Үнді мұхитының геологиясы, климаты, теңіз өнімділігін зерттейтін Үндістанның Ұлттық Океанография институты туралы ақпарат. Зерттеулер мен маңызды жаңалықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның Панаджи қаласындағы мекеме
Facility in Panaji, India
1966 жылдың 1 қаңтарында құрылған Ұлттық мұхит зерттеу институты (ҰМИ) – Үндістанның ғылыми-зерттеу ұйымы және CSIR-дің 38 құрамына кіретін зертханалардың бірі. Институт Солтүстік Үнді мұхитының ерекше мұхиттық ерекшеліктерін зерттеумен айналысады және өздігінен басқарылады. Штаб-пәтері Гоада орналасқан, ал аймақтық кеңселер Кочи, Мумбай және Вишакапатнам қалаларында бар.
The National Institute of Oceanography, founded on 1 January 1966 as one of 38 constituent laboratories of the CSIR, is a self governing research organisation in India that conducts scientific research and studies on the unique oceanographic features of the northern Indian Ocean. It is headquartered in Goa and has regional offices in Kochi, Mumbai, and Visakhapatnam.
Тарих
1950 жылдары әлемдік океанографтар Атлант және Тынық мұхиттарының байқалған ерекшеліктерін сипаттау және түсінуде үлкен жетістіктерге қол жеткізсе де, Үнді мұхиты көбінесе зерттелмеген күйде қалғанын түсінді. Солтүстік Үнді мұхитының муссондық айналымдары, су қабатының химиялық қасиеттері, балық өнімділігі сияқты тамақ ресурстарының жеткіліктігі мен таралуы, сондай-ақ теңіз түбін картографиялау және сынама алу арқылы Үнді мұхитының геологиясын зерттеу сияқты маңызды океанографиялық мәселелерді шешу өте маңызды болды. Бұл мәселелер ғалымдар қауымдастығы үшін ғана емес, сонымен қатар Үнді мұхитын қоршаған елдерде тұратын көптеген адамдар үшін де маңызды. Осының нәтижесінде, халықаралық океанографтар қауымдастығы 1959 жылдан 1965 жылға дейін Үнді мұхитының негізгі ерекшеліктерін сипаттау және түсіну мақсатында Халықаралық Үнді мұхиты экспедициясын (IIOE) ұйымдастырды. Бұл экспедиция Үндістан Үкіметі тарапынан ынталы түрде қолдау көрді. IIOE аяқталуға жақын келгенде, үкімет экспедицияға қатысқан үнді ғалымдарына экспедиция барысында алған океанографиялық зерттеу дағдыларын жетілдіруге мүмкіндік беретін институт қажет деген шешімге келді. Осы ойлардың нәтижесінде Ұлттық Океанография институты (ҰОИ) құрылды. Падма Шри иеленген доктор Н.К. Паниккар осы институттың директоры болып тағайындалды және 1973 жылдың мамыр айында зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Бүгінде институтта шамамен 170 ғалым (штатта 200 орын бар), олардың 120-сы PhD дәрежесіне ие, 210 техникалық және көмекші персонал, сондай-ақ 120 әкімшілік қызметкер жұмыс істейді. Институттың профессорлық-оқытушылық құрамы мен қызметкерлері Гоа, Мумбаи, Кочи және Вишахапатнам қалаларындағы төрт кампуста орналасқан. Басты кампус Гоа штатындағы Дона Паула қаласында орналасқан және институт қызметкерлерінің шамамен 80% осы жерде жұмыс істейді.
By the 1950s, oceanographers all over the world realised that, while progress had been made in describing and understanding the observed features of the Atlantic and Pacific Oceans, the Indian Ocean remained largely unexplored. It was critical to address fundamental oceanographic issues related to the northern Indian Ocean's monsoonal cycles, chemical properties of the water column, abundance and distribution of food resources such as fish productivity, and understanding the geology of the Indian Ocean through sea bed mapping and sampling. These are important not only to the global community of researchers, but also to the large population that lives in the countries surrounding the Indian Ocean in general, and the North Indian Ocean in particular. As a result, the international community of oceanographers organised the International Indian Ocean Expedition (IIOE) from 1959 to 1965 to describe and understand the basic features of the Indian Ocean. This expedition was enthusiastically supported by the Government of India. As the IIOE approached its conclusion, the government decided that the Indians who had participated in the expedition needed an institution where they could build on the oceanographic research skills they had learned during the expedition. The National Institute of Oceanography (NIO) was founded as a result of these considerations. Dr. N. K. Panikkar, Padma Shri, was appointed director of this institute, a position he held until his retirement in May 1973. Today, the institute employs approximately 170 scientists (sanctioned strength is 200), 120 of whom hold Ph. D.'s, 210 technical and support staff, and 120 administrative staff. The faculty and staff are spread across four campuses: Goa, Mumbai, Kochi, and Visakhapatnam. The main campus is in Dona Paula, Goa, where approximately 80% of the employees work.
Ғылыми-зерттеуге арналған үлес
Полиметалл түйіндеріне қатысты жоба 25 жылдан астам бері Үндістан Үкіметімен қаржыландырылуда. 1970 жылдардың соңында үкімет елдің стратегиялық маңызы бар минералды ресурстарын кеңейту қажеттігін анықтады. Осы мақсатта NIO-ға мұхиттарды зерттеу міндеті жүктелді. NIO 1981 жылғы 26 қаңтарда Үнді мұхитының батысындағы 4800 метр тереңдіктен полиметалл түйіндерін алды, бұл 1976 жылы сатып алынған алғашқы зерттеу кемесі RV Gaveshani арқылы мүмкін болды. Кейіннен NIO зерттеушілерінің жұмысы Үндістанға Халықаралық теңіз түбі жөніндегі органнан «Пионер-инвестор» статусын алуға көмектесті. Бұл зерттеулер елді стратегиялық тұрғыдан жақсартуға бағытталған, сонымен қатар институтқа Үнді мұхитының теңіз геологиясы мен геофизикасын зерттеуге мүмкіндік берді. Олар қарастырған мәселелердің кейбіреулері: Үнді тектоникалық тақталарының эволюциясы және оның салдары; Гималайдың қашан көтеріле бастағанын анықтау, бұл Үнді субконтинентінің муссондық климатына әкелді; орта мұхит жоталарының сипаты (жаңа қабықтар қалыптасады); теңіз шөгінді фацияларының ерекшеліктері; Үнді субконтинентіндегі өзендердің теңіз шөгінді бюджетіндегі және шөгінді өзегінде сақталған палеоклиматтық эволюциядағы рөлі. Құрылғаннан кейінгі алғашқы он бес жылда Гоадағы негізгі кампусты дамытудан басқа, институт ұйымдастырған маңызды жобалардың бірі – 1981 жылы Антарктидаға алғашқы үнді экспедициясын ұйымдастыру болды. Бұл жоба, полиметалл түйіндерін іздеумен бірге, NIO мен сол кездегі Теңізді дамыту департаменті, кейіннен Үндістан Үкіметінің Жер ғылымдары министрлігі арасындағы тығыз байланысты қамтамасыз етті. Бұл байланыс институттың өсуіне көмектесті, ал үкімет елде мұхит зерттеулері, технологиясы және қызмет көрсету үшін инфрақұрылымды кеңейтті. 1980 жылдардың басынан бері институттағы негізгі зерттеулердің маңызды тақырыбы – Солтүстік Үнді алабының ерекше ерекшеліктерінің океанографиялық салдарларын түсіну болды, оның бірнеше ерекшеліктері бар: алап қатаң тропикалық, Азия құрлығы оны шамамен 25 градус солтүстікке дейін шектейді; бұл Солтүстік/Оңтүстік Атлантика/Тынық мұхитымен және тіпті Оңтүстік Үнді мұхитымен салыстырғанда салыстырмалы түрде кішкентай алап және, әрине, муссонның маусымдық ерекшелігі бар. Жоғарыдағы суреттегі қызыл аймақтар бірнеше километрлік биіктіктегі аймақтарды көрсетеді. Тибет жотасы мен Гималайдың болуы муссонға әсер етеді. NIO ғалымдары байқаулар мен талдаулар арқылы осы ерекшеліктердің мәнін түсінуге үлкен үлес қосты. Бұрынғылары кемеден алынған бақылауларды, бекітілген құралдармен жиналған уақыт қатарын және спутниктік деректерді қамтиды. Бұл бақылауларда маңызды рөлді Үндістан Үкіметі океанографиялық зерттеу институттары пайдалануы үшін сатып алған ORV Sagar Kanya атқарады. Бұрын айтылғандай, NIO-дағы зерттеулердің маңызды тақырыбы Солтүстік Үнді мұхитының океанографиясын түсіну болды – тропикалық және кішкентай алап, күшті маусымдық желдермен қозғалды. Мұхиттың жоғарғы 200 м (мұхиттың орташа тереңдігі шамамен 4000 м) ең белсенді бөлігін құрайды. Мұнда негізгі ағымдар желдің әсерінен пайда болады, ал алғашқы өндірушілер (ағымдармен бірге жүретін микроскопиялық өсімдіктер) дәстүрлі салалар арасындағы өзара әрекеттесулерге жол ашатын кезеңді жасайды, бұл мұхиттардың биогеохимиясы сияқты жаңа ғылымға әкеледі. NIO-ның ең көп сілтемеленген ғылыми еңбектерінің кейбіреулері жоғарғы қабаттың екі аспектісіне қатысты: оның айналымы мен биогеохимиясы. Бұл қабаттағы ағымдар желдермен қозғалады. Бұл құбылыстар Солтүстік Үнді мұхитында жиі болады, сондықтан ағымдар да әлемнің басқа тропикалық аймақтарынан өзгеше. Дегенмен, жел мен ағым арасындағы байланыс өте күрделі. NIO зерттеушілері жалпы алаптағы, әсіресе Үндістан жағалауындағы ағымдардың маусымдық сипатын анықтауда жетекші рөл атқарды. Кейінгі талдаулар мен модельдік зерттеулер Солтүстік Үнді мұхитының айналымын алап бойынша тұтастай қарастыру қажеттігін көрсетті, өйткені бір жердегі желдер жергілікті ағымға ғана емес, сонымен қатар үлкен толқындардың таралуына байланысты кейінірек алыстағы жерлердегі ағымға да әсер етеді. Мысалы, қазір Үндістанның шығыс жағалауындағы желдер Үндістанның батыс жағалауындағы ағымның маусымдық циклына елеулі әсер ететіндігі белгілі. Солтүстік Үнді мұхитын 25°С-тан оңтүстікке дейін шектеу арқылы Азия құрлығы бассейннің субтропикалық конвергенция аймағына қол жеткізуге мүмкіндік бермейді, бұл әдетте 40° ендікте болатын және мұхитқа оттегінің маңызды көзі болып табылатын аймақ. Мұндай режимге қол жеткізе алмағандықтан, Солтүстік Үнді мұхиты оттегіге жетіспейді. Оттегінің төмен болуының тағы бір себебі – аймақтың алғашқы өндірушілерінің жоғары концентрациясы. Бұл өсімдіктер мен олармен қоректенетін зоопланктон өлгенде және шөгіп қалғанда микробиологиялық түрде ыдырайды, соның салдарынан оттегін пайдаланады. NIO зерттеушілері қалыпты деңгейден төмен оттегі деңгейімен сипатталатын осы алаптағы процестерге қатысты маңызды сұрақтарға жауап беруде маңызды рөл атқарды. Қарастырылған сұрақтардың кейбіреулері: Муссондық цикл биологиялық өндіріс сияқты басқа маусымдық циклдарға, мысалы, шөгіп бара жатқан бөлшектердің ағынына әкеледі ме? Төмен оттегілі мұхит режимінің биогеохимиясының ерекшеліктері қандай? Бұл жүйеге тән биогеохимиялық процестер (мысалы, денитрификация) қалай жұмыс істейді? Аймақтағы жоғары өнімділікті қамтамасыз ететін физикалық процестер қандай? Муссондық цикл аймақтағы экожүйелердің уақыт бойынша қалай өзгеруіне әсер етеді? Институттан алынған зерттеу үлестері (ғылыми мақалалар, есептер, кітаптар және т.б.) жоғарыда аталған үлестер туралы егжей-тегжейлі ақпаратты NIO веб-сайтынан алуға болады: www.nio.org.
A project on polymetallic nodules, which has been funded by the Government of India for over 25 years, is an example of the institute's dual role. By the late 1970s, the government had determined that the country's mineral resources of strategic importance needed to be expanded. NIO was tasked with exploring the oceans for this purpose. NIO recovered polymetallic nodules from a depth of 4,800 meters in the western Indian Ocean on 26 January 1981, using its first research vessel, RV Gaveshani, which was purchased in 1976. Subsequently, work by NIO researchers helped India to gain the status of "Pioneer Investor" from the International Sea Bed Authority. While this research was aimed at placing the country in a strategically enhanced position, it also provided the institute an opportunity to study the marine geology and geophysics of the Indian Ocean. Some of the issues they addressed are the following: Evolution of the Indian tectonic plates and its implications; determination of the time when the Himalayas started rising leading to monsoonal climate of the Indian subcontinent; nature of mid ocean ridges (where new crusts form); characteristics of marine sedimentary facies; the role of rivers on the Indian subcontinent in marine sediment budget and paleoclimatic evolution as archived in the sediment cores. During the first decade and a half of its founding, besides developing its main campus at Goa, a major project taken up by the institute was organising the first Indian Expedition to Antarctica in 1981. This project, together with exploration for polymetallic nodules, established close ties between NIO and the then Department of Ocean Development and subsequently the Ministry of Earth Sciences, Government of India. These ties helped the institute to grow while the government expanded the infrastructure for ocean research, technology and services in the country. Since the early 1980s, an important theme for basic research in the institute has been, and continues to be, understanding oceanographic implications of the special characteristics of the North Indian basin, which has some unique features: the basin is strictly tropical, with the Asian landmass restricting it south of about 25 degrees N; it is a relatively small basin when compared to the North/South Atlantic/Pacific and even the South Indian Ocean and, of course, there is the seasonality imposed by the monsoons. In the figure above red areas represent areas with elevation of a few kilometers. The presence of the Tibetan Plateau and the Himalayas influences the monsoons. NIO's scientists have made handsome contributions to understanding the implications of these special features through observations and analyses. The former have included ship based observations, time series data collected with moored instruments and satellite data. ORV Sagar Kanya, which was acquired by the Government of India for use by oceanographic research institutions in India, has been playing a major role in these observations. As noted earlier, an important theme of research at NIO has been understanding the oceanography of the North Indian Ocean – a tropical and small basin driven by strongly seasonal winds. The uppermost 200 m (oceans are on average about 4000 m deep) form the most active portion of the ocean. Here, major currents are forced by winds, and primary producers (microscopic plants that drift with currents) set the stage for intricate interactions that go across the traditional boundaries between disciplines, leading to a new discipline, biogeochemistry of the oceans. Some of NIO's most cited research contributions have been about two aspects of the upper layer: its circulation and biogeochemistry. Currents in this layer are driven by winds. As these are periodic over the North Indian Ocean, so are the currents, in striking contrast to other tropical regions of the world. The link between the winds and currents, however, is rather intricate. NIO researchers played a leading role in defining the nature of seasonality in the currents over the basin in general, and along the coast of India in particular. Subsequent analysis and model studies showed that the circulation of the North Indian Ocean needs to be looked at holistically across the basin because the winds at a location influence not only the local current, but affect the current at remote locations at a later time owing to the propagation of large scale waves. For example, it is now known that the winds along the Indian east coast significantly affect the seasonal cycle of the current off the Indian west coast. By restricting the North Indian Ocean to south of 25° N, the Asian landmass prevents the basin from having access to the sub tropical convergence zone, a region that usually occurs at a latitude of about 40° and is an important supplier of oxygen to the ocean. Not having access to such a regime, the North Indian Ocean is starved of oxygen. Another reason why oxygen is low is the consequence of high concentration of the primary producers of the region. When these plants and zooplankton that feed on them die and sink they get microbially degraded, thus consuming oxygen. NIO researchers have played a major role in answering critical questions concerning the processes that go on in this basin with lower than normal oxygen levels. Some of the questions that have been addressed are the following: Does the monsoon cycle lead to other seasonal cycles, such as that of biological production and flux of sinking particles? What are the special features of biogeochemistry of the ocean regime with low oxygen? How do the biogeochemical processes (denitrification, for example) that characterize this system work? What are the physical processes that sustain high productivity in the region? How does the monsoon cycle influence temporal evolution of ecosystems in the region? The research contributions (journal publications, reports, books, etc.) from the institute that provide details about the contributions mentioned above are available from the NIO website, www. nio. org.
Зияткерлік меншік
NIO-ның 50-ге жуық патенты бар, оның 60 пайызы теңіз биотехнологиясы саласындағы зерттеулерге қатысты. Теңіз ортасындағы организмдер жаңа дәрілер мен басқа да денсаулық сақтау өнімдерін жасауға пайдалы болатын молекулаларды қамтиды. Бұл NIO зерттеушілері үшін жаңа зерттеу бағыты. Олардың зерттеулері нәтижесінде ғылыми еңбектер мен институттың зият жеңілістік меншігі пайда болды. Теңіздік құралдар – институт патент алған тағы бір зерттеу саласы. «Майя» AUV – институт жасаған автономды су асты аппараты.
NIO possesses about 50 patents, 60% of which are related to marine biotechnology research. Organisms in the marine environment carry molecules that could be useful in the development of new drugs and other healthcare products. This is a new area of study for NIO researchers. Their research has resulted in research papers and intellectual property for the institute. Marine instrumentation is another area of research for which the institute has received patents. The Maya AUV is an autonomous underwater vehicle (AUV) developed by the institute.
Қызметтер
NIO зерттеушілері Үндістанның өнеркәсіп саласына қызмет ету үшін бірқатар жобаларды жүзеге асырды. NIO зерттеу кемесі RV Gaveshani-ді сатып алғаннан кейін қолға алған алғашқы жобалардың бірі – Үндістанның алғашқы теңіз мұнай кеніші «Бомбей Хай» мұнайының құбыр желісін белгілеу болды. Бұл жоба Үндістанның мемлекеттік сектор ұйымы – Мұнай және табиғи газ комиссиясының (ONGC) сұрауы бойынша жүзеге асырылды. Одан бері NIO Үндістанның мемлекеттік және жекеменшік кәсіпорындары үшін көптеген жобаларды орындады. NIO клиенттерінің қатарында ірі мұнай компаниялары мен порттар бар. NIO-ның қызметтерін Анклешвардағы «Бхаруч Эко Аква Инфраструктура» және Мумбайдағы «Костал Морин Конструкция және Инжиниринг» компаниялары пайдаланды. NIO-ның қызметтерін орталық және облыстық үкіметтер де сұрады. NIO-ның атқаратын және консультациялық жобаларына қоршаған ортаға әсерін бағалау (ҚӘБ), жағалау аймақтарын басқару, ресурстарды зерттеу, биожабыну және коррозияны зерттеу, сондай-ақ теңіз құралдарын әзірлеу кіреді. Соңғы жылдары әлемдік үкіметтерді алаңдататын мәселе – кемелердің балластық суларын тасымалдау арқылы бір порттан екінші, қашықтағы портқа организмдердің таралуы. Мұндай таралу кейде жергілікті экологияға жат организмдердің бақылаусыз өсуіне әкеп соғады, бұл жергілікті балық шаруашылығын құртуы мүмкін. NIO ғалымдары Үндістанда осы мәселенің хабардарлығын арттыруда маңызды рөл атқарды. Олардың еңбегін мойындап, Үндістан Үкіметінің Кеме қатынасы бас басқармасы ірі үнді порттарында балласт суларын басқару жоспарларын әзірлеуге NIO-ның көмегін сұрады.
NIO researchers have undertaken a number of projects in service of the industry in India. One of the first projects taken up by NIO on acquiring its research vessel RV Gaveshani was demarcation of a pipeline for carrying oil from India's first offshore oil field at Bombay High. This project was undertaken at the request of India's public sector organisation, the Oil and Natural Gas Commission (ONGC). Since then, NIO has carried out a number of projects for India's public sector undertakings and private enterprises. The list of NIO's clientele includes major petroleum companies and ports. NIO's services have been used in the development of coastal areas by Bharuch Eco Aqua Infrastructure Ltd., Ankleshwar, and Coastal Marine Construction & Engineering Ltd., Mumbai. NIO's services have also been sought by central and state governments. Sponsored and consultancy projects taken up by NIO include Environmental Impact Assessment (EIA), Coastal Zone Management, Resource Surveys, Biofouling & Corrosion studies, and development of marine instruments. A problem that has been worrying governments around the world during recent years is the transfer of organisms from one port to another located far away owing to transfer of water used by ships for ballast. Such transfer has been shown to lead sometimes to uncontrolled growth of organisms alien to the local ecology, which can then wipe out local fisheries. NIO scientists have played a major role in spreading awareness of the problem in India. In recognition of their efforts, the directorate General of Shipping, Government of India, has sought NIO's help to develop plans for ballast water management in major Indian ports.
Ғылыми-зерттеу объектілері
NIO Data Centre (NIODC) институттың 1973-2009 жылдар аралығында 1000-ға жуық круиз барысында жинаған деректерін оңай және тиімді іздеу және соңғы пайдаланушыларға ұсыну үшін деректерді жинап, өңдеп, форматтайды және сақтайды. Институттың кітапханасында 35 000-нан астам кітап пен журнал жинағы бар, бұл мұхитты зерттеу саласындағы елдегі ең ірі жинақ болып саналады. Баспа түріндегі жинақтан өзге, кітапхана тікелей жазылу арқылы немесе консорциумның құрамында 3000-нан астам журналға онлайн қол жеткізе алады. Кітапхананың халықаралық бағдарламаларға қатысуы оны Үнді мұхитындағы зерттеулер туралы ақпараттың әлемдік көзіне айналдырды, сонымен қатар өзінде жоқ құжаттарға қол жеткізу үшін басқа, ірі кітапханалармен байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Институттың зерттеулері оның кампустарындағы жақсы жабдықталған көптеген зертханалармен және кемелерінің теңізге шығу мүмкіндіктерімен қамтамасыз етіледі. Көп салалы мұхит зерттеу бағдарламаларын қолдау үшін институт үш зерттеу кемесін ұстап тұруды жоспарлап отыр. Олардың ең кішісі – 23 метрлік жағалау зерттеу кемесі CRV Sagar Sukti. Жақында сатып алынған 56,5 метрлік RV Sindhu Sankalp негізінен континенттік шельф аймақтарында жұмыс істейді, бірақ ашық теңізде де жүзе алады. NIO-ның 80 метрлік зерттеу кемесі RV Sindhu Sadhana, толыққанды ашық теңіз зерттеулерін жүргізуге қабілетті, ол ABG Shipyard, Сурат қаласында салынды және 2011–2012 жылдары институт құрамына қосылды. Институт уақыт өте келе 5 метрден 5000 метрге дейінгі тереңдікте аспаптарды орналастырып, қайтарып алу қабілетін дамытты. Бұл аспаптар екі жылға дейін уақыт тізімдік деректерін жаза алады.
The NIO Data Centre (NIODC) acquires, processes, formats and stores data generated by the institute (from about 1000 cruises during 1973 to 2009) in a database for easy and efficient retrieval and supply to end users. The library of the institute has a collection of over 35,000 books and bound volumes of journals is almost certainly the largest such collection in the country in the field of oceanography. Besides the print collection, the library has on line access to over 3,000 journals either by direct subscription or as a part of a consortium. Participation of the library in international programmes has made this library a source of information about Indian oceanographic studies for the rest of the world and also to network with other, larger libraries to access documents not available in its holdings. Research at the institute is supported by a large number of well equipped laboratories on its campuses and by the seagoing capability offered by its ships. To support its multi disciplinary ocean research programmes, the institute plans to maintain a fleet of three research vessels. The smallest of these is the 23 m long coastal research vessel CRV Sagar Sukti. The recently acquired 56.5 m long RV Sindhu Sankalp serves primarily on the continental margins, but it is capable of open sea voyages. NIO's 80 m long research vessel RV Sindhu Sadhana, which will be capable of full open sea studies, was constructed at the ABG Shipyard, Surat. It was joined the institute during 2011–12. The institute has, over time, developed the capability of deploying and retrieving instruments hoisted over moorings in depths from 5 to 5,000 m. These instruments record time series data during the period of deployment, which can be as long as two years.
Ғылыми-зерттеу және докторантурада білім алу мүмкіндігі
Өзінің түрлі қызметін қолдау үшін NIO шектеулі мерзімге алынған қызметкерлерді пайдаланады, оның ішінде докторанттар, жобалық көмекшілер және докторантурадан кейінгі зерттеушілер. Олардың саны ғылыми-зерттеу бағдарламаларының өсуімен бірге айтарлықтай артты. CSIR «Жобалық көмекшілер схемасын» енгізіп, мекемелерінің өнімділігін арттыру үшін жаңа түлектердің қызметін пайдаланғаннан бері жобалық көмекшілердің саны ең көп өсті. Жаңа бітірген түлектер бұл схема арқылы теңіз зерттеулеріне қатысуға мүмкіндік алады. Сондай-ақ, түлектер CSIR-дің Адам ресурстарын дамыту тобының (HRDG) «Жоғарғы ғылыми қызметкер» схемасы арқылы докторантураға түсуге мүмкіндік алады. Көптеген университеттер NIO-ны докторлық зерттеулер орталығы деп мойындады және оның қызметкерлерінен 50-ге жуық ғалым аталған университеттерде докторлық зерттеу жетекшілері ретінде танылған. Ғылыми және инновациялық зерттеулер академиясының (AcSIR) құрылуымен CSIR институттары елдегі жоғары білім беру саласында маңызды қадамдар жасауға дайын. NIO-ның ғылыми кеңесі институттың теңіз ғылымдарындағы озық кадрлардың жетіспеушілігі мәселесін шешу үшін мүмкіндігінше ертерек теңізтану мектебін ашу үшін қадамдар жасауды ұсынды. NET (яғни, CSIR өткізетін Ұлттық біліктілік емтиханы) арқылы біліктілігі жоғары кіші ғылыми қызметкерлер, HRDG, CSIR таңдаған аға ғылыми қызметкерлер және институтта Ph.D. білімін алуға тіркелген жобалық көмекшілердің саны қазір 80-ге жетті. Докторанттарға әдетте институттың жатақханасында тұруға жағдай жасалады.
To support its varied activities, NIO uses the services of limited tenure staff, including doctoral students, project assistants and post doctoral fellows. Their numbers have grown significantly with the growth in research programmes. The largest increase has been in the number of project assistants since CSIR introduced the "Project Assistant Scheme" to tap the services of fresh graduates for enhancing the productivity of its institutions. Hired regularly through walk in interviews, the fresh graduates are permitted by this scheme to gain hands on exposure to oceanographic research. The graduates also have the option of becoming doctoral students through the Senior Research Fellow scheme of the Human Resource Development Group (HRDG) of CSIR. A number of universities have recognized NIO as a centre for doctoral research and about 50 scientists from amongst its staff are at present recognized by these universities as doctoral research guides. With the establishment of the Academy for Scientific and Innovative Research (AcSIR), CSIR's institutions are poised to take major initiatives in advanced education in the country. NIO's Research Council has recommended that the institute take steps to start a school of oceanography as early as possible to address the problem of shortage of advanced manpower in ocean sciences in the country. The number of Junior Research Fellows, qualified through NET (i. e., the National Eligibility Test, conducted by CSIR), Senior Research Fellows (selected by HRDG, CSIR) and Project Assistants who are enrolled for Ph. D. in the institute is now 80. Accommodation to doctoral students is usually provided on the institute's residential campus.