Кіріспе

Американдық джаз әншісі және актриса Хелен Морган (туған тегі Риггинс; 2 тамыз 1900 – 9 қазан 1941) – американдық әнші және актриса, ол кинода және сахнада жұмыс істеген. Нағыз шамшырақ әншісі болған ол 1920 жылдары Чикаго клубтарында үлкен сәнді жасады. Ол 1927 жылы Хаммерштейн мен Керннің «Шоу-боат» мюзиклінің Бродвейдегі тұңғыш қойылымында, сондай-ақ 1932 жылы Бродвейде қайта жанданған мюзиклде Джули ЛаВерн рөлін ойнады. Ол 1929 жылы түсірілген екі фильмге бейімдеуде (тек пролог) және 1936 жылы түсірілген толық дыбыстық нұсқада пайда болды, бұл рөлмен тығыз байланысты болды. Ол алкоголизмнен зардап шекті, және Хаммерштейн мен Керннің тағы бір Бродвей мюзикліндегі, «Sweet Adeline» (1929) атау роліндегі айқын табысына қарамастан, оның сахналық мансабы салыстырмалы түрде қысқа болды. Хелен Морган 41 жасында бауыр циррозынан қайтыс болды. Оны «Playhouse 90» драмасында Поли Берген «Хелен Морганның тарихы» және 1957 жылы теледрама негізінде түсірілген өмірбаяндық фильмде Энн Блайт сомдады.

Ерте өмір

Ол 1900 жылы АҚШ-тың Иллинойс штатындағы Данвилл қаласында Хелен Риггинс болып дүниеге келген. Оның әкесі Фрэнк Риггин Индиана штатының Фонтейн округіндегі Дэвис қалашығында фермерлікпен айналысқан. Анасы Лулу Ланг Риггин ажырасып, қайтадан тұрмысқа шыққаннан кейін, тегін Морган деп өзгертті. Анасының екінші некесі де ажырасып, ол қызымен бірге Чикагоға көшіп кетті. Хелен сегізінші сыныптан артық оқымады және түрлі біліктілігі жоқ жұмыстарда жұмыс істеді.

Жеке өмір

Морган үш рет үйленген. Оның алғашқы күйеуі Лоуэлл Арми болды, ол «Салли» спектаклінде өнер көрсеткен кезде сахна есігінде кездескен жанкүйер еді. 1933 жылдың 15 мамырында ол Огайо республикалық партиясының көп жылдық жетекшісі Морис Маскенің немересі Морис "Будди" Маске III-ке тұрмысқа шықты. Морган 1935 жылы Будди Маскеге ажырасуға талап арыз берді. Оның үшінші күйеуі Ллойд Джонстон болды, оған 1941 жылдың 27 шілдесінде үйленді. 1926 жылы Морганның қызы дүниеге келді, оны ол асырап алуға берді.

Кейінгі жылдар және өлім

Морган CBS телеарнасында "Бродвей мелодиялары" атты радио бағдарламасында ойнады. Бұл бағдарламада жеңіл, танымал және жартылай классикалық музыка орындалды. 1933 жылдың 24 қыркүйегінен 1934 жылдың 22 сәуіріне дейін көрсетілді. Кейіннен, "Бродвей әртүрліліктері" деп аталған, Моргансыз жаңа нұсқасы 1934 жылдың 2 мамырынан 1937 жылдың 30 шілдесіне дейін эфирде болды. Морганның соңғы кино рөлі 1936 жылғы "Шоу-бот" фильмінде болды. 1930 жылдардың соңында Морган Чикаго қаласындағы Loop театрында өнер көрсетуге шақырылды. Ол сонымен қатар Нью-Йорк штатының Хай-Фолс қаласындағы шаруа қожалығында да уақыт өткізді. Оны алкоголизм мазалады, 1940 жылдың соңында, 1940 жылы Лос-Анджелесте "Шоу-бот" спектаклінің қайта қойылған нұсқасында Джули Ла Вернь рөлін соңғы рет ойнағаннан кейін ауруханаға түсті. 1941 жылы менеджері Ллойд Джонстонның көмегімен ол қайтадан өнерге оралды. Дегенмен, жылдар бойы алкогольге тәуелділік салдары оның денсаулығына зиян келтірді. Ол Иллинойс штатының Альсип қаласындағы Қасиетті қабір зиратында жерленді.

Танымал мәдениетте

Морганды 1957 жылы Джордж Рой Хилл режиссерлік еткен "The Helen Morgan Story" атты Playhouse 90 драмасында Поли Берген сомдады. Берген осы рөлі үшін Эмми сыйлығына ие болды. Сол жылы "Хелен Морган тарихы" көркем фильмінде Энн Блайт Морган рөлін ойнады.