Шарлекот Паркі: Тарихы мен мұрасы

Кіріспе

Шарлекотт паркі – Авон өзенінің жағасында, Уэллсборн жанындағы Шарлекоттта орналасқан, 16 ғасырда салынған әсем сарай. Ол Стратфорд-апон-Авоннан шамамен 6 шақырым шығысқа және Уорвикширдегі Уорвиктен 9 шақырым оңтүстікке қарай жатыр. 1946 жылдан бері Ұлттық қор басқаруында. Бұл I санаттағы ескерткіш және жалпы жұртшылыққа ашық. Парк пен бақтар Англия тарихи парктер мен бақтар тізілімінде II* санатта тіркелген.

Тарих

Луси отбасы 1247 жылдан бері жерді иеленді. Шарлекотт паркі 1558 жылы сэр Томас Люси салған, ал королева Елизавета I қазіргі қонақ бөлмесінде болған. Елизаветалық үйдің жалпы жоспары сақталғанымен, қазіргі кезде ол көбінесе Виктория стилінде. Люси отбасының әр буыны ғасырлар бойы Шарлекотт паркін өзгертіп келген, бірақ 1823 жылы Джордж Хаммонд Люси (1831 жылы Уорикширдің жоғары шерифі болған) үйді мұраға алып, оны бастапқы түріне келтіруге кірісті. Шарлекотт паркі Авон өзеніне тікелей жатады. Уильям Шекспирдің жас кезінде паркте қоян мен еліктерді аңғаратыны және сотқа берілгені айтылады. 1605 жылдан 1640 жылға дейін үйді сэр Томас Люси басқарды. Оның Леди Люситан он екі баласы болды, ол күйеуі қайтыс болғаннан кейін үйді басқарды. Ол өзінің ізгілігімен және әрбір Рождествода кедейлерге садақа тарататынымен белгілі болды. Оның үш ұлы үйді кезекпен мұра етті, содан кейін ол немересі сэр Дэвенпорт Люсиге тиді. Тюдордың үлкен залында Сэр Годфри Кнеллердің 1680 жылғы «Шарлекотт паркі» картинасы Батыс Мидлендс аймағындағы қара нәсілділердің (Рим легионерлерін есептемегенде) ең ерте бейнеленген суреттерінің бірі саналады. 1760 жыл шамасында үйге жақын жерлерді Capability Brown одан әрі сәндеп, Шарлекотты 18-шы ғасырдың соңынан 19-шы ғасырдың ортасына дейін Стратфордқа келген көрнекті туристер үшін танымал мекенге айналдырды, олардың ішінде Вашингтон Ирвинг (1818), сэр Уолтер Скотт (1828) және Натаниел Хоторн (шамамен 1850) болды. Шарлекотты 1823 жылы Джордж Хаммонд Люси (1845 жылы қайтыс болды) мұраға алды, ол 1822 жылдың желтоқсанында Уэльстегі Боделвиддан қамалындағы Мэри Элизабет Уильямсқа үйленді, оның кең күнделіктері қазіргі «Викториялық Шарлекоттың тысындағысы» негізінде жазылған. 1829 жылы құрылысшының сараптамасынан кейін ғимараттың күрделі зардаптары анықталғаннан кейін, жеті жылдық күрделі жөндеу және қайта құру, соның ішінде өзен жағындағы кеңейту жұмыстары басталды. Г. Г. Люсидің екінші ұлы Генри 1847 жылы ағасынан мұрагерлік алды. 1848 жылы Мэри Элизабет Люси Парктегі «жаман, ескі Англо-норманд шіркеуін» бұзды. Оның жобасына сәйкес салынған жаңа шіркеу 1853 жылдың ақпан айында аяқталып, ашылды. 1890 жылы суретші Эдит Мэри Хинчли 500 геральдикалық қалқанды жасауды қамтитын туыстық ағаш суретін елен терісіне салды. Ол бұл жұмысты генеалог және отбасының досы болғандықтан орындады. «Люси елен терісі» әлі де Шарлекотт паркінде сақтаулы. 1890 жылы Мэри Элизабет пен Генридің қайтыс болуынан кейін үйді Генридің үлкен қызы және мұрагері Ада Кристина (1942 жылы қайтыс болды) жалға берді. Ол Фэрфакс барондықтарының бір тармағынан шыққан сэр Генри Рамзи Фэрфаксқа (1944 жылы қайтыс болды) үйленді, ол некеге тұрғаннан кейін Фэрфакс Люси есімін қабылдады. Осы кезден бастап отбасы өмір сүру шығындарын қаржыландыру үшін шеткі мүліктің бір бөлігін сата бастады. 1946 жылы анасы Ададан мұрагерлік алған сэр Монтгомери Фэрфакс Люси Шарлекотты мүліктік салықтың орнына Ұлттық трастқа тапсырды. Сэр Монтгомери 1965 жылы оның інісі сэр Брайанның орнын басып, оның әйелі Элис Шарлекоттың тарихын зерттеп, Ұлттық трастқа үйді қалпына келтіруге көмектесті.

The Lucy family owned the land since 1247. Charlecote Park was originally built in 1558 by Sir Thomas Lucy, and Queen Elizabeth I stayed in the room that is now the drawing room. Although the general outline of the Elizabethan house remains, nowadays it is in fact mostly Victorian. Successive generations of the Lucy family had modified Charlecote Park over the centuries, but in 1823, George Hammond Lucy (High Sheriff of Warwickshire in 1831) inherited the house and set about recreating the house in its original style. Charlecote Park covers , backing on to the River Avon. William Shakespeare was said to have poached rabbits and deer in the park as a young man, and to have been brought before the magistrates. From 1605 to 1640, the house was organised by Sir Thomas Lucy. He had twelve children with Lady Lucy, who ran the house after he died. She was known for her piety and distributing alms to the poor each Christmas. Her eldest three sons inherited the house in turn, then it fell to her grandson Sir Davenport Lucy. In the Tudor great hall, the 1680 painting Charlecote Park by Sir Godfrey Kneller is said to be one of the earliest depictions of a black presence in the West Midlands (excluding Roman legionnaires). The lands immediately adjoining the house were further landscaped by Capability Brown in about 1760. This resulted in Charlecote becoming a hostelry destination for notable tourists to Stratford from the late 18th to mid 19th century, including Washington Irving (1818), Sir Walter Scott (1828) and Nathaniel Hawthorne (c 1850). Charlecote was inherited in 1823 by George Hammond Lucy (d. 1845), who in December 1822 had married Mary Elizabeth Williams of Bodelwyddan Castle, Wales, upon whose extensive diaries the current "behind the scenes of Victorian Charlecote" are based. Seven years of major renovation and rebuilding, including an extension on the river side, were commenced in 1829 after a builder's survey had revealed grave defects in the fabric. G. H. Lucy's second son, Henry, inherited the estate in 1847 from his elder brother. In 1848, Mary Elizabeth Lucy had the "wretched old Anglo Norman church" in the Park pulled down. A new church, built to her design, was completed and opened in February 1853. In 1890, artist Edith Mary Hinchley worked on a family tree image on deerskin that involved the creation of 500 heraldic shields. She did the work because she was a genealogist and a friend of the family. The "Lucy Deerskin" is still at Charlecote Park. After the deaths of both Mary Elizabeth and Henry in 1890, the house was rented out by Henry's eldest daughter and heiress, Ada Christina (d. 1942). She had married Sir Henry Ramsay Fairfax, (d. 1944), a line of the Fairfax Baronets, who on marriage assumed the name Fairfax Lucy. From this point onwards, the family began selling off parts of the outlying estate to fund their lifestyle. In 1946, Sir Montgomerie Fairfax Lucy, who had inherited the residual estate from his mother Ada, presented Charlecote to the National Trust in lieu of death duties. Sir Montgomerie was succeeded in 1965 by his brother, Sir Brian, whose wife Alice researched the history of Charlecote and assisted the National Trust with the restoration of the house.

Бүгін

Үлкен залда ағашқа ұқсатып боялған гипстен жасалған бағаналы күмбезді төбесі бар, ол отбасылық портреттердің тамаша жинағына керемет фон құрайды. Басқа бөлмелерде әдемі түсті қабырға қағазы, әшекейленген гипстен жасалған төбелер және ағаш панельдер орналасқан. Көрнекті жиһаз бен өнер туындылары, соның ішінде Елизавета I патшайымның заманауи суреті де бар. Елизавета дәуірінде салынған екі қабатты қақпа үйі үйге жақын жолды күзетіп тұр, өзгеріссіз сақталған. Үйде 1654 жылғы Оливер Кромвельдің сол кездегі иесі Ричард Люсиді «Бос сүйектер» парламентіне шақыру туралы түпнұсқа хаты қойылған. Сондай-ақ, 1760 жылы Томас Гейнсбороның Джордж Люсидің портреті де көрсетіліп тұр, ол Люсиге сегіз гинеяға түскен. Люси отбасының Шарлекоттеге қатысты архивтері Уорвикшир округінің мұрағат кеңсесінде сақталады. Үйде сонымен қатар аттарға арналған шаралар, сондай-ақ дәуірге сай кір жуу және сыра қайнату бөлмелері де бар. 2012 жылдың сәуір айында Шарлекотт паркі BBC1 телеарнасының «Антиквариат саяхаты» бағдарламасының түсірілім алаңы болды. Шарлекотт паркінің кең аумағы бар. 1700 жылдардың түпнұсқа жоспарларына сәйкес партерь қайта жаңартылды. Шарлекоттегі малға 1755 жылы Джордж Люси Португалиядан Англияға әкелген көгершіндер мен Якоб қойлары кіреді.