Кіріспе

Криминологияда субмәдениет теориясы Чикаго мектебінің жасаған тобылар туралы зерттеулерінен туындады және символдық өзара әрекеттесу мектебі арқылы қоғамдағы белгілі бір топтар немесе субмәдениеттерде қылмыс және зорлық-зомбылыққа бейімдейтін құндылықтар мен көзқарастар бар деген пікірді қамтитын теориялар жиынтығына дамыды. Басты назар жасөспірімдердің қылмыстық әрекеттеріне аударылады, себебі теоретиктер егер осы үлгіні түсініп, бақылауға алу мүмкін болса, онда жасөспірім қылмыскерден кәсіби қылмыскерге айналу процесін тоқтатуға болады деп санайды. Кейбір теориялар функционалдық болып табылады, олар қылмыстық әрекеттерді экономикалық қажеттіліктермен байланыстырады, ал басқалары бұзық мінез-құлыққа әлеуметтік топтардың ықпалын қарастырады.

Фредерик М. Трэшер

Фредерик М. Трэшер (1927: 46) топтарды жүйелі түрде зерттеді, топтардың қызметі мен мінез-құлқын талдады. Ол топтарды топ құру процесі арқылы анықтады: "Топ – бастапқыда спонтанды түрде құрылған, кейін қақтығыс арқылы интеграцияланған аралық топ. Ол мынадай мінез-құлық түрлерімен сипатталады: бетпе-бет кездесу, жиналу, бірлік ретінде кеңістікте қозғалу, қақтығыс және жоспарлау. Осы ұжымдық мінез-құлықтың нәтижесі – дәстүрдің, рефлексиясыз ішкі құрылымның, топтық рухтың, ынтымақтың, моральдық-этикалық қағидалардың, топтық сананың және жергілікті аумаққа байланыстылығының қалыптасуы."

Э. Франклин Фрейзер

Чикаго мектебінің бастапқы кезеңдерінде және адам экологиясын зерттеу барысында, маңызды түсініктердің бірі – төменгі таптың қалыптасуына себеп болған дезорганизация (ұйымсыздық) болды.

Альберт К. Коэн

Альберт К. Коэн (1955) экономикалық мансапқа бағытталған қылмыскерді зерттемеді, бірақ қылмыстылық субмәдениетін қарастырды, АҚШ қоғамындағы экономикалық және әлеуметтік мүмкіндіктердің жетіспеушілігіне жауап ретінде ерекше мәдениет қалыптасқан, шалап аудандарындағы жұмысшы жастар арасындағы топтық бұзық мінез-құлыққа назар бөлді.

Ричард Клоуард пен Ллойд Олин

Ричард Клоуард пен Ллойд Олин Р.К. Мертонның Ширығу теориясына сілтеме жасап, субмәдениеттің мүмкіндіктерінде "параллельдік" тұрғысынан одан әрі дамытты: қылмыстық субмәдениеттің бірдей қағидалары мен деңгейі болды.

Уолтер Миллер

Уолтер Миллер (1958, 1959) Коэнмен келісіп, жасөспірімдердің қылмыстық субмәдениеті бар екендігіне қосылды, бірақ ол тек төменгі таптың өмір салтынан пайда болды деп сақты.

Дәуіт Мацза

Дэвид Матца (1964) жастардың қылмыстық әрекетке ұмтылудың орнына, қалыпты және қалыпты емес мінез-құлық арасында еркін қозғалыста болатынын, осының салдарынан көбінесе олардың қиын балалық шағынан туындайтынын айтты.

Фил Коэн

Фил Коэн (1972) 1970-жылдардың басында Шығыс Лондондағы жастарды зерттеді. Ол екі түрлі жастар субмәдениетінің өздерінің қоғамдық ортасындағы өзгерістерге қалай ден қойғанын анықтау үшін жақын және кең контексті зерттеді. Ол модтардың реакциясы жаңа өркендеу идеологиясына болғанын айтты. Олар өздерінің ақшасы бар екенін және оны қалай жұмсайтынын көрсеткісі келді. Керісінше, скинхедтер дәстүрлі жұмысші табының қауымдастығына қайта оралды. Әр буын жұмыс іздеуге тырысады немесе жұмыссыздыққа бейімделеді. Бірақ 1920-жылдардағы экономикалық жағдай кейінгі онжылдықтардан өте өзгеше болды. Коэн жастардың мәдени стильді өздерінің ерекше жағдайларымен күресу және қоғамның басым құндылықтарына қарсы тұру құралы ретінде қалыптастыратынын айтты. Бұл жұмысші табының жастарын тап күресінің желісін ұстаушылар ретінде көрсетеді. Жастардың қоғамды өзгерту үшін көп нәрсе жасауы мүмкін емес, бірақ қарсылық субъективті қанағаттандыруды ұсынады, ол стиль арқылы көрінеді: әртүрлі жастар мәдениеттерінің киімдері, шаш үлгілері, музыкасы және тілі. Коэн бұл стильдер мағынасыз емес, олардың мағынасы терең қабатталған екенін дәлелдеді. Бұл марксистік субмәдениет теориясының қолданылуы болып табылады, ол марксизмнің структурализмін таңбалау теориясымен біріктіреді. Бұл тәсіл Бірмингем университетінің қазіргі мәдени зерттеулер орталығының тәсілімен сәйкес келеді (Crow: 1997). Бұл тәсіл жастар мәдениетінің мазмұнына және таптық тектің тудырған айырмашылықтарына баса назар аударады. Капиталистік қоғамның қоғамның мәдени құндылықтарын өз пайдасына пайдалану арқылы гегемонияға қол жеткізуге тырысады деген болжам бар. Ересектердің үстемдігі ипотека, несие карталары және отбасылық міндеттемелер жүйесі арқылы күшпен жүзеге асырылады, және олар капитализмнің салыстырмалы қауіпсіздігін қабылдауға ие болады. Бірақ жастар ұзақ мерзімді міндеттемелерден немесе отбасы үшін жауапкершіліктен салыстырмалы түрде бос, және көптеген жұмыссыздармен жастар гегемония құрылымының ең әлсіз буыны болып табылады.