Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Криминологияда субмәдениет теориясы Чикаго мектебінің жасаған тобылар туралы зерттеулерінен туындады және символдық өзара әрекеттесу мектебі арқылы қоғамдағы белгілі бір топтар немесе субмәдениеттерде қылмыс және зорлық-зомбылыққа бейімдейтін құндылықтар мен көзқарастар бар деген пікірді қамтитын теориялар жиынтығына дамыды. Басты назар жасөспірімдердің қылмыстық әрекеттеріне аударылады, себебі теоретиктер егер осы үлгіні түсініп, бақылауға алу мүмкін болса, онда жасөспірім қылмыскерден кәсіби қылмыскерге айналу процесін тоқтатуға болады деп санайды. Кейбір теориялар функционалдық болып табылады, олар қылмыстық әрекеттерді экономикалық қажеттіліктермен байланыстырады, ал басқалары бұзық мінез-құлыққа әлеуметтік топтардың ықпалын қарастырады.
In criminology, subcultural theory emerged from the work of the Chicago School on gangs and developed through the symbolic interactionism school into a set of theories arguing that certain groups or subcultures in society have values and attitudes that are conducive to crime and violence. The primary focus is on juvenile delinquency because theorists believe that if this pattern of offending can be understood and controlled, it will break the transition from teenage offender into habitual criminal. Some of the theories are functionalist, assuming that criminal activity is motivated by economic needs, while others posit a social class rationale for deviance.
Фредерик М. Трэшер
Фредерик М. Трэшер (1927: 46) топтарды жүйелі түрде зерттеді, топтардың қызметі мен мінез-құлқын талдады. Ол топтарды топ құру процесі арқылы анықтады: "Топ – бастапқыда спонтанды түрде құрылған, кейін қақтығыс арқылы интеграцияланған аралық топ. Ол мынадай мінез-құлық түрлерімен сипатталады: бетпе-бет кездесу, жиналу, бірлік ретінде кеңістікте қозғалу, қақтығыс және жоспарлау. Осы ұжымдық мінез-құлықтың нәтижесі – дәстүрдің, рефлексиясыз ішкі құрылымның, топтық рухтың, ынтымақтың, моральдық-этикалық қағидалардың, топтық сананың және жергілікті аумаққа байланыстылығының қалыптасуы."
Frederic M. Thrasher (1927: 46) studied gangs in a systematic way, analyzing gang activity and behavior. He defined gangs by the process they go through to form a group:
"The gang is an interstitial group originally formed spontaneously, and then integrated through conflict. It is characterized by the following types of behavior: meeting face to face, milling, movement through space as a unit, conflict, and planning. The result of this collective behavior is the development of tradition, unreflective internal structure, esprit de corps, solidarity, morale, group awareness, and attachment to a local territory."
Э. Франклин Фрейзер
Чикаго мектебінің бастапқы кезеңдерінде және адам экологиясын зерттеу барысында, маңызды түсініктердің бірі – төменгі таптың қалыптасуына себеп болған дезорганизация (ұйымсыздық) болды.
In the earliest stages of the Chicago School and their investigation of human ecology, one of the key tropes was the concept of disorganization which contributed to the emergence of an underclass.
Альберт К. Коэн
Альберт К. Коэн (1955) экономикалық мансапқа бағытталған қылмыскерді зерттемеді, бірақ қылмыстылық субмәдениетін қарастырды, АҚШ қоғамындағы экономикалық және әлеуметтік мүмкіндіктердің жетіспеушілігіне жауап ретінде ерекше мәдениет қалыптасқан, шалап аудандарындағы жұмысшы жастар арасындағы топтық бұзық мінез-құлыққа назар бөлді.
Albert K. Cohen (1955) did not look at the economically oriented career criminal, but looked at the delinquency subculture, focusing on gang delinquency among working class youth in slum areas which developed a distinctive culture as a response to their perceived lack of economic and social opportunity within U. S. society.
Ричард Клоуард пен Ллойд Олин
Ричард Клоуард пен Ллойд Олин Р.К. Мертонның Ширығу теориясына сілтеме жасап, субмәдениеттің мүмкіндіктерінде "параллельдік" тұрғысынан одан әрі дамытты: қылмыстық субмәдениеттің бірдей қағидалары мен деңгейі болды.
Richard Cloward and Lloyd Ohlin made reference to R. K. Merton's Strain Theory, while taking a further step in how the Subculture was 'Parallel' in their opportunities: the Criminal subculture had the same rules and level.
Уолтер Миллер
Уолтер Миллер (1958, 1959) Коэнмен келісіп, жасөспірімдердің қылмыстық субмәдениеті бар екендігіне қосылды, бірақ ол тек төменгі таптың өмір салтынан пайда болды деп сақты.
Walter Miller (1958, 1959) agreed with Cohen that there was a delinquency subculture, but argued that it arose entirely from the lower class way of life.
Дәуіт Мацза
Дэвид Матца (1964) жастардың қылмыстық әрекетке ұмтылудың орнына, қалыпты және қалыпты емес мінез-құлық арасында еркін қозғалыста болатынын, осының салдарынан көбінесе олардың қиын балалық шағынан туындайтынын айтты.
David Matza (1964) argued that, rather than being committed to delinquency, young people drifted between conventional and unconventional behavior, thus due to often their unconventional childhood tribulations.
Фил Коэн
Фил Коэн (1972) 1970-жылдардың басында Шығыс Лондондағы жастарды зерттеді. Ол екі түрлі жастар субмәдениетінің өздерінің қоғамдық ортасындағы өзгерістерге қалай ден қойғанын анықтау үшін жақын және кең контексті зерттеді. Ол модтардың реакциясы жаңа өркендеу идеологиясына болғанын айтты. Олар өздерінің ақшасы бар екенін және оны қалай жұмсайтынын көрсеткісі келді. Керісінше, скинхедтер дәстүрлі жұмысші табының қауымдастығына қайта оралды. Әр буын жұмыс іздеуге тырысады немесе жұмыссыздыққа бейімделеді. Бірақ 1920-жылдардағы экономикалық жағдай кейінгі онжылдықтардан өте өзгеше болды. Коэн жастардың мәдени стильді өздерінің ерекше жағдайларымен күресу және қоғамның басым құндылықтарына қарсы тұру құралы ретінде қалыптастыратынын айтты. Бұл жұмысші табының жастарын тап күресінің желісін ұстаушылар ретінде көрсетеді. Жастардың қоғамды өзгерту үшін көп нәрсе жасауы мүмкін емес, бірақ қарсылық субъективті қанағаттандыруды ұсынады, ол стиль арқылы көрінеді: әртүрлі жастар мәдениеттерінің киімдері, шаш үлгілері, музыкасы және тілі. Коэн бұл стильдер мағынасыз емес, олардың мағынасы терең қабатталған екенін дәлелдеді. Бұл марксистік субмәдениет теориясының қолданылуы болып табылады, ол марксизмнің структурализмін таңбалау теориясымен біріктіреді. Бұл тәсіл Бірмингем университетінің қазіргі мәдени зерттеулер орталығының тәсілімен сәйкес келеді (Crow: 1997). Бұл тәсіл жастар мәдениетінің мазмұнына және таптық тектің тудырған айырмашылықтарына баса назар аударады. Капиталистік қоғамның қоғамның мәдени құндылықтарын өз пайдасына пайдалану арқылы гегемонияға қол жеткізуге тырысады деген болжам бар. Ересектердің үстемдігі ипотека, несие карталары және отбасылық міндеттемелер жүйесі арқылы күшпен жүзеге асырылады, және олар капитализмнің салыстырмалы қауіпсіздігін қабылдауға ие болады. Бірақ жастар ұзақ мерзімді міндеттемелерден немесе отбасы үшін жауапкершіліктен салыстырмалы түрде бос, және көптеген жұмыссыздармен жастар гегемония құрылымының ең әлсіз буыны болып табылады.
Phil Cohen (1972) studied the youth of East London in the early 1970s. He examined the immediate and the wider context to determine how two different youth subcultures reacted to the changes occurring in their community. He suggested that the Mod reaction was to the new ideology of affluence. They wanted to show that they had money and knew how to spend it. In contrast, skinheads looked back to the more traditional working class community. Each generation tries to find employment or adapts to unemployment. But the 1920s had very different economic circumstances to later decades. Cohen argued that youth develop a cultural style as a means of coping with their particular circumstances and of resisting the dominant values of society. This casts working class youth as the standard bearers of class struggle. There is little in real terms that youth can do to change society, but resistance offers subjective satisfaction which can be shown through style: the clothes, haircuts, music and language of the different youth cultures. Cohen argued that these styles are not meaningless, but are deeply layered in meaning. This is an application of Marxist Subcultural Theory which synthesised the structuralism of Marxism with the Labelling Theory. The approach matched that of the Centre for Contemporary Cultural Studies at Birmingham University (see Crow: 1997). This approach places emphasis on the contents of youth culture and on the differences produced by class background. The assumption is that a capitalist society attempts to achieve hegemony by using the cultural values of society for their own benefit. The domination of the adults is enforced through the system of mortgages, credit cards, and family commitments, and they are seduced into accepting the relative security of capitalism. But the youth are relatively free of long term commitment or responsibility for a family and, with many unemployed, the youth are the weakest point in the structure of hegemony.