Кіріспе
Лоуренс Браун (Лоуренс Браун-младший, 19 қыркүйек 1947 жылы туған) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) бұрынғы американдық кәсіби футболшысы, 1969 жылдан 1976 жылға дейін «Вашингтон Редскинс» командасының шабуылшысы болған. Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында өскен ол Шенли орта мектебін бітірді, бастапқыда бейсболға қызығушылық танытқан. Кейін футболға көбірек қызығушылық танытып, Канзас штатында Додж-Сити қауымдық колледжінде және Манхэттендегі Канзас мемлекеттік университетінде студенттер футболымен айналысты.
other people of the same name
Lawrence Brown Jr. (born September 19, 1947) is an American former professional football player in the National Football League (NFL) who played running back for the Washington Redskins from 1969 to 1976. Raised in nearby Pittsburgh, Pennsylvania, he graduated from Schenley High School, his original interest being in baseball. He later developed an overriding interest in football and played college football in Kansas at Dodge City Community College and Kansas State University in Manhattan.
Кәсіби мансап
Браунның кәсіби мансабы сегіз жылға созылып, тек «Вашингтон Редскинс» командасында өтті. Команда оны 1969 жылғы қаңтардағы NFL/AFL драфтының сегізінші турында таңдады. «Вашингтон» көбінесе пас беруге баса назар аударса да, All Pro квотербегі Сонни Юргенсен команданың жұлдызы болды. 1967 жылы олар NFL-де бірінші (Чарли Тейлор), екінші (тайт-энд Джерри Смит) және төртінші орынды қабылдаған ресиверлер тізімінде болды. Дегенмен, оларға нәтижелі жүгіруші қажет болды. Браун бұл талапқа сай келмейтін кандидат еді, себебі ол «Канзас штатында» Корнелиус Дэвистің қорғаушысы болған, ал екінші курс студенті Линн Дики мектептің барлық пас беру рекордтарын жаңартқан. Браунды орта мектепте көп шақырмаған. Оның ең қызығушылығын «Вашингтондағы» Говард университетінен алған, бірақ кампусты аралағанда мектептің спорт ғимаратындағы өткен кестелерде университет командаларына қарсы тең емес есептерді байқады. 1969 жылы жаңадан келген «Редскинс» бас бапкері Винс Ломбарди талантты, бірақ толыққанды өнер көрсетпеген Браунды байқады. Ол оны жаңадан келген ойыншы ретінде негізгі құрамға қосты, бірақ Браун допты ұстағанда сәл кешігіп қалатынын байқады. Ломбарди тапсырған тексерулер Браунның бір құлағында есту қабілеті нашарлағанын және ол квотербектің санауын естімей, қорғаушының қозғалысын бақылап отырғанын анықтады. Лига комиссары кеңсесінен рұқсат алғаннан кейін Ломбарди Браунның шлеміне Сонни Юргенсеннің санауын жеткізетін құлаққап орнатты, бұл Браунның реакциясын жақсартты және оған тесікке жылдам кіруге мүмкіндік берді. Браунның жаңадан келген ойыншы ретіндегі тағы бір қиындығы – жаттығу лагерінде допты жиі құлатуы болды. Ломбарди Браунға команданың «Пенсильваниядағы» Карлайлдағы жаттығу лагерінде қайда барса да футбол алып жүруге бұйрық берді. Браун жаңадан келген ойыншы ретінде жақсы өнер көрсетті, оның арқасында «Вашингтон» 7–5–2 есебімен жеңіске жетті, бұл 1955 жылдан бергі алғашқы жеңісті маусым болды. Ол 888 ярдқа жүгіріп, командалық рекорд орнатты. Ломбарди Браунның екінші жылында рактан қайтыс болды. Браун өзінің алғашқы төрт маусымында төрт рет қатарынан «Про Боулға» қатысып, 1973 жылғы қаңтарда «Вашингтонды» «жетілген маусымды» өткен «Майами Дельфинс» командасына қарсы «Супербоул VII» ойынына алып шықты. Браун Ұлттық футбол лигасының ең құнды ойыншысы атанды. Ол салыстырмалы түрде кішкентай болса да, батыл жүгіру стилімен танылды, ол Питтсбургтің «Хилл» ауданының қиын көшелерінде өскеніне және сол көшелерде футбол ойнағанына байланысты болды. Ол сондай-ақ, қарсыластарды жеңу және допты ұстап қалу қабілетімен де танылды, бұл мүмкіндікті комментаторлар «екінші күш» деп атады. Ол лигадағы жүгіру көрсеткіштері бойынша бес рет, жүгірілген ярдтар бойынша үш рет, жалпы ярдтар бойынша үш рет және тачдаун саны бойынша екі рет алдыңғы бестікке кірді. Браун бір маусымда 1000-нан астам ярд жинаған «Редскинс» командасының алғашқы жүгірушісі болды. Ол 1969 жылдан 1976 жылға дейін созылған мансабында осы жетістікке екі рет қол жеткізді. Сегіз жылдық мансабында Браун 1969, 1970, 1971 және 1972 жылдары «Про Боулға» қатысуға таңдалды. Ол барлық уақыттағы ең үздік 70 «Редскинс» ойыншысының бірі деп танылды. Ол 1972 жылы «DC Touchdown Club» ұйымының NFL жыл ойыншысы атанды. Браун мансабында 1,530 рет допты алып, 5,875 ярдқа жетті. Оның ең жақсы маусымдары 1972 жылы 1,216 ярд және 1970 жылы 1,125 ярд көрсеткен кезде болды. Ол 21 рет 100 ярдтан астам жүгірді және 1970 жылы алты ойында, ал 1972 жылы алты ойында 100 ярдтан астам жүгірді. Ол сондай-ақ, 1973 жылғы 16 желтоқсанда «Иглз» командасына қарсы ойында төрт рет жүгіріп тачдаун соқты. 1972 жылғы 29 қазанда «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы ойында 190 ярдқа жүгірді. Браун «Мен әрқашан тұрам» атты автобиографиясын жазды. Винс Ломбарди Браунның есту қабілеті нашар екенін бір күні ойынды баяулатып қарап отырғанда байқады. Ол Браунның соққыға кешігіп реакция жасағанын байқап, оған есту қабілетін тексеруге тапсырды. Браунның бір құлағы естімейтін болып шықты, Ломбарди NFL комиссарынан Браунның шлеміне есту аппаратын орнатуға рұқсат алды. Браунның мансабы көптеген жарақаттарға байланысты қысқарды, ал оның 43-ші номері ресми түрде зейнеткерлікке шығарылмаса да, одан кейін ешбір «Вашингтон» ойыншысына берілмеді. Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығы Браунды 2014 жылғы «PFRA Hall of Very Good» класына енгізді.
Футболдан кейінгі мансап
Браун қазіргі уақытта NAI Майкл коммерциялық жылжымайтын мүлік қызметтерінің вице-президенті. 1976 жылы футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол E. F. Hutton компаниясында жеке қаржылық басқару кеңесшісі болып жұмыс істеді. 12 жыл бойы Браун Xerox корпорациясында бизнес және қоғамдық байланыстар саласында жауапты жұмыс атқарды. Ол Mellon Bank (MD) директорлар кеңесінің мүшесі, Джордж Мейсон университетінің Қонақтар кеңесінің мүшесі, Үлкен Вашингтон, Д.С. Спорттық басқармасының директорлар кеңесінің мүшесі және Американдық жас саяси көшбасшылар кеңесінің Жапонияға делегаты болып қызмет етті. Ол Redskins командасының экс-ойыншыларының іс-шараларына үнемі қатысады.