Питер Гэбриел: Музыка және қоғамдық белсенділік шебері

Кіріспе

Ағылшын музыканты (1950 жылы туған) – музыкант Питер Брайан Габриэль (13 ақпан 1950 жылы туған) – ағылшын әншісі, ән жазушы және адам құқықтарын қорғаушы. Ол прогрессивті рок-тобы Genesis-тің алғашқы жетекші вокалисі болды. Габриэль карьерасының көп бөлігінде әлемдік музыканы қолдаушы болды. 1982 жылы WOMAD фестивалін құрды. Real World Records лейблі арқылы әлемдік музыканы өндіру және насихаттаумен айналысып келеді. Музыканы цифрлық түрде тарату әдістерін дамытты, алғашқы онлайн музыка жүктеу сервистерінің бірі – OD2-нің негізін қалады. Габриэль көптеген гуманитарлық жобаларға қатысты. 1980 жылы апартеидке қарсы "Бико" әнін шығарды. Габриэль үш рет Brit Awards сыйлығын жеңіп алды – 1987 жылы "Үздік британдық еркегі" номинациясында, сондай-ақ он үш рет MTV Video Music Awards, BT Digital Music Awards-тағы алғашқы "Pioneer Award", Q журналының "Өмір бойы жетістіктері", Ивор Новеллоның "Өмір бойы жетістіктері" және Polar Music Prize сыйлықтарын иеленді. Ол "музыка жасаушылардың ұрпақтарына тигізген әсері" үшін 57-ші жылдық BMI Лондон сыйлығында BMI Icon атағын алды. Адам құқықтарын қорғау жолындағы ұзақ жылғы қызметі үшін 2006 жылы Нобель сыйлығының лауреаттарынан "Бейбітшілік адамы" сыйлығын алды, ал 2008 жылы Time журналы оны әлемдегі ең беделді 100 адамның бірі деп таныды. AllMusic Габриелді "рок музыкасындағы ең амбициялы, жаңашыл музыканттардың бірі, сонымен қатар саяси көзқарастарымен ерекшеленетін тұлға" деп сипаттады. 2010 жылы Genesis тобының құрамында, ал 2014 жылы жеке орындаушы ретінде Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді. 2015 жылғы наурыз айында Оңтүстік Австралия университетінен музыка саласындағы жетістіктері үшін құрметті докторлық диплом алды.

Ерте өмір

Питер Брайан Габриэль 1950 жылдың 13 ақпанында Англияның Суррей графтығындағы Шобам қаласында дүниеге келді. Ол Ральф Партон Габриэльдің (1912–2012) және Эдит Айриннің (1921–2016) ұлы, полковник Эдвард Алленнің қызы, Лондонның Странд көшесіндегі «Civil Service» универмагының төрағасы. Габриэльдің әкесі электр инженері және сүт шаруашылығының иесі болған, ол Лондонның ағаш импорттаушылар мен саудагерлерінің тамыр терең отбасынан шыққан, ал анасы музыкалық отбасынан тегін алған. Габриэль Кокхиллдегі Дип Пул шаруашылығында, Кобхамнан сыртта орналасқан Виктория дәуіріндегі сарайда өсті. Оның бес буын бұрынғы атасы, сэр Томас Габриэль, 1-ші баронет, 1866 жылдан 1877 жылға дейін Лондонның лорд-мэрі болды. Габриэль Суррейдің Уокинг қаласындағы жеке бастауыш мектеп – Кэйбл Хаусқа, содан кейін Суррейдің Хорсел қаласындағы Сент-Эндрюс дайындық мектебіне оқыды. Оқу кезеңінде мұғалімдер оның әншілік талантын байқады, бірақ ол анасынан фортепиано сабақтарын таңдап, барабанға қызығушылық танытты. 10 жасында ол еденге қоятын барабан сатып алды. Габриэль өзінің алғашқы ықпалдары туралы: «Ғибадат гимндері үлкен рөл атқарды. Олар мен соул музыканы танысқанға дейін соул музыкасына ең жақын нәрсе болды. Кейбір гимндерді жан-жүрегіңнен айқайлап айтуға болады, мен оны ұнататынмын. Арқаңнан суық өткендей сезімді қамтамасыз ететін керемет сезім болды». 12 жасында Габриэль өзінің алғашқы әнін, «Сэмми – слизень» деп жазды. Осы шақта бір әпкесі оған кәсіби ән сабақтарына ақша берді, бірақ ол оны The Beatles тобының тұңғыш студиялық альбомын, «Please Please Me» (1963) сатып алуға жұмсады. 1963 жылдың қыркүйегінде ол Суррейдің Годалминг қаласындағы Чартерхаус жеке мектебіне қабылданды. Ол жерде ол өзінің алғашқы тобының барабаншысы және вокалисі болды: традициялық джаз тобы – Milords (немесе M'Lords). Одан кейін «Spoken Word» мерекелік тобы құрылды. 1965 жылы Габриэль мектептегі достары Тони Бэнкс (фортепиано) және Крис Стюарт (барабан) есебінен Garden Wall тобын құрды. Бэнкс Габриэльмен бір уақытта Чартерхауста оқуын бастады; екеуі де мектеп шараларына қызығушылық танытпады, бірақ музыка арқылы байланысып, ән жаза бастады. Олар тарап кеткенге дейін өткен соңғы концертте Габриэль кафтан мен моншақ киіп, көрші бақтардан жинаған гүл жапырақшаларын көрермендерге шашыды.

Peter Brian Gabriel was born on 13 February 1950 in Chobham, Surrey, England, son of Ralph Parton Gabriel (1912–2012) and Edith Irene (1921–2016), daughter of Colonel Edward Allen, chairman of the Civil Service Department Store on the Strand, London. Gabriel's father was an electrical engineer and dairy farm owner from a long established family of London timber importers and merchants, and his mother was from a musical family. Gabriel was raised at Deep Pool Farm, Coxhill, a Victorian manor just outside Chobham. His great great great uncle, Sir Thomas Gabriel, 1st Baronet, was Lord Mayor of London from 1866 to 1877. Gabriel attended Cable House, a private primary school in Woking, Surrey, followed by St Andrews Preparatory School for Boys in Horsell, Surrey. During his time at the latter, his teachers noticed his singing talent, but he opted for piano lessons from his mother and developed an interest in drumming. At age 10, he purchased a floor tom tom. Gabriel remarked of his early influences, "Hymns played quite a large part. They were the closest I came to soul music before I discovered soul music. There are certain hymns that you can scream your lungs out on, and I used to love that. It was great when you used to get the old shivers down the back." At age 12, Gabriel wrote his first song, "Sammy the Slug". Around this time, an aunt gave him money for professional singing lessons, but he used it to buy the Beatles' debut studio album Please Please Me (1963). In September 1963, he started at Charterhouse, a public school in Godalming, Surrey. There, he was a drummer and vocalist for his first band: the trad jazz outfit the Milords (or M'Lords). This was followed by a holiday band called the Spoken Word. In 1965, Gabriel formed Garden Wall with school friends Tony Banks on piano and Chris Stewart on drums. Banks had started at Charterhouse at the same time as Gabriel; the two were uninterested in school activities but bonded over music and started to write songs. At a final concert before they broke up, Gabriel, dressed in a kaftan and beads, showered the audience with petals he had picked from neighbouring gardens.

1967-1975: Жаратылыс

1967 жылы Garden Wall тобы тарағаннан кейін Габриэль, Бэнкс және Стюартты сыныптастары Энтони Филлипс пен Майк Рутерфорд әндердің демо-таспасын жазуға шақырды. Габриэль мен Бэнкс бірлесіп жазған алғашқы ән – "She Is Beautiful". Таспа бұрынғы Charterhouse оқушысы, музыкант Джонатан Кингке жіберілді, ол Габриэльдің вокалына қатты риза болды. Ол топқа келісімшарт жасады және "Gabriel's Angels" деген атты ұсынды, бірақ бұл ұсыныс топ мүшелеріне ұнамады. Олар Кинг ұсынған екінші атау – Genesis-ке келісті. Кинг оларға қарапайым поп-музыканы орындауға кеңес берген соң, Габриэль мен Бэнкс "The Silent Sun" әнін Кингтің сүйікті тобының бірі – Bee Gees стилінде жазды. Бұл 1968 жылы шыққан Genesis тобының алғашқы синглы болды. Ол олардың тұңғыш студиялық альбомына – "From Genesis to Revelation" (1968) енді, онда Габриэль флейтада орындады. "From Genesis to Revelation" коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін топ тарады, ал Габриэль Charterhouse-та оқуын жалғастырды. 1969 жылдың қыркүйегінде Габриэль, Бэнкс, Рутерфорд және Филлипс Genesis тобын толыққанды жұмыс істейтін топқа айналдыруға шешім қабылдады. 1970 жылдың басында Габриэль Кэт Стивенстің "Mona Bone Jakon" (1970) альбомында флейтада орындады. Genesis тобының екінші студиялық альбомы "Trespass" (1970) Габриэльдің музыкалық репертуарын аккордеон, тамбурин және бас-барабанмен кеңейтіп, соул музыкасының ықпалын көрсетті. Ол "The Knife" әнінің мәтінін наразылық әнінің пародиязы ретінде жазды. Альбом жақсы сатылмады, содан кейін Габриэль Лондондық Кинотехникалық мектепке түсуге өтініш берді, себебі Genesis "өліп бара жатқандай" сезілді. Genesis гитарист Стив Хакетт пен барабаншы Фил Коллинзді шақырды. Олардың келесі студиялық альбомы "Nursery Cryme" (1971) Габриэльдің обоймен орындауына мүмкіндік берді. Альбомның ашылу әні "The Musical Box" – Габриэльдің әңгіме мен кейіпкерлерді мәтінге енгізген алғашқы әні болды. "Foxtrot" (1972) альбомымен бірге өткен концерттер Габриэльдің сахналық өнеріндегі маңызды өзгеріс болды. Ол әндердің арасындағы үндестікті жабу үшін, әуендерді орындау алдында әңгімелер айтуды бастады, немесе техникалық ақаулар жөнделген кезде. 1972 жылдың қыркүйегінде Дублинде өткен концертте ол "The Musical Box" әнінің аспаптық бөлімі кезінде сахнадан жоғалып, әйелінің қызыл көйлегі мен түлкінің басын киіп қайта пайда болды, бұл альбомның мұқабасын еске түсірді. Ол бұл идеяны өзінде сақтап, топ қарсы дауыс береді деп ойлады. Топтастарының бастапқы күмәніне қарамастан, бұл оқиға Melody Maker журналының бірінші бетінде жарияланып, топқа ұлттық танымалдық әкелді, олардың концерттік гонорарын екі есеге арттыруға мүмкіндік берді. Габриэльдің бір әңгімесі олардың концерттік альбомы "Genesis Live" (1973) жазбаларында жарияланды. 1973 жылдың соңында, ағылшын тақырыптары мен әдеби және материалистік сілтемелерге негізделген "Selling England by the Pound" (1973) альбомының табысынан кейін, әдеттегі Genesis концертінде Габриэль флуоресцентті макияж, плащ және "Watcher of the Skies" үшін жарғақ қанаттары, "Dancing with the Moonlit Knight" үшін шлем, кеуделік қорғаныс және қалқан, "Supper's Ready" үшін әртүрлі костюмдер және "The Musical Box" үшін қарт адамның маскасын киді. "The Lamb Lies Down on Broadway" (1974) Габриэльдің Genesis тобымен бірлесіп жазған соңғы студиялық альбомы болды. Ол Нью-Йоркте тұратын пуэрторикалық жас жігіт Раэльдің рухани саяхаты және жолда кездесетін ерекше оқиғалар мен кейіпкерлер туралы әңгіме ойлап тапты. Осы кезеңде Габриэльдің барлық мәтіндерді өзі жазуына деген ниеті кернеуді күшейтті, содан кейін ол режиссер Уильям Фридкиннің сценарийде жұмыс істеуге шақырғаннан кейін топтан бөлінді. Жоба тоқтап, Габриэль Genesis тобымен қайта жұмыс істеді. Габриэльдің тұңғыш қызының қиын тууы жағдайды одан әрі ушықтырып, ол топтан уақытша алыстады. Ақырында Габриэль мәтіндерді жеткізуге кешікті және Банкс пен Рутерфордтың көмегіне сүйенді. Альбомның жазбаларында Габриэль "шетелдік дыбыстармен тәжірибе жасағаны" көрсетілген. Ол Брайан Инодан қосымша электронды эффекттер беруді сұрады. Альбомның гастрольдік тоқталысы кезінде, Кливлендте (Огайо штаты) Габриэль топқа тур аяқталғаннан кейін кететінін хабарлады. Музыкалық сыншылар көбінесе Габриэльдің театралдығына назар аударып, топтың музыкалық өнерін екінші орынға қойды, бұл топ мүшелерін ашуландырды. Тур 1975 жылдың мамыр айында аяқталды, содан кейін Габриэль 15 тамызда баспасөзге "Out, Angels Out" деген мақала жазды, онда ол кеткені, бизнеске деген көңілінің толуы және отбасымен уақыт өткізуге деген ниеті туралы айтты. Бұл жаңалық топтың жанкүйерлерін таң қалдырды және комментаторлар топ оныңсыз аман қала ала ма деп ойлады. Оның кеткенінен кейін барабаншы Фил Коллинз 400 әншінің сәтсіз іріктелуінен кейін өзінің ыңғайсыздығына қарамастан, жетекші вокалист рөлін қабылдады.

In 1967, after Garden Wall had disbanded, Gabriel, Banks and Stewart were invited by fellow pupils Anthony Phillips and Mike Rutherford to work on a demo tape of songs. Gabriel and Banks contributed "She Is Beautiful", the first song they wrote together. The tape was sent to former Charterhouse pupil turned musician Jonathan King, who was immediately enthusiastic largely due to Gabriel's vocals. He signed the group and suggested a band name of Gabriel's Angels, but it was unpopular with the other members. They settled on King's other suggestion, Genesis. After King suggested they stick to more straightforward pop, Gabriel and Banks wrote "The Silent Sun" as a pastiche of the Bee Gees, one of King's favourite bands. It became Genesis's first single, released in 1968. It was included on their debut studio album, From Genesis to Revelation (1968), which saw Gabriel play the flute. After the commercial failure of From Genesis to Revelation, the band went their separate ways, and Gabriel continued his studies at Charterhouse. In September 1969, Gabriel, Banks, Rutherford and Phillips decided to drop their plans and make Genesis a full time working band. In early 1970, Gabriel played the flute on Mona Bone Jakon (1970) by Cat Stevens. The second studio album by Genesis, Trespass (1970), marked Gabriel expanding his musical output with the accordion, tambourine and bass drum, and incorporating his soul music influences. He wrote the lyrics to "The Knife" as a parody of a protest song. The album sold little and at one point, Gabriel secured a place at London School of Film Technique because Genesis "seemed to be dying." Genesis recruited guitarist Steve Hackett and drummer Phil Collins. Their next studio album, Nursery Cryme (1971), features Gabriel playing the oboe. Its opener, "The Musical Box", was their first song in which Gabriel incorporated a story and characters into the lyrics. The shows featuring Foxtrot (1972) marked a key development in Gabriel's stage performance. He had started to recite stories to introduce numbers as a way to cover the silence between songs, while the band tuned their instruments, or while technical faults were being fixed. During a gig in Dublin in September 1972, he disappeared from the set during the instrumental section of "The Musical Box" and reappeared in his wife's red dress and a fox's head, mimicking the album's cover. He kept the idea to himself as he felt the band would have voted against it. Despite some initial doubts from his bandmates, the incident received front page coverage in Melody Maker, giving them national exposure which allowed the group to double their performance fee. One of Gabriel's stories was printed on the liner notes of their live album, Genesis Live (1973). By late 1973, following the success of Selling England by the Pound (1973), which centred on English themes and literary and materialistic references, a typical Genesis show had Gabriel wear fluorescent make up, a cape, and bat wings for "Watcher of the Skies", a helmet, chest plate, and a shield for "Dancing with the Moonlit Knight", various costumes for "Supper's Ready", and an old man mask for "The Musical Box". The Lamb Lies Down on Broadway (1974) was Gabriel's final studio album with Genesis. He devised its story of the spiritual journey of Rael, a Puerto Rican youth living in New York City, and the bizarre incidents and characters he meets on the way. Tensions increased during this period as Gabriel wanted to write all of the lyrics himself, and split with the band after film director William Friedkin had invited him to work on a screenplay. The project dissolved, and Gabriel returned to work with Genesis. Matters were complicated further with the difficult birth of Gabriel's first daughter, resulting in periods of time away from the band. In the end, Gabriel was late to deliver the lyrics and relied on contributions from Banks and Rutherford. In the liner notes, Gabriel is credited with "experiments with foreign sounds". He had Brian Eno provide additional electronic effects. During a stop in Cleveland, Ohio, early into the album's tour, Gabriel informed the band of his intention to leave at its conclusion. Music critics often focused their reviews on Gabriel's theatrics and took the band's musical performance as secondary, which irritated the rest of the band. The tour ended in May 1975, after which Gabriel wrote a piece for the press on 15 August, entitled "Out, Angels Out", about his departure, his disillusion with the business, and his desire to spend time with his family. The news stunned fans of the group and left commentators wondering if the band could survive without him. His exit resulted in drummer Phil Collins reluctantly taking over on lead vocals after 400 singers were fruitlessly auditioned.

1975-1985: Төрт жеке альбомымен жеке дебют

Габриэль музыка бизнесінен үзілісін өзінің "оқу кезеңі" деп сипаттады, осы кезеңде ол фортепиано және музыка сабақтарын алды. 1975 жылдың соңына қарай ол досы Мартин Холлмен бірге шамамен 20 ән жазды. Студиялық альбомға материал дайындағаннан кейін Габриэль өзінің жеке дебюттік альбомын – «Peter Gabriel» альбомын 1976 және 1977 жылдары Торонто мен Лондонда продюсер Боб Эзринмен бірге жазды. Габриэль өзінің алғашқы төрт студиялық альбомына атау қоймады. Олардың барлығы «Peter Gabriel» деп аталды, бірдей шрифт қолданылды, дизайнды Hipgnosis жасады. «Бұл идеяны журнал сияқты іске асыру керек, ол жылына бір рет шығады», – деді ол 1978 жылы. «Осылайша, тақырып бірдей, әріптер де бір жерде, тек сурет басқаша болады». Әрбір альбомға жанкүйерлер әдетте альбомның мұқабасына байланысты лақап ат берді. «Peter Gabriel» (ә.қ.а. Peter Gabriel 1: Car) 1977 жылдың ақпан айында жарық көрді және Ұлыбританияда 7-орынды, АҚШ-та 38-орынды иеленді. Оның жетекші синглы «Solsbury Hill» – Сомерсеттегі Солсбери төбесіндегі рухани тәжірибе туралы автобиографиялық ән. «Бұл – бар нәрсеңді жоғалтуға дайын болу, бірақ одан да жақсы нәрселерді алу мүмкіндігі», – деді Габриэль. «Бұл – өткенге қысым жасамау». Габриэль 1977 жылдың наурыз айынан қараша айына дейін 80 күндік турне кезінде альбомды «King Crimson» тобының гитаристі Роберт Фрипппен бірге сахнадан тыс жиі ойнады, ол «Dusty Rhodes» деп таныстырылды. 1977 жылдың соңында Габриэль екінші «Peter Gabriel» студиялық альбомын (Peter Gabriel 2: Scratch) Нидерландта жазуды бастады, Фрипп продюсер болды. Оның «Зорлық-зомбылықтың анасы» атты әнін Габриэль мен оның бірінші әйелі Джилл жазды. 1978 жылдың маусым айында шыққан альбом Ұлыбританияда 10-орынды, АҚШ-та 45-орынды иеленді. Габриэль альбомды насихаттау үшін 1978 жылдың тамыз айынан желтоқсан айына дейін турне жасады. Бұл турне кезінде Габриэль және оның тобы шаштарын қырқып алды. Габриэль үшінші «Peter Gabriel» студиялық альбомын (Peter Gabriel 3: Melt) 1979 жылы Англияда жазды. Ол африкалық музыка мен барабан автоматтарына қызығушылық танытты, кейіннен бұл жазбаны өзінің табысына жеткені деп атады. Альбомда барабандарға тұңғыш рет ауыздық реверб қолданылып, ерекше дыбыс жасалды. «Intruder» әнін жазған кезде, Фил Коллинстің қатысуымен, Габриэль Коллинске бірнеше минут бойы домбыраларды қолданбай, әнді одан әрі дамыту үшін әртүрлі ырғақтарды ойнауды тапсырды. Коллинс өзінің тұңғыш жеке синглы «In the Air Tonight» әнінде «gated» эффектісін қолданды, ол 1980-ші жылдары және одан кейін де ерекше дыбысқа айналды. «Atlantic Records» – Габриэльдің АҚШ-тағы дистрибьюторы, оның алғашқы екі студиялық альбомын шығарған – оны шығарудан бас тартты. «Америкалық A&R менеджер жаздыру процесінің ортасында келіп, «Doobie Brothers» сияқты бір тректі жасауға тырысты, бірақ ол сәтті болмады. Ол бұл нәрсе тым көп [американдық акцентпен] «эзотерикалық, Питер» екеніне сендірді. Ол содан кейін олармен ештеңе жасағысы келмейтініне сенімді болды. Әрі, әрине, оны сол жаққа жібергенде, оған үлкен қарсылық көрсетілді». Габриэль «Mercury Records» компаниясымен келісімшартқа қол қойды. 1980 жылдың мамыр айында шыққан альбом Ұлыбританияда үш апта бойы 1-орынды иеленді. АҚШ-та ол 22-орынға жетті. «Games Without Frontiers» синглы Ұлыбританияда 4-орынды, ал «Biko» 36-орынды иеленді. 1979 жылы бірнеше концерттен кейін Габриэль альбомды 1980 жылдың ақпан айынан қазан айына дейін насихаттады. Тур кезінде Габриэль көпшілік алдында серфинг жасады, ол айқыш пішіндесе тұрып көрермендердің арасына құлап түсті. Бұл трюк оның концерттерінің маңызды бөлігіне айналды. «Peter Gabriel Four» (Peter Gabriel 4: Security) альбомында Габриэль бұрынғыдан да жауапкершілікті өзіне алды. Ол оны 1981 және 1982 жылдары, тек сандық таспада, Сомерсеттегі Эшкомб Хауста орналасқан үйінде орналасқан жылжымалы студияда жазды. Габриэль «Fairlight CMI» цифрлық сынама синтезаторын қолданды және әлемдік соққылы перкуссиямен электрондық аспаптарды біріктірді. «Соңғы екі альбомның барысында, – деді ол, – мен ырғаққа қайта ояндым. Жазу процесі де, әсіресе, осы барабан автоматтарының пайда болуы да керемет. Сіз олардың естеліктеріне сізді қызықтыратын және шабыттандыратын ырғақтарды сақтай аласыз. Ал содан кейін ән сізсіз де жалғасады, және ән сіз қалағандай болады, барабаншының пікіріне емес». 1985 жылы ол өзінің бесінші студиялық альбомын жазды, «So» (ол да Лануамен бірге шығарылды). «So» альбомы 1986 жылдың мамыр айында жарық көрді және Ұлыбританияда 1-орынды, АҚШ-та 2-орынды иеленді. Ол Габриэльдің АҚШ-та ғана бес миллионнан астам данасы сатылған ең көп сатылатын альбомы болып қала береді. Ол Ұлыбританияда 20 үздік синглдің үшiн шығарды: «Sledgehammer», «Big Time» және Кейт Бушпен дуэтке түскен «Don't Give Up». Біріншісі АҚШ-тың «Billboard Hot 100» тізімінде 1-орынды иеленді, Габриэльдің мансабындағы жалғыз синглы. Ол оның бұрынғы тобы «Genesis»-тің АҚШ-тағы жалғыз 1-орынды хиті «Invisible Touch»-ты төмендетті. Ұлыбританияда сингл 4-орынды иеленді. 1990 жылы «Rolling Stone» журналы «So» альбомын «Сегізінші жылдардың 100 үздік альбомы» тізімінде 14-орынға қойды. «Sledgehammer» әсіресе сәтті болды, өйткені ол лирикалық ерекшеліктер арқылы секс және сексуалдық қатынастарды бейнеледі. Оның әйгілі музыкалық видеосы режиссер Стивен Р. Джонсон мен «Aardman Animations» арасындағы ынтымақтастық туындысы болды. 1998 жылы ол «MTV»-ның барлық уақыттағы ең үздік анимациялық видеосы деп танылды. «So» альбомы Габриэльге 1987 жылғы «Brit Awards» сыйлығында «Үздік британдық ер адам солисі» және «Үздік британдық видео» (Sledgehammer үшін) номинацияларын жеңіп беруге көмектесті. Ол төрт «Grammy Awards» номинациясын алды: «Үздік ер адам рок вокалы», «Жыл әні» және «Жыл жазбасы» («Sledgehammer» үшін), сондай-ақ «Жыл альбомы» («So» үшін). Габриэль «So» альбомын насихаттау үшін 1986 жылдың қарашасынан 1987 жылдың қазанына дейін «This Way Up Tour» турнесін өткізді. 1988 жылы Габриэль Мартин Скорсезенің «Соңғы тәухид» (1988) фильміне композитор ретінде қатысты. Скорсезе 1983 жылдан бері Габриэльмен байланыста болды және, Габриэльдің сөзіне сәйкес, «Христостың адамдық және құдайлық арасындағы күресін күшті және жаңаша түрде көрсетуді» қалады. Габриэль «WOMAD» музыканттарын ритмге және африкалық, Таяу Шығыс және еуропалық мәтіндерге баса назар аудара отырып, аспаптық шығармаларды орындау үшін пайдаланды, одан әрі шабыт алу үшін Лондондағы Ұлттық дыбыс архивін пайдаланды. 1989 жылдан 1992 жылға дейін Габриэль «So» альбомына жазбасын жасай бастады, оны «Us» деп атады. Альбомда Габриэль жекелеген тақырыптарды қамтыды, соның ішінде оның сәтсіз бірінші некесі, психотерапия және сол кезде оның үлкен қызынан алшақтауы. «Us» альбомының контекстінде Габриэльдің өзіне қатысты ойлары «Digging in the Dirt» әнінде көрінеді, оны Джон Даунер түсірді. Габриэльге жұмыстың көп бөлігін алған психотерапияға сілтеме жасайтын, Габриэльдің денесінде ұлулар мен әртүрлі жапырақтар бейнеленген мазасыз видеомен сүйемелденген бұл ән. Габриэль «Come Talk to Me» әнінде, Мэтт Махурин түсірген, Синед О'Коннордың қосымша вокалымен, қызына жетіп алуға тырысатын күресін сипаттайды. О'Коннор «Blood of Eden» әніне де вокал берді, оны Никола Брюс және Майкл Каулсон түсірді, бұл альбомнан шыққан үшінші сингл, ол осы жолы Адамның қабырғасына дейін барады. Альбом Габриэльдің ең жекелерінің бірі болып табылады. Ол «So» альбомынан гөрі аз табысқа жетті, альбомдар тізімінде екі жағынан да 2-орынды иеленді және синглдармен шамалы табысқа жетті, «Digging in the Dirt» және «Sledgehammer» әндерін еске түсіретін «Steam» әні. Альбомнан кейін Габриэль «Secret World Tour» турнесін өткізді, алдымен турнедегі клавишник Джой Аскью О'Коннордың рөлін орындады, содан кейін бірнеше айдан кейін О'Коннордың өзі. О'Коннор турнен шығып кетті және оның орнына Паула Коул келді, соңғысы тур жазбаларында пайда болды: «Secret World Live» атты қос альбом және «Secret World Live» атты концерттік видео, екеуі де 1994 жылы жарық көрді. Габриэль «Us» альбомын сатуда инновациялық тәсіл қолданды. Емес...

Gabriel described his break from the music business as his "learning period", during which he took piano and music lessons. He had recorded demos by the end of 1975, the fruits of a period of writing around 20 songs with his friend Martin Hall. After preparing material for a studio album Gabriel recorded his solo debut, Peter Gabriel, in 1976 and 1977 in Toronto and London, with producer Bob Ezrin. Gabriel did not title his first four studio albums. All were labelled Peter Gabriel, using the same typeface, with designs by Hipgnosis. "The idea is to do it like a magazine, which will only come out once a year," he remarked in 1978. "So it's the same title, the same lettering in the same place; only the photo is different." Each album has, however, been given a nickname by fans, usually relating to the album cover. Peter Gabriel (a. k. a. Peter Gabriel 1: Car) was released in February 1977 and reached No. 7 in the UK and No. 38 in the US. Its lead single, "Solsbury Hill", is an autobiographical song about a spiritual experience on top of Solsbury Hill in Somerset. "It's about being prepared to lose what you have for what you might get " said Gabriel. "It's about letting go." Gabriel toured the album with an 80 date tour from March to November 1977 with a band that included guitarist Robert Fripp of King Crimson often playing off stage and introduced as "Dusty Rhodes". In late 1977, Gabriel started recording the second Peter Gabriel studio album (a. k. a. Peter Gabriel 2: Scratch) in the Netherlands, with Fripp as producer. Its "Mother of Violence" was written by Gabriel and his first wife Jill. Released in June 1978, the album went to No. 10 in the UK and No. 45 in the US. Gabriel's tour for the album lasted from August to December 1978. On this tour, Gabriel and his band shaved their heads. Gabriel recorded the third Peter Gabriel studio album (a. k. a. Peter Gabriel 3: Melt) in England in 1979. He had developed an interest in African music and drum machines and later hailed the record as his breakthrough. The album has been credited as the first to use gated reverb on the drums, creating a distinct sound. While recording drums on "Intruder", one of the tracks featuring Phil Collins, Gabriel had Collins play various rhythms without using cymbals for several minutes as a basis to develop the song further. Collins used the gated effect on his debut solo single "In the Air Tonight" which became a signature sound in the 1980s and beyond. Atlantic Records—Gabriel's US distributor, which had released his first two studio albums—refused to put it out. "An American A&R person came over in the middle of recording and—other than attempting to make one track sound like the Doobie Brothers, which he failed considerably to do—he was convinced that the thing was much too [adopts American accent] 'esoteric, Peter' He wasn't convinced then that they would want to do anything with it. And, sure enough, when it was sent over there, it was given the big elbow." Gabriel signed a recording contract with Mercury Records. Released in May 1980, the album went to No. 1 in the UK for three weeks. In the US, it peaked at No. 22. The single "Games Without Frontiers" went to No. 4 and "Biko" went to No. 36 in the UK. After a handful of shows in 1979, Gabriel toured the album from February to October 1980. The tour marked Gabriel's first instance of crowd surfing when he fell back into the audience in a crucifix position. The stunt became a staple of his live shows. On Peter Gabriel four (a. k. a. Peter Gabriel 4: Security), Gabriel took on greater responsibility over the production than before. He recorded it in 1981 and 1982, solely on digital tape, with a mobile studio parked at his home, Ashcombe House, in Somerset. Gabriel utilized a Fairlight CMI digital sampling synthesizer and incorporated electronic instrumentation with sampling world beat percussion. "Over the course of the last two albums," he observed, "I've got back into a rhythm consciousness. And the writing—particularly with the invention of these drum machines—is fantastic. You can store in their memories rhythms that interest you and excite you. And then the groove will carry on without you, and the groove will be exactly what you want it to be, rather than what a drummer thinks is appropriate for what you're doing." In 1985, he recorded his fifth studio album, So (also co produced with Lanois). So was released in May 1986 and reached No. 1 in the UK and No. 2 in the US. It remains Gabriel's best selling album with over five million copies sold in the US alone. It produced three UK top 20 singles: "Sledgehammer", "Big Time" and "Don't Give Up", a duet with Kate Bush. The first went to No. 1 on the US Billboard Hot 100, Gabriel's only single of his career to do so. It knocked "Invisible Touch" by Genesis, his former band, out of the top spot, which was also their only US number one hit. In the UK, the single went to No. 4. In 1990, Rolling Stone ranked So at No. 14 on its list of "Top 100 Albums of the Eighties". "Sledgehammer" was particularly successful, dealing with sex and sexual relations through lyrical innuendos. Its famed music video was a collaboration between director Stephen R. Johnson, Aardman Animations, In 1998, it was named MTV's number one animated video of all time. So earned Gabriel two wins at the 1987 Brit Awards for Best British Male Solo Artist and Best British Video (for "Sledgehammer"). He was nominated for four Grammy Awards: Best Male Rock Vocal Performance, Song of the Year, and Record of the Year for "Sledgehammer", and Album of the Year for So. Gabriel toured worldwide to support So with the This Way Up Tour, from November 1986 to October 1987. In 1988, Gabriel became involved as composer for Martin Scorsese's film The Last Temptation of Christ (1988). Scorsese had contacted Gabriel about the project since 1983 and wished, according to Gabriel, to present "the struggle between the humanity and divinity of Christ in a powerful and original way". Gabriel used musicians from WOMAD to perform instrumental pieces with focus on rhythm and African, Middle Eastern and European textures, using the National Sound Archive in London for additional inspiration. From 1989 to 1992, Gabriel recorded his follow up to So, titled Us. The album saw Gabriel address personal themes, including his failed first marriage, psychotherapy, and the growing distance between him and his eldest daughter at the time. Gabriel's introspection within the context of the album Us can be seen in the first single release "Digging in the Dirt" directed by John Downer. Accompanied by a disturbing video featuring Gabriel covered in snails and various foliage, this song made reference to the psychotherapy which had taken up much of Gabriel's time since the previous studio album. Gabriel describes his struggle to get through to his daughter in "Come Talk to Me" directed by Matt Mahurin, which featured backing vocals by Sinéad O'Connor. O'Connor also lent vocals to "Blood of Eden", directed by Nichola Bruce and Michael Coulson, the third single to be released from the album, and once again dealing with relationship struggles, this time going right back to Adam's rib for inspiration. The album is one of Gabriel's most personal. It met with less success than So, reaching No. 2 in the album chart on both sides of the Atlantic, and making modest chart impact with the singles "Digging in the Dirt" and the funkier "Steam", which evoked memories of "Sledgehammer". Gabriel followed the release of the album with the Secret World Tour, first using touring keyboardist Joy Askew to sing O'Connor's part, then O'Connor herself for a few months. O'Connor quit the tour, and was replaced by Paula Cole, the latter appearing on the tour recordings: a double album Secret World Live, and a concert video also called Secret World Live, both released in 1994. Gabriel employed an innovative approach in the marketing of the Us album. Not wishing to feature only images of himself, he asked artist filmmakers Nichola Bruce and Michael Coulson to co ordinate a marketing campaign using contemporary artists. Artists such as Helen Chadwick, Rebecca Horn, Nils Udo, Andy Goldsworthy, David Mach and Yayoi Kusama collaborated to create original artworks for each of the 11 songs on the multi million selling CD. Coulson and Bruce documented the process on Hi 8 video. Bruce left Real World and Coulson continued with the campaign, using the documentary background material as the basis for a promotional EPK, the long form video All About Us and the interactive CD ROM Xplora1: Peter Gabriel's Secret World. Gabriel won three more Grammy Awards, all in the Music Video category. He won the Grammy Award for Best Short Form Music Video in 1993 and 1994 for the videos to "Digging in the Dirt" and "Steam", respectively. Gabriel also won the 1996 Grammy Award for Best Long Form Music Video for his Secret World Live video.

1997-2009 жж.: ОВО және ҮС

1997 жылы Габриэль 2000 жылы Лондондағы Миллениум Домында қойылған тікелей мультимедиалық қойылым – Миллениум Дом Шоуының режиссурасы мен саундтрегіне қатысуға шақырылды. Габриэль командаға толық еркіндік берілгенін, бұл олардың бюджетті дұрыс жоспарлай алмауы сияқты түрлі проблемаларға себеп болғанын айтты. Сондай-ақ, ол басшылық ғимаратты уақытында аяқтауға қол жеткізгенімен, шоудың көркемдік жағы мен мазмұнын толық түсінбегенін сезінді. Габриэльдің саундтрегі 2000 жылдың маусым айында OVO деген атпен шықты. The Story of OVO CD кітапшасы түріндегі комикс, CD басылымының бір бөлігі ретінде "OVO The Millennium Show" деген атпен жарық көрді. Сол кезде Genesis тобының ең жақсы хиттер альбомы Turn It On Again: The Hits (1999) Габриэльдің Фил Коллинзбен бірге "The Carpet Crawlers" әнінің жаңа нұсқасын – "The Carpet Crawlers 1999" орындауын ұсынды, оны Тревор Хорн өндірді. 2002 жылы ол келесі жобасы үшін саундтрек жұмысын жалғастырып, австралиялық "Rabbit Proof Fence" (2002) фильміне музыка жазды. 2002 жылдың маусым айында шыққан "Long Walk Home: Music from the Rabbit Proof Fence" фильмі "Ең үздік түпнұсқа музыка" номинациясында "Алтын глобус" сыйлығына ие болды. 2002 жылдың қыркүйек айында Габриэльдің он жыл ішіндегі тұңғыш толық студиялық альбомы Up жарық көрді. Ол 1995 жылы осы альбоммен жұмыс істей бастады, бірақ үш жылдан кейін өндіріс тоқтатылып, басқа жобалар мен ынтымақтастықтарға көңіл бөлді. 2000 жылы жұмыс қайта басталды, ол кезде Габриэльдің альбомы үшін 130-ға жуық ән болды, және Virgin Records басшылығы Габриэльді оны аяқтауға итермелегенге дейін ол оған екі жылға жуық уақыт жұмсады. Up АҚШ-та 9-шы, ал Ұлыбританияда 11-ші орынды иеленді, сондай-ақ Габриэльдің қызы Меланидің қоштасу вокалымен бірге әлемдік турмен сүйемелдеді. Турне екі тікелей DVD-де жазылды: Growing Up Live (2003) және Still Growing Up: Live & Unwrapped (2005). 2004 жылы Габриэль өзінің бұрынғы Genesis тобының мүшелерімен "The Lamb Lies Down on Broadway" (1974) қойылымын қайта қою мүмкіндігін талқылау үшін кездесті. Ақырында ол бұл идеядан бас тарды, Банкс, Резерфорд және Коллинздің "Turn It On Again: The Tour" турнесін ұйымдастыруына жол ашты. Габриэль 2005 жылдың шілдесінде Eden Project Live 8 концертінде өнер көрсетті және режиссура жасады. Ол Нельсон Манделаның 46664 концерті кезінде "Wild World" әнін орындау үшін Кэт Стивенспен бірге сахнаға шықты. 2005 жылы ФИФА Габриэль мен Брайан Инодан Германияда 2006 жылғы ФИФА Әлем Чемпионатының ашылу салтанатын ұйымдастыруды сұрады, бірақ ФИФА бұл идеяны 2006 жылдың қаңтарында тоқтатты. 2006 жылғы Туриндегі Қысқы Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында Габриэль Джон Леннонның "Imagine" әнін орындады. 2006 жылдың қарашасында Римде өткен Нобель сыйлығының жетінші әлемдік саммиті Габриэльге "Бейбітшілік адамы" сыйлығын табыс етті. Бұрынғы КСРО Бас хатшысы және Нобель сыйлығының лауреаты Михаил Горбачев пен Рим мэрі Вальтер Велтрони ұсынған бұл сыйлық Габриэльдің адам құқықтары мен бейбітшілік үшін атқарған үлкен еңбегін мойындады. Сыйлық Римдегі Кампидолионың Джулио Цезарь залында табыс етілді. Жыл соңында ол Q журналының өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлығын алды, оны американдық музыкант Моби табыс етті. Журналға сыйлықпен бірге жарияланған сұхбатта Габриэльдің музыкаға қосқан үлесі "өте зор және мәңгілік" деп сипатталды. Габриэль BBC World Service конкурсіне "The Next Big Thing" жобасымен қатысты, мақсаты – әлемдегі ең жақсы жас топты табу. Габриэль Уильям Орбит, Джефф Трэвис және Анжелике Киджомен бірге соңғы алты жас суретшінің өнерін бағалады. 2008 жылдың маусым айында Габриэль Big Blue Ball альбомын шығарды, ол 1990 жылдары үш жазда оның Real World Studios-та әртүрлі суретшілер бірігіп жұмыс істеген. Ол альбомды АҚШ-та лейблдің көмегінсіз шығаруды жоспарлады; ол Ingenious Media компаниясымен альбомды жаздыру мен тарату үшін 2 миллион фунт стерлинг жинады, ал бүкіл әлем бойынша Warner Bros. Records арқылы шығарды. Габриэль 2009 жылы альбомды насихаттау үшін бүкіл ел бойынша гастрольдік сапарға шықты. Габриэль тәуелсіз өнерпаздарды қолдау мақсатында 6-шы және 8-ші жыл сайынғы Independent Music Awards жюри мүшесі болды. Габриэль 2008 жылы Томас Ньюменмен бірге Pixar фильмінің WALL E саундтрегіне үлес қосты, соның ішінде фильмнің "Down to Earth" әніне, ол үшін олар кино, теледидар немесе басқа да визуалды медиа үшін жазылған ең жақсы ән үшін Грэмми сыйлығын алды. Ән "Алтын глобус" сыйлығына "Үздік ән" номинациясы мен "Оскар" сыйлығына "Үздік ән" номинациясы бойынша ұсынылды. 2009 жылдың ақпан айында Габриэль 2008 жылғы "Оскар" сыйлығының телеарнасында өнер көрсетпейтінін мәлімдеді, өйткені шоу продюсерлері оның "Down to Earth" әнін WALL E фильмінен 90 секундқа дейін шектеді. Габриэльдің айтуынша, оның эфирлік уақыты 65 секундқа дейін қысқартылды. Джон Легенд пен Соуэто госпел хоры оның орнына әнді орындады. Габриэльдің 2009 жылғы турнесі Мексика, Аргентина, Чили, Перу және Венесуэла елдерін қамтыды. Оның Перудегі тұңғыш өнер көрсетуі 2009 жылдың 20 наурызында Лима қаласында өтті, ол елге екінші рет келген кезде болды. Мексика қаласындағы 2009 жылдың 27 наурызындағы концертіне 38 000-нан астам жанкүйер келді. 2009 жылдың 25 шілдесінде ол WOMAD Charlton Park фестивалінде өнер көрсетті, бұл жылдың жалғыз еуропалық өнер көрсетуі болды, ол Witness альбомын насихаттау мақсатында өткізілді. Шоуда Пол Саймонның "The Boy in the Bubble" және Magnetic Fields тобының "The Book of Love" әндерінен екі туынды орындалды.

In 1997, Gabriel was invited to participate in the direction and soundtrack of the Millennium Dome Show, a live multimedia performance staged in the Millennium Dome in London throughout 2000. Gabriel said the team were given free rein, which contributed to the various problems they encountered with it, such as a lack of proper budgeting. He also felt that management, while succeeding to get the building finished on time, failed to understand the artistic side of the show and its content. Gabriel's soundtrack was released as OVO in June 2000. The Story of OVO was released in the CD booklet shaped comic book which was part of the CD edition with the title "OVO The Millennium Show". Around that same time, the Genesis greatest hits album, Turn It On Again: The Hits (1999), featured Gabriel sharing vocals with Phil Collins on a new version of "The Carpet Crawlers" entitled "The Carpet Crawlers 1999", produced by Trevor Horn. In 2002 he stuck with soundtrack work for his next project, scoring for the Australian film Rabbit Proof Fence (2002) with worldbeat music. Released in June 2002, Long Walk Home: Music from the Rabbit Proof Fence received a Golden Globe Award nomination for Best Original Score – Motion Picture. Later in 2002, Up, Gabriel's first full length studio album in a decade, was released in September 2002. He started work on it in 1995 before production halted three years later to focus time on other projects and collaborations. Work resumed in 2000, by which time Gabriel had 130 potential songs for the album, and spent almost two years on it before management at Virgin Records pushed Gabriel to complete it. Up reached No. 9 in the US and No. 11 in the UK, and supported with a world tour with a band that included Gabriel's daughter Melanie on backing vocals. The tour was documented with two live DVDs: Growing Up Live (2003) and Still Growing Up: Live & Unwrapped (2005). In 2004, Gabriel met with his former Genesis bandmates to discuss the possibility of staging The Lamb Lies Down on Broadway (1974) as a reunion tour. He ultimately dismissed the idea, paving the way for Banks, Rutherford and Collins to organise the Turn It On Again: The Tour. Gabriel produced and performed at the Eden Project Live 8 concert in July 2005. He joined Cat Stevens on stage to perform "Wild World" during Nelson Mandela's 46664 concert. In 2005, FIFA asked Gabriel and Brian Eno to organise an opening ceremony for the 2006 FIFA World Cup in Germany, but FIFA cancelled the idea in January 2006. At the opening ceremony of the 2006 Winter Olympics in Turin, Gabriel performed John Lennon's "Imagine". In November 2006, the Seventh World Summit of Nobel Peace Laureates in Rome presented Gabriel with the Man of Peace award. The award, presented by former General Secretary of the USSR and Nobel Peace Prize winner Mikhail Gorbachev and Walter Veltroni, Mayor of Rome, was an acknowledgement of Gabriel's extensive contribution and work on behalf of human rights and peace. The award was presented in the Giulio Cesare Hall of the Campidoglio in Rome. At the end of the year, he was awarded the Q magazine Lifetime Achievement Award, presented to him by American musician Moby. In an interview published in the magazine to accompany the award, Gabriel's contribution to music was described as "vast and enduring." Gabriel took on a project with the BBC World Service's competition "The Next Big Thing" to find the world's best young band. Gabriel judged the final six young artists with William Orbit, Geoff Travis and Angélique Kidjo. In June 2008, Gabriel released Big Blue Ball, an album of various artists collaborating with each other at his Real World Studios across three summers in the 1990s. He planned its release in the US without assistance from a label; he raised £2 million towards the recording and distribution of the album with Ingenious Media with the worldwide release handled through Warner Bros. Records. Gabriel appeared on a nationwide tour for the album in 2009. Gabriel was a judge for the 6th and 8th annual Independent Music Awards to support independent artists. Gabriel contributed to the Pixar film WALL E soundtrack in 2008 with Thomas Newman, including the film's closing song, "Down to Earth", for which they received the Grammy Award for Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media. The song was also nominated for a Golden Globe Award for Best Original Song and an Academy Award for Best Original Song. In February 2009, Gabriel announced that he would not be performing on the 2008 Academy Awards telecast because producers of the show were limiting his performance of "Down to Earth" from WALL E to 90 seconds. According to Gabriel, his window was reduced to 65 seconds. John Legend and the Soweto Gospel Choir performed the song in his stead. Gabriel's 2009 tour appearances included Mexico, Argentina, Chile, Peru and Venezuela. His first ever performance in Peru was held in Lima on 20 March 2009, during his second visit to the country. His concert in Mexico City, on 27 March 2009, attracted more than 38,000 fans. On 25 July 2009, he played at WOMAD Charlton Park, his only European performance of the year, to promote Witness. The show included two tracks from the then forthcoming Scratch My Back: Paul Simon's "The Boy in the Bubble" and the Magnetic Fields' "The Book of Love".

2009-2019: Scratch My Back, New Blood және басқа да жобалар

2009 жылы Габриэль «Scratch My Back» атты әртүрлі әртістердің әндерін қамтитын альбом жазды, оның ішінде Дэвид Боуи, Лу Рид, Arcade Fire, Radiohead, Регина Спектор және Нил Янг-тың туындылары бар. Алғашқы жоспар бойынша, Габриэль әртістің әнін орындаса, сол әртіс де өзінің бір әнін оның альбомына жазатын еді, бұл альбомдар бірдей күні «I’ll Scratch Yours» деген атпен шығару жоспарланған. Алайда, кейбір қатысушылар кейіннен бас тартты немесе уақытында тапсырмады, сондықтан жоба тоқтап қалды. Габриэль оркестрлік аранжировкаларды басымдыққа алып, барабан мен гитараны қолданудан жаңылды, сондай-ақ әдеттегі ән жазу тәсілін өзгертті – әуенді жазудан бұрын вокалды аяқтады, бұл жұмыста Джон Меткалфпен бірлесіп жұмыс істеді. 2010 жылдың ақпан айында шыққан «Scratch My Back» альбомы Ұлыбританияда 12-орынды иеленді. Габриэль 2010 жылдың наурызынан 2012 жылдың шілдесіне дейін «New Blood Tour» аясында 54 мүшелі оркестрмен, қызы Меланимен және норвегиялық әнші-әндер авторы Ане Брунмен бірге әлемдік турне іске асырды. «And I’ll Scratch Yours» альбомы 2013 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. «New Blood Tour» кезінде Габриэль «Scratch My Back» концепциясын кеңейтуді және Меткалфтың көмегімен оркестрмен бірге өзінің әндерін қайта жазуды шешті. Нәтижесінде, 2011 жылдың қазан айында «Жаңа қан» («New Blood») альбомы шықты. 2012 жылдың қыркүйегінде Габриэль «Back to Front Tour» турнесін бастады, онда «So» (1986) альбомының барлық әндері түгел орындалды, осы альбомның 25 жылдығын атап өту үшін, осы альбомда ойнаған музыканттармен бірге. Аталған турненің алғашқы кезеңі бір айдан кейін аяқталғаннан соң, Габриэль балаларымен бірге әлемді аралап шығу үшін бір жыл демалысқа шықты. Турне 2013 жылдың қыркүйегінен 2014 жылдың желтоқсанына дейін Еуропалық кезеңмен жалғасты. 2014 жылы Габриэль Coldplay тобының жетекшісі Крис Мартиннің ұсынуымен соло-әртіс ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Олар Габриэльдің «Washing of the Water» әнін бірге орындады. 2014 жылдың қараша айында Габриэль Берлин қабырғасының құлауының 25 жылдығына арналған Берлиндегі концертте оркестрмен бірге Дэвид Боуидің «Heroes» әнін орындады. 2016 жылы ол американдық поп-рок тобы OneRepublic-тың төртінші студиялық альбомы «Oh My My»-да «A. I.» әнінде қатысты. 2016 жылдың маусым айында Габриэль «I’m Amazing» синглын жариялады. Бұл ән бірнеше жыл бұрын боксшы Мұхаммед Алиге арнап жазылған. Сол айда ол Стингпен бірлесіп «The Rock Paper Scissors» Солтүстік Америкалық турнесіне шықты. Габриэль 2019 жылы өзінің мансабындағы фильмдерге жазылған әндердің жинағы «Rated PG» альбомын шығарды. Әндердің таңдауы 30 жылдан астам уақытты қамтиды және бұрын-соңды Габриэльдің ресми альбомында жарияланбаған тректерді, соның ішінде «Down to Earth» («WALL-E» фильмінен) және Рэнди Ньюменмен бірлескен Оскарға ұсынылған «That’ll Do» («Babe: Pig in the City» фильмінен) қамтиды. Бастапқыда 13 сәуірде Record Store Day күні винил түрінде ғана шығарылған бұл альбом сол айдың соңында цифрлық ағынды қызметтерде де қолжетімді болды. Кейін сол жылы, 13 қыркүйекте Габриэль «Flotsam and Jetsam» атты тағы бір цифрлық жинақты шығарды, ол 1976 жылдан 2016 жылға дейінгі Габриэльдің барлық сололық мансабын қамтитын B-жақтары, ремикстері және сирек әндерден тұрады, соның ішінде оның алғашқы сололық жазбасы – The Beatles әні «Strawberry Fields Forever»-дің кавері.

In 2009, Gabriel recorded Scratch My Back, an album of cover songs by various artists including David Bowie, Lou Reed, Arcade Fire, Radiohead, Regina Spektor and Neil Young. The original concept was for Gabriel to cover an artists' song if they, in turn, covered one of his for an album simultaneously released as I'll Scratch Yours, but several participants later declined or were late to deliver and it was placed on hold. Gabriel avoided using drums and guitar in favour of orchestral arrangements, and altered his usual songwriting method by finishing the vocals first and then the song, for which he collaborated with John Metcalfe. Released in February 2010, Scratch My Back reached No. 12 in the UK. Gabriel toured worldwide with the New Blood Tour from March 2010 to July 2012 with a 54 piece orchestra and his daughter Melanie and Norwegian singer songwriter Ane Brun on backing vocals. The follow up, And I'll Scratch Yours, was released in September 2013. During the New Blood Tour, Gabriel decided to expand on the Scratch My Back concept and, with Metcalfe's assistance, re record a collection of his own songs with an orchestra. The result, New Blood, was released in October 2011. In September 2012, Gabriel kicked off his Back to Front Tour which featured So (1986) performed in its entirety with the original musicians who played on the album, to mark its 25th anniversary. When the opening leg finished a month later, Gabriel took one year off to travel the world with his children. The tour resumed with a European leg from September 2013 to December 2014. In 2014, Gabriel was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame as a solo artist by Coldplay frontman Chris Martin. They performed Gabriel's "Washing of the Water" together. Gabriel performed "Heroes" by David Bowie with an orchestra at a concert in Berlin to commemorate the 25th anniversary of the fall of the Berlin Wall in November 2014. In 2016, he was featured on the song "A. I." by American pop rock band OneRepublic from their fourth studio album Oh My My. In June 2016, Gabriel released the single "I'm Amazing". The song was written several years prior, in part as a tribute to boxer Muhammad Ali. That month, he embarked on a joint tour with Sting titled The Rock Paper Scissors North American Tour. Gabriel re emerged in 2019 with the release of Rated PG, a compilation of songs that were created for film soundtracks throughout his career. The song selection spans over 30 years and includes tracks that had never been released on an official Gabriel album previously, including "Down to Earth" (from WALL E) and "That'll Do" (from Babe: Pig in the City), an Oscar nominated collaboration with Randy Newman. Initially only released on vinyl for Record Store Day on 13 April, the album was eventually released on digital streaming services later that month. Later that same year, Gabriel issued another digital release on 13 September titled Flotsam and Jetsam, a collection of B sides, remixes and rarities that span Gabriel's entire solo career from 1976 to 2016, including his first solo recording, a cover of the Beatles' song "Strawberry Fields Forever".

2022 қазіргі уақыт: I/O және мүмкін болатын жалғастыру альбомы

2002 жылы Габриэль 1995 жылы жұмыс істей бастаған, оның оныншы студиялық альбомы болған I/O альбомының алдын ала атымен жұмысын үздіксіз жалғастырды. Алғашында альбом "Up" альбомынан кейін 18 айдан соң шығуы тиіс еді, бірақ гастрольдер шығу мерзімін ықшамдады. 2005 жылы Rolling Stone журналына берген сұхбатында ол әртүрлі сатыларда 150 ән бар екенін айтты. 2013 жылдан 2016 жылға дейін ол әлеуметтік желілерде жаңа альбомды жазу туралы үнемі жариялап отырды. 2019 жылы ол BBC Radio 6 эфирінде әйелінің ауруына байланысты музыка жасаудан үзіліс жасағанын, бірақ ол қазір жазылғаннан кейін қайтадан оған оралғанын айтты. 2021 жылы ол жаңа альбомы туралы бірнеше рет сұхбат берді және 17 жаңа әнге Ману Катше, Тони Левин және Дэвид Роудспен бірге жазғанын мәлімдеді. Ол осы жазбалардың бірнеше суретін Facebook және Instagram парақшаларына жариялады. 2022 жылдың маусым айында Катше француздық L'Illustré журналына альбомның дерлік аяқталғанын және ресми жарияланғанша сол жылдың соңында шығатынын айтты. 2022 жылдың қарашасында Габриэль 2023 жылдың көктемінде Еуропаның бірнеше қалаларында өтетін "I/O the Tour" атты гастрольді жариялады, ал Солтүстік Америкадағы гастрольдің күндері 2023 жылдың жазғы-күзгі маусымында расталатын болады. Бұл жариялау сонымен қатар алдағы альбомның атауы I/O болып стилизацияланатынын растады. Альбомның бірінші синглы "Panopticom" 2023 жылдың 6 қаңтарында цифрлық форматта шықты. 2023 жылы әрбір толық ай күні альбомнан жаңа үзінді шығарылады, сондай-ақ әрбір жаңа ай күні әннің басқаша араластырылған нұсқасы жарияланады, бастапқыда "Panopticom" әнінің Dark Side Mix нұсқасымен. 5 ақпанда Габриэль альбомның екінші синглы "The Court" әнін шығарды. 7 наурызда Габриэль үшінші сингл "Playing for Time" әнін ұсынды. Габриэльдің фортепианода және Левиннің бас-гитарада орындауындағы әннің қарапайым аранжировкасы "Daddy Long Legs" деген атпен Back to Front Tour гастролінің ашылуында орындалды. "I/O" атты ән 6 сәуірде шыққан төртінші сингл болды. 5 мамырда Питер Габриэль альбомның бесінші синглын, "Four Kinds of Horses" әнін ұсынды, бұл трек Брайан Ино мен Ричард Расселдің бірлескен жұмысы. Алтыншы сингл "Road to Joy" 4 маусымда жарық көрді. Келесі алты айдың ішінде тағы алты сингл жеке-жеке шықты: "So Much", "Olive Tree", "Love Can Heal", "This Is Home", "And Still" және "Live and Let Live" – бәрі 2023 жылдың 1 желтоқсанында I/O альбомының шығуына дейін. I/O альбомының шығуына бір күн бұрын Габриэль The New York Times газетіне келесі альбомның (оның "ми жобасы" деп сипаттаған) тағы 21 жылды қажет ететінін айтты, "қоймада көп материал бар" екенін, бірақ ол әлі аяқталғанын қосты. Сонымен қатар, Габриэль 2023 жылғы қарашадағы Толық Ай жаңарту бейнесінде "What Lies Ahead" трекі "келесі жазбада" болатынын мәлімдеді. Ол "What Lies Ahead" әнін 2023 жылы бірнеше рет орындады және ол I/O альбомына енуге үміткер болды.

By 2002, Gabriel had been continually working on what he had given the tentative title of I/O, his tenth studio album, which he had begun work on as early as 1995. It was originally set to be released 18 months after Up, but touring pushed the release far away. He did an interview with Rolling Stone in 2005 stating that he had 150 songs in various stages. From 2013 to 2016, he posted regularly on social media about recording the new album. In 2019, he spoke on BBC Radio 6 about how he had taken a hiatus from making music due to his wife being sick, but he had begun to return to it now that she had recovered. In 2021, he was interviewed multiple times about his new album, and revealed that he had been recording with Manu Katché, Tony Levin and David Rhodes on 17 new songs. He posted multiple photos to his Facebook and Instagram of these sessions. In June 2022, Katché told the French magazine L'Illustré that the album was nearly complete and would be released later that year, pending an official announcement. In November 2022, Gabriel announced his upcoming "I/O the Tour" for the spring of 2023 across several European cities, with later dates to be confirmed for the North America leg of the tour for the late summer/fall of 2023. This announcement also confirmed the name of the upcoming album to be stylised as I/O. The first single from the album, "Panopticom", was released digitally on 6 January 2023. A new piece from the album will be released on the date of each full moon in 2023, as well as a different mix of the song on each new moon in 2023, starting with the Dark Side Mix of "Panopticom". On 5 February, Gabriel released "The Court", the second single from the album. On 7 March, Gabriel released the third single, "Playing for Time". A basic arrangement of the song featuring only Gabriel on piano and Levin on bass had already opened the shows on the Back to Front Tour, by the name of "Daddy Long Legs". The title track "I/O" was the fourth single released on 6 April. On 5 May, Peter Gabriel released the fifth single from the album, "Four Kinds of Horses", a track which is a collaboration with Brian Eno and Richard Russell. The sixth single, "Road to Joy", was released on 4 June. Six more singles were released, separately, within the next six months—"So Much", "Olive Tree", "Love Can Heal", "This Is Home", "And Still" and "Live and Let Live"—before I/O was finally released on 1 December 2023. One day prior to I/Os release, Gabriel told The New York Times that he does not expect a follow up album (which he described as his "brain project") to take another 21 years, saying that "there's a lot of stuff in the can" but added that the material is not yet finished. Additionally, Gabriel stated in his November 2023 Full Moon update video that the track "What Lies Ahead" will be on "the next record". He performed "What Lies Ahead" several times in 2023 and it was a contender for I/O.

Өнер

Стильдік тұрғыдан, Габриэльдің музыкасын музыка жазушылары прогрессивті рок, арт-рок, арт-поп, worldbeat, пост-прогрессивті және прогрессивті жанрлар деп сипаттаған. Rolling Stone журналының журналисі Райан Ридтің айтуынша, Габриэль мансабы барысында «арт-рок инноваторы, соул-поп шебері және «дүниежүзілік музыканың» елшісі» ретінде дамыды. Ал музыка зерттеушісі Грег Аккерман, оның прогрессивті рок тамырларына қарамастан, ол «прог-рок, альтернативті рок, әлемдік би, көк көзді соул, би музыкасы, колледж студенттері, жасөспірімдер, американдықтар мен еуропалықтардың жанкүйерлерін тарта алды» дейді. AllMusic-тің Стивен Томас Эрлвайн Габриэльдің 1980-ші жылдары «роктың ең амбициялық, инновациялық музыканттарының бірі» және «халықаралық поп-жұлдыз» ретінде пайда болғанын айтады. Габриэль жеке мансабында музыканттар мен жазба инженерлерінің салыстырмалы түрде тұрақты тобымен жұмыс істеді. Бас және стик-гитарашы Тони Левин Габриэльдің барлық студиялық альбомдарында және концерттік турларында өнер көрсетті, бірақ «Scratch My Back» (2010), «Passion» (1989) және «Long Walk Home» (2002) саундтректері мен «New Blood» турынан басқа. Гитарист Дэвид Родс 1979 жылдан бері Габриэльдің таңдаулы гитарисі. «So» (1986) альбомынан бұрын Джерри Маротта Габриэльдің студияда да, гастрольдерде де сүйікті барабаншысы болды. («So» және «Us» альбомдары мен турлары үшін Мароттаның орнын Ману Каче алмастырды, кейіннен ол «Up» альбомының бір бөлігінде және барлық келесі турларда Гед Линчпен алмастырылды). Габриэль үздік серіктестерді таңдаумен белгілі, ол продюсерлер Езрин, Фрипп, Лилливайт және Лануас сияқты Натали Мерчант, Элизабет Фрейзер, Л. Шанкар, Трент Резнор, Юсу Н’Дур, Ларри Фаст, Нусрат Фатех Али Хан, Синед О’Коннор, Кейт Буш, Ане Брун, Пола Коул, Джон Гиблин, Дейв Грегори, Питер Хаммилл, Папа Уемба, Ману Катче, Байете, Милтон Нассименто, Фил Коллинз, Стюарт Коупленд және OneRepublic сияқты музыканттармен жұмыс істеді. Габриэль жылдар бойы әнші Кейт Бушпен бірнеше рет жұмыс істеді; Буш Габриэльдің «Games Without Frontiers» және «No Self Control» әндерін 1980 жылы, ал «Don't Give Up» әнін (Ұлыбританиядағы 10 үздік хит) 1986 жылы орындады, сондай-ақ Габриэль оның телеарналық арнайы бағдарламасында пайда болды. Олардың Рой Харпердің «Another Day» дуэті сингл ретінде шығарылуы мүмкін болды, бірақ ешқашан жарияланбады. Ол сондай-ақ авангардтық суретші Лори Андерсонмен оның «Excellent Birds» композициясының екі нұсқасында жұмыс істеді – біреуі оның екінші альбомы «Mister Heartbreak» (1984) үшін, ал екіншісі «This is the Picture (Excellent Birds)» деп аталды және «So» альбомының кассеталық және CD нұсқаларында пайда болды. Габриэль (Simple Minds тобының Джим Керрмен бірге) Call-дың 1986 жылғы «Reconciled» студиялық альбомындағы «Everywhere I Go» әнін орындады. Тони Чайлдстың 1994 жылғы «The Woman's Boat» студиялық альбомында Габриэль «I Met a Man» әнінде ән шырқады. 1998 жылы Габриэль Рэнди Ньюман жазған «That'll Do» әнінің вокалын «Бейб: Свинья в городе» саундтрегінде орындады. Ән «Оскар» сыйлығына ұсынылды, Габриэль мен Ньюман оны келесі жылғы «Оскар» телеарнасында орындады. Ол 2004 жылы «Shall We Dance?» фильмінің саундтрегінде Магниттік өрістердің «The Book of Love» әнінің кавер нұсқасын орындады. 1987 жылы Габриэль Робби Робертсонның жеке студиялық альбомында «Fallen Angel» әнін орындады, Том Робинсонның екі синглін бірге жазды және Джони Митчеллдің 1988 жылғы «Chalk Mark in a Rain Storm» студиялық альбомында «My Secret Place» атты ашылу трегінде пайда болды. 2001 жылы Габриэль Afro Celt Sound System тобының «Volume 3: Further in Time» альбомындағы «When You're Falling» әнінде әнші болып ән салды. 2003 жылдың жазында Габриэль Огайода өзбек әншісі Севара Назарханның қонақ ретінде өнер көрсетті. Габриэль электронды музыкант BT-мен тректерде жұмыс істеді, ол сонымен бірге OVO саундтрегінде де жұмыс істеді. Тректер ешқашан жарияланбады, өйткені олар сақталған компьютерлер BT-нің Калифорниядағы үйінен ұрланған. Сондай-ақ, ол «Strange Days» (1995) фильмінің тақырыптық әнінде Deep Forest әнінің сөздерін орындады. Сонымен қатар, Габриэль Анжелика Киджоның 2007 жылғы «Djin Djin» студиялық альбомында «Salala» әнінде ән шырқады. Габриэль Hot Chip-пен Vampire Weekend-тің «Cape Cod Kwassa Kwassa» синглінің каверін жазды, онда оның есімі хорда бірнеше рет айтылады. Ол «Бірақ бұл табиғатқа қайшы сезіледі / Питер Габриэль де / Бұл табиғатқа қайшы сезіледі / Питер Габриэль де» деген түпнұсқалық жолды «Бұл табиғатқа қайшы сезіледі / Питер Габриэль де / және өз есіміңізді ән айту өте табиғатқа қайшы сезіледі» деп ауыстырды. Габриэль Arcade Fire-мен 2022 жылы шығатын «We» студиялық альбомында жұмыс істеді. Ол «Unconditional II (Race and Religion)» трегінде қосымша вокал орындады.

Stylistically, Gabriel's music has been alternately described by music writers as progressive rock, art rock, art pop, worldbeat, post progressive and progressive soul. According to Rolling Stone journalist Ryan Reed, Gabriel has developed in all as an "art rock innovator, soul pop craftsman, [and] 'world music' ambassador" over the course of his career, while music scholar Gregg Akkermann argues that, despite his progressive rock origins, he has "managed to attract fans from across the spectrum: prog rock, alternative rock, world beat, blue eyed soul, dance music, the college crowd, the teens, Americans and Europeans". More broadly, AllMusic's Stephen Thomas Erlewine says Gabriel emerged during the 1980s as "one of rock's most ambitious, innovative musicians", as well as "an international pop star". Gabriel has worked with a relatively stable crew of musicians and recording engineers throughout his solo career. Bass and Stick player Tony Levin has performed on every Gabriel studio album and every live tour except for Scratch My Back (2010), the soundtracks Passion (1989) and Long Walk Home (2002), and the New Blood Tour. Guitarist David Rhodes has been Gabriel's guitarist of choice since 1979. Prior to So (1986), Jerry Marotta was Gabriel's preferred drummer, both in the studio and on the road. (For the So and Us albums and tours Marotta was replaced by Manu Katché, who was then replaced by Ged Lynch on parts of the Up album and all of the subsequent tour). Gabriel is known for choosing top flight collaborators, from co producers such as Ezrin, Fripp, Lillywhite and Lanois to musicians such as Natalie Merchant, Elizabeth Fraser, L. Shankar, Trent Reznor, Youssou N'Dour, Larry Fast, Nusrat Fateh Ali Khan, Sinéad O'Connor, Kate Bush, Ane Brun, Paula Cole, John Giblin, Dave Gregory, Peter Hammill, Papa Wemba, Manu Katché, Bayete, Milton Nascimento, Phil Collins, Stewart Copeland and OneRepublic. Over the years, Gabriel has collaborated with singer Kate Bush several times; Bush provided backing vocals for Gabriel's "Games Without Frontiers" and "No Self Control" in 1980, and female lead vocal for "Don't Give Up" (a top 10 hit in the UK) in 1986, and Gabriel appeared on her television special. Their duet of Roy Harper's "Another Day" was discussed for release as a single, but never appeared. He also collaborated with avant garde artist Laurie Anderson on two versions of her composition "Excellent Birds"—one for her second album Mister Heartbreak (1984), and another version called "This is the Picture (Excellent Birds)", which appeared on cassette and CD versions of So. Gabriel sang (along with Jim Kerr of Simple Minds) on "Everywhere I Go", from the Call's 1986 studio album, Reconciled. On Toni Childs' 1994 studio album, The Woman's Boat, Gabriel sang on the track, "I Met a Man". In 1998, Gabriel appeared on the soundtrack of Babe: Pig in the City as the lead vocalist of the song "That'll Do", written by Randy Newman. The song was nominated for an Academy Award, and Gabriel and Newman performed it at the following year's Oscar telecast. He performed a similar soundtrack appearance for the 2004 film Shall We Dance?, singing a cover version of "The Book of Love" by the Magnetic Fields. In 1987, Gabriel appeared on Robbie Robertson's self titled solo studio album, singing on "Fallen Angel"; co wrote two Tom Robinson singles; and appeared on Joni Mitchell's 1988 studio album Chalk Mark in a Rain Storm, on the opening track "My Secret Place". In 2001, Gabriel contributed lead vocals to the song "When You're Falling" on Afro Celt Sound System's Volume 3: Further in Time. In the summer of 2003, Gabriel performed in Ohio with a guest performance by Uzbek singer Sevara Nazarkhan. Gabriel collaborated on tracks with electronic musician BT, who also worked on the OVO soundtrack with him. The tracks were never released, as the computers they were contained on were stolen from BT's home in California. He also sang the lyrics for Deep Forest on their theme song for the movie Strange Days (1995). In addition, Gabriel has appeared on Angelique Kidjo's 2007 studio album Djin Djin, singing on the song "Salala". Gabriel has recorded a cover of the Vampire Weekend single "Cape Cod Kwassa Kwassa" with Hot Chip, where his name is mentioned several times in the chorus. He substitutes the original line "But this feels so unnatural / Peter Gabriel too / This feels so unnatural/ Peter Gabriel too" with "It feels so unnatural / Peter Gabriel too / and it feels so unnatural / to sing your own name." Gabriel collaborated with Arcade Fire on their 2022 studio album, We. He sang backing vocals on the track "Unconditional II (Race and Religion)".

WOMAD және басқа жобалар

Габриэльдің әлемдік музыкаға деген қызығушылығы алғаш рет оның үшінші жеке студиялық альбомында байқалды. 2019 жылы The Atlantic журналында Спенсер Корнхабердің айтуынша: "Питер Габриэль төрт он жыл бұрын 'дүниежүзілік музыкаға' бет бұрғанда, ол батыс поп музыкасына жаңалық болып табылатын дыбыстарды ғана емес, сонымен қатар радионың жаңа үлгісін орнатты: әсем, 'экзотикалық' сезім беретін әсемдемелермен және өмірді өзгертетін лирикамен". Бұл ықпал уақыт өте келе артты және ол World of Music, Arts and Dance (WOMAD) қозғалысының жетекші күшіне айналды. Габриэль былай деді:

"Мен басқа мәдениеттің музыкасына алғаш рет Radio 4 радиосының жиілігінің өзгеруіне байланысты қызығушылық таныттым, оны күніне оянатынмын. Мен оны орта толқында жоғалтып, таңертең жиілікті іздеп, тыңдай алатын нәрсені табуға тырыстым, сонда голланд радиостанциясының Динака атты белгісіз Стэнли Бейкер фильмінің саундтрегін ойнап жатқанын естідім. Онда, менің ойымша, Ганадан келген көптеген музыкалар болды. Қазір есімде жоқ, бірақ ол маған қатты әсер етті. Мен сол радиостанциядан 'Shosholoza' деген әнді естідім, оны 'Biko' синглінің B жағында жаздым". Габриэль осындай музыканы жасау және таратуды жеңілдету үшін Real World Studios және рекордтық лейблін құрды, сондай-ақ Юнгчен Лхамо, Нусрат Фатех Али Хан және Юссу Н'доур сияқты музыканттар туралы Батыс мәдениетін оқыту үшін жұмыс істеді. Ол адам құқықтарымен ұзақ жылдардан бері айналысып келеді және Witness атты қайырымдылық ұйымын құрды. 2006 жылы оның WITNESS ұйымымен жұмысы және бейбітшілік пен адам құқықтарын ұзақ жылдар бойы қолдауы Нобель сыйлығының лауреаттарымен бірге "Бейбітшілік адамы" сыйлығымен мойындалды. 1990 жылдары ол Стив Нельсонмен бірлесіп Brilliant Media және режиссер Майкл Коулсонмен бірге озық мультимедиалық CD-ROM негізіндегі ойын-сауық жобаларын жасады, Xplora (әлемдегі ең көп сатылған музыка CD-ROM) және кейіннен EVE CD-ROM жасады. EVE - Майкл Коулсонның режиссерлік еткен музыкалық және көркем саяхаттық ойыны, ол Сиэтлдегі Starwave Corporation компаниясымен бірлесіп шығарылды және 1996 жылы Канн кинофестивалінде Milia d'Or сыйлығының бас жүлдесін жеңіп алды. 1990 жылы Габриэль Габриэльдің Real World лейблінде шыққан Угандалық саяси эмигрант Джеффри Ориэманың "Анака елі" әніне қосымша вокал берді, ол Ориэманың алғашқы студиялық альбомы Exile-де пайда болды. 1994 жылы Габриэль Брек Эйснердің Recon қысқаметражды фильмінде кісі өлтіру құрбандарының санасына кіріп, қылмыскердің кім екенін анықтауға тырысатын детектив рөлінде ойнады. Габриэль 2001 жылы музыкалық өзара әрекеттесудің жаңа саласын ашты, Грузия мемлекеттік университетінің Тіл зерттеу орталығына барып, Конго Демократиялық Республикасынан келген бонобо маймылдарымен бірге клавиатурада джем сессияларына қатысты. (Бұл тәжірибе 2002 жылы Габриэльдің "Growing Up" турнесінде орындалған "Animal Nation" әніне шабыттандырды және Growing Up Live DVD және The Wild Thornberrys Movie саундтрегінде көрсетілді.) Габриэльдің приматтардың интеллектына назар аудару ниеті ApeNet жобасына айналды, ол үлкен маймылдарды интернет арқылы байланыстырып, түрлер арасындағы алғашқы интернет байланысын қамтамасыз етуді көздеді. Ол бірінші онлайн музыканы жүктеу қызметтерінің бірі On Demand Distribution (OD2) негізін қалаушылардың бірі болды. 2009 жылы жабылу алдында оның технологиясын 100-ден астам музыка жүктеу сайттары, соның ішінде MSN Music UK, MyCokeMusic, Planet Internet (KPN), Wanadoo және CD WOW! қолданды. OD2 компаниясын 2004 жылдың маусым айында Loudeye американдық компаниясы, ал 2006 жылдың қазанында Nokia фин ұялы байланыс компаниясы 60 миллион долларға сатып алды. Габриэль (Брайан Иномен бірге) Mudda деп аталатын музыканттар одағының негізін қалаушы, ол "цифрлық жүктеу арқылы таралған суретшілердің керемет одағы" деген сөздің қысқартылған түрі. 2000 жылы Габриэль Зукчеро, Ангун және басқалармен бірге СПИД-пен ауыратын балаларға арналған қайырымдылық концертінде өнер көрсетті. Эрик Бензи сөздерін және музыкасын жазды, ал Патрик Брюль, Стефан Айхер, Фаудель, Локуа Канза, Лаам, Нурит, Аксель Ред оны орындауға келісті. 2003 жылы Габриэль Uru: Ages Beyond Myst видео ойынына ән жазды. 2004 жылы Габриэль тағы бір ән ("Curtains") жазды және Myst франшизасындағы Myst IV: Revelation ойынына дауыс берді. 2005 жылдың маусым айында Габриэль және телерадио индустриясының кәсіпкері Дэвид Энгельке микстеу консольдері мен цифрлық аудио жұмыс стансаларын өндіретін Solid State Logic компаниясын сатып алды. 2017 жылы компания Audiotonix Group-қа сатылды. 2008 жылдың мамыр айында Габриэльдің Real World Studios компаниясы Bowers & Wilkins компаниясымен бірлесіп, Bowers & Wilkins Music Club-ты, кейіннен Society of Sound деп аталған, абоненттік негіздегі музыка дүкенін ашты. Альбомдар қазіргі уақытта Apple Lossless немесе FLAC форматында қол жетімді. Ол жыл сайынғы әлемдік Астероид күні іс-шарасының негізін қалаушылардың бірі.

The first time I really got into music from another culture was as a result of the shifting of Radio 4, which I used to wake up to. I'd lost it on medium wave and was groping around in the morning on the dial, trying to find something that I could listen to, and came across a Dutch radio station who were playing the soundtrack from some obscure Stanley Baker movie called Dingaka. That had quite a lot of stuff from—I think it was—Ghana. I can't remember now, but it really moved me. One of the songs I heard on that was a thing called 'Shosholoza', which I recorded on the b side of the 'Biko' single. Gabriel created the Real World Studios and record label to facilitate the creation and distribution of such music by various artists, and he has worked to educate Western culture about such musicians as Yungchen Lhamo, Nusrat Fateh Ali Khan and Youssou N'dour. He has a longstanding interest in human rights and launched Witness, a charity that trains human rights activists to use video and online technologies to expose human rights abuses. In 2006, his work with WITNESS and his long standing support of peace and human rights causes was recognised by the Nobel Peace Prize Laureates with the Man of Peace award. In the 1990s, with Steve Nelson of Brilliant Media and director Michael Coulson, he developed advanced multimedia CD ROM based entertainment projects, creating Xplora (the world's largest selling music CD ROM), and subsequently the EVE CD ROM. EVE was a music and art adventure game directed by Michael Coulson and co produced by the Starwave Corporation in Seattle; it won the Milia d'Or award Grand Prize at the Cannes in 1996. In 1990, Gabriel lent his backing vocals to Ugandan political exile Geoffrey Oryema's "Land of Anaka", appearing on Oryema's first studio album Exile, released on Gabriel's Real World label. In 1994, Gabriel starred in Breck Eisner's short film Recon as a detective who enters the minds of murder victims to find their killer's identity. Gabriel helped pioneer a new realm of musical interaction in 2001, visiting Georgia State University's Language Research Center to participate in keyboard jam sessions with bonobo apes from the Democratic Republic of the Congo. (This experience inspired the song "Animal Nation", which was performed on Gabriel's 2002 "Growing Up" tour and was featured on the Growing Up Live DVD and The Wild Thornberrys Movie soundtrack.) Gabriel's desire to bring attention to the intelligence of primates also took the form of ApeNet, a project that aimed to link great apes through the internet, enabling the first interspecies internet communication. He was one of the founders of on Demand Distribution (OD2), one of the first online music download services. Prior to its closure in 2009, its technology had been used by over 100 music download sites including MSN Music UK, MyCokeMusic, Planet Internet (KPN), Wanadoo and CD WOW!. OD2 was bought by US company Loudeye in June 2004 and subsequently by Finnish mobile giant Nokia in October 2006 for $60 million. Gabriel is co founder (with Brian Eno) of a musicians union called Mudda, short for "magnificent union of digitally downloading artists." In 2000, Gabriel collaborated with Zucchero, Anggun and others in a charity for kids with AIDS. Erick Benzi wrote words and music and Patrick Bruel, Stephan Eicher, Faudel, Lokua Kanza, Laam, Nourith, Axelle Red have accepted to sing it. In 2003, Gabriel contributed a song for the video game Uru: Ages Beyond Myst. In 2004, Gabriel contributed another song ("Curtains") and contributed voice work on another game in the Myst franchise, Myst IV: Revelation. In June 2005, Gabriel and broadcast industry entrepreneur David Engelke purchased Solid State Logic, a manufacturer of mixing consoles and digital audio workstations. In 2017, the company was sold to the Audiotonix Group. In May 2008, Gabriel's Real World Studios, in partnership with Bowers & Wilkins, started the Bowers & Wilkins Music Club—later known as Society of Sound—a subscription based music retail site. Albums are currently available in either Apple Lossless or FLAC format. He is one of the founding supporters of the annual global event Asteroid Day.

Гуманитарлық істердің белсендісі

1986 жылы ол Amnesty International-мен ұзақ жылға созылған қарым-қатынасын бастады, Amnesty International-дың адам құқықтары жөніндегі барлық 28 концертіне белсенді қатысушы болды – бұл 1986-1998 жылдар аралығында Amnesty International-дың АҚШ бөлімшесі ұйымдастырған музыкалық шаралар мен турлар сериясы. Ол 1986 жылдың маусымында АҚШ-тағы «A Conspiracy of Hope» турнесінде алты концерт, 1988 жылы «Human Rights Now!» әлемдік турнесінде жиырма концерт берді. Сондай-ақ, 1990 жылы Чилиде өткен «Үміттің құшағы» концертінде және 1998 жылы Халықаралық Амнистия үшін Париж концертінде өнер көрсетті. Ол Amnesty Secret Policeman's Ball арнайы кештерінде Lou Reed, Pink Floyd-тың David Gilmour және Youssou N'Dour сияқты басқа да әртістермен бірге өнер көрсетті; Габриэль концерттерді апартеидке қарсы «Biko» әнімен аяқтады. Ол 1986 жылы NBC Today Show бағдарламасында Amnesty-ді қолдағандығы туралы айтты. 1992 жылы Amnesty-дегі жұмысында кездескен әлеуметтік белсенділік оны шабыттандырып, WITNESS коммерциялық емес ұйымын құрды, ол бүкіл әлем бойынша жергілікті ұйымдарға адам құқықтарын құжаттау және қорғау үшін бейне және интернетті пайдалану бойынша білім беруде, оқытуда және қолдау көрсетуде көмектеседі. 1995 жылы Габриэль мен Кабо-Верделік адам құқықтары жөніндегі белсенді Вера Дуарте Солтүстік-Оңтүстік сыйлығының алғашқы иегері атанды. 1990 жылдардың соңында Габриэль және кәсіпкер Ричард Брэнсон Нельсон Манделамен күрделі жаһандық қақтығыстарды шешу үшін объективті түрде және жеке мүдделерден мүлдем алыс жұмыс істейтін кішкентай, адал көшбасшылар тобы туралы идеясын талқылады. 2007 жылдың 18 шілдесінде Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында Нельсон Мандела өзінің 89 жылдығына арналған сөйлеуінде «Ақсақалдар» атты жаңа топ құрылғанын жариялады. Кофи Аннан Ақсақалдар кеңесінің төрағасы, ал Гро Харлем Брунтланд төрағаның орынбасары болды. Топтың басқа мүшелері Марти Ахтисаари, Эла Бхатт, Лакхдар Брахими, Фернандо Энрике Кардосо, Джимми Картер, Хина Джилани, Граса Машел, Мэри Робинсон болды. 2010 жылы Габриэль зина жасады деген айыппен таспен атқылауға кесілген ирандық әзербайжандық әйел Сакине Мохаммади Аштианиді босату науқанына қолдау көрсетті. 2013 жылдың желтоқсанында Габриэль Оңтүстік Африканың қайтыс болған бұрынғы президенті және апартеидке қарсы күрескер Нельсон Манделаға құрмет көрсету үшін видеоүндеу жариялады. Габриэль былай деді: «27 жыл түрмеде отырып, кейін өзінің жауларымен бірге «Радуга елі» құруға кірісу – батылдық пен кешірімнің бірегей мысалы. Мандела өз халқының көптеген адамдары ұрып-сапаланғанын, түрмеге қамалғанын және өлтірілгенін көрді, бірақ ол билікті бейбіт түрде беруге мүмкіндік бермейтінін білген қанаушылардың адамгершілігі мен идеалдарына сенуге дайын болды. Мен өмірімде осындай шабыттандыратын көшбасшылықты көрген емеспін». Габриэль Air France әуе компаниясын зертханаларға маймылдарды тасымалдауын сынады. Әуе компаниясына жазған хатында Габриэль зертханаларда «приматтарға күштеп химиялық заттар тарататынын, миына зақым келтіретінін, мүгедек ететінін, кокаин мен алкогольге тәуелді ететінін, тамақ пен судан айыратынын, психологиялық азаптайтынын және соңында өлтіретінін» жазды. 2014 жылдың наурыз айында Габриэль Сирия азамат соғысының құрбандарына қолдау көрсету мақсатымен өткен #withsyria акциясын қолдады. 2014 жылдың қарашасында Габриэль Pussy Riot және Iron & Wine тобымен бірге Гонконгтағы Леннон қабырғасында Гонконг наразылықтарына қолдау көрсетті. 2015 жылдың наурызында Габриэльдің шығармашылыққа және бейбітшілік пен түсіністік құрудағы трансформациялық күшіне деген адалдығын мойындап, Оңтүстік Австралия университеті оған құрметті докторлық дәрежесін берді. Ол Оливер Стоуннің «Сноуден» (2016) фильміне «The Veil» әнін жазды.

In 1986, he started what has become a longstanding association with Amnesty International, becoming a pioneering participant in all 28 of Amnesty's Human rights concerts—a series of music events and tours staged by the US Section of Amnesty International between 1986 and 1998. He performed during the six concert A Conspiracy of Hope US tour in June 1986; the twenty concert Human Rights Now! world tour in 1988; the Chile: Embrace of Hope Concert in 1990 and at The Paris Concert for Amnesty International in 1998. He also performed in Amnesty's Secret Policeman's Ball benefit shows in collaboration with other artists and friends such as Lou Reed, David Gilmour of Pink Floyd and Youssou N'Dour; Gabriel closed those concerts performing his anti apartheid anthem "Biko". He spoke of his support for Amnesty on NBC's Today Show in 1986. Inspired by the social activism he encountered in his work with Amnesty, in 1992, Gabriel co founded WITNESS, a non profit organisation that equips, trains and supports locally based organisations worldwide to use video and the internet in human rights documentation and advocacy. In 1995, Gabriel and Cape Verdean human rights activist Vera Duarte were awarded the North–South Prize in its inaugural year. In the late 1990s, Gabriel and entrepreneur Richard Branson discussed with Nelson Mandela their idea of a small, dedicated group of leaders, working objectively and without any vested personal interest to solve difficult global conflicts. On 18 July 2007, in Johannesburg, South Africa, Nelson Mandela announced the formation of a new group, The Elders, in a speech he delivered on the occasion of his 89th birthday. Kofi Annan served as Chair of the Elders and Gro Harlem Brundtland as deputy chair. The other members of the group are Martti Ahtisaari, Ela Bhatt, Lakhdar Brahimi, Fernando Henrique Cardoso, Jimmy Carter, Hina Jilani, Graça Machel, Mary Robinson

In 2010, Gabriel lent his support to the campaign to release Sakineh Mohammadi Ashtiani, an Iranian Azeri woman who was sentenced to death by stoning after being convicted of committing adultery. In December 2013, Gabriel posted a video message in tribute to the deceased former South African president and anti apartheid leader Nelson Mandela. Gabriel was quoted:

To come out of 27 years in jail and to immediately set about building a Rainbow Nation with your sworn enemy is a unique and extraordinary example of courage and forgiveness. In this case, Mandela had seen many of his people beaten, imprisoned and murdered, yet he was still willing to trust the humanity and idealism of those who had been the oppressors, without whom he knew he could not achieve an almost peaceful transition of power. There is no other example of such inspirational leadership in my lifetime. Gabriel has criticised Air France for their continued transport of monkeys to laboratories. In a letter to the airline, Gabriel wrote that in laboratories, "primates are violently force fed chemicals, inflicted with brain damage, crippled, addicted to cocaine or alcohol, deprived of food and water, or psychologically tormented and ultimately killed." In March 2014, Gabriel publicly supported #withsyria, a campaign to rally support for victims of the Syrian Civil War. In November 2014, Gabriel, along with Pussy Riot and Iron & Wine supported Hong Kong protesters at Hong Kong's Lennon Wall in their efforts. In March 2015, Gabriel was awarded an honorary doctorate by the University of South Australia in recognition of his commitment to creativity and its transformational power in building peace and understanding. He composed the song "The Veil" for Oliver Stone's film Snowden (2016).

Саяси көзқарастар

Габриэль AllMusic сайты арқылы рок-музыканттардың ең саяси музыканттарының бірі ретінде сипатталған. 1997 жылғы жалпы сайлауда ол Тони Блэр басқарған Еңбек партиясын қолдағанын мәлімдеді, ол 18 жылдық үкіметтен кейін үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. 1998 жылы ол Еңбек партиясына ең ірі жеке қаржылық көмекшілердің тізіміне енді. Кейіннен ол Тони Блэрдің Джордж Бушты қолдауынан және Ұлыбританияның Ирак соғысына қатысуынан кейін Еңбек партиясы үкіметінен алшақтады, себебі ол соғысқа қарсы болды. 2005 жылы Габриэль Англия мен Уэльс жасыл партиясының жалпы сайлау үміткеріне өзінің "Жіберме" әнінің кавер нұсқасын жазуға арнайы рұқсат берді. 2010 жылы The Guardian газеті Габриэльді «пропорционалдық өкілдіктің тұжырымды жақтаушысы» деп сипаттады. 2013 жылы ол дәстүрлі партиялық саясаттан гөрі, өзгерістерге қол жеткізу үшін онлайн петиция ұйымдарына көбірек қызығушылық танытқанын айтты. 2016 жылы Габриэль Ұлыбританияның Еуропалық Одақта қалуын қолдады, бұл мәселе бойынша өткен референдумда. Габриэль Израиль-Палестина қақтығысын шешудің екі мемлекеттік жолын қолдайды. 2014 жылы ол Газадағы палестиналық арабтарға гуманитарлық көмек көрсету үшін жаңа жинақ альбомына әндер үлестірді. Габриэльдің сөзін келтірейік: «Мен Израиль мен Палестина екеуі де 1967 жылғы шекараларға негізделген екі мемлекеттік шешімнен пайда көретініне сенімдімін. Біз палестиналықтардың, әсіресе Газадағылардың ұзақ уақыт бойы күйреуін бақылап отырмыз. Мен Израильге қарсы емеспін және ешқашан болған емеспін, бірақ Израиль үкіметінің саясатына, әділетсіздікке және оккупацияға қарсымын. Мен Израиль үкіметінен: «Сіз сонша қалаған екі мемлекеттік шешім қайда?» деп сұраған дауыстардың бірі болғанымды мақтан тұтамын және «жеткілікті» деу уақыты келді деп айтуға тырысуымыз керек». 2019 жылы Габриэль адам құқықтарына қатысты алаңдаушылықтарды айта отырып, Би-би-сиден «Евровидение» ән байқауын Израильден көшіруді сұраған 50 суретшінің бірі болды. 2023 жылы Габриэль Джо Байден президентіне жолданған «Artists4Ceasefire» ашық хатына қол қойып, Израильдің Газаға жасаған бомбалау кезінде атысты тоқтатуға шақырды. Габриэль армян геноцидінің танылуын қолдайды. 2020 жылдың қазан айында ол әлеуметтік желіде Армения мен Арцахты қолдап, Таулы Қарабақ соғысы туралы хабарлама жариялады. Ол былай деді: «Әзірбайжан мен Армения арасындағы қақтығыс қатты қорқынышты, біз атысты тоқтатуға ықпал ету үшін барлық мүмкіндіктерді пайдалануымыз керек, бірақ президент Эрдоғанның Армения шекарасына 80 мың түрік әскерін жинағаны туралы хабарлар естігенде қорқынышты жағдай туындайды, бұл тарихтың қараңғы эхосымен толы».

Gabriel has been described as one of rock's most political musicians by AllMusic. At the 1997 general election, he declared his support for the Labour Party, which won that election by a landslide after 18 years out of power, led by Tony Blair. In 1998, he was named in a list of the biggest private financial donors to Labour. He subsequently distanced himself from the Labour government following Tony Blair's support for George W. Bush and Britain's involvement in the Iraq War, which he strongly opposed. In 2005, Gabriel gave a Green Party of England and Wales general election candidate special permission to record a cover of his song "Don't Give Up" for his campaign. In 2010, The Guardian described Gabriel as "a staunch advocate of proportional representation." In 2013, he stated that he had become more interested in online petitioning organisations to effect change than traditional party politics. In 2016, Gabriel supported the UK's continued membership of the European Union in the referendum on the issue. Gabriel has declared his support for the two state solution to the Israeli–Palestinian conflict. In 2014, he contributed songs to a new compilation album to raise funds for humanitarian organisations aiding Palestinian Arabs in Gaza. Gabriel was quoted: "I am certain that Israelis and Palestinians will both benefit from a two state solution based on the 1967 borders. We have watched Palestinians suffer for too long, especially in Gaza. I am not, and never was, anti Israeli or anti Semitic, but I oppose the policy of the Israeli government, oppose injustice and oppose the occupation I am proud to be one of the voices asking the Israeli government: 'Where is the two state solution that you wanted so much?' and clearly say that enough is enough." In 2019, Gabriel was among 50 artists who urged the BBC to ask for the Eurovision Song Contest to be moved out of Israel, citing human rights concerns. In 2023, Gabriel signed the Artists4Ceasefire open letter to President Joe Biden calling for a ceasefire during the Israeli bombardment of Gaza. Gabriel has been in support of the Armenian genocide recognition. In October 2020, he posted a message on social media in support of Armenia and Artsakh in regards to the Nagorno Karabakh war. He said, "The fighting that has now broken out between Azerbaijan and Armenia is really horrific and we need to lobby whoever we can to encourage a ceasefire, but hearing reports that President Erdoğan has now lined up 80,000 Turkish troops on the Armenian border is a terrifying prospect, full of the dark echoes of history."

Танымал мәдениетте

Габриэльдің музыкасы 1980-ші жылдардағы танымал телешоу Miami Vice-те ерекше орын алды. Әндердің қатарына "The Rhythm of the Heat" және "Biko" ("Evan"), "Red Rain" ("Stone's War"), "Mercy Street" ("Killshot"), "Sledgehammer" ("Better Living Through Chemistry"), "Бізге айтылғанды істейміз (Милграмның 37)" ("Біздің борыштарымызды кешір" және "Бізді жамандықтан құтқара гөр") және "Жіберме" ("Қанмен құтқарылу") кіреді. Барлығы жеті ән пайдаланылды, Габриэль сериядағы жеке орындаушының ең көп әнімен көзге түсті, және ол Vice-тің бес маусымының төртеуінде әні қолданылған жалғыз орындаушы. Оның ең танымал альбомы So (1986) альбомындағы тоғыз әннің бесеуі серияда қолданылды. Габриэльдің Дэвид Боуидің "Heroes" әнін орындауы Big Love телешоуының төртінші маусымының финалында, сондай-ақ Stranger Things телешоуының үшінші маусымының бірінші бөлімінде және соңғы сахнасында, Lone Survivor фильмінің титрлерінде пайда болды. Ән "Жұлдыздар жолы: Қысқа сапарлар" веб-сериалының 2020 жылғы "Марстың балалары" атты эпизодында да ойнады. Шығармашылық рок-жұлдыз Брайан Перн туралы жасалған деректі фильмдер сериясы Габриэльдің өміріне негізделген. 2021 жылы Солтүстік Ирландияның пост-панк тобы Invaderband "Peter Gabriel" атты екінші студиялық альбомын шығарды. Альбомның мұқабасында Люк Хейнстің салған Габриэльдің суреті бар.

Жеке өмір

Габриэль екі рет үйленген және төрт баласы бар. 1971 жылы, 21 жасында, ол барон Филип Мурдың қызы Джилл Мурға үйленді. 2021 жылы ирланд әншісі Синеад О'Коннор Габриэльдің ажырасқаннан кейін онымен үзіліс-қайта үзіліс қарым-қатынаста болғанын мәлімдеді. Ол оның міндеттеме бермеуіне байланысты ашуланғандықтан бұл қарым-қатынасты тоқтатты, бұл оның "Маған құлақ салғаныңыз үшін рахмет" әніне шабыттандырды. Габриэль 2002 жылы Меабх Флиннге үйленді, олардан екі ұлы бар.