Канада саяхатшысы: Энн Сварбрик өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Канадалық саясаткер Энн Свабрик (шамамен 1952 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол 1990 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио заң шығару жиналысының Жаңа демократиялық партиясының депутаты болды және Торонто қаласының Скарбороу-Вест сайлау округін өкілдік етті. Боб Рей үкіметінде министр қызметін атқарды.

Өмірбаян

Сварбрик Торонтоның солтүстігіндегі Ричвэйл деген шағын ауылда дүниеге келген, қазір Ричмонд-Хилл, Онтарионың бір бөлігі. Ол Нортвью Хайтс орта мектебінде оқыды, кейін Йорк университетіне түсті, бірақ бір жылдан кейін оқуын тастады. Ол федералды көші-қон басқармасында жұмыс істей бастады, ақырында арнайы тергеуші және сарапшы болды. Ол Канаданың мемлекеттік қызмет альянсының атқарушы хатшысы болып жұмыс істеді, соңынан президент болды. Ол Yellow Brick House (зорлық-зомбылықтан зардап шеккен әйелдерге арналған пана), Oxfam Ontario және Amnesty International сияқты ұйымдардағы ерікті директор ретінде белсенділік танытты. 1990 жылғы провинциялық сайлауда ол Скарборо-Батыс сайлау округінде тәжірибелі НДП мүшесі Ричард Джонстонның орнын иеленуге кандидат болды. НДП көпшілік дауысқа ие болды және Сварбрик өзінің ең жақын қарсыласынан 7,626 дауысқа басымдықпен, дауыстардың жартысынан астамын жеңіп алды. 1990 жылдың 1 қазанында ол Әйелдер мәселелеріне жауапты портфелі жоқ министр болып тағайындалды. 1991 жылы абортты қылмыстық қылмыс деп жариялайтын жаңа федералды заңға қарсы сөйледі. Қаңтар айында ол заң жобасы талқыланып жатқан Канада Сенатына делегацияны басқаруға көмектесті. Ақырында заң жобасы Сенатта тең дауыспен қабылданбады. 1991 жылдың наурыз айында Сварбрикке сүт безінің қатерлі ісігіне байланысты операция жасалды. Ол маусым айында заң шығарушы органға оралды, бірақ ол және басқа министр Шелли Мартел Онтарио дәрігерлер мен хирургтар колледжіне төрт жасөспірім қыз пациенттерді сексуалдық зорлыққа ұшыратқаны үшін сотталған дәрігердің лицензиясын тоқтату туралы хат жазғанда дауға қатысты. Хаттар мүдделердің қақтығысуына қатысты ережелерді бұзғандықтан, ол және Мартел кабинеттен кетуді ұсынды. Алайда премьер-министр Боб Рей олардың отставкасын қабылдаудан бас тартты. Ол: "Осы жағдайдағы әрбір қателік отставкаға әкеп соғуы керек емес", - деді. Либералдық партияның жетекшісі Роберт Никсон Онтарио заң шығарушы органына өз пікірін білдірді, бұл кабинет мүшелері үшін орынды әрекет болмағанымен, олардың қызметтен босатылуына себеп болмауы керек екенін айтты. Ол: "Бұл мәлімдемелер олардың беделі мен адалдығына ешқандай зиян келтірмеді", - деді. Сварбриктің химиотерапия мен сәулелену емдері салдарынан денсаулығы нашарлағандықтан, ол 1991 жылдың 11 қыркүйегінде емделуге көбірек назар аудару үшін қызметінен кетті. Денсаулығын қалпына келтіргеннен кейін, Сварбрик 1993 жылдың 3 ақпанында Мәдениет, туризм және демалыс министрі болып қайтадан кабинетке тағайындалды. Министр ретінде ол көптеген шығындарды қысқару шараларын жүзеге асырды. Алайда ол киноиндустрияға берілетін гранттарды арттырды және Барнс өнер коллекциясын Торонтоға әкелуде Онтарио өнер галереясын қолдады. Сонымен қатар ол Willow Breast Cancer Support Canada ұйымына провинциялық қаржыландыру алуға көмектесті. Министрліктегі соңғы әрекеттерінің бірінде ол SS Эдмунд Фицджеральд кемесінің суға батқан кемесінің қоңырауын жоғалған теңізшілердің отбасыларына арналған ескерткіш ретінде пайдалануға рұқсат берді. 1995 жылғы провинциялық сайлауда НДП жеңіліске ұшырады, ал Сварбрик өзінің орынды прогрессивті консерватор Джим Браунға 2,557 дауыспен жоғалтты.

Swarbrick was born in Richvale, a small village north of Toronto, now part of Richmond Hill, Ontario. She went to school at Northview Heights Secondary School and later attended York University but dropped out after a year. She started working for the federal immigration department eventually becoming a special investigator and adjudicator. She became an executive assistant with the Public Service Alliance of Canada and eventually became president. She was active as a volunteer director for such organizations as the Yellow Brick House (a shelter for battered women), Oxfam Ontario, and Amnesty International. In the 1990 provincial election, she ran to succeed veteran NDP member Richard Johnston in the riding of Scarborough West. The NDP won a majority government and Swarbrick won over half the votes by a margin of 7,626 over her closest opponent. On 1 October 1990, she was named a minister without portfolio responsible for Women's Issues. In 1991, Swarbrick, who was a pro choice abortion advocate, spoke out against a new federal law that would have criminalized abortion. In January she helped lead a delegation to the Canadian Senate where the bill was being debated. Eventually the bill failed in the Senate on a tie vote. Swarbrick underwent surgery for breast cancer in March 1991. She returned to the legislature in June but became involved in a controversy when she and fellow cabinet minister Shelley Martel wrote letters to the Ontario College of Physicians and Surgeons asking for suspension of the license of a physician who had been convicted on sexually assaulting four teenage female patients. Since the letters violated conflict of interest guidelines she and Martel offered their resignations from cabinet. However Premier Bob Rae refused to accept their resignation. He said, "Not every mistake in these circumstances should lead to a resignation." Liberal leader Robert Nixon, who expressed his view to the Ontario Legislature that, while it may not have been an appropriate action for members of Cabinet, it was not one that should lead to their discharge. He said, "Their reputations and integrity have in no way suffered by these statements." As Swarbrick's treatments of chemotherapy and radiation continued to take their toll, she eventually resigned her position on 11 September 1991 in order to focus on her recovery. Regaining her health, Swarbrick was again appointed to cabinet as Minister of Culture, Tourism and Recreation on 3 February 1993. During her time as minister she undertook a wide range of belt tightening measures. However she did increase grants to the movie industry and supported the Art Gallery of Ontario in bringing the Barnes art collection to Toronto. She also assisted in gaining provincial funding for Willow Breast Cancer Support Canada. In one of her last acts as minister she granted a licence to allow the bell of the sunken freighter the SS Edmund Fitzgerald to be retrieved to be used for a memorial for the families of the lost sailors. The NDP were defeated in the 1995 provincial election, and Swarbrick lost her seat to Progressive Conservative Jim Brown by 2,557 votes.

Саясатта

Сварбрик жеңілгеннен кейін, Йорк университетінің Шулич бизнес мектебінде бизнес-әкімшілік магистрі дәрежесін алды, бұл бағдарлама коммерциялық емес ұйымдарды басқаруға бағытталған. Ол Канаданың ЖИТС-ті емдеу туралы ақпарат алмасу орталығының атқарушы директоры болып жұмыс істей бастады. 2000 жылы ол Йорк университетінің бизнес мектебінен "қоғамға елеулі үлес қосқаны" үшін марапат алды. 2009 жылы ол "Habitat for Humanity" (Халтон) ұйымының атқарушы директоры болды. Кейіннен ол қоғамдық даму директоры болды. Ол сондай-ақ Халтон облысының кедейлік мәселелері жөніндегі үйлестіру кеңесін құруға көмектесті және Халтон облысының тұрғын үй жөніндегі кеңес комитетінің мүшесі болды. 2012 жылы ол "Habitat for Humanity" ұйымындағы қызметтен зейнеткерлікке шықты.