Тьюксбери ауруханасы, Массачусетс – тарихи сақталған ғимарат, 350 төсектік медициналық және психиатриялық көмек көрсетеді. Сонымен қатар, музей мен есімдіктер де бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теуксбери ауруханасы – Массачусетс штатының Теуксбери қаласында 800 акрдан астам аумақта орналасқан, тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енген нысан. Аурухана кампусының орталық бөлігі – 1894 жылы салынған Ричард Моррис ғимараты ("Ескі әкімшілік ғимараты"). Массачусетс штатының Денсаулық сақтау департаменті қазір Теуксбери ауруханасында 350 төсектік, Жобалық комиссия аккредиттеген емдеу орталығын басқарады. Бұл орталық созылмалы аурулары бар, күрделі жағдайдағы ересек пациенттерге медициналық және психиатриялық көмек көрсетеді. Массачусетс штатының Халық денсаулығы мұражайы қазір Ричард Моррис ғимаратында орналасқан. Аурухана мен мұражайдан басқа, Теуксбери ауруханасының кампусында сегіз тұрғын үйлік есірткіге тәуелділіктен арылу бағдарламасы жұмыс істейді, олар 275 пациентке дейін қызмет көрсетеді. Массачусетс штатының бес мемлекеттік агенттігінің Теуксбериде аймақтық кеңселері бар, оның ішінде Массачусетс штатының Психикалық денсаулық департаменті мен Массачусетс штатының Қоғамдық қауіпсіздік департаменті. Сондай-ақ, Casa Esperanza Conexiones клиникалық тұрақтандыру қызметі (CSS), Лоуэлл үйінің Шихан әйелдер бағдарламасы, Лоуэлл үйінің қалпына келтіру орталығы, Миддлсекс гуманитарлық қызмет агенттігі және Стронгвотер фермасының терапиялық ат спорты орталығы да орналасқан.
Tewksbury Hospital is a National Register of Historic Places listed site located on an 800+ acre campus in Tewksbury, Massachusetts. The centerpiece of the hospital campus is the 1894 Richard Morris Building ("Old Administration Building"). The Massachusetts Department of Public Health currently operates a Joint Commission accredited, 350 bed facility at Tewksbury Hospital, providing both medical and psychiatric services to challenging adult patients with chronic conditions. The Public Health Museum in Massachusetts now occupies the Richard Morris Building. In addition to the hospital and museum, the Tewksbury Hospital campus also hosts eight residential substance abuse programs, serving up to 275 patients. Five Massachusetts state agencies also have regional offices at Tewksbury, including the Massachusetts Department of Mental Health and the Massachusetts Department of Public Safety. Casa Esperanza's Conexiones Clinical Stabilization Services (CSS), the Lowell House's Sheehan Women's Program, the Lowell House Recovery Home, the Middlesex Human Service Agency, and the Strongwater Farm Therapeutic Equestrian Center.
Қайыршылық үй
1852 жылы Массачусетс штатының Бас ассамблеясының заңымен бекітілген Теуксбери ауруханасы бастапқыда Теуксбери қайырханасы ретінде құрылды (Монсон және Бриджвотердегі ұқсас мекемелермен бірге), 1854 жылдың мамыр айында алғашқы басқарушысы Исаак Х. Месерв басшылығымен ашылды. Алғашқы Теуксбери кампусы "жақсы жоспарланбаған, нашар салынған өрт қаупі бар ғимараттар" деп есептелген "ірі ағаш ғимараттардан" тұрды. Салем және Лоуэлл темір жолы Теуксберидегі Мемлекеттік қайырханаға арналған басты желісінде жолаушылар станциясын құрды. Қайырхананың жүк вагондарына және электр станциясына көмір жеткізу станциясына дейін жеке тармақтары болды, олардың екеуі де бүгінгі күнге дейін сақталған.
Authorized by an act of Massachusetts General Court in 1852, Tewksbury Hospital was originally established as a Tewksbury Almshouse (along with similar facilities in Monson and Bridgewater), opening in May 1854, under its first superintendent, Isaac H. Meserve. The original Tewksbury campus consisted of "large wooden buildings" which were considered "badly designed, poorly constructed firetraps." The Salem and Lowell Railroad had a passenger station on its main line for the State Almshouse in Tewksbury. The Almshouse had its own spur line to a freight house, and coaling station to the power plant both of which still exist today.
Қайыршылық үйден ауруханаға
1866 жылы, бар болған қасірет үйін толықтыру үшін аурухана салынды. Осы жылы Теуксбери алғаш рет "мүсікірлер" деп аталатын адамдарды қабылдай бастады.
In 1866, a hospital was added to supplement the existing almshouse. In that same year, Tewksbury first began accepting what were known as the "pauper insane".
Энн Салливан
1876 жылдың ақпанынан 1880 жылдың қазанына дейін Теуксбери ең танымал тұрғынын – Энн Салливанды қабылдады, ол Хелен Келлердің ұстазы және серігі ретінде әйгілі болған. Анасы қайтыс болғаннан кейін, әкесі тастап кеткен Салливан он жасында кіші інісі Джиммимен бірге Теуксбериге түсті. Салливан трахомамен ауырып, көзі нашарлай бастады, ал оның інісі туберкулезден зардап шекті, ол төрт айдан кейін қайтыс болды. 1880 жылдың қазан айында Салливан Теуксбериден кетіп, мемлекеттік шенеунік араласуымен Бостон қаласындағы Перкинс соқырлар мектебіне ауыстырылды. Саяси топтар мен оларға жақын газеттер бұл оқиғаны пайдаланып, куәліктің ең қорқынышты тұстарын жариялады немесе Батлерді саяси үлкейту үшін жалған айыптаулар қолданған жалғаншы деп айыптады. Марштан кейін 1883 жылдың маусымында С. Ирвинг Фишер қызметке келді. Батлер кейіннен естеліктерінде "бұл тергеу үлкен пайда келтірді, себебі ол елдің барлық азаматтарының назарын бірнеше штаттардағы мекемелердегі жағдайға аударды, ал келесі жылы олардың істерін зерттеу кеңінен тарап, үлкен реформаларға әкелді" деп жазды.
From February 1876 to October 1880, Tewksbury housed its most famous inmate, Anne Sullivan, best known as the teacher and companion of Helen Keller. Her mother dead, and abandoned by her father, Sullivan was admitted to Tewksbury at the age of ten, along with her younger brother Jimmie. Sullivan was afflicted with trachoma, which was beginning to blind her; her brother was suffering from tuberculosis, which was to cause his death four months later. In October 1880, Sullivan left Tewksbury, allowed by the intervention of a state official to transfer to the Perkins School for the Blind in Boston. Political factions, and newspapers aligned with them, seized upon the story, either highlighting the most lurid parts of the testimony, or denouncing Butler as a liar using false allegations for political gain. Marsh was succeeded by C. Irving Fisher in June 1883. Butler later wrote in his memoirs that the "investigation was productive of great good because it called the attention of the whole people of the country in the several States to the condition of things in institutions, and investigations of like character into their affairs in the succeeding year were quite general and caused great reforms."
Құрылыс және кеңейту
1894-1905 жылдар аралығында Теуксбери кампусында кең ауқымды жаңа құрылыстар жүргізілді, оның ішінде Бостондық сәулетші Джон А. Фокс жобалаған бірнеше ғимараттар болды – Ескі әкімшілік ғимараты (1894), Ерлерге арналған бейімдеу орталығы (1901), Әйелдерге арналған бейімдеу орталығы (1903). 20-шы ғасырдың басында Теуксбери екі маңызды қызметті біріктірді: біріншіден, қарттар мен психикалық аурулар үшін «соңғы шара» ретіндегі мекеме, екіншіден, шаңқа, тиф және туберкулез сияқты жұқпалы аурулармен ауырған науқастарды оқшаулау және күту орталығы. 1921 жылы Теуксбериге қаржылық себептермен Практикалық медбикелік мектебі қосылды. Теуксбери ауруханасының сол кездегі бас директоры Реймонд Санзон жабылу туралы былай деді: «Біздің ешкіміміз бұл жабылуға риза емеспіз, бірақ мектеп енді қаржылық жағынан өте қиын. [ ] Бұл мекеменің басты миссиясы – науқастарды емдеу, медбикелерді даярлау емес».
From 1894 to 1905, the Tewksbury campus saw extensive new construction, including several buildings designed by Boston architect John A. Fox—the Old Administration Building (1894), the Male Asylum (1901), the Women's Asylum (1903). In the first part of the 20th century, Tewksbury combined two roles, first, as a "last resort" facility for the elderly and the mentally ill, and secondly, as an isolation and care center for patients with infectious diseases, such as Smallpox, Typhoid Fever, and Tuberculosis. In 1921, a School of Practical Nursing was added at Tewksbury, for financial reasons. Tewksbury Hospital's then CEO, Raymond Sanzone said of the closure, "None of us is happy with this closing, but the school is no longer financially viable. [ ] The main mission of this institution is to treat patients, not to train nurses"
ЖҚА кеңейту
Теуксбери 1930 жылдары Works Progress Administration (WPA) бағдарламасы аясында өзінің құрылыстарын екінші рет кеңейтті. WPA бағдарламасымен сол онжылдықта салынған ғимараттардың ішінде: Некелі жұптарға арналған ғимарат (шамамен 1930), Арнайы ғимарат (шамамен 1930) (жатақ ғимараты), Асхана/Ас үй (1934), Стоункрофт (1935) (крафт стиліндегі шаруашылық ғимараты) және Николс ғимараты (1939) бар.
Tewksbury saw a second major expansion of its facilities during the 1930s under the Works Progress Administration (WPA) program. WPA constructed buildings added during that decade included: the Married Couples Building (ca. 1930), Special Building (ca. 1930) (a dormitory building), the Dining Room/Kitchen (1934), Stonecroft (1935) (an agricultural building in the Craftsman style), and the Nichols Building (1939).
Жаңғырту
1971 жылы Теуксберидегі Азамат соғысына дейінгі "Ұзын пана" және бірнеше басқа ескі ғимараттар жаңа құрылыс үшін бұзылды. Бұзылған ғимараттардың ішінде Теуксберидің қайыршылар үйі болған кезіндегі қалдықтарымен қатар, Хартвелл мен Ричардсон жобалаған екі аурухана бөлімшесі де болды.
Tewksbury's pre Civil War "Long Asylum" and several other older buildings were demolished in 1971 to make way for new construction. Buildings demolished included the remaining buildings from Tewksbury's time as an almshouse, along with two Hartwell & Richardson designed hospital wards.