Махаббаттың "Помпатусы": 1996 жылғы комедия туралы
The Pompatus of Love
«Pompatus of Love» (1996) комедиясы – әйелдер мен «pompatus» сөзінің мағынасын талқылайтын төрт жігіттің әңгімесі. Стив Миллер әндерінен бастау алған сөз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Pompatus of Love – 1996 жылы түсірілген американдық комедиялық фильм. Ол төрт жігіттің әйелдер мен "pompatus" сөзінің мағынасы туралы әңгімелеуін баяндайды. Бұл ойдан шығарылған сөз Стив Миллердің "Enter Maurice" және "The Joker" әндерінде кездеседі, соңғысында "Кейбір адамдар мені Морис дейді / себебі мен махаббаттың помпаты туралы сөйлеймін" деген сөздер бар. Wolfman Jack осы терминді The Guess Who тобының "Clap for the Wolfman" әніндегі сөйлеген бөлімдерінде де қолданады. Шамалы бюджетпен түсірілген, тәуелсіз фильм көбінесе жағымсыз сынға ұшырады.
The Pompatus of Love is a 1996 American comedy film that tells the story of four guys discussing women and the meaning of the word "pompatus". This made up word is found in two Steve Miller songs, "Enter Maurice" and "The Joker", the latter of which contains the line "Some people call me Maurice / 'cause I speak of the pompatus of love". Wolfman Jack can also be heard using the term in his spoken lines in The Guess Who's "Clap for the Wolfman." The low budget, independent film received mostly negative reviews.
Шығару
Фильм фестиваль көрсетілімдерінен кейін дистрибьютор табуда қиындыққа ұшырады, себебі сол кезде бірнеше еркек көрерменге арналған романтикалық комедия фильмдері дайын болған еді. "Достар" телесериалы да түсірілім аяқталған кезде көрсетілімде болды.
The film had trouble getting a distributor after its festival run, as several other male oriented romantic comedy films were complete around the same time. The TV series Friends had also aired by the time production completed.
Қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильмге алты сыншының 17%-ы оң пікір білдіргені хабарланды, ал орташа бағасы 3.8/10. Chicago Sun Times газетінен Роджер Эберт оған 2/4 жұлдыз беріп, "Бұл артық режиссураланған және артық монтаждалған фильм, кейіпкерлер бір-бірінің сөздерін аяқтап кететін қысқа монтаж техникасына құмар" деп жазды. Los Angeles Times газетінің жазушысы Джон Андерсон фильмнің идеясы "абсурдты және тамаша, себебі фильм негізінен ешқандай қызығушылық тудырмайтын нәрсеге бейімділікті бейнелейді" деді. The New York Times газетінің жазушысы Лоуренс Ван Гелдер оны "1990-шы жылдардағы ерлер, әйелдер және махаббаттың көптеген құпиялары туралы білімді, қызықты фильм" деп сипаттады. San Francisco Chronicle газетінен Мик ЛаСалл фильмнің, ерлер туралы басқа романтикалық комедиялар сияқты, жалған негізге құрылғанын айтты: ерлер әйелдердің не қалайтынын түсінбейді.
Rotten Tomatoes reports that 17% of six critics gave the film a positive review; the average rating is 3.8/10. Roger Ebert of the Chicago Sun Times rated it 2/4 stars and wrote, "This is an overdirected and overedited film, in love with the technique of short cuts in which characters finish each other's sentences." John Anderson of the Los Angeles Times wrote that the film's premise is "ludicrous and perfect, since the film is basically about the uninvolving being obsessed with the uninteresting". Lawrence Van Gelder of The New York Times called it "a literate, funny film about men, women and the many mysteries of love in the 1990s". Mick LaSalle of the San Francisco Chronicle wrote that the film, like other romantic comedy films about men, uses a stock premise that is false: men do not understand what women want.