Мэйсон Уэлч Гросс: Американ ғалымы және Рутгерс университетінің президенті

Кіріспе

Американдық ғалым Мейсон Уэлч Гросс (3 маусым 1911 жыл - 11 қазан 1977 жыл) – американдық телешоудағы сұрақ-жауап ойындарының жүргізушісі, философ және ғалым. Мейсон Гросс атындағы өнер мектебінің құрметіне аталған ол 1959 жылдан 1971 жылға дейін Ратгерс университетінің он алтыншы президенті қызметін атқарды.

Өмірбаян

Ол 1911 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында Хилда Фрэнсис Уэлч (1880–1962) және Чарльз Уэллс Гросс (1877–1957) отбасында дүниеге келді. Оның екі бауыры болды: Спенсер Гросс (1906–1982) және Корнелия Гросс (1914 ?). Чарльз Гросс – заңгер. Мейсон Хартфорд қаласындағы мемлекеттік мектептерде оқыды, содан кейін екі жыл Хартфорд орта мектебінде білім алды. 1925 жылы Коннектикут штатының Уотертаун қаласындағы Тафт дайындық мектебіне түсті. 1927 жылы қызылқызылға қарсы егілгеннен кейін ауырғандықтан бір жыл мектепке бармады, сол жылдың бір бөлігін анасының туысының Аризонадағы ранчосында өткізді. 1934 жылы бакалавр, ал 1937 жылы Кембридж университетінің Иса колледжінде классика бойынша магистр дәрежесін алды. Ол сол жерде аңызға айналған Стив Фэрберннің басшылығымен жүзумен айналысты. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін Гарвард университетінде Альфред Норт Уайтхедтің жетекшілігімен оқыды және 1938 жылы философия докторы ғылымын қорғады. 1938 жылдан 1942 жылға дейін Колумбия университетінде сабақ берді, сол жерде Вассар колледжін бітірген Джулия Кернанмен танысып, 1940 жылдың 6 қыркүйегінде үйленді. Олардың төрт баласы болды: Эллен Кларисса Гросс (Фрэнк А. Майлзқа үйленді), Кэтрин Вуд Гросс (Клейтон Х. Фарнхэмға үйленді), Чарльз Уэллс Гросс және Томас Уэлч Гросс. Содан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыста әскери барлау корпусында қызмет етті және Италиядағы бомбалаушылар тобына жіберілді. Гросс «Бронза жұлдызымен» марапатталды және кейін капитан шындығында босатылды. 1946 жылы Рутгерс университетінде философияның көмекші профессоры және өнер мен ғылым деканының көмекшісі болып жұмыс істеді. 1947 жылы деканның көмекшісі және доцент болып тағайындалды, ал 1949 жылы ауруға шалдыққан Роберт Кларксон Клотхердің міндеттерін жүктеу үшін жаңадан құрылған проректор лауазымына тағайындалды. Клотхер 1951 жылы қызметтен кетті, ал Гросс жаңа тағайындалған Льюис Вебстер Джонспен бірге проректорлық қызметін жалғастырды. 1958 жылы оған қосымша вице-президент атағы берілді. Джонс 1958 жылдың тамызында президенттік лауазымнан кетті, ал 1959 жылдың ақпанында Гросс президент болып сайланды. 1959 жылдың 6 мамырында ол Ратгерс университетінің он алтыншы президенті болды. 1949–1950 жылдары «Жылдам ойла» телешоуында сарапшы ретінде қатысты. Сондай-ақ ол 1952–1955 жылдары «Ақшаға екі» шоуының төрешісі болды. Ол университеттің барлық кампустарында кең ауқымды дамуды бақылады, соның ішінде армияның бұрынғы Кемп Килмерінің негізінде Ливингстон колледжін құруды. Гросс Вьетнам соғысына қарсы студенттік наразылықтар кезінде қызмет етті, нәтижесінде Ратгерс РОТК ғимараты өртенді, сондай-ақ 1967 жылы Нью-Джерси штатының Неварк қаласында нәсілдік тәртіпсіздіктер болды. Осы кезеңде Гросс Вьетнам соғысының басында Вьетконгты ашық қолдаған және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы олардың жеңісін құттықтаған профессор Юджин Женовезені жұмыстан шығарудан бас тартқаны үшін марапатталды. Оның басшылығымен Ратгерс университеті 1962 жылы Йель университетінде 1920 жылдан бері орналасқан Алкогольді зерттеулер орталығын сатып алды және медициналық мектеп құрды. 1971 жылы, 25 жыл қызмет еткеннен кейін, оның 12 жылы университет президенті болып өткеннен кейін, ол зейнетке шықты. Содан кейін ол Гарри Франк Гуггенхайм қорының директоры болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол қайтыс болған кезде Нью-Джерси штатының Рамсон қаласында тұрды. 1977 жылы 66 жасында Нью-Джерси штатының Ред-Бэнк қаласындағы Ривервью ауруханасында қайтыс болды.

He was born in Hartford, Connecticut in 1911 to Hilda Frances Welch (c. 1880 1962) and Charles Welles Gross (1877–1957). He had two siblings: Spencer Gross (1906–1982) and Cornelia Gross (1914 ? ). Charles Gross was an attorney. Mason started in the Hartford public grade school system and two years at Hartford High School. He then entered the Taft School, a preparatory school in Watertown, Connecticut in 1925. In 1927 he became ill following his inoculation for scarlet fever. He missed a year of school and spent part of the year at a ranch belonging to his mother's cousin in Arizona. Mason earned his Bachelor of Arts in 1934; and Master of Arts degree in classics in 1937, at Jesus College, University of Cambridge. While there he rowed under the legendary Steve Fairbairn. He returned to the United States and studied at Harvard University under Alfred North Whitehead, earning his PhD in 1938. He taught at Columbia University from 1938 to 1942, where he met Julia Kernan, a Vassar graduate, and they married on September 6, 1940. They had four children together: Ellen Clarissa Gross who married Frank A. Miles, Katharine Wood Gross who married Clayton H. Farnham, Charles Welles Gross, and Thomas Welch Gross. He then served in World War II in the Army Intelligence Corps, and was assigned to a bomber group based in Italy. Gross earned the Bronze Star, and was later discharged as a Captain. He then became Assistant Professor of Philosophy and Assistant to the Dean of Arts and Science at Rutgers University in 1946. In 1947 he was promoted to assistant dean and associate professor, and in 1949 was appointed to the newly created position of provost to take over the duties of the ailing Robert Clarkson Clothier who took a leave of absence. Clothier resigned his office in 1951 and Gross continued as provost under the newly appointed Lewis Webster Jones. He was then given the additional title of vice president in 1958. Jones resigned the presidency in August 1958, and in February 1959, Gross was chosen as president. On May 6, 1959, he became the sixteenth president of Rutgers University. From 1949 to 1950 he was a panelist on the television quiz show, Think Fast. He was also a judge for the show, Two for the Money from 1952 to 1955. He oversaw large scale development on all the University's campuses, including the development of Livingston College from the Army's former Camp Kilmer. Gross served during turbulent times with student protests over the Vietnam War which saw the Rutgers ROTC building burned, and race riots in nearby Newark, New Jersey in 1967. During this time, Gross received recognition for refusing to dismiss Eugene Genovese, a professor who early during the Vietnam War publicly supported the Viet Cong and welcomed their victory in Southeast Asia. During his tenure Rutgers University acquired the Center of Alcohol Studies in 1962, formerly housed at Yale University since the 1920s, and established a medical school. In 1971, after 25 years of service, 12 as the university president, he retired. He then became the director of the Harry Frank Guggenheim Foundation and served until his death. At the time of his death, he was a resident of Rumson, New Jersey. He died in Riverview Hospital in Red Bank, New Jersey, at age 66 in 1977.

Мұра

Ратгерс университетінің шығармашылық және сахналық өнер мектебі 1979 жылы оның құрметіне Мейсон Гросс атындағы өнер мектебі деп қайта аталды. 1980 жылы Ратгерс университетінің баспасы Мейсон Уэлч Гростың таңдамалы сөздері жинағын жариялады.