Лардерелло, Италия: геотермалдық қуатымен әйгілі, бу атқылауларына бейім аймақ. Жер астындағы ыстық су мен будың пайда болуы, кратерлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лардерелло — Италияның орталық бөлігіндегі Тоскана аймағындағы Помаранце коммунасының бір бөлігі және геотермальдық қуатымен әйгілі.
Larderello is a frazione of the comune of Pomarance, in Tuscany in central Italy, renowned for its geothermal productivity.
География
Лардерелло аймағында жер бетінің астында қапасталып тұрған будың күшті жарылыстарынан туындайтын фреаттық жарылыстар кездейсоқ болып тұрады. Су метаморфтық тау жыныстарында орналасқан, онда ол буға айналады, содан кейін өткізбейтін тақталар мен саздың күмбезі астында жиналады. Бу күмбездегі жарықтар арқылы шығып, ыстық су бұлақтарынан сыртқа ағылады. Онда 30–250 метр диаметрінде ондаған жарылыс кратерлері бар. Ең ірісі – Лаго Веккиенна кратері, ол соңғы рет 1282 жылы жарылған, қазір Борасиферо көлімен толып жатыр. Лардерелло қазір әлемдегі геотермалдық электр энергиясының 10% -ын өндіреді, бұл жылына 4800 ГВт/сағ құрайды және шамамен миллион итальяндық үйді қуатпен қамтамасыз етеді. Оның геологиялық құрылымы оны геотермалдық энергия өндіруге ерекше қолайлы етеді, себебі ыстық граниттік тау жыныстары жер бетіне тым жақын орналасқан, нәтижесінде 202 °C (396 °F) дейін қызған бу пайда болады. Көпшіліктің қате пікіріне қарамастан, Лардерелло жанартау емес, өйткені тарих бойында онда ешқандай магма жарылысы болған емес.
The region of Larderello has experienced occasional phreatic eruptions, caused by explosive outbursts of steam trapped below the surface. The water is contained in metamorphic rocks where it is turned to steam which is then trapped beneath a dome of impermeable shales and clay. The steam escapes through faults in the dome and forces its way out in the hot springs. It possesses a dozen explosion craters 30–250 m in diameter. The largest is the Lago Vecchienna crater which last erupted around 1282, now filled by the Boracifero Lake. Larderello now produces 10% of the world's entire supply of geothermal electricity, amounting to 4,800 GWh per year and powering about a million Italian households. Its geology makes it uniquely conducive to geothermal power production, with hot granite rocks lying unusually close to the surface, producing steam as hot as 202 °C (396 °F). Contrary to popular belief, Larderello is not a volcano as no eruptions of magma had occurred there at any point in history.
Тарих
Бұл аймақ ежелгі заманнан бері ерекше ыстық су бұлақтарымен танымал болған. Римдіктер оның күкіртті суларын мою үшін пайдаланған. 19 ғасырда бұл аймақ геотермиялық энергияны өнеркәсіпті қолдау үшін пайдаланған әлемдегі алғашқы орындардың біріне айналды. 1827 жылы француз Франсуа Жак де Лардерел, буды пайдаланып қазанды қыздыру арқылы бор қышқылын лайдан бөліп алудың әдісін ойлап тапты. Тоскананың ұлы герцогы Леопольд II Лардерелдің жобасын ынталы түрде қолдады және оған он жылдан кейін Монтесерболи графы атағын берді. Лардерелдің еңбегінің құрметіне Лардерелло деп аталған қала бор қышқылы өндіріс фабрикасының жұмысшыларын орналастыру үшін салынды. 1904 жылы аймақта геотермальдық көздерден энергия өндіру бойынша пионерлік тәжірибе жүргізілді, онда жер бетінен шыққан бу арқылы өндірілген электр энергиясымен бес шам жарықтандырылды – бұл геотермальдық қуаттың алғашқы практикалық демонстрациясы болды. Принц Пьеро Джинори Конти 1904 жылдың 4 шілдесінде Италиядағы Лардерелло құрғақ бу алаңында алғашқы геотермальдық генераторды сынақтан өткізді. Бұл төрт шамға жарық беретін кішкентай генератор еді. 1911 жылы әлемдегі алғашқы геотермальдық электр станциясы "Адамдар аңғары" ("Valle del Diavolo") деп аталды, ол қайнап жатқан судың болуына байланысты осылай аталды. 1958 жылға дейін ол геотермальдық электр энергиясын өндіретін әлемдегі жалғыз өнеркәсіптік кәсіпорын болды, содан кейін Жаңа Зеландия Уайракейде өз станциясын салды. Соңғы жылдары оның бумен қамтамасыз етілуінің тұрақтылығына қатысты алаңдаушылықтар туды, себебі 1950 жылдардағы максималды деңгейден бу қысымының 30% төмендегені тіркелді.
The region was known from ancient times for its exceptionally hot springs. The Romans used its sulphur springs for bathing. During the 19th century it became one of the first places in the world where geothermal energy was exploited to support industry. In 1827, François Jacques de Larderel, a Frenchman, invented a way of extracting boric acid from the mud by using steam to heat cauldrons to separate the two. Leopold II, Grand Duke of Tuscany was an enthusiastic supporter of Larderel's scheme and awarded him the title of Count of Montecerboli a decade later. A town, named Larderello in honour of Larderel's work, was founded to house the workers in the boric acid production factory. The region was the site of a pioneering experiment in the production of energy from geothermal sources in 1904, when five light bulbs were lit by electricity produced through steam emerging from vents in the ground the first ever practical demonstration of geothermal power. Prince Piero Ginori Conti tested the first geothermal power generator on 4 July 1904, at the Larderello dry steam field in Italy. It was a small generator that lit four light bulbs. In 1911, the world's first geothermal power plant was built in the Valle del Diavolo ("Devil's Valley"), named for the boiling water that rises there. It was the world's only industrial producer of geothermal electricity until 1958, when New Zealand built a plant of its own in Wairakei. In recent years concerns have been expressed about the sustainability of its steam supply, as a 30% drop in steam pressure levels has been recorded from the maximum levels of the 1950s.