Кіріспе
I Want You – американдық соул әншісі және ән жазушы Марвин Гейдің он төртінші студиялық альбомы. Ол 1976 жылдың 16 наурызында Motown Records еншілес лейблі Tamla арқылы жарық көрді. Гей 1975 және 1976 жылдары Лос-Анджелестегі «Марвиннің бөлмесі» студиясында және Motown-ның Лос-Анджелестегі Hitsville West студиясында альбомды жазды. Альбомды сыншылар продюсер Леон Уэрдің кинематографиялық, баяу темпті дыбысы, оның және Гейдің ән жазуындағы эротикалық тақырыптар, сондай-ақ әншінің синтезаторды белсенді пайдалануы үшін жиі атап өтеді. Альбомның обложкасы нео-маньеризм суретшісі Эрни Барнстың әйгілі «Шәкәр шатыры» (1971) картинасын бейімдеген. I Want You – Гейдің өте сәтті және жақсы қабылданған «Let’s Get It On» (1973) альбомынан кейінгі алғашқы студиялық жұмысы. Бұл Гейдің музыкалық бағытындағы өзгерісті білдірді, ол өзінің Motown және ду-уоп стильдік ықпалынан фанки, жеңіл диско соулға көшті, бірақ альбом оның бұрынғы жұмыстарының жыныстық тақырыптарын сақтап, оларды кеңейтті. Альбом шыққан кезде сыншылардың аралас пікірлерінен кейін, I Want You жазушылар мен музыка сыншылары тарапынан Гейдің ең даулы туындыларының бірі және диско, тыныш дауыл, R&B және нео-соул сияқты музыкалық стильдерге әсер еткендігі үшін кейіннен мойындалды.
Өмірбаян
1975 жылға қарай Марвин Гей өзінің танымал студиялық альбомы "Let's Get It On" (1973) коммерциялық және сындық тұрғыдан сәтті болғаннан кейін, альбомнан кейін өткен табысты гастрольдер мен Диана Росспен жасаған "Диана мен Марвин" (1973) дуэт жобасынан кейін жаңа альбом шығаруға дайын болды. Бірақ, "Let's Get It On" альбомын жасау және жазу кезіндегідей, Гей де оған лайықты жаңа альбомды ойлап табуда қиындыққа тап болды. "Let's Get It On" сияқты, Гей сыртқы көмекке жүгінді, бұл жолы Леон Уэрден көмек сұрады. Уэр – әнші және ән жазушы, ол бұрын Motown компаниясының өкілдері үшін, соның ішінде поп-жұлдыз Майкл Джексон мен ритм-н-блюз тобы үшін хиттер жазып, сәттілікке жеткен. Уэр өзінің жеке альбомы үшін әндермен жұмыс істеп жатқан, кейін "Музыкалық массаж" деген атпен шығаратын, әртүрлі авторлармен, соның ішінде Жаклин Хиллард пен Артур "Т Бой" Росс (Диана Росс ағасы) бірлесіп жазған эротикалық әндер жинағын дайындады. Көптеген адамдар "Let's Get It On" альбомын Диана Россқа арналған деп есептегенімен, Марвин бұл альбомды Хантерге арнағанын мәлімдеді, ол оны жазған кезде студияда болған деп саналады. Музыка сыншыларының пікірінше, оның қатысуы Уэр мен Гейдің "I Want You" әніне қосымша сезімдер сыйлаған болуы мүмкін.
Жазу және өндіріс
[[Файл:ARP Odyssey Mk I, Roland JX 3P (жоғарыда) арқылы. Гейдің алдыңғы студиялық жұмысы сияқты «Let's Get It On», «I Want You» альбомында да Гейдің қосымша вокалы мен көп тректік жазбалары қолданылды. Гейдің вокалдық стилі классикалық ду-вуп дәстүрінде болды, төмен темпті оркестрлік аранжировкалармен және Фанк Бразерс тобының басқа да аспаптық сүйемелдеуімен үйлесім тапты. Гейдің альбомдары, әсіресе «I Want You», қазіргі заманғы соул музыкасына және заманауи R&B-ге зор әсер етті. EMI Artists and Repertoire атқарушы директоры Гэри Харрис, кейіннен нео-соул әншісі D'Angelo-ға оның дебюттік альбомын «Brown Sugar» (1995) жазуға көмектескен, «I Want You» және оның ашылу трегіндегі Гейдің көркемдік шеберлігіне жоғары баға берді. 1976 жылы Барнс суретті теледидар продюсері Норман Лир үшін қайта жасады, ол оны CBS телеарнасында 1974 жылдан 1979 жылға дейін көрсетілген «Good Times» комедиясының титрлерінде пайдаланды. «Sugar Shack» суреті қара нәсілділердің билеп жатқан шатырының мәдени бейнесін бейнелейді. Барнс «The Sugar Shack» суретін өзінің ерекше пост-маньеризм стилінде салған, иілген сызықтарды, адам денесінің созылуын, сызықтың айқындығын, ерекше кеңістіктік қатынастарды, боялған жиектерді және ерекше түс палитраларын пайдаланған. Бұл техника мен композиция стилі Микеланджело және Рафаэль сияқты 16 ғасыр суретшілерінің маньеризм стиліне ұқсас, нәтижесінде Барнс Нео-маньеризм қозғалысының негізін қалаушы деп танылды. Көркемсурет сыншысы Фрэнк Гетлейн «Sugar Shack» суретін «Барнстың өзі жетілдірген және қолданып келе жатқан нео-маньеризм мен жанрлық сурет салудың керемет үйлесімі» деп атады және былай деді: cquote Ашық жарық пен созылған фигуралардың күрделі поздары – классикалық маньеризм. «Sugar Shack» нео-маньеризм жанрлық суреттегі екі дәстүрді оңай үйлестіреді. Кез келген маньерист суретші бишілердің негізгі, орталық тобындағы кейіпкерлердің тізбегіне қызығушылық танытар еді, бірақ бәрі Брюгель мен оның фламандтық әріптестерінің таза қуанышымен сіңген. Барнстың сөзіне сүйенсек, ол бұл суретті балалық шағын еске түсіргеннен кейін жасады, сол кезде ол «биге бара алмады». SoulMuseum.net сайтына берген сұхбатында Барнстан сурет арқылы қандай хабарды жеткізуге тырысқанын сұрады. Ол былай деді: «'Sugar Shack' – балалық шақтағы оқиғалардың еске түсірілуі. Бұл менің таза ниетімнің бидің күнәларымен алғаш рет кездескен сәті болды. Сурет ритмді жеткізеді, сондықтан оны көретін адамда сол сезім қайта жанданады. Африкалық американдықтардың физикалық кернеуді жеңілдету үшін ырғақты пайдаланатынын көрсету мақсатында жасалған».
cquote|The dances of ordinary people have been a standard subject of Genre painting since it was invented by Breughel. The perfectly controlled lighting and the elaborate poses of the elongated figures are class Mannerism. Sugar Shack effortlessly combines the two heritages in Neo Mannerism Genre painting. Any Mannerist painter would be proud of the succession of figures in the main, central group of dancers, but the whole is infused with the innocent exuberance of Breughel and his fellow Flemings. According to Barnes, he created the original version after reflecting upon his childhood, during which he was not "able to go to a dance." In an interview with SoulMuseum. net, Barnes was asked whether there were any messages he was attempting to express through the painting. He stated "'Sugar Shack' is a recall of a childhood experience. It was the first time my innocence met with the sins of dance. The painting transmits rhythm so the experience is re created in the person viewing it. To show that African Americans utilize rhythm as a way of resolving physical tension"
Шығару және қабылдау
I Want You альбомы 1976 жылдың 16 наурызында Америка Құрама Штаттарында Motown компаниясының Tamla Records лейблінде жарық көрді. Гейдің бұрынғы альбомдарымен салыстырғанда, "What's Going On" және "Let's Get It On" сияқты сәтті болмаса да, "I Want You" АҚШ-та 1 миллионнан астам дана сатылды, мұның көп бөлігі оның алғашқы "I Want You" синглінің арқасында болды. Сингл Billboard Soul Singles чартында бірінші орынға шықты, бұл Марвин Гейдің осы чарттағы он бірінші хиті болды, ал Billboard Pop Singles чартында он бесінші орынға жетті. Rolling Stones журналының Винс Алети Леон Уэрдің өндірісін тым қарапайым деп сынады және Гейдің лирикасы мен әншілігінде бұрынғы жазбаларындағы құштарлықтың жетіспейтінін айтты. Алети альбомды Гейдің бұрынғы жұмысымен салыстырып, "Гей жатын бөлмеде жанның бас философы болуға ұмтылып тұрғандай, бұл позиция тұрақты, тіпті кейде жалықтыратын құштарлықты талап етеді. Бұл бейне "Let's Get It On" альбомында қалыптасқан, онда Гей қызу, нәзік, агрессивті, тыныштандыратын және еркін әдепсіз – барлық қайшылықтарымен қазіргі заманғы ғашық. "I Want You" осы бағытта жалғасады, бірақ бұрынғы альбомды жандандырған құштарлықтың тек аз іздерін қамтиды. Сондықтан, көбірек мән мен рухқа ие нәрсені күтуге болады. Бірақ мұнда от жоқ, тек жақсы жасырылған тұтандырғыш бар" деді. Уайт альбомның дыбысын сынап, әндерді "барлығы бір көңіл-күйдің көрінісі – сенулі, қанағаттанған және көңіл көтеруге дайын" деп сипаттады, ал "I Want You" альбомын "Let's Get It On" альбомының зерттеушілігінің жалғасы деп атады. "Ұйқысы келген, терге малған ғашықтың тәтті сөздері". 2003 жылдың 29 шілдесінде альбомның кеңейтілген нұсқасы жарық көргеннен кейін, сыншылар арасында оның беделі жақсарды, онда Райан Нуллтың кеңейтілген жазбалары мен фотосуреттері болды. Осы релизден кейін AllMusic Гайдің музыкадағы жаңа бағытын және Леон Уэрдің тегіс темпті өндірісінде бейнеленген эротизмді, сондай-ақ Гайдің жақын лирикасын жоғары бағалады. Рецензент Том Юрек былай жазды: "Альбомның тақырыбы 1976 жылы поп-музыкадағы өте ашық мәселелердің бірі болды. Альбомның атмосферасы жертөлелер мен шағын клубтардағы кешкі кештерге ұқсас, ал музыканың жақындығы бір түндік кездесуде адамдардың жақындасуын елестетеді. "I Want You" – жақындық, сезімталдық және берік ниет туралы ересектер альбомы, және ондаған жылдар өткен соң да ол әлі де сыныпты, шыншылдықты, сыпайылықты, терең назарды және таңғаларлықтай жақсы талғамды көрсетеді. "I Want You" – Гай жазған әндердің ішіндегі ең қажеттісі, және ол алғаш шыққан кездегідей 21 ғасырда да әсерлі. D'Angelo, Musiq Soulchild, R. Kelly, Maxwell (әсіресе Urban Hang Suite), Sade және Prince сияқты нео-соул және R&B музыканттарының мансабы "I Want You", "Let's Get It On" және Леон Уэрдің "Musical Massage" альбомының жанды дыбысы мен романтикалық және эротикалық лирикасының әсерін көрсетеді. Бір сыншының пікірінше, Уэрдің аранжировкасы "альбомның сюиталық тақырыбын нығайтты".
cquote|Its subject matter is as close to explicit as pop records got in 1976 The feel of the album was one of late night parties in basements and small clubs, and the intimacy of the music evokes the image of people getting closer as every hour of a steamy night wears on the most astonishing things about I Want You are its intimacy, silky elegance, and seamless textures I Want You and its companion, Ware's Musical Massage, are the pre eminent early disco concept albums. They are adult albums about intimacy, sensuality, and commitment, and decades later they still reverberate with class, sincerity, grace, intense focus, and astonishingly good taste. I Want You is as necessary as anything Gaye ever recorded, and is as compelling in the 21st century as when it was first issued. The careers of neo soul and R&B musicians including D'Angelo, Musiq Soulchild, R. Kelly, Maxwell (particularly on Urban Hang Suite), Sade, and Prince show the influence of the soulful sound and equally romantic and erotic lyrics of I Want You, Let's Get It On and Leon Ware's Musical Massage. According to one critic, Ware's arrangements "solidified the suite like theme for the album."
Трек тізімі
Бірінші және екінші жақтар цифрлық қайта шығарылымдарда 1–11 тректер ретінде біріктірілді.