Кіріспе

Independent Political Labour League (IPLL) - Жаңа Зеландиядағы шағын саяси партия. Ол Өкілдер палатасына орын жеңіп алған екінші ұйымдастырылған саяси партия және қазіргі Еңбек партиясының алдағысы болды.

Құрылу

IPLL – жұмысшы табының тәуелсіз саяси құралына қадамдық жолдың нәтижесі болды. Бұрын көптеген жұмысшылар парламент құрылғалы бері үстемдік құрған күшті Либералдық партияны қолдаған. Бірақ, реформалардың қарқыны азайды, және тәуелсіз жұмысшылар партиясын құру туралы талаптар көтерілді. 1904 жылы Кәсіптік және Еңбек кеңестерінің жылдық конференциясы жаңа ұйым құруға шақырды. Бұл партия Либералдық партиядан өзгеше, тек жұмысшылардың мүддесін қорғайтын, бірақ революциялық Социалистік партиядан айырмашылығы, реформалар арқылы өзгерістерге ұмтылатын болды. 1904 жылдың соңында конституция жасалып, 1905 жылдың басында алғашқы конференция өтті, онда Джон Ригг алғашқы президент болып сайланды. Конференцияда жаңа ұйымның мыңнан астам мүшесі бар екені мәлімделді.

Саясат

1905 жылы IPLL «жерді және өндіріс және тарату құралдарын ұлттықтандыру» саясатын жариялады. Олар мемлекеттік банк құруға, жұмыссыздыққа жәрдемақы төлеуге, 40 сағаттық жұмыс аптасын заңдастыруға, ең төменгі жалақы белгілеуге және жесірлер мен жетімдерді де қамтитын мемлекеттік зейнетақы жүйесін кеңейтуге ниеттенді.

Сайлау тарихы

Бастапқыда IPLL жақсы нәтиже бермеді. 1905 жылғы сайлауда партия 11 үміткерді ұсынды: екеуі Оклендте, төртеуі Веллингтонда, үшеуі Крайстчерчте және біреуі әрқайсысы белгілі бір сайлау округтерінде. Ешқайсысы сайланбады, ал біреуі ғана депозиттерін қайтарып алу үшін жеткілікті дауыс жинамады. Партия сондай-ақ, оған көбірек симпатия танытқан либералды депутаттарды тарту әрекеттерінде де сәтсіз болды. Алайда, 1908 жылғы сайлауда бір IPLL үміткері екінші турда сайлау округінде сайланды. Либералды партияның дауысы екі либералды партия үміткерімен бөлінді, және екі либералды үміткер де бірінші турда іріктелмеді. Бұл IPLL үміткері Дэвид Макларенды консервативті үміткермен бетпе-бет қалдырды, және көптеген либералды сайлаушылар Макларенге қолдауларын ауыстырғандықтан, ол екінші турда жеңіске жетті. Бұл либералдардан басқа ұйымдасқан саяси партияның алғаш рет орын алуы болды; консервативті оппозиция әлі де ұйымдастырылмаған еді. Заң шығару кеңесінің мүшесі (және партия мүшесі) Том Пол IPLL-дің жетіспеушілігін еңбек ісіне жақын либералды мүшелерге қарсы үміткерлерді тікелей ұсыну қатесі деп санайды. Ол бұл бұрынғы либералдық-еңбекшілік одақтың толығымен бұзылғанын, бұл одақ бұрын еңбекшілерге парламентте дауыс беруге мүмкіндік бергенін айтты. Сайлау қорытындысы Сайлау кандидаттары орындар дауыс үлесі 9 0 3,747 0.87% 11 1 16,974 3.95% IPLL жергілікті басқару саясатында көбірек жетістікке жетті. Әсіресе Веллингтонда IPLL көптеген кандидаттарды қалалық кеңесшілер мен портовый кеңес мүшелері ретінде сайлады, мысалы Фрэнк Мур және Альфред Хиндмарш. IPLL депутаты Дэвид Макларен кейін Веллингтон қаласының мэрі болып сайланды және 1912 жылдан 1913 жылға дейін қызмет етті. IPLL үміткерлері 1905, 1907 және 1909 жылдарғы Веллингтон қалалық кеңесі сайлауында сәтті болды.

Кеңейтілген Еңбек саясатындағы орны

Алайда, IPLL-дің өзі де күннен-күнге әлсіреп бара жатты. Партия либералдармен бірлесіп жұмыс істеуі керек пе, әлде оларға қарсы күресуі керек пе деген сияқты ішкі даулар шиеленіс тудырды, және партия жалпы алғанда дұрыс ұйымдастырылмаған еді. 1910 жылы IPLL-дің қалдықтары жаңа ұйым ретінде қайта құрылды, ол Еңбек партиясы деп аталды (қазіргі аттас партиямен шатастырмау керек). Соңында, бұл Еңбек партиясы бірнеше тәуелсіз топтармен бірігіп, Біріккен Еңбек партиясын құрды, ол кейін Социалистік партиямен бірігіп, Социал-демократиялық партияны құрды. Социал-демократтар, сонымен қатар бұрынғы бірігуге қарсы болған Біріккен Еңбек партиясының мүшелерімен бірге, қазіргі Еңбек партиясының негізін қалады.