Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шабуылдық әскери ұшу миссиясы
Offensive military flying mission
Әуеде кедергі жасау (AI), сондай-ақ терең әуе көмегі (DAS) деп те аталады, бұл жаудың күштеріне тікелей қауіп төндірмейтін нысаналарға қарсы ұрыс ұшақтарының алдын алу шабуылдары мен нысананы атқылауы арқылы, достық күштердің жаумен соғысуын кешіктіру, бұзу немесе қиындыру мақсатын көздейді. Бұл барлық әскери әуе күштерінің дерлік негізгі қабілеті болып табылады және Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері қақтығыстарда қолданылып келеді. Бұл мақсатта пайдаланылатын ұшақтар кедергі жасаушылар деп аталады. Операцияның мақсаттарына байланысты тактикалық және стратегиялық әуеде кедергі жасау арасында айырмашылық жасалады. Тактикалық кедергі жасаудағы негізгі мақсаттар – оқиғаларға жылдам және жергілікті түрде әсер ету, мысалы, жауынгерлік аймаққа бара жатқан күштерді немесе жабдықты тікелей жою арқылы. Керісінше, стратегиялық мақсаттар көбінесе кеңірек және ұзақ мерзімді болады, жаудың жауынгерлік қабілеттеріне тікелей шабуылдар аз, оның орнына инфрақұрылымға, логистикаға және басқа да қолдаушы активтерге назар аударады. Терең әуе көмегі жақын әуе көмегімен байланысты және олардың мақсаттарының арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Жақын әуе көмегі, аты айтып тұрғандай, жаумен тікелей қарым-қатынастағы достық жер күштеріне жақын нысаналарға бағытталған, жаумен белсенді соғыс жүргізуді тікелей қолдау үшін тығыз үйлестірілген әуе шабуылдары ретінде жүзеге асырылады. Терең әуе көмегі немесе әуеде кедергі жасау белсенді ұрыстан алыс жүзеге асырылады, стратегиялық жоспарлауға көбірек негізделген және жер күштерімен тікелей үйлестірілмейді. Жақын әуе көмегінен гөрі стратегиялық болғанымен, әуеде кедергі жасауды жердегі операциялармен байланысы жоқ стратегиялық бомбалаумен шатастыруға болмайды. Әуеде кедергі жасау жауынгерлер мен жабдықтың соғыс алаңына жеткенге дейін физикалық жоюына немесе олардың күшін әлсіретуіне, жаудың байланыс желілерін кесіп тастауына, жауынгерлер мен жабдықтың соғыс алаңына жетуіне кедергі келтіруіне мүмкіндік береді. Ол жаудың логистикалық жүйесінде жүйелі тиімсіздіктер туғызып, сарбаздар мен жабдықтың соғыс алаңына баяу немесе экономикалық тұрғыдан тиімсіз жеткізілуіне әкелуі мүмкін.
Air interdiction (AI), also known as deep air support (DAS), is the use of preventive tactical bombing and strafing by combat aircraft against enemy targets that are not an immediate threat, to delay, disrupt or hinder later enemy engagement of friendly forces. It is a core capability of virtually all military air forces, and has been conducted in conflicts since World War I. Aircraft that are used for this purpose are known as interdictors. A distinction is often made between tactical and strategic air interdiction, depending on the objectives of the operation. Typical objectives in tactical interdiction are meant to affect events rapidly and locally, for example through direct destruction of forces or supplies en route to the active battle area. By contrast, strategic objectives are often broader and more long term, with fewer direct attacks on enemy fighting capabilities, instead focusing on infrastructure, logistics and other supportive assets. The term deep air support relates to close air support and denotes the difference between their respective objectives. Close air support, as the name suggests, is directed towards targets close to friendly ground units, as closely coordinated air strikes, in direct support of active engagement with the enemy. Deep air support or air interdiction is carried out further from the active fighting, based more on strategic planning and less directly coordinated with ground units. Despite being more strategic than close air support, air interdiction should not be confused with strategic bombing, which is unrelated to ground operations. Air interdiction can cause the physical destruction or attrition of soldiers and matériel before they can reach the battlefield, sever enemy's lines of communication, prevent soldiers and matériel from reaching the battlefield. It can create systemic inefficiencies in the enemy's logistic system so that soldiers and matériel arrive at the battlefield more slowly or in an uneconomical manner.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Францияға шабуылға дейін, одақтастардың стратегиялық бомбалаушы күштері жаудың әуе күштерін және өндіріс құралдарын жоюдан, күтілетін қону аймақтарына теміржол бағыттарын жоюға көшті. Қону операциясы басталғаннан кейін, одақтастардың тактикалық және стратегиялық әуе күштері неміс стратегиялық броньды резервтерін жағалауға жеткізуге және ондағы дивизияларды күшейтуге қарсы пайдаланылды. "Қысым" операциясы (Екінші дүниежүзілік соғыс)
In the lead up to the invasion of France, the Allied strategic bomber force was switched from the destruction of the enemy air force and means of production to a destruction of the railway routes to the intended landing areas. Once the landings were underway, the Allied tactical and strategic air forces were used to prevent the German strategic armoured reserves from being brought up to the coast and reinforce the divisions there. Operation Strangle (World War II)
Қырғи қабақ соғыс
Салқын соғыс кезінде НАТО альянсы әуедегі қимылдарды тоқтату концепциясына ден қойды. "Әуедегі қимылдарды тоқтату одақтастардың әскери күштерінің жалпы тиімділігі үшін маңызды. Олардың құрлықта және теңіздегі операцияларды қолдаудағы рөлі, тиісті ұзақ қашықтыққа арналған әуе көлігі және әуеде отын құю қабілеттерін талап етеді." IQAF-тың қимылдарды тоқтатуға жасаған күш-жігері соғыстың алғашқы 45 күнінде ең жоғары деңгейге жетті, бірақ кейін ірі шабуылдармен байланысты сирек миссияларға дейін төмендеді. IIAF-тың қимылдарды тоқтату әрекеттері 1980 жылдың соңына дейін жалғасты, бірақ 1981 жылдың қаңтар айының ортасынан кейін де азайды. Екі тарап та бірін-біріне қатты зиян келтірді, ирандықтар көбірек нәтижеге жеткенімен, ешбір қимылдарды тоқтату әрекеті тиімді болған жоқ және соғыстың нәтижесіне әсер етпеді. Екі тарап та үлкен шығындарға ұшырамас үшін әуе күштерін кері қайтарды, соғысты жеңуге қатысы болмаса да, жеңілістен сақтану үшін пайдалануға болатынына сене отырып.
During the Cold War, the NATO alliance leaned into the concept of air interdiction. "Air interdiction is essential to the overall effectiveness of the Allies' military forces. Their role in supporting operations, on land and at sea, will require appropriate long distance airlift and air refuelling capabilities. " The IQAF's interdiction efforts peaked during the first 45 days of the war, but later declined to more sporadic missions, increasing in conjunction with major offensives. Interdiction by the IIAF was more sustained through late 1980 but after mid January 1981 also declined. While both sides caused considerable damage on the other, with the Iranians arguably achieving more, neither interdiction effort was particularly effective nor did they play a factor in the outcome of the war. Both sides pulled back their air forces to avoid mounting losses and with the reasoning that, while they might not play a role in winning the war, they could still be used to avoid defeat.