Кіріспе
Швейцариялық дәрігер Зигмонд Жакко (20 қараша 1830 жыл – 26 сәуір 1913 жыл) – швейцариялық дәрігер. Зигмонд Жакко 1830 жылы Женева қаласында дүниеге келді, онда мектепте оқыды және музыка мен әдебиеттану ғылымдарынан білім алды. 1849 жылы ол медицинаны оқу үшін Парижге кетті және сол қалада музыка сабақтары беріп, әдебиетті оқыту арқылы өзін асырады. 1855 жылы аурухананың интерні болып жұмыс істеді. 1859 жылы бітіргеннен кейін ішкі медицина саласында маманданды, ал 1860 жылы альбуминурияның патогенезі тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. 1862 жылы «медисен деz опиталь» (médecin des hôpitaux) болып, 1863 жылы профессор атанды. 1877 жылы медициналық факультетте ішкі патология профессоры және Ұлттық медицина академиясының мүшесі болып тағайындалды. 1898 жылы академия президенті болды. Жакко Париждің бірнеше ауруханасында – L'Hôpital Saint Antoine, l'Hôpital de la Charité, l'Hôpital Lariboisière және l'Hôpital de la Pitié Salpétrière – өте танымал және жоғары бағаланған лекция оқыды. 1883 жылы Эрнест Шарль Лазег (1816–1883) қайтыс болғаннан кейін, ол Париждегі Питье ауруханасында ішкі медицина профессоры болды. 1883 жылы патология бойынша үш томдық еңбек жариялады, оның көлемі шамамен 3000 бетке жетеді. Ревматология және ішінара кардиология салаларында Жакко ең көп танылғаны – оның 23-дәрісі, онда Жакко синдромының сипаттамасы берілгендіктен, медицина тарихында мәңгілікке сақталды. 20 ғасырдың басында ревматизм балалар мен жастар арасында кең таралды, және қазіргідей рационалды дәрілік ем болмағандықтан, зейін аурудың табиғи ағынына шоғырланды. Ол лекцияларын кітап түрінде жариялағандықтан, олар әлі де зерттеу үшін қолжетімді, медициналық сұрақтардың кең ауқымын қамтиды. Туберкулез, сол кездегі ең маңызды медициналық проблема және оның көптеген асқынулары туралы оннан астам дәріс оқыды. Кітаптарында ол клиникалық тексерулерді, эпидемиологияны, зерттеулер мен оқытуды қаншалықты ұнататынын баса көрсетті. Жакко 1913 жылы 83 жасында қайтыс болды. Жакко «Dictionnaire de Médecine et de Chirurgie pratiques» журналында көптеген мақалалар жариялады, ол оның бірлескен баспагерлерінің бірі болды.
Sigismond Jaccoud (20 November 1830 – 26 April 1913) was a Swiss physician. Sigismond Jaccoud was born in 1830 in Geneva, where he went to school and was educated in music and the science of literature. In 1849 he went to Paris to study medicine – and supported himself in that city teaching music and literature. He became interne des hפpitaux in 1855. After graduation in 1859 he specialised in internal medicine and in 1860 defended his doctoral thesis, on the pathogenesis of albuminuria. In 1862 he became medecin des hopitaux, in 1863 professeur. In 1877 he was appointed professor of internal pathology at the medical faculty and member of the Académie Nationale de Médecine. In 1898 he became president of the Academy. Jaccoud was a very famous and highly estimated lecturer at several of Paris' hospitals – L'Hôpital Saint Antoine, l'Hôpital de la Charité, l'Hôpital Lariboisière and l'Hôpital de la Pitié Salpétrière. Following the death of Ernest Charles Lasègue (1816–1883) in 1883, he was also made professor of internal medicine at the Pitié hospital in Paris. In 1883 he published a three volume work on pathology, comprising almost 3.000 pages. In rheumatology, and partly in cardiology, Jaccoud was probably best known for his 23. Lecture, which has been perpetuated in medical history because of its description of Jaccoud's syndrome. At the turn of the 20th century rheumatic fever ravaged among children and youth, and the fact that there was, unlike today, no rational pharmaceutical therapy available, interest concentrated on the natural course of the disease. As he published his lectures in book form, they are still available for study – covering an impressive variety of medical questions. On tuberculosis, the greatest medical problem of the time, with its numerous complications, no less than ten lectures were needed. In his books he emphasised how he enjoyed thorough clinical examinations, epidemiology, research and teaching. Jaccoud died in 1913, at the age of 83 years. Jaccoud published numerous articles in Dictionnaire de Médecine et de Chirurgie pratiques of which he was co publisher.
Шарттары
Жакодтың артропатиясы – саусақтардың деформациясы, олардың бас бармақтан алшақтауына себеп болады. Жакодтың диссоциацияланған қызуы – ересектердегі туберкулездік менингитте баяу және нашар пульспен қатар жүретін қызу. Жакод белгісі – жоғарғы кеуде қуысында аортаның анық көрінуі: лейкемияның көрсеткіші.