Кіріспе

Антиген/эпитоп, иммундық жауапты туындатады. Иммуноген – бұл организмге енген кезде В-жасушалар (гуморальдық/антиденелік) және/немесе Т-жасушалар (клеткалық) адаптивті иммундық жауаптарды қоздыратын кез келген зат. Антиденелерді құрастыратын иммуногендер антигендер деп аталады ("антиденелерді құрастыратын"). 1959 жылға дейін иммуноген және антиген терминдері ерекшеленбеген.

Иммунологиялық адъюванттар

Адъювант (лат. adiuvare – көмектесу) – антигеннен өзгеше, иммундық жауапты әртүрлі механизмдер арқылы күшейтетін кез келген зат: антигенге ұшыраған орынға кәсіби антигенді ұсынатын жасушаларды (АЖЖ) тарту; антигендерді кешіктірілген/баяу босату арқылы жеткізуді арттыру (депо жасау); цитокин өндірісі арқылы иммуномодуляция (Th1 немесе Th2 жауабын таңдау); Т-жасуша жауабын тудыру (пептидтік MHC кешендерінің АЖЖ бетінде ұзақ уақыт әсер етуі [сигнал 1] және Т-жасушаларды белсендіретін костимуляторлардың экспрессиясын ынталандыру [сигнал 2]) және нысанаға бағыттау (мысалы, АЖЖ-дегі лектин рецепторларын нысаналайтын карбогидрат адъюванттары). Адъюванттар 1920 жылдан бері вакцинаның тиімділігін арттыру үшін қосымша зат ретінде қолданылып келеді. Жалпы, адъюванттарды қолдану эксперименталды иммунологияда да, клиникалық жағдайларда да жоғары сапалы/саны көп антиденелік жады реакциясын қамтамасыз ету үшін пайдаланылады, онда антигендер нақты иммундық жауапты барынша арттыратын тәсілмен дайындалып, жеткізілуі тиіс. Көбінесе қолданылатын адъюванттардың қатарында толық және толық емес Фрейнд адъюванты, алюминий гидроксиді немесе алюминий фосфатының ерітінділері бар.