 16 рет енді. 1985 жылы Мари Осмондпен орындаған "Meet Me in Montana" дуэті 1-ші орынға шықты, ал Сейлс одан кейін сегіз әнмен тізімнің көшбасшысы болды. Тағы да көп хиттер жарық көрді, соның ішінде 1990 жылы Сэм Куктің "Good Times" әнінің кавер нұсқасы кантри тізімінде 11-ші орынды иеленді. 1980 жылдары поп-рок нарығы күрт өзгергендей, 1990 жылдары Гарт Брукс әндерінің пайда болуымен кантри музыкасы да өзгерді. Сейлс көбірек уақытын отбасына және Бахаи дініне арнады, бірақ жаздырып, концерттік турларды жалғастырды; ол 1992 жылы Бахаи әлемдік конгресінде өнер көрсетті.
Тастар мен хабаршылар
Ол өзінің тұңғыш альбомы "Stones" үшін "Англия Ден" есімін сақтап қалды. Бірде-бір ән кантри-чартқа ілікпесе де, жеке әртіс ретіндегі алғашқы синглы "Late at Night" АҚШ Hot 100 хит-парадында 57-орынға дейін көтерілді. Басқа жағдайда, ол сәтсіз болды. Оның келесі альбомы "Harbinger" коммерциялық тұрғыдан табыс әкелмеді. Оның ешбір синглы чартқа енбеді, ол кантри музыкасына бет бұрып, өзінің стилін кантри радионың талаптарына бейімдеді, әрі өзінің ерекше жұмсақ дыбысын сақтап қалды. 1983 жылы ол Capitol Records компаниясымен келісімшарт жасасты.
Көтерілісші жүрек
1983 жылы шыққан Rebel Heart альбомы, Capitol лейбелімен шыққан оның алғашқы альбомы, оның бұрынғы екі альбомынан әлдеқайда табысты болды. Алғашқы сингл "Everybody's Dream Girl" 18-орынға дейін көтерілді. Келесі сингл "After You" 28-орында болды, бұл көрсеткіш алдыңғыдан төмен. "You Really Go for the Heart" одан да аз сәттілікке жетті, бірақ үздік 40-қа ілігіп, 37-орынға жетті. Альбомның соңғы синглы "God Must Be a Cowboy" альбомның алғашқы үш синглынан әлдеқайда табысты болды, ол 1984 жылдың басында оның алғашқы 10-дық хитіне айналып, 10-орынды иеленді. Альбом елдік музыка альбомы тізімінде 40-шы орынға жетті, бұл оның Top Country Albums тізіміне енген алғашқы альбомы болды.
Сан-Антоне
1984 жылы шыққан "San Antone" альбомы одан да сәтті болды. Альбомның алғашқы синглы "(You Bring Out) The Wild Side of Me" 9-орынға жетті. Келесі сингл "My Baby's Got Good Timing" оның алғашқы топ-5-тігінен 2-орынды иеленді. 1985 жылдың басында альбомның үшінші және соңғы синглы "My Old Yellow Car" 9-орынға дейін көтерілді. Бұл альбом елдік альбомдар тізімінде 24-орынды иеленді.
Енді көк түске айналып кетпейді
1985 жылы шыққан "Won't Be Blue Anymore" альбомы оның ең табысты студиялық альбомы болды, ел әндері тізілімінде 1-орынға жетіп, RIAA алтын сертификатын алды. Мари Осмондпен бірге орындалған "Meet Me in Montana" дуэті 1985 жылы оның бірінші 1-орынға шыққан хиті болды және қатарынан тоғыз 1-орынға шыққан әндердің біріншісі еді. Пол Дэвис жазған бұл ән әртістерге 1986 жылғы CMA сыйлығында "Жылдың вокалдық дуэті" сыйлығын жеңіп берді. Альбомның келесі синглы, Дженифер Кимболлмен бірлесіп жазылған "Bop" әні де оның жеке 1-орынға шыққан бірінші хиті болды және 1986 жылғы CMA сыйлығында "Жыл әні" атағын иеленді.
Алдыңғы қатарда
"Алдыңғы сызықта" альбомы елдің кантри-альбомдары тізімінде 12-орынды иеленді. Оның үш синглі де 1987 жылы 1-орынға жетті: Келесі сингл, жүк көлігі туралы "Big Wheels in the Moonlight" әні 1988 жылдың соңында шығарылып, 1989 жылдың басында 1-орынға көтерілді, осылайша оның қатарынан тоғызыншы 1-орын синглы болды. Оның бұл қатары "They Rage On" альбомының үшінші және соңғы синглі 5-орынға жеткенде үзілді. Альбом 6-орынға жетіп, оның ең жоғары көрсеткіштердің екінші альбомы болып табылады.
Келу кезінде
Дэн Силс 1990 жылдарды өзінің сегізінші альбомы "On Arrival" арқылы бастады. Алғашқы сингл "Love on Arrival" 1990 жылы бірінші орынға шығып, үш апта бойы сол орында тұрды. Одан кейін Сэм Кук әнінің "Good Times" кавер нұсқасы жарық көрді. Бұл кавер оның соңғы бірінші орыны ғана емес, сонымен қатар соңғы Top 40 хиті болды, себебі альбомның келесі екі трегі ("Bordertown" және "Water Under the Bridge") АҚШ-та Top 40 тізіміне ілесе алмады, бірақ Канадада ілесті.
Ең үздік хиттер
Ден Силздің "Greatest Hits" атты екінші жинақ альбомы 1991 жылы шықты. Ол "Won't Be Blue Anymore", "Rage On" және "On Arrival" альбомдарынан енген хиттерін, сондай-ақ жеке сингл ретінде жарық көрмеген "Ball and Chain" атты жаңа әнді қамтыды.
Желмен жүру
Бұл кезде кантри музыкасы ландшафты күрт өзгерді, және Ден Силстің стилі сұраныстан қалды. Ол 1991 жылы Warner Bros. Records компаниясына көшті және Walking the Wire альбомын жариялады. Бұл альбомнан шыққан бес синглдің үшеуі ғана ("Sweet Little Shoe", "Mason Dixon Line" және "When Love Comes Around the Bend") тізімге ілікті, бірақ ешқайсысы топ 40-қа жетпеді. "We Are One" синглы да тізімге енбеді. Сонымен қатар, альбом кантри альбомдар тізімінің жоғарғы сатысына енуге қол жеткізе алмады.
Кейінгі альбомдары, мансабы және өлімі
Ден Силс 1990 жылдардың қалған бөлігінде гастрольдік өнерпаз болып қала берді, бірақ он жылдық бойы кішкентай лейблдерде бірнеше альбомдар шығарды, мысалы, 1994 жылы "Fired Up" альбомы, ол Warner Bros. үшін соңғы альбомы болды. Ол Intersound Records компаниясымен келісімшарт жасасып, 1995 жылы "In a Quiet Room" альбомын шығарды, онда оның бұрынғы хиттерінің акустикалық нұсқалары кірді. Содан кейін ол TDC-ге ауысып, 1998 жылы "In a Quiet Room II", ал 2002 жылы "Make It Home" альбомдарын шығарды. 2000 жылдардың басында Дэн Силс ағасы Джиммен (Seals and Crofts тобынан) бірге түрлі турлерге қатысты, өздерін "Seals & Seals" деп таныстырып, Seals and Crofts, сондай-ақ Англия Дэн және Джон Форд Коулидің хиттерін, Дэннің жеке мансабындағы хиттерін және екі бауырдың арасында жазылған бірнеше жаңа әндерді орындады. Кейбір концерттерде Джимнің ұлдары Джошуа бас-гитарада және қосымша вокалдарда, ал Сазерленд электр-гитарада өнер көрсетті. Бастапқы жазбалардың жағдайы белгісіз. 2008 жылы Силс Нэшвиллдегі Вандербильт университетінің медициналық орталығында және Хьюстондағы М.Д. Андерсон қатерлі ісік орталығында мантиялық жасушалы лимфомаға сәулелік терапиядан өтті, содан кейін Мэрилендтегі Ұлттық денсаулық институтында (NIH) шешек қызылша клеткаларын трансплантациялады. Ол 2009 жылдың 25 наурызында 61 жасында Нэшвиллдегі қызының үйінде қайтыс болды. Силс қайтыс болғанға дейін ол 2010 жылы шыққан "Дуэттер: Достар мен естеліктер" альбомы үшін Джус Ньютонмен екі дуэт жазды, онда Heart тобының 1986 жылғы "These Dreams" хиті орын алды. Силс қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң Кенни Роджерс Силстің "It's Gonna Be Easy Now" шығармасын орындады. Бұл трек Роджерстің "You Can't Make Old Friends" альбомының соңғы әні ретінде жарияланды.