Кертісс классының теңіз ұшақтарын күтіп қызмет көрсететін кемесі

Кіріспе

Curtiss класындағы су ұшақтарын қамтамасыз ететін кеме.

USS Albemarle (AV 5) – АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы алдында АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған екі Curtiss класындағы су ұшақтарын қамтамасыз ететін кемелердің бірі. Солтүстік Каролина штатының жағалауындағы Альбемарл шығанағының атымен аталған, ол осы атты алған үшінші АҚШ Әскери-теңіз кемесі болды. Альбемарл кемесі 1939 жылдың 12 маусымында Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы New York Shipbuilding Corporation компаниясында салынып, 1940 жылдың 13 шілдесінде Беатрис К. Комптон ханымның демеушілігімен суға түсірілді, ол Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысы Льюис Комптонның әйелі еді. 1940 жылдың 20 желтоқсанында Филадельфия Әскери-теңіз кемежайында командир Генри М. Муллинникс басқаруымен комиссияға берілді. Ол Вирджиния штатының Форт-Эустис қаласындағы Теңіз әкімшілігінің (MARAD) Джеймс өзені флотына берілді. MARAD-тың қамқорлығындағы Альбемарл 1962 жылдың 1 қыркүйегінде Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 1965 жылдың 27 наурызында кеме Әскери-теңіз кемелерінің тізіліміне қайта қосылып, жаңа атау және USNS Corpus Christi Bay (T-ARVH 1) классификациясын алды, ол Техастың оңтүстігіндегі Corpus Christi шығанағының атымен аталды. 1966 жылдың 11 қаңтарында кеме Әскери теңіз тасымалы қолбасшылығына (MSC) берілді. Чарльстон Әскери-теңіз кеме құрылысшылық зауытында Ұшақтарды жөндеу кемесі, тікұшаққа айналдырылған жоба "Flat Top" операциясы деп аталды. Су ұшағының рампасы тікұшақтарға қону алаңымен жабдықталған үстіңгі құрылыммен ауыстырылды. Кемеде тікұшақтарды жөндеуге және күтіп ұстауға қажетті ондаған шеберханалар мен жабдықтар орнатылды. Вьетнам соғысы кезінде Corpus Christi Bay 1966 жылдан 1969 жылға дейін бірнеше операцияларға қатысты. Соңғы рет Вунг-Таудан шығып, кеме 1972 жылдың соңында АҚШ-қа бағыт алды, Панама каналын өтіп, 1972 жылдың желтоқсанында Техас штатының Corpus Christi қаласындағы өзінің базасына оралды. Кеме 1974 жылдың 31 желтоқсанында қайтадан Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды. 1975 жылдың 17 шілдесінде кеме Браунсвилл (Техас) Steel and Salvage, Inc. компаниясына металл тескілеуге сатылды.

Жабдық

Кеменің ұзындығы 527 фут (161 м) болды, ал сол кездегі эсминецтердің ұзындығы шамамен 300 фут (91 м) болатын. Оның өте кеңені 69 фут (21 м) құрады және толық жүктелген кезде үш фатомнан астам тереңдікке батып отырды. Төрт жоғары қысымды Babcock & Wilcox қазандығы екі редукторлы турбинаны қоздырды, олар сол кездегі көптеген көмекші кемелерден жылдамдап, 19,7 түйінге дейін жете алатын. 12 түйінмен жүзгендегі қашықтығы әлемнің жартысын аралап өтуге жеткілікті болды. Кеме жаңа CXAM радарымен жабдықталған, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде орнатылған алғашқы өндірістік радар жүйесі еді. Ол төрт 5"/38 екі мақсатты зеңбірек, 16 40 мм зениттік және 12 20 мм авиацияға қарсы қарумен қорғалған.

1941 жыл

Албемарл 1941 жылдың қаңтар айының ортасына дейін Филадельфияда қалып, жабдықталды. 28 қаңтарда таңертең Ньюпортқа (Род-Айленд) бағыт алған гидроұшақ тендері 30-ы күні өзінің баратын жеріне жетіп, торпедаларды тиеді. Келесі күні Норфолк, Вирджинияға қарай жүзіп, 1 ақпанда келді және келесі күндері осы аймақта қалып, бомбалар мен пиротехниканы жүктеді және дегауссинг жабдығын калибрледі. 18 ақпанда таңертең гидроұшақ тендері Гаванаға ауысты, ал келесі күндері оның капитаны дипломатиялық протокол бойынша әдеттегі ресми сапарларды жасады. Гавана портында Альбемарл Вашингтонның туған күніне арналған кемені безендірді, оның 21 зеңбірекпен жасаған салютіне кубалық канонерлік қайық Ярн да зеңбірекпен жауап берді. 24 ақпанның таңертеңінде кеме Панама каналы аймағына қарай жолға шықты. Жолда бағыты өзгертіліп, 28 ақпан күні таңертең Альбемарл Сан-Хуан, Пуэрто-Рико портына жетіп, сол түстен кейін 10-шы әскери округтің командующисі контр-адмирал Реймонд А. Спраунстың ресми сапарда болды. Сол күні ол патрульдік эскадрильяның (VP) 51 және VP 61-ден, VP 52-ден 91 адамды уақытша қызметке және тасымалдауға алып, 2 наурыз күні таңертең Норфолкке жөнелтті. Жолда командир Муллинникс командир Х. Б. Салдадамен ауыстырылды. Альбемарл 5 наурыз күні түстен кейін Норфолк қаласындағы 7-ші айлаққа тоқтады, бірақ бір тәуліктен аспайтын уақытқа созылып, келесі күні түстен кейін Филадельфияға қарай жолға шықты. Ол Филадельфия әскери-теңіз кемежайына оралды және наурыз айының қалған бөлігін сонда өткізді, шлюпкадан кейінгі жөндеу жұмыстарын жүргізді. 6 сәуірде Филадельфиядан шығып, келесі күні түстен кейін Норфолкке оралды. Ол 10 сәуір күні таңертең Ньюпортқа бағыт алды. Вирджиния мысығынан өтіп, халықаралық суларға кіргеннен кейін, ол сапарға еріп бара жатқан алты "флеш-дерек" эсминецін кездестірді, олардың бірі - Рубен Джеймс. Сол түстен кейін екі эскорт кемесіне, Стертевант пен Маклишке, бір мезгілде май құйды, біріншісі - оң жаққа, екіншісі - сол жаққа. 1964 жылдың 7 тамызында MARAD кемесін тікұшақтарды жүзуге арналған аэронавигациялық техникалық қызмет көрсету қондырғысына айналдыру үшін қайтадан Әскери-теңіз флотына тапсырды. 1965 жылы 27 наурызда кеме Теңіз күштерінің кеме тізіліміне қайтадан енгізіліп, жаңа атау мен сыныптама алды – USNS Corpus Christi Bay (T ARVH 1), Техас штатының оңтүстік жағалауындағы Корпус Кристи шығанағының атымен аталды; кеме 1966 жылдың 11 қаңтарында Әскери теңіз көлігі командасына (MSC) берілді. Чарльстон әскери кеме жасау зауытында әуе кемесін жөндеуге арналған кемеге айналған "Корпус Кристи Бэй" кемесі бұрынғы түрінен мүлдем өзгеше болды. Бұрынғы су ұшағының артқы жағындағы пандус жойылып, оның орнына 15 метрден 46 метрге созылатын тікұшақ қону алаңшасы салынды. Бұрын зақымдалған тікұшақтарды жөндеу үшін АҚШ-қа қайтару қажет болды; осы "жаңа" кеме түрінің пайда болуымен жөндеу жұмыстарын алдыңғы аймақтарда жүргізуге болады, зақымдалған "гело" кемеге шығарылып, екі сыйымдылықтағы кранмен бортқа көтерілді. 1966 жылы қаңтарда MSC-ге қабылданған Корпус-Кристи шығанағының алғашқы командирі - капитан Гарри Андерсон, оның командасында кемедегі алғашқы құрамның бір бөлігі - 129 адам болды. Вьетнамда кемені әскери теңіз көлігі қызметімен азаматтық адамдар басқарды, бірақ кеменің борттағы ұшақтарды жөндеу қондырғыларын Армия материалдық командалығының 1-ші көлік корпусы батальоны (ұшақтарды жөндеу депосы [seaborne]) басқарды. Құрамына 308 техника мен мамандар кірді. 1966 жылы кеме Оңтүстік Вьетнамдағы Кам Ранх шығанағынан жұмыс істеді. Вьетнам соғысы кезінде Корпус-Кристи шығанағы 1966 жылдан 1969 жылға дейін бірнеше науқанға қатысты. Соңғы рет Вунг-Таудан шығып, кеме 1972 жылдың соңында АҚШ-қа кетті, Гуамдағы Гавайиде тоқтады және Панама каналы арқылы Техастағы Корпус-Кристиге дейін үй базасына дейін барды, 1972 жылдың желтоқсанында келді. MSC "қазіргі және болашақтағы талаптардан асып түсетінін" анықтағаннан кейін, Корпус-Кристи шығанағы 1973 жылы қызметтен шығарылды және Техас штатындағы Корпус-Кристиде дайын резервтік мәртебеге ие болды. Корпус-Кристи шығанағы 1974 жылдың 31 желтоқсанында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен өшірілді. 1975 жылдың 17 шілдесінде кеме Браунсвилл (Техас) Steel and Salvage, Inc. компаниясына ұсақтауға сатылды.

Albemarle remained at Philadelphia, fitting out, through mid January 1941. Underway for Newport, Rhode Island on the morning of 28 January, the seaplane tender arrived at her destination on the 30th, and loaded torpedoes. She sailed the following day for Norfolk, Virginia, arriving on 1 February and, over the ensuing days, remained in that area, loading bombs and pyrotechnics and calibrating her degaussing gear, before she sailed on her shakedown cruise on the afternoon of 6 February, setting course for Guantanamo Bay Naval Base. The seaplane tender shifted thence to Havana on the morning of 18 February, and over the days which followed her captain made the usual formal calls dictated by diplomatic protocol. In Havana harbor, Albemarle dressed ship for Washington's Birthday, her 21 gun salute to the American national holiday returned gun for gun by the Cuban gunboat Yarn. On the morning of 24 February, the ship got underway for the Panama Canal Zone. Diverted while en route, Albemarle anchored in the harbor at San Juan, Puerto Rico, on the morning of 28 February, and that afternoon received the official call of Rear Admiral Raymond A. Spruance, Commandant of the 10th Naval District. That same day, she embarked 91 men from Patrol Squadron (VP) 51 and VP 61 from VP 52 for temporary duty and transportation, and sailed for Norfolk on the morning of 2 March. While en route, Commander Mullinnix was relieved as commanding officer by Commander H. B. Sallada. Albemarle moored at Pier 7, Naval Operating Base (NOB), Norfolk, on the afternoon of 5 March, but lingered there for less than a day, getting underway the following afternoon for Philadelphia. She returned to the Philadelphia Navy Yard and spent the rest of March there, undergoing post shakedown repairs. The seaplane tender departed Philadelphia on 6 April, and arrived back at Norfolk the following afternoon; there she took on board depth charges and depth bombs. She sailed for Newport on the morning of 10 April, and soon after standing out into international waters past the Virginia Capes, met her escort for the trip – six "flush deck" destroyers, one of which was the ill fated Reuben James. That afternoon she fueled two of her escorts, Sturtevant and MacLeish at the same time, the former to starboard, the latter to port. On 7 August 1964, MARAD transferred the ship – earmarked for conversion to a floating aeronautical maintenance facility for helicopters – back to the Navy. On 27 March 1965, the ship was reinstated on the Navy Vessel Register and received the new name and classification USNS Corpus Christi Bay (T ARVH 1), named for Corpus Christi Bay in the southern Texas Coastal Bend; the ship was transferred to the Military Sealift Command (MSC) on 11 January 1966. Converted at the Charleston Naval Shipyard to an Aircraft Repair Ship, Helicopter, Corpus Christi Bay emerged from the yard only faintly resembling her former self. Gone was the prominent seaplane ramp, aft, replaced by a built up superstructure topped by a helicopter landing pad measuring 50 feet (15 m) by 150 feet (46 m). Previously, damaged helicopters had to be transported back to the U. S. for refit; with the advent of this "new" ship type, repairs could be accomplished near the forward areas, damaged "helos" barged out to the ship and lifted on board by two capacity cranes. Accepted by MSC in January 1966, Corpus Christi Bay's first commander was Captain Harry Anderson, who had a crew of 129 men, a fraction of the ship's original complement, under him. In Vietnam, The ship was run by civilians under the Military Sea Transport Service but the aircraft maintenance facilities aboard the ship were manned by Army Material Command's 1st Transportation Corps Battalion (Aircraft Maintenance Depot [seaborne]). The unit included 308 aircraft technicians and specialists under the command of Lieutenant Colonel Harry O. Davis, USA. The ship operated out of Cam Ranh Bay, South Vietnam, during 1966. During the Vietnam War Corpus Christi Bay participated in several campaigns from 1966 to 1969. Last anchored off Vung Tau, the ship left for the US in late 1972, stopping at Guam, Hawaii, and going through the Panama Canal up to its home base of Corpus Christi, Texas, arriving in December, 1972. Ultimately determined by MSC to be "in excess of current and future requirements", Corpus Christi Bay was taken out of service in 1973 and berthed in ready reserve status at Corpus Christi, Texas. Corpus Christi Bay was struck from the Naval Vessel Register on 31 December 1974. On 17 July 1975, the ship was sold to Brownsville (Texas) Steel and Salvage, Inc. for scrapping.