Кіріспе
1956 жылы түсірілген Роберт Олдричтың фильмі. "Күзгі жапырақтар" – Роберт Олдрич режиссерлік еткен, Джоан Кроуфордтың ойнаған 1956 жылғы американдық психологиялық драма. Фильмді "Колумбия Пикчерс" таратты. Сценарийін Жан Руверол мен Хьюго Батлер жазған, бірақ авторлық құқығы Джек Жевнеге (жасырын автор ретінде) берілді, себебі Руверол мен Батлер фильм шыққан кезде қара тізімде болған. Фильм продюсері – Уильям Гоц. Олдрич 1956 жылғы Берлин халықаралық кинофестивалінде "Күміс аю" жүлдесін "Үздік режиссер" номинациясы бойынша жеңіп алды.
Autumn Leaves is a 1956 American psychological drama film directed by Robert Aldrich and starring Joan Crawford in an older woman/younger man tale of mental illness. The film was distributed by Columbia Pictures. The screenplay was written by Jean Rouverol and Hugo Butler, though it was credited to Jack Jevne (serving as a front), since Rouverol and Butler were blacklisted at the time of the film's release. The film was produced by William Goetz. Aldrich won the Silver Bear for Best Director at the 1956 Berlin International Film Festival.
Сюжет
Милисент "Милли" Уэзерби үйде жеке жұмыс істейтін машинистка. Бір күні кешкі ас ішкен жерде ол жалғыз, жас АҚШ армиясының ветераны Берт Хансонмен танысады. Олар толқындардың арасында сүйісіп, жағажайда романтикалық кездесу өткізеді, бірақ Милли Бертке өзінің жасына сай біреумен кездесуге кеңес береді. Бір айдан кейін Берт әлі де жалғыз Миллиді үйінде күтеді және екеуі оның дүкендегі жаңа жұмысын тойлайды. Ол кинотеатрда оған үйлену ұсынысын жасайды, ал Милли бастапқыда одан бас тартады, бірақ оның кетіп бара жатқанын көргенде ойын өзгертеді. Ертесі күні жұбайлар Мексикада үйленеді. Алайда, неке куәлігінде ол туған жерін Чикаго деп көрсетеді, бірақ бұрын Миллиге Расин, Висконсин штатында туғанын айтқан еді. Үйге келген соң, Берттің бұрынғы әйелі Вирджиния пайда болады, бұл Миллиді таң қалдырады, өйткені Берт оған ешқашан үйленбегенін айтқан. Вирджиния Миллиге Берттің қол қоюын қажет ететін мүліктік келісімді ұсынады және Берт өмірі мен өткені туралы жалған айтатынын мәлімдейді. Милли сондай-ақ Берттің әкесі (Лорн Грин) оны іздеп Лос-Анджелеске келгенін біледі. Берт әйелі мен әкесінің махаббатта екенін көрген күнінен бері мазасыздыққа толы, және олардың өміріне күтпегендей араласуынан психикалық тұрақсыздық белгілерін көрсете бастайды. Ол қатігездік танытқанда, Милли оны психиатриялық ауруханаға жібереді. Берттің жағдайы еммен жақсарады (іш тамырға дәрі салу және электроконвульсивті терапиядан жасалған монтаж түрінде көрсетілген), және ол өзінің өткенімен байланысын үзеді. Милли оның әлі де оны жақсы көретінін және олар жарқын болашаққа үміттене алатынын біледі.
Өндіріс
Фильмнің бастапқы жұмыс атауы "Біз қалаймыз" болды. Роберт Олдрич бастапқыда оны өзінің "Associates and Aldrich" компаниясы үшін дамытқан және 1954 жылдың шілдесінде Джек Жевннің түпнұсқа сценарийіне негізделгені жарияланды. Олдрич Джоан Кроуфордты тартып, оны "Колумбиямен" келісімшарты бар Уильям Гетцке сатты. Түсірілім 1955 жылдың 31 тамызында басталды.
Ән
Фильмнің атауы Нат Кинг Коулдың орындауындағы, сол кезде танымал болған "Autumn Leaves" әнінің сәттілігін пайдалану үшін "The Way We Are" атауынан өзгертілді. Кроуфордтың кейіпкері бұл әнді ұнатады, бірақ сценарийде әннің аты аталмайды. Коулдың нұсқасы фильмнің бастапқы титрлері мен соңындағы актерлер тізімінде қолданылады. Әннің түпнұсқа атауы "Les feuilles mortes" ("Құрғақ жапырақтар") – музыкасы Джозеф Космаға, сөзі Жак Преверге тиесілі. Ағылшын тіліндегі сөздерін американдық әнші-жазушы Джонни Мерсер 1949 жылы жазды. Әнді алғаш рет Ив Монтан 1946 жылғы француз фильмі "Les Portes de la Nuit" ("Түннің есіктері") арқылы таныстырды, бірақ 1955 жылы Роджер Уильямстың фортепианодағы орындауы арқасында АҚШ-та кеңінен танымал болды.
Қабылдау
Босли Кроутер 1956 жылғы 2 тамызда «Нью-Йорк Таймс» газетінде фильмді «мұңды оқиға» деп сынағанымен, Лоуренс Квирк «Motion Picture Herald» журналында және Уильям Зинссер «New York Herald Tribune» газетінде фильм туралы жағымды пікір білдірді. «Күзгі жапырақтар» орташа табысқа ие болды. Актриса фильмді «барлық уақыттағы ең жақсы орта жастағы әйел/жас жігіт тақырыбындағы фильм» деп санады және былай деді: «Күзгі жапырақтарда барлығы сәтті аяқталды. Актерлер тамаша, сценарий жақсы, менің ойымша, Боб [Алдрич] бәрін жақсы орындады. Клиф керемет жұмыс жасады деп ойлаймын; басқа актерлердің рөлдерін ойнауларында сөздерін түкіріп, сахнаны әдемілеуге тырысқан болар еді, бірақ ол осы қастандықтан сақтады. Менің ойымша, фильм жалпы алғанда, бұрын түсірген романтикалық фильмдерімнен әлдеқайда жақсы болды, бірақ оған үлкен танымалдық келмеді. Оны Бетт Дэвиспен бірге түсірілген «Бейби Джейнге не болды?» басып кетті». Фильм 1956 жылғы премьерасынан бері Олдричтің жанкүйерлері арасында беделін арттырды және қазір режиссердің ең үздік фильмдерінің бірі саналады. Дэн Каллахан Slant Magazine журналында (2004 жылғы 16 маусым) былай деп жазды: «Олдричтің ертедегі барлық жұмыстары қызықты, бірақ «Күзгі жапырақтар» – оның құпия жоғары тасы. Ол Джоан Кроуфордтың рөліне байланысты лагерь ретінде қарастырылған, бірақ Олдрич осы әйелдің суретіне өзінің барлық қиындықтарын әкеледі. Оның қатал стилі мен драмалық материалдың үйлесімі фильмді ешқашан кернеуінен айырмайды». Кроуфорд пен Олдрич «Күндегі дауыл» атты тағы бір фильм түсіру жоспарларын жариялады, бірақ Олдрич пен Columbia арасындағы келіспеушілік салдарынан бұл жоспарлар сәтсіз аяқталды. Алайда, екеуі 1962 жылы «Бейби Джейнге не болды?» фильмінде қайта жұмыс істеді.
Марапаттар
"Үздік режиссер" ("Алдрич") үшін күміс аю сыйлығы, 1956 жылғы Берлин халықаралық кинофестивалі.