Қарулы қарыздар операцияларында мүліктік құқықтарды реттеу: PRIMA қағидасы
Place of the Relevant Intermediary Approach
Қауіпсіздік мәмілелеріндегі мүліктік құқықтарды реттеудегі PRIMA қағидасы, кепілдік және трансферттерде қолданылады. Бір құқықтық жүйеде қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тиісті делдалдық тәсілдің орны (PRIMA) – бағалы қағаздар бойынша мәмілелердің, әсіресе кепілдік мәмілелерінің меншік құқығына қатысты аспектілеріне қолданылатын заңдар қақтығысының қағидасы. Бұл тарихи маңызды «көзбен қарау» тәсіліне балама болып табылады және оның бастапқы нұсқасы Гаага бағалы қағаздар конвенциясының алғашқы жобасының негізі болды. «Көзбен қарау» тәсілінен айырмашылығы, PRIMA негізгі бағалы қағаздарға дейін түрлі делдалдық деңгейлерді қарастырмайды. Керісінше, ол кепілге алу немесе беруге қатысқан тараптардың тікелей үстіндегі делдал деңгейінде тоқтатылады. Оның маңызды артықшылығы – инвестордың бағалы қағаздарға қатысты мүддесін бір юрисдикцияның заңымен реттеу, тіпті негізгі бағалы қағаздарды растайтын құжаттар көптеген елдерде орналасқан немесе бір портфельде бірнеше эмитенттер болған жағдайда да. Бұл барлық тараптар үшін нақтылық пен түсініктілікті қамтамасыз етеді. PRIMA дәстүрлі *lex rei sitae* қағидасының дамуын көрсете ме, әлде оны жаңа ұғым ретінде қарастыру керек пе, деген мәселе талқылауда. PRIMA бірқатар юрисдикцияларда кепілдік беру операцияларының меншік құқығына қатысты аспектілеріне қолданылатын заңдар қақтығысының ережесі ретінде қабылданды. Бірақ Гаага бағалы қағаздар конвенциясымен бірге төменде сипатталған тәсілге жол берді.
The Place of the Relevant Intermediary Approach (PRIMA) is a conflict of laws rule applied to the proprietary aspects of security transactions, especially collateral transactions. It is an alternative approach to the historically important look through approach, and was in its earliest form the basis for the initial draft of the Hague Securities Convention. Unlike the look through approach, PRIMA does not look through the various tiers of intermediaries to the underlying securities. Rather, it stops at the level of the intermediary immediately above the parties to the pledge or transfer. Its important advantage is that it subjects an investor's interest in securities to the law of a single jurisdiction, even where evidence of underlying securities is situated in many different countries, or where various issuers in a single portfolio is involved. This provides certainty and clarity for all parties involved. It is a matter of debate whether PRIMA constitutes a development of the traditional lex rei sitae principle or should be regarded as a new concept. PRIMA was adopted in a number of jurisdictions as the conflict of laws rule to be applied to the proprietary aspects of collateral transactions. It has given way, with the Hague Securities Convention, to the approach described below.
PRIMA I типті
I типтегі PRIMA деп аталатын модель 1960 жылдардың соңында Бельгияда пайда болды. Бельгия заңына сәйкес, инвестордың иелігіндегі және оның делдалының есептерінде тіркелген негізгі бағалы қағаздар бойынша алынатын пайыздар, негізгі бағалы қағаздардан бөлек актив ретінде қарастырылады. Осылайша, Бельгия тәсілі PRIMA-ны қолданумен қатар, актив орналасқан жерге қатысты құқықтық дәстүрмен де байланысты. Мұндай тәсіл кейбір құқықтық жүйелерде, әсіресе Жапония мен Германияда қиындықтар тудырады. Олардың екі жүйесінде де инвестор негізгі бағалы қағаздардың тікелей иесі деп есептеледі, тіпті егер бағалы қағаздар делдалдар тізбегі арқылы ұсталса да. Негізгі бағалы қағаздарға тікелей иелік ету, активтің орналасқан жері делдал деңгейінде екенін дәлелдеуді қиындатады.
The so called Type I PRIMA dates back to the late 1960s, in Belgium. Under Belgian law, the interest in respect of the underlying securities held by an investor and recorded on the books of its intermediary is treated as a different asset from the underlying securities. Thus the Belgian approach is an application of PRIMA, as well as being linked to the lex rei sitae tradition. Such an approach causes problems in some legal systems, notable of which are those of Japan and Germany. Under both their systems, an investor would be treated as the direct owner of the underlying securities even though the security is held through tiers of intermediaries. The direct ownership in the underlying securities makes it difficult to argue that the location of the asset is at the level of an intermediary.
Еуропадағы қабылдау және күтілетін өзгерістер
1998 жылғы Еуропалық Одақтың есеп айырысудың түпкіліктілігі туралы директивасының 9(2) бабы Еуропалық Одақтың барлық мүше мемлекеттерінде PRIMA енгізді. Германияда, инвесторлар негізгі бағалы қағаздарға тікелей меншік құқығына ие болғандықтан, 9-баптың 2-тармағын ұлттық заңға енгізу дәстүрлі lex rei sitae қағидасымен байланысты үзіліске әкелді. 2002 жылы Еуропалық қауымдастық PRIMA-ның I типтегі қолданысына негізделген Еуропалық Одақтың кепілдік директивасын қабылдады. 9-бапқа сәйкес, бағалы қағаздарды кепіл ретінде беруге байланысты сипаттама, толықтыру және басқа да мәселелер бағалы қағаздар есебі ашылған мемлекеттің заңнамасымен реттеледі. Көптеген мүше мемлекеттер бұл директиваны әлі де іске асырмады. Швейцария аталған конвенцияға қол қойды.
Article 9(2) of the European Union's Settlement Finality Directive of 1998 introduced PRIMA in all European Union member states. In Germany, where investors have direct ownership rights in underlying securities, implementing Art 9(2) into domestic law has severed the connection with the traditional lex rei sitae approach. In 2002, the European Community passed the European Union's Collateral Directive, which is also based on a Type I application of PRIMA. Under Art 9, characterisation, perfection and other issues relating to the provisions of securities as collateral are governed by the law of the State where the securities account is maintained. The majority of member states have yet to implement this directive. Switzerland has now signed the Convention.
II тип (PRIMA емес тәсіл)
АҚШ-та басқаша шешім қабылданды. Бірыңғай коммерциялық кодекстің 8-бабына сәйкес, қолданылатын заң активтің орналасқан жеріне сәйкес анықталмайды. Оның орнына, тиісті есеп айырысу келісімінің тараптары қолданылатын заңды өздері таңдай алады.
In the United States, a different solution has been adopted. Under Art 8 of the Uniform Commercial Code (UCC), the applicable law is not determined by reference to the location of the asset. Instead, parties to the relevant account agreement are able to choose the applicable law.