Кіріспе
Джон Уильям Солтер (15 желтоқсан 1820 – 2 желтоқсан 1869) – ағылшын натуралисі, геологы және палеонтологы. 1835 жылы Солтер Джеймс Де Карл Совербидің шәкірті болды және Совербидің «Минералды конхологиясы», Совербидің «Ағылшын ботаникасына қосымша» және басқа да табиғат тарихына арналған еңбектері үшін суреттер салып, гравировкамен айналысты. 1842 жылы ол Адам Седжвикпен бірге Кембридждегі Вудвардиан мұражайындағы қазбаларды реттеуге қысқа уақыт жұмыс істеді және профессормен бірге Уэльске бірнеше геологиялық экспедицияларға (1842–1845) қатысты. Солтер Пратт-плейс, Камден-таунда, 1779–1837 жылдары банк клеркі болған Джон Солтер мен оның әйелі Мэри Энннің ұлы болып дүниеге келді. Оның тууы Лондонның Крипплгейт маңындағы доктор Уильямның кітапханасында тіркелді. 1846 жылы Солтер Джеймс Де Карл Совербидің қызы Саллиге үйленді және ақырында онымен жеті балаға әке болды. Сондай-ақ 1846 жылы Солтер Геологиялық қызметке қабылданып, 1854 жылға дейін Эдвард Форбспен жұмыс істеді. Ол Форбстың орнын басып, қызметте палеонтолог болды және Палеозойлық қазбаларға ерекше назар аударды, көп уақытын Уэльсте және шекаралық округтерде өткізді. Ол Эндрю Кромби Рамзидің «Солтүстік Уэльс геологиясы» туралы естеліктеріне (1866) палеонтологиялық бөлімді қосты, Родерик Мёрчисонның «Силурия» жұмысына (1854 және кейінгі басылымдары) көмектесті, ал Адам Седжвикке Кембридж университетінің геологиялық мұражайындағы (1873) камбрий және силурий қазбаларының каталогын дайындауға көмектесті. 1860 жылдардың басында, Ұлыбритания геологиялық қызметі үшін Оңтүстік-Батыс Уэльсте қазбаларды жинаған кезде, Солтер Сент-Дэвидс түбегінің айналасындағы жағалаудағы ашылуларды қайықпен қарап, Порт-и-Раудың кішкентай шығанағына қонды, оны солтүстікке қарай жақын жердегі Сольва порты деп жаңылыстырды. 1862 жылы шығыс жартастың бөлігін және қазір Меневия формациясы деп аталатын қабаттарды зерттегенде (Рис және басқалар, 2014, 73-бет) Солтер бұрын-соңды табылған ең үлкен трилобиттердің (ұзындығы 50 см-ден астам) бірінің қалдықтарын тапты және 1863 жылы оны Портмадогтан, Солтүстік-Батыс Уэльстегі әуесқой қазба жинаушы Досы Дэвид Хомфрейдің (1822–1893) құрметіне Paradoxides davidis деп атады. Хомфрей көп жылдар бойы және өліміне дейін Пенриндеудрает бөлімінің бейбіт сот судьясының кеңсесінде қызмет етті. Солтердің ынталандыруымен Хомфрей Гвинендтің Портмадог ауданында, әсіресе тремадокийлік жыныстарда көптеген маңызды қазбаларды тапты. Солтер оның еңбегін құрметтеу үшін бірнеше түрге Хомфрейдің есімін қойды, мысалы, Niobe (Niobella) Homfrayi (Salter, 1866, 143-бет, 20-сурет, 9-сурет), Asaphus Homfrayi Salter (1866) – қазір Asaphellus homfrayi (Salter) – Morris (1988) қараңыз: Лектотип, Гарт-Хиллден, Портмадогқа жақын және Conularia Homfrayi Salter; ажыратылмаған тип, сонымен қатар Гарт-Хиллден. [Salter 1866, 354-бет, 10-сурет, 11-сурет); Salter (1873, 18-бет, 323-бет); Woods, H. (1891, 119-бет)]. Ол сондай-ақ Ұлыбританияда алғаш рет, 1846 жылы, Conocoryphe coronata Barrande және оның құрметіне "Conocoryphe" Homfrayi Salter деп аталатын басқа бір түрді тапты, кейіннен ол Ptychoparia, Hawle and Corda, 1847-ге жатқызылды. 1865 жылы Солтер Генри Вудвордпен бірге «Қазылған бастыаяқтылардың картасын» жасады және сол жылы «Лингула жалаушаларынан» алынған қосымша қазбалар туралы мақала жариялады, онда ол кейіннен Хикс (1872) сипаттаған бірнеше трилобиттер түрлерін атады. Солтер Геологиялық қызметтің бірнеше онжылдықтарын дайындады және трилобиттер бойынша жетекші маманға айналды. Ол 1863 жылы Геологиялық қызметтегі лауазымынан кетіп, 1869 жылғы 2 желтоқсанда Темзаға секіріп, өзін-өзі өлтірді. Ол Хайгейт зиратының шығыс жағында белгісіз қабірге (No15356) жерленді. Ол қайтыс болған кезде Вудвардиан мұражайындағы «Камбрий және силурий қазбаларының каталогы» (қ.б.) суреттемелерін аяқтаған жоқ және «Британдық трилобиттердің монографиясын» (1864–1867) Палеонтографиялық қоғам жариялады. Ол 1842 жылы Линнеев қоғамының мүшесі болып сайланды, 1846 жылы Лондон геологиялық қоғамының (FGS) мүшесі болды, ал 1865 жылы Геологиялық қоғамның Волластон сыйлық қорымен марапатталды.
John William Salter (15 December 1820 – 2 December 1869) was an English naturalist, geologist, and palaeontologist. Salter was apprenticed in 1835 to James De Carle Sowerby, and was engaged in drawing and engraving the plates for Sowerby's Mineral Conchology, the Supplement to Sowerby's English Botany, and other natural history works. In 1842, he was employed for a short time by Adam Sedgwick in arranging the fossils in the Woodwardian Museum at Cambridge, and he accompanied the professor on several geological expeditions (1842–1845) into Wales. Salter was born in Pratt Place, Camden Town, the son of John Salter (1779–1837), a banking clerk, and his wife, Mary Ann. His birth was registered at Dr. William's Library near Cripplegate, London. In 1846, Salter married Sally, daughter of James De Carle Sowerby, and eventually fathered seven children with her. Also in 1846, Salter was appointed on the staff of the Geological Survey and worked under Edward Forbes until 1854. He succeeded Forbes as palaeontologist to the survey and gave his chief attention to the Palaeozoic fossils, spending much time in Wales and the border counties. He contributed the palaeontological portion to Andrew Crombie Ramsay's Memoir on the Geology of North Wales (1866), assisted Roderick Murchison in his work on Siluria (1854 and later editions), and Adam Sedgwick by preparing A Catalogue of the Collection of Cambrian and Silurian Fossils contained in the Geological Museum of the University of Cambridge (1873). In the very early 1860's, whilst collecting fossils in South West Wales as part of his duties for the British Geological Survey, Salter was examining coastal exposures by boat around the St Davids peninsula and landed in the small inlet of Porth y rhaw, in the mistaken belief that it was Solva Harbour a short distance to the east. In 1862, whilst investigating the eastern cliff section and in strata now known as the Menevia Formation (Rees et al., 2014, p. 73) Salter discovered remains of one of the largest trilobites ever found (over 50 cm long) and which, in 1863, he named Paradoxides davidis after his friend David Homfray (1822–1893), an amateur fossil collector from Porthmadog, North West Wales. For many years and up to the time of his death, Homfray was Clerk to the Justices of the Peace for the Penrhyndeudraeth Division. Encouraged by Salter, Homfray made many important fossil discoveries in the Porthmadog district, Gwynedd, especially within the Tremadocian rocks, and Salter named several species after Homfray to honour his efforts, e. g. Niobe (Niobella) Homfrayi (Salter, 1866, p. 143, pl. 20, fig. 9. ), Asaphus Homfrayi Salter (1866) – now Asaphellus homfrayi (Salter) – see Morris (1988): Lectotype, from Garth Hill, near Porthmadog, and Conularia Homfrayi Salter; undifferentiated Type, also from Garth Hill. [(Salter 1866, p. 354, pl. 10, fig. 11); Salter (1873, p. 18, p. 323); Woods, H. (1891, p. 119)]. From the Clogau Formation of Waterfall Valley near Maentwrog, Homfray also discovered for the first time in Britain, Conocoryphe coronata Barrande, 1846, and another species named in his honour, "Conocoryphe" Homfrayi Salter, subsequently assigned to Ptychoparia, Hawle and Corda, 1847. In 1865 Salter collaborated with Henry Woodward to produce a Chart of Fossil Crustacea. and in the same year published a paper on some Additional Fossils from the Lingula Flags. in which he named several trilobite species that were subsequently described by Hicks (1872). Salter prepared several of the Decades of the Geological Survey and became the leading authority on trilobites. He resigned his post on the Geological Survey in 1863 and committed suicide on 2 December 1869 by throwing himself into the Thames. He was buried on the eastern side of Highgate Cemetery in an unmarked grave (no.15356). At the time of his death he had barely completed the illustrated 'Catalogue of Cambrian and Silurian Fossils' (q. v.) in the Woodwardian Museum and he left unfinished a 'Monograph of British Trilobites,’ published by the Palæontographical Society (1864–1867). He was elected an associate of the Linnean Society in 1842, made a fellow of the Geological Society of London (FGS) in 1846, and in 1865 was awarded the Wollaston donation fund by the Geological Society.
Проблематикалық
Сальтерелла Биллингс, 1861 жыл. Кембрийдің ерте кезеңіне жататын, құпия тұқым, жойылып кеткен Агмата тобына жатқызылуы күмәнді? және Уолкотт, 1886 жылғы Salterellidae тұқымдасы. Бұл тұқымға кішкентай, әктасты, көлденең бөлінген конус тәрізді қабық тән, және оның аты Ан т Срон формациясының Сальтерелла Гриті мүшесінен алынған, ол Шотландияның солтүстік-батыс жағындағы тар, үзіліс-үзіліс белдеуді құрайды.
Трилобиттер
Сальтерия Уайвилл Томсон, 1864 [Тұқым: Raphiophoridae]. Түр түрі, монотип бойынша, Salteria primaeva Thomson, 1864. Балклачи тобы (Карадок сериясы), Жирван ауданы, Стратклайд, Шотландия. Salterolithus Bancroft, 1929 [Тұқым: Trinucleidae]. Түр түрі: Trinucleus Caractaci Murchison, 1839 ж. Харнагиан, Уэльшпул, Поуис, Уэльс. Salterocoryphe salteri (Rouault, 1851) [Тұқым: Calymenidae]. Орта ордовик (дапингиялық – дарривилий)], Солтүстік Португалиядағы Валонго формациясының жоғарғы бөлігі; Испанияның Кадис қаласында (Андалусия) Гуадарранктегі Лланвирниан және; Бретаньдегі Реннен оңтүстікке қарай "Лландейло". Clarella salteri (Hicks in Salter 1865) [Тұқым: Centropleuridae]. Меневия формациясы, Pt. punctuosus биозонасы, Порт-и-Рау, Сент-Дэвидс, Дифед, Уэльс. Cnemidopyge Salteri Hicks MS (Salter 1873, 22 б.) [Тұқым: Raphiophoridae]. Penmaen Dewi формациясы (Уитланд), Pwlluog ортаңғы Арениг сериясы, Уайтсандс шығанағының солтүстік жағы, Сент-Дэвидс, Дифед, Уэльс. Flexicalymene (Onnicalymene) salteri Bancroft, 1949 [Тұқым: Calymenidae]. Актон Скотт жатақтары (Актониан, Маршбрук, Шропшир, Англия). Leptoplastides salteri (Callaway, 1877) [Тұқым: Olenidae]. Шейнтон тақталары (Тремадокий кезеңі), Шейнтон, Шропшир, Англия. Robergiella salteri (Reed, 1899) [Тұқым: Remopleuridae]. Трамор әктас формациясы ("Лландейло" және Карадок сериясы), Трамор, Уотерфорд графтығы, Ирландия Республикасы. Oryctocephalus salteri Reed, 1910 [Тұқым: Oryctocephalidae]. Вулиуан сатысы, Парахио өзенінің солтүстік жағы, Спити аймағы, Үндістан. Парахио формациясы, Oryctocephalus salteri аймағы. Phacops (Viaphacops) salteri Kozlowski, 1923 (54–56 б., 6-сурет, 5-сурет) [Тұқым: Phacopidae]. Боливия мен Колумбияның девон кезеңінен. Lotagnostus salteri Westrop and Landing, 2017 [Тұқым: Agnostidae]. Челси Драйв тобынан, Ист-Бейдің солтүстік жағалауы, Кейп-Бретон аралы, Нова Шотландия, Ctenopyge tumida аймағы.
Бракхиоподалар
Бройгерия сальтери (Холл, 1865) [Елканиidae туысы]. Obolella salteri Holl, 1865 – кембрийлік лингулидтер туысының типтік түрі Broeggeria Walcott, 1902 және Англияның Малверн қаласы маңындағы Whiteleaved Oak Shales (Тремадоциан) қабаттарынан табылған. Salopia salteri (Дэвидсон, 1869) [Тұқым: Linoporellidae]. Ходерли құмтасты формациясынан (жоғарғы Sandbian), Ходерли, Шропшир, Англия. Spiriferella salteri Tschernyschew, 1902 [Тұқым: Spiriferellidae]. Қытай мен Британдық Колумбиясынан (Канада) Вордиан және Капитаниан (Перм) дәуірлерінен.
Бивальвия
Schizodus salteri Etheridge [Шизодиттер тұқымдасы]. Ардросс әктастары (Динантиан), Жоғарғы әктас құмтас қабаттары, Ардросс, Шығыс Файф, Шотландия.
Құсбегілер
Cyrtostropha salteri Ulrich және Scofield 1897 [Тұқым: Murchisoniidae]. Канада, Гренландия және АҚШ-тың ордовик кезеңінен.
Евриптеридалар
Salteropterus Kjellesvig Waering, 1951 [Тұқым: Hughmilleriidae]. 1859 жылы Салтер бұл түрді Eurypterus түрінің бірі деп сипаттаған. Parahughmilleria salteri Kjellesvig Waering, 1961 [Тәртібі: Eurypterida]. Уэльс шекарасындағы Лудлоу және Пертон қалаларындағы Темзейд сазды тас қабатынан (Придоли кезеңі) табылды, сондай-ақ Оңтүстік Стаффордширде де кездеседі. Peltocaris salteriana Jones & Woodward, 1893 [Ауысым: Phyllocarida]. Гвиненд, Уэльстен Тремадокий кезеңінен (Крессагиан).
Офиуроидтар
Сальтерастер Штюрц 1893 [Тұқым: Urasterellidae]. Типтік түрі: Urasterella asperrimus Salter 1857. Стенaster salteri Billings, 1858 [Класс: Ophiuroidea]. Канада, Онтарио, Киркфилд, Симко округы, Кардин карьерінің Ордвик кезеңінен табылған.
Тиестида
Тиестидиандар (Thyestiida) – жойылып кеткен омыртқалылар класына жататын сүйекті қаңқалы, жақсыз балықтардың бір тобы және нашар зерттелген остеострактар туысы Auchenaspis Egerton, 1857-ні қамтиды. Auchenaspis salteri Egerton (1857, 286 б., pl. 9, 4-суреттер 5) [Омыртқалылар субфиламы]. Бұл түр Ледбери формациясынан (Red Downton Formation) Ледбери, Херефордшир және Лудлоу, Шропшир аймақтарынан табылған. Придоли дәуірі, яғни силурдың ең жоғарғы қабаты.
Граптолитин
Pterobranchia класының субкласы, мүшелері граптолиттер деп белгілі. Callograptus? salteri Hall, 1865 [Тұқымдастығы: Dendrograptidae]. Шропшир мен Уэльстің 'Арениг' қабатынан табылған, сондай-ақ Қытай мен Тасмания сияқты алыс аймақтарда да кездеседі.