Кіріспе

Джон Фостер, 1-ші барон Ориел ПК (Ирландия) (1740 – 23 тамыз 1828) – үш рет Ирландия қазынашысы қызметін атқарған және Ирландияның Төменгі палатасының соңғы спикері болған ағылшын-ирландтық саясаткер және пэр.

Ерте өмір

Ол Дунлир қаласының, Лут графтығының Энтони Фостерінің ұлы, Ирландия қазынасының бас бароны (өзі Дунлирден депутат болған Джон Фостердің ұлы) және оның бірінші әйелі Элизабет Бергтен туған. Фостер 1778 жылы меншігіне өткен Мервиллде тұрды, қазір ол Клонскеагтағы Дублин Университет колледжінің кампусының бір бөлігі. Ол сондай-ақ әкесінен Лоут графтығындағы Коллон үйін мұраға алды және үй мен аумақты жақсарту жұмыстарын жүргізді; Коллон түрлі-түрлі ағаштар мен бұталарымен әйгілі болды.

Саяси мансап

Ол 1761 жылы Ирландияның Төменгі палатасына Дунлиер округінен депутат болып сайланды және 1769 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Ол қаржы және сауда мәселелерінде өзінің салмағын көрсетті, 1784 жылы Ирландияның қазынашылық канцлері болып тағайындалды. Уильям Лекки оның астық экспорттауға үлестеме беру және импортқа ауыр салық салу туралы заңының Ирландияны мал өсіру елінен егіншілік елге айналдыруға ықпал еткенін айтады. 1785 жылы ол Ирландияның Төменгі палатасының соңғы спикері болды. 1768 жылы Фостер Наван округінен, ал 1783 жылы Слайго Боро округінен сайланды. Екі жағдайда да ол Лоут округінен де кандидат болды, бірақ соңында осы округтің өкілі болуды жөн көрді. Ол 1801 жылғы Одақ заңына дейін осы мандатты сақтап тұрды, және ол осы заңға қарсы болды. 1785 жылдан 1800 жылға дейін ол Ирландия Парламентінің спикері болды. Оның қарсыластарының айтуынша, Одаққа қарсылығы саяси емес, жеке басқа қатысты: Лондонға кеңесу үшін шақырылғанда, ол өзімен жұмыс істеген ағылшын шенеуніктерінен сыйсыздық көрді, олар оның айқын ирландтық акцентін қысымдап, оны «Мырза Спикер» деп атады. Ирландияға оралғаннан кейін ол Одаққа қарсы науқанды бастады. Ол спикердің жез таяғын тапсырудан бас тартты, ол оның отбасында сақталды және қазір Дублиндегі Парламент үйінде (қазіргі Ирландия банкі) қойылған. Ол 1798 жылдан 1801 жылға дейін Лут округінің Custos Rotulorum және 1798 жылдан өліміне дейін Лут округінің губернаторы қызметін атқарды. Фостер 1801 жылы Ұлыбританияның жаңа Парламентіне Лоут округінен депутат болып сайланды, ал 1804 жылдан 1806 жылға дейін Питтің басшылығымен Ирландияның қазынашылық канцлері болды. 1807 жылдан 1813 жылға дейін ол Ирландия қазынашылығының екінші комиссары, ал 1807 жылдан 1812 жылға дейін Ұлыбритания қазынашылығының комиссарларының бірі болды. 1821 жылы ол Лут графтығындағы Феррардтан Барон Ориел атанды және 1828 жылдың 23 тамызында қайтыс болды.

Отбасы

1764 жылы ол Лансборо округінің депутаты Томас Бурдың қызы Маргаретта Амелия Бурға және оның әйелі Корк және Росс епископы Дайв Даунздың қызы Энн Даунзға үйленді. Джон мен Маргареттің екі ұлы мен бір қызы болды. Оның үлкен ұлы Джон Фостер 1790–1792 жылдары Дунлир округінің депутаты болды және 18 сәуірден бұрын, баласыз қайтыс болды. Бұл Джонды оның туысы Джон Уильям Фостермен шатастыруға болмайды, ол 1783–1790 жылдары Дунлир округінің депутаты болған. Оның әйелі (1824 жылы қайтыс болған) 1790 жылы ирланд пэрі, Ориел бароншасы, ал 1797 жылы Феррард виконтессасы атағын алды. Олардың кіші ұлы Томас Генри (1772–1843) Гарриет Скеффингтонға, өз құқығымен Массерин виконтессасына үйленді және Скеффингтон тегін қабылдады, осы барлық атақтарды мұра етті; кейінгі Массерин виконттары олардың ұрпақтары болды. Джон мен Маргареттің Анна есімді қызы болды, ол Джеймс Блэквудқа, 2-ші Дюфферин баронына үйленді, бірақ балалары болмады. Ол күйеуінен көп жыл өмір сүрді және 93 жасқа жетті. Оның бірінші туыстарының бірі Элизабет Херви, сондай-ақ Леди Бесс Фостер, сондай-ақ Девоншир герцогинясы Элизабетке үйленді. Оның кіші інісі лорд-епископ Фостер болды.