Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вице-адмирал Эли Томас Райх (20 наурыз 1913, Нью-Йорк – 30 қараша 1999, Вирджиния штаты, Арлингтон) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жоғары наградалармен марапатталған офицері және Екінші дүниежүзілік соғыстағы суасты қайықтар командирі – соғыс кезінде линкорды батырған жалғыз офицер. Ол Арлингтон ұлттық зиратында (30-бөлім, 950 А қабір) жерленген.
Vice Admiral Eli Thomas Reich (March 20, 1913 in New York – November 30, 1999 in Arlington, Virginia) was a highly decorated United States Navy officer and World War II submarine commander — the only one to sink a battleship during the war. He is buried in Arlington National Cemetery (Section 30, Grave 950 A).
Екінші дүниежүзілік соғыс қызметі
1935 жылы Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірген Райх Нью-Лондон штатындағы су асты кемелері мектебінде оқыды, содан кейін 1939 жылы бірінші "Sealion" су асты кемесінің аға офицері және инженері болды. "Sealion" – Екінші дүниежүзілік соғыста зақымдалған алғашқы американдық су асты кемесі. 1941 жылдың 10 желтоқсанында Филиппиндегі Кавите әскери-теңіз базасында жөндеу жұмыстары кезінде бомбаға ұшырады, кейін суға батырылды. Бомбалау кезінде төрт адам қаза тауып, үш адам жараланды. "Sealion" суға батырылғаннан кейін Райх Филиппиндегі Коррегидор және Батаандағы су асты кемелерінің командирінің штабында қызмет етті, 1942 жылдың көктемінде АҚШ күштері капитуляцияға тап болмас бұрын "Stingray" су асты кемесімен қашып кетті. 1943 жылы "Lapon" су асты кемесінде аға офицер болып қызмет етті, ал 1944 жылдың наурыз айында екінші "Sealion" су асты кемесіне командир болып тағайындалды. Рейхтің басшылығымен "Sealion II" су асты кемесі Екінші дүниежүзілік соғыста су асты кемесімен батырылған жалғыз жапондық соғыс кемесі – "Конго", жапондық "Ураказе" эсминеці және тұтқын тасыған "Ракуё Мару" кемесін батырды. Тұтқын тасыған кемені батырғаннан кейін "Sealion II" су үстіне шығып, теңізден 23 австралиялық және 31 британдық әскери тұтқынды құтқарып алды.
A 1935 graduate of the United States Naval Academy in Annapolis, Maryland, Reich attended the submarine school at New London, Connecticut, then in 1939 became executive officer and engineer on the first Sealion. Sealion was the first US submarine damaged in World War II; it was bombed on December 10, 1941 while undergoing repairs at Cavite Navy Yard in the Philippines, and later scuttled, four men were killed and three others wounded during the bombing. After Sealion was scuttled Reich served on the staff of the submarine commander at Corregidor and Bataan in the Philippines, escaping aboard Stingray before the surrender of U. S. forces there in the spring of 1942. He was executive officer aboard the Lapon in 1943, then in March 1944 assumed command of the second Sealion. Under Reich's command, Sealion II was credited with sinking the Japanese battleship Kongō, the only Japanese battleship sunk by submarine during World War II, the destroyer Japanese destroyer Urakaze, and a prisoner of war ship, Rakuyo Maru. After sinking the POW ship, Sealion II surfaced and rescued 23 Australian and 31 British prisoners of war from the sea.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін Рейхтің міндеттеріне Әскери-теңіз операциялары бас штабының кеңсесінде қызмет етуі және Қарулы күштер штаб колледжінде, сондай-ақ Қарулы күштер өнеркәсіп колледжінде оқу кірді. 1960-1961 жылдары Рейх "Канберра" зымырандық крейсеріне (CAG 2) командирлік жасады. Кейін ол Теңіз қару-жарағы бюросының көмекші бастығы болды, содан кейін 1962-1965 жылдары Жерүсті зымыран жобасының командирі (бұл "3 Т" зымырандық жүйелерді әзірлеудің кілті болды) және Вьетнам соғысының алғашқы жылдарында Оңтүстік-Шығыс Азиядағы су астына қарсы күрес тобының командирі болды. Оның соңғы активті қызметі Қорғаныс министрінің логистика жөніндегі орынбасары болып табылды. Рейх 1973 жылғы 31 қазанда 38 жыл қызметтен кейін вице-адмирал (3 жұлдызды) шенімен әскери-теңіз күштерінен зейнетке шықты. Теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін көп ұзамай Рейх 1973 жылғы мұнай дағдарысы кезінде мұнай мен бензин таратуға жауапты болған Төтенше энергетикалық үлестіру бағдарламасының директоры болып тағайындалды. Ролланд Эванс пен Роберт Новак синдикаттанған бағаналарында "қатыгез үш жұлдызды адмирал" деп сипаттаған адмирал Рейхтің қызметкерлеріне:
After the war Reich's assignments included duty in the office of the Chief of Naval Operations and study at the Armed Forces Staff College and the Industrial College of the Armed Forces. In 1960 61 Reich commanded the missile cruiser Canberra (CAG 2). He was later made Assistant Chief of the Bureau of Naval Weapons, then from 1962 to 1965 Commander of the Surface Missile Project (which was key to the development of the "3 T" missile systems), and Commander of the anti submarine warfare group in Southeast Asia during the early years of the Vietnam War. His last active duty assignment was Deputy Assistant Secretary of Defense for Logistics. Reich retired from the Navy a Vice Admiral (3 stars) on October 31, 1973 after 38 years of service. Shortly after his retirement from the Navy, Reich was named director of the Emergency Energy Allocations Program, which was responsible for the distribution of oil and gasoline during the 1973 oil crisis. Described as a "crusty three star admiral" by syndicated columnists Rowland Evans and Robert Novak, Admiral Reich was reported by the columnists to have told staff members:
"Мен халықтың бейнесіне ешқандай мән бермеймін. Біз бейне жасау үшін келген жоқпыз. Менің жолыммен жұмыс істеуіміз керек – және бұл әскери жол." деген сөздері жеткені хабарланды. Ұзақ уақыт өткен соң адмирал Рейх энергетика басшысы Уильям Э. Саймонмен келіспей, жаңа құрылған Энергетика департаментінен кетіп қалды. Кейін Рейх қару-жарақ жүйелерін сатып алу, кеме жасау және жұмылдыру жоспарлау мәселелері бойынша ұлттық қауіпсіздік мәселелері бойынша кеңес берді. Рейх сонымен қатар Вашингтон штатының Кипорт қаласында Теңіз асты мұражайын құрғандығы үшін де мақталады. Зейнетке шыққаннан кейін ол мұражайды салуға қажетті қаражатты жинаған, жобалаған және салған Теңіз асты мұражайы қорына негіз салды. Мұражайға АҚШ Әскери-теңіз күштері сыйлық ретінде берді. Рейхтің отбасы оның қайтысынан кейін "көптеген наградаларын, жауынгерлік туларын, формаларын және естелік заттарын" мұражайға сыйға тартты. Мұражай сонымен қатар оның майлы портреті мен бюстін тапсырыс берді, олар қазір отбасының көптеген сыйлықтарымен бірге қойылған.
I don't give a damn for the public image. We're not here to create an image. We're to do a job—my way. And that's the military way. After a short time at the job, Admiral Reich clashed with energy chief William E. Simon, and he left the newly formed Department of Energy. Reich later did consulting on national security matters involving weapons systems acquisitions, shipbuilding and mobilization planning. Reich is also credited with founding the Naval Undersea Museum in Keyport, Washington. After his retirement he created the Naval Undersea Museum Foundation which raised the funds, designed, and built the museum. The museum has since been donated to by the US Navy. Reich's family donated "many of his awards, battle flag, uniforms, and memorabilia to the museum after his death." The museum also commissioned an oil portrait and bust of him which are currently on display along with many of the families donations.
Марапаттар
Рейх үш рет Әскери-теңіз кресімен марапатталды, ол Құрмет медалінен кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ең жоғары наградасы болып табылатын "үлкен батылдығы" үшін, 1944 жылдың 8 наурызынан бастап 1944 жылдың 4 желтоқсанында лейтенант-коммандер Чарльз Ф. Путнаммен ауыстырылғанға дейін «Sealion II» кемесінің командирі ретінде танылды. Рейх екі рет Әскери-теңіз флотының ерекше қызмет медалімен, бір рет Ардагерлік легионмен марапатталды және қола жұлдыз алды. 1963 жылы Американдық теңіз инженерлері қоғамы Елай Т. Рейхке жер бетіндегі зымыран жүйелері саласындағы еңбегі үшін Алтын медаль сыйлығын табыс етті. Алтын медаль сыйлығы 1958 жылдан бері жыл сайын табыс етіледі және соңғы бес жылда теңіз инженериясына елеулі үлес қосқан адамға беріледі. Теңіз инженериясы саласындағы үміткер ағымдағы жыл аяқталар кездегі бес жылдық кезеңде жеке күш-жігерімен немесе басқаларды басқару арқылы маңызды үлес қосқан болуы керек. Жеке қатысу дәлелдері нақты көрсетілуі тиіс. Егер қауіпсіздік себептерімен дәлелдерді жария ету мүмкін болмаса, онда мәлімдеме оны бағалауға құқылы мамандардың жетістікті тануы үшін жеткілікті нақты болуы керек. 1990 жылдардың басында Әскери-теңіз академиясы Рейхті «Екінші дүниежүзілік соғыстың батырлары» кешінде құрметтеді. Оның құрметіне Порт-Хуэнемдегі (NSWC PHD) (бұрынғы Теңіз кемелері қару жүйелері инженерлік станциясы, немесе NSWSES) Теңіз бетіндегі соғыс орталығының бөлімшесінде «VADM Eli T. Reich ғимараты» аталды. Бұл ғимарат станцияның инженерлік құрылымдарының бірі болып табылады, онда жауынгерлік жүйелердің тренажерлары, таңдалған қару жүйелері мен жауынгерлік жүйелердің жабдықтары, сондай-ақ NSWC PHD тағайындалған Қызметтегі Инженерлік агенті (ISEA) болып табылатын кемедегі жабдықтардың көп бөлігі орналасқан.
Reich received the Navy Cross three times, the second highest decoration for valor the United States Navy awards, after the Medal of Honor, for "extraordinary heroism" as commander of the Sealion II from its March 8, 1944 commissioning until relieved by Lieutenant Commander Charles F. Putnam on December 4, 1944. Reich was also twice awarded the Navy Distinguished Service Medal, once awarded the Legion of Merit, and received the Bronze Star. In 1963 the American Society of Naval Engineers awarded Eli T. Reich the Gold Medal Award for his work on Surface Missile Systems. The Gold Medal Award, has been awarded annually since 1958, and is given to an individual who has made a significant naval engineering contribution in a particular area during the past five years. In the field of naval engineering, the nominee must have made a most significant contribution through personal effort, or through the direction of others, during or culminating in the five year period ending in the current year. Evidence of personal involvement shall be explicitly stated. If, for security reasons, the evidence cannot be publicly disclosed, the statement should be sufficiently specific for recognition of the accomplishment by those qualified to assess it. In the early 1990s the Naval Academy honored Reich at a "Heroes of WWII" dinner. There is also a "VADM Eli T. Reich Building" named in his honor at Naval Surface Warfare Center Port Hueneme Division (NSWC PHD) (formerly Naval Ship Weapon Systems Engineering Station, or NSWSES) in Port Hueneme, California. This building is one of the station's on site engineering facilities, housing combat system simulators, selected weapon systems and combat systems equipment, and much of the other shipboard equipment for which NSWC PHD is the designated In Service Engineering Agent (ISEA).