Жаңа технологиялық пойыздың прототипі: R110A вагондарының тарихы
R110A (New York City Subway car)
Жаңа технологияны сынаған Нью-Йорк метро вагондары R110A (1992) тарихы. Бұл прототиптік вагондар тестілеу мақсатында ғана жасалған, кейін қызметтен шығарылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R110A (келісім-шарт R130) – 1992 жылы Kawasaki Heavy Industries компаниясы түрлі технологияларды сынау үшін жаңа технологиялық пойыздың прототипі ретінде құрастырған Нью-Йорк метрополитені вагоны. Он вагоннан бес вагондық жиынтықтар құрылды. Олар болашақта New Tech Train-нің жапсарылыс өндірісіне енгізілетін мүмкіндіктерін сынау мақсатында жасалған. 1989 жылы алғаш рет хабарланған R110A вагондары 1993 жылдың 15 маусымында қызметке кірісті. Олар 1998 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін тежегіштердегі ақаулар мен өрт салдарынан қызметтен алынды. 2013 және 2014 жылдар аралығында барлық B вагондары (8002–8004 және 8007–8009) су сорғыш вагондарына айналдырылды. A вагондары (8001, 8005–8006 және 8010) қазіргі уақытта осыған ұқсас түрлендіруден өтуде.
Retired class of New York City Subway car
The R110A (contract order R130) was a New York City Subway car model built by Kawasaki Heavy Industries in 1992 as a prototype New Technology Train to test various technologies. There were ten cars arranged as five car sets. They were designed to test features that would be implemented on future mass production New Tech Train orders. First announced in 1989, the R110As entered service on June 15, 1993, on the service. They continued to run until 1998, when they were pulled out of service due to brake problems and fire damage. Between 2013 and 2014, all the B cars (8002–8004 and 8007–8009) were converted into flood pump cars. The A–cars (8001, 8005–8006, and 8010) are currently being similarly converted.
Сипаттама
R110A вагондары 8001–8010 нөмірленген. R110A жаңа технологиялық мүмкіндіктерді сынау үшін жасалған, олар болашақ жаңа технологиялық пойыздарға, соның ішінде R142 вагондарына енгізілмек. Ол ұзақ мерзімді өндіріс үшін көзделмеген.
The R110As are numbered 8001–8010. The R110A was designed to test out new technology features that would be incorporated into future New Technology Trains, including the R142 car order, and it was not intended for long term production use.
Құрамында:
Тапсырыс екі бес вагондық жиынтыққа (8001–8005 және 8006–8010) бөлінген, олар тұрақты түрде біріктірілген. Әр вагонның ұзындығы 16 метр, бұл басқа А дивизиясының вагондарына ұқсас. Бес вагондық жиынтықтың әр екі шетінде толық енді кабина орналасқан. Кабиналы вагондардың әрқайсысы төрт жетекші мотормен жабдықталған. Әр бес вагондық жиынтықтың ортаңғы вагоны қозғалтқышсыз прицеп, ал қалған екі вагонда екі-екіден жетекші мотор бар.
The order is split into two five car sets (8001–8005 and 8006–8010) that are permanently coupled together. Each car is 51 feet (16 m) like other A Division subway cars. At each end of the five car set, there is a full width cab. The cab cars are powered by four traction motors each. The center car of each five car set is an unpowered trailer, and the other two cars are powered by two traction motors each.
Жаңалықтар
R110A вагондары R62 вагондарына ұқсас, бірақ олардың ұштары тікбұрышты және 63 дюймдік кең жолаушылар кіретін есіктері бар (R62 есіктерінен бір футтан астам кең, олар 50 дюйм болатын), жолаушылар ағынын жақсарту үшін есіктер лепестенген, себебі жолаушылар әр есіктің алдында тұрудың орнына нишада тұратын. Вагон қызыл, сары және көк түспен боялған. Ішкі бөлімінде бір жағынан бойлық, екінші жағынан көлденең орындықтар орналасқан, бұл бұрынғы IRT вагондарынан өзгеше, себебі 1910 жылдан бері оларда әрқашан тек бойлық орындықтар болған. Бір жағы екіншісінен ығысқан, соның салдарынан вагондағы бір орындықтың бөлігі екінші жағындағы есікке қарап тұрады. Осының нәтижесінде орындықтардың саны айтарлықтай азайды: R62A вагонында 440 орын болса, R110A вагонында 264 орын болды. Дегенмен, тұрған жолаушылардың саны 1332-ден 1684-ке дейін өсті. А вагондарында 24 орын, ал кабинасы жоқ B вагондарында 28 орын бар. Орындықтардың азаюына байланысты жолаушылар наразылық білдірді, нәтижесінде алғашқы жаңа технологиялық вагондар – R142 және R142A вагондарында көптеген орындықтар қайта орнатылды. Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы R110A келісімшартына буыны бар вагондарды қосуды ұсынды, бірақ бұл жобаның бюджетіне және кестесіне тигізетін әсеріне байланысты ұсыныс қабылданбады.
The R110A cars are similar to R62s, but they have squarer ends and wider 63 inch passenger entry doors (over a foot wider than the R62 doors, which were 50 inches) that are staggered for better passenger flow because passengers would stand in the niche instead of in front of each door. colored bright red, yellow, and blue. The interior has longitudinal seats on one side and transverse seating on the other, unlike previous IRT cars, which since 1910 have always featured all longitudinal seating. One side is shifted from the other, making part of the bench on one side of the car face a door on the other side. As a result, there was a significant reduction in seats, from a total of 440 in a train of R62As, to 264 in a train of R110As. However, the number of standees went up from 1,332 to 1,684. The seating capacity is 24 in the A cars, and 28 in the non cab B cars. As a result of the loss of seats, there were complaints from the riding public, and as a result, most of the seats were restored on the first New Technology Train orders, the R142s and R142As. It was proposed by the New York City Transit Authority to include an articulated train under the R110A contract, but because of the impact it would have had on the project's budget and schedule, it was rejected.
Тарих
1970 және 1980 жылдары Метрополитен көлік басқармасы (MTA) метро вагондарына бірнеше ірі тапсырыс берді, мысалы, R46, оларға жаңа компоненттер қосылды. Бірақ, алдымен сынақ үшін прототип жасалмағандықтан, көптеген қымбат жөндеу жұмыстары қажет болды. МТА 1970-ші жылдардың басындағы R44 метросынан кейін алғашқы технологиялық тұрғыдан жетілдірілген метро вагонын жасау процесінде болды. Аталған мәселенің алдын алу үшін 1989 жылы МТА екі прототиптік сынақ пойызға келісімшарт берді: бірі Kawasaki Heavy Industries компаниясы құрастырған A бөлімшесі үшін R110A (R130 келісімшарты), екіншісі Bombardier Transportation компаниясы құрастырған B бөлімшесі үшін R110B (R131 келісімшарты). Әр R110A вагонының құны 2 209 000 долларға бағаланды. R110A регенерациямен AC жетегі, микропроцессормен басқарылатын есіктер мен тежегіштер, шатырға орнатылған герметикалық кондиционерлер және ауа серіппелі жүк арбалары сияқты жаңа технологияларды сынап көрді. Сонымен қатар, пойыз экипажымен байланыс үшін жолаушыларға арналған авариялық ішкі байланыс жүйесі, төтенше жағдайларда қолданылатын дабыл түймелері, жарықтандыруды жақсарту, келесі вагон мен платформаны көруге мүмкіндік беретін шыны және компьютерлік хабарламалар енгізілді. Вагонтар IRT желілері арасында тасымалданды және 2013 жылға дейін сақтауға қойылды.
During the 1970s and 1980s, the Metropolitan Transportation Authority (MTA) had made several large orders for subway cars, such as the R46, which had new components added to them. However, because there was not a prototype built first for testing, many expensive retrofits were required. The MTA was in the process of creating the first technologically advanced subway car since the R44 in the early 1970s. In order to avoid the aforementioned problem, in 1989, the MTA awarded contracts for two prototype test trains, one of which was the R110A (contract R130) for the A Division built by Kawasaki Heavy Industries, and the R110B (contract R131) for the B Division built by Bombardier Transportation. The cost for each R110A car was $2,209,000. The R110A tested new technology, including AC propulsion with regeneration, microprocessor controlled doors and brakes, roof mounted hermetic air conditioning units, and fabricated trucks with air bags suspension. Passenger emergency intercoms for contacting train crews, passenger alarm strips to press in case of an emergency, improved lighting, glass to see into the next cars and the platform, and computerized announcements were all implemented. They were transported back and forth between IRT line yards and stored until 2013.
Қайта жөндеу
2013 жылдан бастап, вагондардың көп жылдық қызмет ету мерзімі қалғандықтан, оларды сорғы пойызы вагондарына айналдыру туралы шешім қабылданды. 2013 жылдың жазы мен 2014 жылдың күзі аралығында B вагондары (8002–8004 және 8007–8009 вагондары) R32442 шарты бойынша шланг жеткізетін вагондарға айналдырылды. 8005 вагоны да толығымен бөлшектерінен айырылып, сорғы вагонына айналдырылды; алайда, 2014 жылы түрлендіру процесі тоқтатылды, себебі сол кезде тек B вагондарын шланг жеткізетін вагондар ретінде (сонымен қатар, R72 платформалық вагондары ОФ219 және ОФ220 сорғы вагондары ретінде) пайдалану туралы шешім қабылданды. Tүрлендіруден кейін B вагондары P8002–P8004 және P8007–P8009 деп қайта нөмірленді. Алты B вагонын сорғы пойызы қызметіне ауыстыру қолданыстағы сорғы пойыздарының санын арттырып, метро жүйесінен суды сорғылау уақытын қысқартуға көмектесті. 2022 жылдан бастап A вагондары (8001, 8005, 8006 және 8010 вагондары) R32443 шарты бойынша түрлендірілуде, олардың екеуі сорғы вагондарына, ал қалған екеуі шланг жеткізетін вагондар мен сорғы вагондарындағы жабдықтарды қуатпен жабдықтауға арналған генератор вагондарына айналады. A вагондарына қатысты жоспар 2017 жылдың маусым айында ұсынылып, 2021 жылдың шілдесінде бекітіліп, содан кейін Бруквилл жабдық корпорациясына тапсырылды. A вагондары 2022 жылдың басына дейін пайдаланылмай сақталып тұрды, содан кейін түрлендіру үшін иеліктен шығарылып, тасымалданды.
Starting in 2013, it was decided to convert the cars to pump train cars as the car bodies had many years of service left on them. Between summer 2013 and fall 2014, the B cars (cars 8002–8004 and 8007–8009) were converted to hose reach cars under contract R32442. A car 8005 was completely stripped of parts to become a pump train car as well; however, the conversion process was halted sometime in 2014 as it was decided to use only the B cars as hose reach cars (along with R72 flatcars OF219 and OF220 as pump cars) at the time. The B cars were renumbered to P8002–P8004 and P8007–P8009 after conversion. The conversion of the six B cars for pump train service helped increase the number of available pump trains, which will shorten the amount of time it takes to pump water out of the subway system. Starting in 2022, the A cars (cars 8001, 8005, 8006, and 8010) are being converted under contract R32443, with two becoming pump cars and the other two becoming generator cars that will power the equipment in the hose reach cars and the pump cars. The plan for the A cars was proposed in June 2017, and was approved in July 2021 and subsequently awarded to Brookville Equipment Corporation. The A cars remained stored unused until early 2022, when they were towed and taken off property for conversion.