Кіріспе

Иммундық жауап – ағзада патогенге қарсы қорғаныс ретінде жүретін физиологиялық реакция. Иммундық жауап – ағза ішінде қабыну ортасында пайда болатын, сыртқы факторларға қарсы қорғану мақсатындағы физиологиялық реакция. Бұларға түрлі токсиндер, вирустар, жасуша ішіндегі және жасушадан тыс бактериялар, қарапайымдылар, гельминттер және саңырауқұлақтар жатады, егер олар организмнен шығарылмаса, иесінің денсаулығына қаулы проблемалар туғызуы мүмкін. Сонымен қатар, иммундық жауаптың басқа да түрлері бар. Мысалы, зиянсыз сыртқы факторлар (мысалы, тозаң және тағам компоненттері) аллергияны тудыруы мүмкін; латекс және металдар да аллергендер болып табылады. Трансплантацияланған тіндер (мысалы, қан) немесе орган «трансплантатқа қарсы иесі» ауруын тудыруы мүмкін. Жүкті әйелдерде Rh ауруы деп аталатын иммундық реактивтіліктің бір түрі байқалады. Иммундық жауаптың осы ерекше түрлері гиперсезімталдық деп жіктеледі. Тағы бір ерекше иммундық жауап түрі – ісікке қарсы иммунитет. Жалпы, иммундық жауаптың екі бағыты бар: туа біткен және бейімделген, олар патогендерге қарсы қорғану үшін бірлесіп жұмыс істейді. Екі бағыттың да гуморальды және жасушалық компоненттері бар. Туа біткен бағыт – ағзаның шабуылға жасаған алғашқы реакциясы – кез келген патогенге қатысты белгілі бір және жылдам жауап ретінде танылады. Туа біткен иммундық жауаптың құрамдас бөліктеріне тері мен шырышты қабықтар сияқты физикалық кедергілер, нейтрофилдер, макрофагтар және моноциттер сияқты иммундық жасушалар, сондай-ақ цитокиндер мен комплемент сияқты ерігіш факторлар жатады. Вакциналар әлсіретілген, өлтірілген немесе фрагменттелген микроорганизмдерді енгізу арқылы алғашқы иммундық жауапты қоздырады. Бұл организм нақты патогенге ұшыраған жағдайда, оған қарсы жылдам қорғану үшін екінші иммундық жауапқа сүйене алатынын қамтамасыз етеді.

Тума бөлігі

Туған иммундық жауап – организмнің шетелдік шабуылшыларға қарсы алғашқы реакциясы. Бұл иммундық жауап эволюциялық тұрғыдан көптеген түрлерде сақталған, барлық көпжасушалы организмдерде туа біткен жауаптың қандай да бір түрі кездеседі. Туған иммундық жүйе тері мен шырышты қабықтар, нейтрофилдер, макрофагтар және моноциттер сияқты әртүрлі жасуша түрлері, сондай-ақ цитокиндер мен комплемент сияқты ерігіш факторлардан тұрады. Адаптивтік иммундық жауаптан айырмашылығы, туған иммундық жауап нақты бір шетелдік шабуылшыға арналмайды және нәтижесінде, организмді патогендерден тез тазартады. Патогендер үлгіні тану рецепторлары (PRR) арқылы танылады және анықталады. Бұл рецепторлар – макрофагтардың бетіндегі құрылымдар, олар шетелдік шабуылшыларды байлап, иммундық жасуша ішінде жасушалық сигналды бастауға қабілетті. PRR патогенге байланысты молекулалық үлгілерді (PAMP) анықтайды, олар патогендердің құрылымдық компоненттері болып табылады. PAMP-ке мысал ретінде пептидогликан жасуша қабырғасы немесе липополисахаридтер (LPS) жатады, олардың екеуі де бактериялардың маңызды компоненттері және көптеген бактерия түрлерінде эволюциялық тұрғыдан сақталған. Шетелдік патоген физикалық кедергілерді айналып өтіп, организмге енгенде, макрофагтардағы PRR-лер белгілі бір PAMP-терді таниды және оларға байланысады. Бұл байланыс NF κB транскрипциялық факторының макрофаг ядросына енуіне және IL 8, IL 1 және TNFα сияқты әртүрлі цитокиндердің транскрипциясын және секрециясын бастауға мүмкіндік беретін сигналдық жолды белсендіреді. Үш жолдың әрқайсысы, егер бір жол жұмыс істемейтін болса немесе шетелдік шабуылшы осы жолдардың бірінен қашып кетсе, комплемент әлі де жұмыс істейтінін қамтамасыз етеді (қорғаныстың тереңдеу принципі). Наив көмекші T-жасушаларының белсенділігі антигенді ұсынатын жасушалардың (АЖЖ) жасуша бетінде MHC II класының молекулалары арқылы шетелдік антигенді ұсынған кезде пайда болады. Бұл АЖЖ-ге дендриттік жасушалар, B жасушалары және макрофагтар кіреді, олар тек MHC II класымен ғана емес, сонымен қатар көмекші T жасушаларындағы костимуляторлық рецепторлармен танылатын костимуляторлық лигандтармен де жабдықталған. Костимуляторлық молекулаларсыз адаптивтік иммундық жауап тиімсіз болады және T жасушалары ананергиялық болады. Әртүрлі T жасуша топтарын арнайы АЖЖ белсендіре алады, ал әрбір T жасуша әртүрлі микробтық патогенмен күресуге арнайы жабдықталған. T жасушасының түрін белсендіру және жауаптың түрін тудыру, бір жағынан, АЖЖ-нің антигенмен алғаш кездескен жағдайына байланысты. T жасушалары белсендірілгеннен кейін, олар лимфа түйініндегі B жасушаларын белсендіре алады. Алайда B жасушаларын белсендіру екі қадамды процесс. Біріншіден, B жасуша рецепторлары, яғни нақты бір B жасушаға тән Immunoglobulin M (IgM) және Immunoglobulin D (IgD) антиденелері, антигенге байланысуы керек, содан кейін ол ішкі өңдеуге түседі, нәтижесінде B жасушасының MHC II класының молекулаларында ұсынылады. Бұл орын алғаннан кейін, MHC-ға байланған антигенді анықтай алатын T-көмекші жасуша оның костимуляторлық молекуласымен әрекеттесіп, B жасушасын белсендіреді. Нәтижесінде B жасуша плазмалық жасушаға айналады, ол шабуылшыларға қарсы опсонин ретінде әрекет ететін антиденелерді бөліп шығарады. Адаптивтік тармақтың ерекшелігі – әрбір B және T жасушаның әртүрлі болуында. Осылайша, барлық түрдегі шабуылшыларды танитын және оларға шабуылдай алатын әртүрлі жасушалар қауымдастығы бар. 1-типті ИЖ вирустар, жасушаішілік бактериялар, паразитарлармен шақырылады. Мұндағы факторлар – 1-топтағы туа біткен лимфоидты жасушалар (ILC1), NK жасушалары, Th1 жасушалары, макрофагтар, опсонизациялық IgG изотоптары. 2-типті ИЖ токсиндер мен көпжасушалы паразитарлармен шақырылады. ILC2, эпителийлік жасушалар, Th2 лимфоциттері, эозинофилдер, базафилдер, маст жасушалары, IgE – бұл негізгі ойыншылар. 3-типті ИЖ жасушадан тыс бактериялар мен саңырауқұлақтарды ILC3, Th17, нейтрофильдер және опсонизациялық IgG изотоптарын тарту арқылы нысаналайды. Жұқпалы емес патологияларда ИЖ-ның қосымша түрлері байқалуы мүмкін. ИЖ-ның барлық түрлерінде сенсорлық (ILC, NK жасушалары), адаптивтік (T және B жасушалары) және эффекттік (нейтрофильдер, эозинофилдер, базафилдер, маст жасушалары) бөліктері бар.